آخرین اخبار

۱۵ خرداد ۱۳۹۹ - ۰۰:۰۶
ارتباط جنسی در شرایطی خاص

 آیا در دوره بارداری می توانم با شوهرم رابطه برقرار کنم؟

پاسخ: نکته مهمی که باید بدان توجه داشت این است که سطح میل جنسی در مقاطع مختلف دوران بارداری زن یکسان نیست برای مثال از آنجا که زن در سه ماهه اول بارداری باید خود را با تحولات هورمونی سازگار ساخته و در عین حال در این مقطع زمانی درگیر تهوع صبحگاهی است بدین علت در این مقطع زمانی میل جنسی زن افت می کند اما این میل در مقطع زمانی سه ماهه دوم بارداری به علت برطرف شدن حالت تهوع بارداری و سازگاری زن با فرآیند آبستنی به طور خودکار افزایش می یابد و بالاخره در ماههای پایانی دوره بارداری نه تنها زوجین از زاویه آمیزش دغدغه آسیب رساندن به جنین را دارند بلکه انجام آمیزش به طریقه های پیشین نیز برایشان دشوار می شود که در این حالت باید از وضعیت مقاربتی پهلو به پهلو استفاده شده و در عین حال با استفاده از بالش تا سر حد امکان از وضعیت آمیزشی راحتی برخوردارشده نکته ای که در رابطه با دغدغه آسیب محور جنین باید بدان توجه داشت این است که این دغدغه در بسیاری از موارد بی اساس است به ویژه اگر خط سیر بارداری کاملا طبیعی باشد با این همه در این باره همیشه باید از صلاحدید پزشک استفاده کرد. نکته دیگر قابل ذکر در این رابطه این است از آنجا که در هفته های پایانی دوره بارداری عمل نزدیکی برای زوجین دشوار می شود برخی از زوجها جهت پاسخ دهی به نیازهای جنسی خود اقدام به تحریک اندام تناسلی به طریقههای غیر آمیزشی می کنند که این امر ممکن است که منجر به واقعه آمبولی هوایی شود که اتفاقی بسیار خطرناک است پس از تحریک زبانی واژن به شدت خودداری کنید.

نکته دیگر قابل توجه در این رابطه این است که کارکرد و تعاملات جنسی زن و شوهر در این مقطع زمانی تنها منحصر به تحولات بیولوژیکی نشده بلکه عوامل روانشناختی نیز در این رابطه نقش آفرین است که از جمله آنها می توان به ترس از آینده، ترس های مرتبط با سلامت کودک، دغدغه های مادی، دگرگونی های ارتباطی بین زن و شوهر و غیره اشاره کرد. بنابراین جهت مهار تلاطمات ارتباطی باید به این مولفه ها نیز توجه شود.

از طرف دیگر از آنجا که از سرگیری هرچه سریعتر ارتباط جنسی سبب نزدیکی احساسی و فیزیکی بیشتر زن و شوهر می شود توجه به این یافته تحقیقی نیز خالی از لطف نبوده و آن این است که براساس پژوهش های انجام شده نتیجه حاصله حاکی از این است که زنانی که زایمان طبیعی و غیر کمکی را تجربه کرده اند در قیاس با زنانی که با مداخلات پزشکی چون استفاده از فورسپس (انیرک)، برش بخشی از دستگاه تناسلی و غیره زایمان کرده اند. آشکارا از رغبت نزدیکی محورانه بیشتری برخوردار هستند. علت این مسئله این است که این دسته از زنان در جریان آمیزش درگیر درد و ناراحتی نمی شوند این در حالی است که در زایمان های مداخله ای برخی از زنان در جریان نزدیکی دستخوش درد واژنی می شوند.

  چه مدت پس از زمان زایمان انجام عمل جنسی مجاز است؟

پاسخ: واقعیت این است که مقطع زمانی پس از وضع حمل آخرین مرحله دوره بارداری بوده و بررسی های انجام شده در این باره حاکی از این است که اکثر نومادران نه تنها علاقه ای به ارتباط جنسی ندارند بلکه انجام این عمل به هیچ وجه در قیاس با گذشته برایشان لذت بخش نیست در این رابطه عوامل چندی نقش آفرین است که از جمله آنها می توان به زایمان دشوار چون فرج شکافی، خشکی بازتابی و مرضی واژن عدم لیز شوندگی مهبل در جریان نزدیکی)، خستگی پس زایمانی، مشکلات شیردهی و کم خونی اشاره کرد. پس با توجه به مسائل فوق بی میلی جنسی در این مقطع زمانی کاملا فراگیر است.

همینطور به عوامل نقش آفرین پیش گفته می توان فاکتورهایی چون محرومیت از زمان خواب کافی به علت تر و خشک کردن نوزاد، دلتنگی و افسردگی رایج پس زایمانی، مشکلات حاصله از وضع حمل دشوار و مداخله ای، دغدغه های مادی و شغلی زن و شوهر، تحولات ذهنی مرد و تجارب شخصی در مقطع زمانی خردسالی اشاره کرد که مجموعه این تحولات سبب می شود که در این مقطع زمانی کارکرد و تعاملات جنسی زن و شوهر از زمین تا آسمان با دوران بی فرزندی تفاوت داشته باشد با این همه این مقطع زمانی به سرعت سپری می شود.

رابطه جنسی زن و شوهر در دوره درمان مشکلات ناباروری چه شکلی به خود می گیرد؟

پاسخ: نکته مهمی که همواره باید بدان توجه داشت این است که ارتباط جنسی زن و شوهر باید تا سر حد امکان طبیعی، خودجوش، غیر مقید و آسوده حالانه باشد چه در غیر این صورت مشکلات نزدیکی محورانه زن و شوهر بیش از پیش تشدید می شود. بررسی های انجام شده حکایت از این دارد که در آمریکا بیش از شش میلیون زوج از مشکلات ناباروری رنج می برند و این در حالی است که میل این زوج های بدشانس به بچه دار شدن ریشه دار و سرکش است روشن است که در این شرایط فقدان شرایط باروری در زناشویی می تواند تبدیل به بحران شده و این بحران بسادگی می تواند کیفیات ارتباطی زن و شوهر را مخدوش کند چون در این شرایط از آنجا که میل باروری در این زوج مثالی سرکش است این دسته از زوجها جهت نیل به مقصودشان چاره ای جز این ندارند که اولا به درمان های پزشکی متوسل شوند و در ثانی بار فشارهای مادی و روانی این مشکل را نیز بر دوش بکشند از طرف دیگر از آنجا که ارتباط جنسی در این شرایط خاص باروری محور است و چون زوج هدف جو باید تحت شرایط جسمی و زمانی خاصی تن به عمل جنسی بدهند تا شاید نطفه تشکیل شود این ارتباط مکانیکی و الزامی سبب می شود که ارتباط ویژگیهای ذاتی و خودجوش بودنش را از دست بدهد که این مسئله هر چه بیشتر بر موانع و مشکلات جنسی زن و شوهر دامن می زند. از طرف دیگر از آنجا که در این شرایط، چگونگی نزدیکی احساسی (صمیمیت زن و شوهر) نقش تعیین کننده ای را در کیفیت این نوع ارتباط ایفا می کند روشن است که در بسیاری از موارد طرف مشکل دار و ناقص زناشویی مورد خشم و نفرت، طرف سالم زناشویی قرار می گیرد که این مسئله نیز بر دشواری های ارتباطی زن و شوهر بدشانس دامن می زند. اکنون پرسشی که مطرح می شود این است که این دسته از زن و شوهر های نابارور چگونه می توانند تا سر حد امکان از ابعاد این مشکل بکاهند؟ پاسخ این است که این اشخاص باید تا سر حد امکان از استرس و اضطراب و تعارضات ارتباطی شان بکاهند و این مهم نیز در گروی واقع نگری، خویشتنداری، همدلی، نزدیکی احساسی زن و شوهر و برخورداری از یک رژیم غذایی و خواب سالم و نشاط بخش است. به علاوه این زن و شوهرها جهت همراهی و تفاهم بیشتر باید دست یاری خواهشان را بسوی مشاورین زناشویی دراز کنند.

  دوران یائسگی زن و خشکی واژن چه تأثیری بر روی کار کرد جنسی فرد برجای می گذارد؟

پاسخ: زمانی که در مقطع سنی میانسالگی، بتدریج سیکل ماهانه زن متوقف شده و زن یائسه میشود به طور خودکار مواجه با عوارض دوران یأس می شود که از جمله آنها می توان به پلاسیدگی واژن، احساس گرگرفتگی، نوسانات و تحریک پذیری خلقی اشاره کرد. لازم به ذکر است که نوسانات خلقی و گر گرفتگی حاصله از دوران یأس بیشتر از سایر بازتاب ها در بین زنان شایع بوده و این عوارض نه تنها میل جنسی زن را کاهش می دهد بلکه در عین حال به مشکلات جنسی نیز دامن می زند. لازم به ذکر است که تجربه یائسگی و عوارض آن در بین زنان، منحصر به فرد بوده و پاسخ و سازگاری هر زنی نسبت به این مسائل شخصیبه هر شکل از مشکلات اصلی حاصله از دوران یائسگی می توان به آتروفی (پلاسیدگی و خشکی واژن اشاره کرد که این مسئله عمدتا ناشی از کاهش سطح هورمون استروژن در بدن شده و خشکی واژن نه تنها نزدیکی را برای زن دردناک می کند بلکه در عین حال زن را درگیر عفونت های دوره ای دستگاه تناسلی نیز می کند. لازم به ذکر است که خشکی واژن تنها منحصر به زنان یائسه نبوده بلکه زنان شیرده و زنانی که جهت درمان مشکلات پزشکی شان متوسل به دارو درمانی می شوند نیز از این مشکل رنج می برند.

همانطور که گفته شد مهمترین عارضه دوره یاس گر گرفتگی است که این مسئله به طور آشکاری ریتم نرمال زندگی فرد را مختل کرده و این آشفتگی زیستی سبب می شود که کارکردهای جنسی فرد نیز به طور ناخواسته تحت تأثیر این تحول قرار گیرد بنابراین جهت علاج مشکلات ارتباطی باید در وهله اول به هر طریق ممکن این عارضه (گر گرفتگی) را مهار کرد. 

خوشبختانه این مشکل را می توان به طریقه های گوناگون مهار کرد که اولین راه علاج آن استفاده از هورمون درمانی است. دومین راه خلاصی از این مشکل این است که فرد سبک زندگی ناسالم خود را دگرگون کند. برای مثال اگر زن از مواد حاوی کافئین پرهیز کند و در عین حال از مصرف غذاهای حاوی ادویه خودداری کند و مشروب را نیز ترک کند می تواند به میزان قابل توجهی از ابعاد گر گرفتگی بکاهد. از طرف دیگر شواهد و مستندات بی شماری حکایت از این دارد که راهکارهای چون تنفس و دم و بازدم کنترل شده و فاصله دار، یوگا و مراقبه درمانی، ماساژ درمانی و طب سوزنی کاربردی نیز در مهار گر گرفتگی و اختلالات جنسی بسیار مهم است.

از طرف دیگر همانطور که گفته شد آتروفی و خشکی واژن نیز در کسب تجربه ای رضایت بخش سنگ اندازی می کند خوشبختانه این مشکل زن به طریقه های گوناگونی قابل درمان است که از جمله این روشها می توان به کرمهای لیزو نرم کننده و حلقه ها و کپسول های موضعی حاوی هورمون استروژن اشاره کرد. لازم به ذکر است که راههای درمان این مشکلات در بخش مربوطه اش با جزئیات بیشتر مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت.

 

ارتباط قرص های خوراکی پیشگیری از بارداری با کارکرد جنسی زن چگونه است؟

پاسخ: واقعیت این است که این موضوع یکی از مناقشه برانگیزترین موضوعات در حوزه پزشکی جنسی است بدین معنی که برخی از صاحب نظران بر این باورند که از آنجا که استفاده از قرص های پیشگیری از آبستنی سبب بالا رفتن سطح گلوبولین پیوندی (SHBG) به علت وجود استروژن در این قرص ها می شود. این هورمون جنسی سبب افت میل جنسی در زنان می شود. این در حالی است که گروه مقابل بر این باور است که از آنجا که فعل و انفعالات این قرص ها در بدن سبب افزایش سطح تستوسترون در بدن می شود و این هورمون تقویت کننده میل جنسی است بدین علت این دسته از صاحب نظران نقش مثبت این قرص ها را مورد تأیید قرار می دهند با این همه همانطور که گفته شد این مسئله در بین صاحب نظران کماکان مورد اختلاف و مناقشه است. با این همه نقش مثبت قرصهای پیشگیرانه در کارکرد بهتر جنسی زنان غیر قابل انکار است چون قرص پیگشیری از امتیازاتی چون کاهش مشکلات حاصله از سندرم پیش از قاعدگی، خونریزی کمتر، کم خونی خفیف تر و کاهش دردهای آندومتریوزی برخوردار است به علاوه قرص خوراکی از زاویه روانی نیز احساس آسودگی خاطر بیشتری را به زن ارزانی می کند که این نوع آرامش ذهنی می تواند از این زاویه پویایی آفرین باشد.

مقصود از اصطلاح فرج تحریک پذیر و دردناک چیست؟

پاسخ: مشکل «فرج دردی»، عارضه ای است که با عوارض چندگانه ای همراه است که از جمله آنها می توان به احساس سوزش و خارش و مقاربت دردناک در ناحیه ولوا (فرج) اشاره کرد. از آنجا که ابتلای به این عارضه نزدیکی را برای زن دردناک می سازد بدین علت بسیاری از مبتلایان از تن در دادن به این عمل خودداری می کنند. لازم به ذکر است که از آنجا که تشخیص این عارضه به سادگی ممکن نیست بدین علت ممکن است قربانی برای سال ها به طور خاموش با این درد بسوزد و بسازد.

همانطور که گفته شد از آنجا که هنوز علت دقیق این عارضه در حوزه پزشکی جنسی مورد شناسایی قرار نگرفته است بنابراین اگر از فرج تحریک پذیر و دردناک رنج می برید باید ضمن مراجعه به درمانگری پیشه کار آزمایشاتی از نوع زیر را انجام دهید: کشت تناسلی، آزمایشات مرتبط با عفونتهای واژنی، اندازه گیری میزان (PH)، ترشحات واژنی و اقداماتی از این دست.

به هر شکل براساس آنچه که از مطالعات انجمن ملی فرج دردی واقع در ایالات متحده بر می آید، نواحی فرجی بسیاری از زنان بسیار حساس بوده و با کمترین تحریکی دردناک می شود این انجمن برای مراقبت و محافظت از این نواحی حساس راهکارهای زیر را پیشنهاد کرده است:

الف: از زیر پوش های نخی سفید استفاده کنید و هرگز از جوراب شلواری استفاده نکنید.

ب: نه تنها تا سر حد امکان دامن بپوشید بلکه به سرعت نیز لباس های خیس را از تن درآورید.

پ: از دستمال توالت نرم، سفید و بی بو استفاده کرده و در عین حال از پاک کننده های طبی استفاده کنید.

ت: جهت رفع سوزش و خارش این ناحیه از آب ولرم استفاده کنید.

ت: جهت شستن این ناحیه هرگز از شامپو و صابون های معطر استفاده نکنید.

ح: پس از ادرار ناحیه ولوا را آبکشی کنید به علاوه پیش از پر شدن مثانه ادرار کنید.

ج: به منظور کنترل خون قاعدگی از تامپون های صددرصد نخی استفاده کنید و آگاهانه نیز از کرمها و اسپرم کش های پیشگیری از بارداری استفاده کنید. به هر شکل باید با اقداماتی از این دست تا سر حد امکان از تحریک پذیری نواحی ولوا پیشگیری شود. 

 ترس از بیماریهای مقاربتی چه تأثیری بر روی کار کرد نرمال جنسی فرد دارد؟

پاسخ: نکته مهمی که همواره باید آویزه گوش ارتباط گرایان باشد این است که منشأ اصلی محرکات جنسی فرد روحی و روانی است. با این حساب روشن است که ترس از ابتلا به امراضی چون زگیل و تبخال تناسلی، هپاتیت، ایدز، شپش ناحیه شرمگاهی، سوزاک، عفونت های کلامدیایی، سیفلیس و غیره به طور خودکار آرامش روانی فرد را مختل کرده و این مسئله بر روی کار کرد جنسی فرد اثر منفی بر جای می گذارد. اکنون پرسشی که مطرح می شود این است که چگونه می توان از این مانع بزرگ عبور کرد؟ بررسی های انجام شده حکایت از این دارد که زنان جهت ایمن ماندن در برابر انتقال این امراض از طرف مقابل خود می خواهند که از کاندوم استفاده کند و این در حالی است که مردان بشدت از استفاده از این وسیله پیشگیرانه نفرت دارند چون جنس مذکر این طور استدلال می کند که استفاده از کاندوم نارسایی هایی چون کاستی قدرت نعوظی، نارسایی قدرت جنسی و فقدان حس لذت را به آنان تحمیل می کند. این استدلال ها تا اندازهای درست است با این همه پیامدهای ابتلا به بیماریهای مقاربتی به مراتب ویرانگرتر از نارسایی هایی از نوع فوق است.

اکنون پرسشی که مطرح می شود این است که چگونه می توان از این بن بست عبور کرد؟ واقعیت این است که در ارتباطات زناشویی این مؤلفه حس نزدیکی و صمیمیت است که حرف اول و آخر را می زند بدین معنی که در ارتباطات زوجی، در صورت فقدان این مؤلفه نه تنها نزدیکی فیزیکی رنگ واقعیت به خود نمی گیرد بلکه اساسا زناشویی آینده ای نیز نخواهد داشت پس جهت غلبه بر این نوع ذهن مشغولی در ابتدا لازماست که درک درستی از نزدیکی عاطفی داشته باشید چون یک فرد همدل و همدرد به هیچ وجه به طور ارادی عوارض و مشکلاتی را به طرف مقابلش تحمیل نمی کند.

من از طریق عمل جراحی رحمم را برداشته ام. سئوال این است که این کار چه تأثیری بر روی پاسخهای جنسی ام دارد؟

پاسخ: زمانی که در مورد زنی عمل رحم (زهدان) برداری کامل انجام می شود این بدین معنی است که از طریق جراحی رحم، تخمدان و گردن رحم برداشته می شود و چون در برخی از زنان گردن رحم مسلح به حس لذتی و بافت حساس است بدین علت برداشتن ناحیه گردن رحم، بر روی پاسخ نرمال جنسی زن اثر منفی بر جای می گذارد. لازم به ذکر است که این نوع پاسخ گردن رحم عمدتا در رابطه با تحریکات و دخول عمقی آلت است. همینطور، بررسی های انجام شده در این خصوص حاکی از این است که انجام این عمل در برخی از زنان سبب تغییر در کیفیت ارگاسم (اوج لذت جنسی) می شود. همانطور که ملاحظه می شود در برخی از زنان فقدان گردن رحم سبب نارسایی جنسی میشود. با توجه به این مسئله اکنون پرسشی که مطرح می شود این است که آیا می توان این عمل را بدون برداشتن این ناحیه حساس انجام داد؟ این پرسشی است که پزشک جراح باید بدان پاسخ دهد.

در اینجا لازم می بینم به نکته مهمی اشاره کرده و آن این است که اگرچه برخی از زنان مدعی هستند که فقدان این اندام به علت این نوع جراحی، سبب افت رضایت جنسی شان شده است اما واقعیت این است که مطالعات انجام شده در این رابطه عکس ادعای فوق را ثابت می کند بدین معنی که نه تنها فقدان گردن رحم اثری بر روی پاسخدهی جنسی زن ندارد بلکه برعکس انجام این عمل، سبب پویایی بیشتر کار کرد جنسی زن می شود. علت این مسئله این است که این عمل در راستای رفع دردهای لگنی و برداشتن فیبروم های (تومورهای رشته ای بزرگ و مزاحم انجام می شود.

بریده‌های پویایی جنسی زنان | مایکل گرشمن

کد خبر 32272

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 0 =