چرا گاهی بعد از رابطه جنسی دچار خونریزی میشویم؟

خونریزی بعد از مقاربت، به خونریزی دستگاه تناسلی پس از رابطه ی جنسی اشاره دارد. جامعه پزشکی معمولاً از این اصطلاح برای توصیف خونریزی واژن استفاده می کند، یک اتفاق نسبتاً شایع که ناشی از طیف گسترده ای از علل مختلفی می باشد.

خونریزی بعد از مقاربت چگونه اتفاق می افتد؟

پایگاه تحلیلی خبری تلکسیران :خونریزی بعد از مقاربت، به خونریزی دستگاه تناسلی پس از رابطه ی جنسی اشاره دارد. جامعه پزشکی معمولاً از این اصطلاح برای توصیف خونریزی واژن استفاده می کند، یک اتفاق نسبتاً شایع که ناشی از طیف گسترده ای از علل مختلفی می باشد.

تخمین زده می شود که 0.7 الی 9 درصد از زنانی که دچار قاعدگی می شوند، در درجه ی اول از ناحیه ی دهانه رحم، خونریزی بعد از مقاربت را تجربه می کنند.

منشا این خونریزی در زنانی که دیگر دچار قاعدگی نمی شوند، متنوع تر است.

علل خونریزی بعد از مقاربت چیست؟

دلایل عمده ی خونریزی بعد از رابطه جنسی عبارتند از:

صدمه

خونریزی بعد از رابطه جنسی پدیده ای نسبتا رایجی است و ممکن است علل مختلفی داشته باشد.

مالش و سایش به راحتی می تواند باعث پارگی و بریدگی های کوچک در بافت های حساس دستگاه تناسلی شود.

زایمان هم می تواند باعث کشیدگی و پارگی بافت های واژن شود و گاهی اوقات باعث می شود که نسبت به صدمات آسیب پذیرتر شود.

در زمان برقراری اولین رابطه جنسی، اغلب یک تکه ی کوچکی از پوست واژن به نام پرده بکارت کشیده و پاره می شود. خونریزی جزئی که بر اساس اولین رابطه پدید می آید، می تواند 1 الی 2 روز طول بکشد.

خشکی واژن

خشکی واژن یکی از شایع ترین دلایل خونریزی بعد از مقاربت محسوب می شود. هنگامی که پوست این ناحیه خشک است، در برابر آسیب بسیار حساس تر می شود. بافت های تولید کننده مخاط، مانند بافت واژن، آسیب پذیر هستند.

علل شایع خشکی واژن عبارتند از:

سندرم تناسلی ادرار یائسگی (GSM): که قبلا آتروفی واژن خوانده می شد. GSM به کاهش لیز بودن، ضخامت و قابلیت ارتجاعی بافت واژن اشاره دارد.

آسیب یا برداشتن تخمدان: عوامل مختلفی باعث می شود که به تخمدان ها آسیب وارد شود یا شرایطی که منجر به از بین بردن و یا (برداشتن) آنها می شود، بزرگترین منبع استروژن بدن را از بین می برند.

زایمان و شیردهی: در طول دوران بارداری سطوح استروژن بسیار بالا است. با این حال، تقریبا بلافاصله پس از زایمان مقادیر آن افت می کند، زیرا استروژن می تواند در تولید شیر مادر اختلال ایجاد کند.

داروهایی که با استروژن تداخل دارند یا بدن را بی آب می کنند: خشکی واژن می تواند ناشی از مصرف داروهای ضد استروژن، داروهای سرماخوردگی یا آنفولانزا، استروئیدها، آرام بخش ها، داروی ضد افسردگی مختلف و مسدود کننده های کانال کلسیم یا بتا باشد.

مواد شیمیایی و سایر مواد تحریک کننده: آلرژن ها و مواد شیمیایی موجود در وان های داغ، استخرها، محصولاتی مانند مواد شوینده ی لباسشویی، روان کننده های معطر و کاندوم همه می توانند باعث خشکی شوند.

دوش یا شست و شوی واژن : دوش واژینال می تواند باعث تحریک و خشک شدن بافت های واژن شود.

انجام مقاربت قبل از تحریک شدن: در هنگام تحریک جنسی، بافت های واژن مواد روان کننده طبیعی ترشح می کنند، که به جلوگیری از خشکی و اصطکاک مخرب در هنگام مقاربت کمک می کند.

عفونت ها

هر نوع عفونتی می تواند باعث التهاب بافت های واژن شود و آن ها را نسبت به آسیب حساس تر کند. این موارد عموما شامل عفونت های مخمر، بیماری التهابی لگن، التهاب گردن رحم، التهاب واژن و عفونت های مقاربتی مانند کلامیدیا و سوزاک (گنوره) است.

پولیپ یا فیبروئید دهانه ی رحم یا آندومتر

پولیپ ها و فیبروئید ها تومورهای غیرسرطانی بسیار کوچکی هستند. آن ها معمولاً روی آستر دهانه ی رحم یا خود رحم رشد می کنند-به ویژه در افرادی که دچار قاعدگی می شوند، این رشد اتفاق می افتد و می توانند باعث درد و خونریزی شوند.

بیرون زدگی سلول های گردن رحم

سلول های غده ای از داخل کانال گردن رحم می توانند به طور غیرطبیعی در قسمت بیرونی دهانه ی رحم رشد کنند. این حالت معمولاً بدون درمان پاک می شود، اما می تواند باعث لکه بینی و خونریزی در ناحیه ی واژن شود.

اندومتریوز

اندومتریوز باعث می شود که بافت های آندومتر، بافت هایی که رحم را می پوشانند، در خارج از رحم رشد کنند. این امر می تواند باعث التهاب شود، که معمولاً در ناحیه لگن و پایین شکم رخ می دهد.

دیسپلازی دهانه رحم

دیسپلازی دهانه رحم زمانی اتفاق می افتد که سلول های غیر طبیعی غیر سرطانی، در آستر کانال دهانه ی رحم رشد می کنند. آستر کانال دهانه ی رحم شکافی است که جدا کننده ی واژن و رحم است. این تومورها باعث تحریک و در نهایت آسیب دیدن بافت های اطراف، بخصوص هنگام مقاربت می شوند.

 ناهنجاری های آناتومیک

برخی از افراد دارای اندام تولید مثلی متفاوتی هستند، که ممکن است احتمال مالش دردناک و پارگی را افزایش دهد.

اختلالاتی که منجر به خونریزی می شود

بیماری هایی که باعث خونریزی غیر طبیعی یا لخته شدن می شوند، می توانند خطر خونریزی بعد از مقاربت را افزایش دهند. داروهای رقیق کننده ی خون نیز ممکن است این اثر را داشته باشند.

سرطان ها

سرطان هایی که دستگاه تولید مثل یا دستگاه تناسلی ادراری را تحت تأثیر قرار می دهند، می توانند بافت های واژن و سطح هورمون ها را تغییر داده و آن ها را نسبت به آسیب، حساس تر کنند. خونریزی بعد از مقاربت، یک علامت شایع در هر دو سرطان دهانه رحم و سرطان خود رحم محسوب می شود.

موارد خطری که باعث خونریزی بعد مقاربت می شود

فاکتور های عمده و موارد ریسکی که موجب خونریزی بعد از مقاربت می شوند، شامل موارد زیر است:

• خشکی واژن

• کمبود آب بدن

• مقاربت تهاجمی (سکس خشن)

• داروهای سرکوب کننده ی سیستم ایمنی

• نقص در ایمنی بدن

• سابقه خانوادگی خشکی یا التهاب واژینال

• سابقه سرطان دهانه رحم یا خود رحم

• در آستانه یائسگی بودن، یائسگی، دوره بعد از یائسگی(دوره ای که یک زن 12 ماه متوالی دچار یائسگی نشود)

• رابطه جنسی بدون استفاده از کاندوم

• اضطراب یا بی میلی به مقاربت و رابطه جنسی (نزدیکی)

• نداشتن تجربه رابطه جنسی (مقاربت)

• قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی تحریک کننده یا آلرژن ها

• عفونت های واژینال یا رحم

• دوش واژینال(شست و شوی واژن)

• دیابت

• فشار خون بالا

تشخیص

برای تشخیص خونریزی بعد از مقاربت پزشک ممکن است یک معاینه ی کامل جسمی و همچنین برخی آزمایشات تکمیلی را انجام دهد.

 هیچ تجویز یا دستورالعمل ملی یا بین المللی وجود ندارد که پزشکان برای تشخیص یا کنترل و (مهار) خونریزی بعد از مقاربت استفاده کنند.

بسیاری از پزشکان متخصص، درباره تاریخچه ی پزشکی فردی و خانوادگی سوال می پرسند و یک معاینه ی کامل فیزیکی را انجام می دهند.

آزمایش های تکمیلی می تواند شامل موارد زیر باشد:

• آزمایش های کشت برای عفونت

• بیوپسی از تومورها و توده های غیر طبیعی

• سونوگرافی ترنس واژینال

• کولپوسکوپی(یک روش تشخیصی پزشکی برای بررسی دهانه ی رحم و بافت‌های واژن و اندام تناسلی زنان)

• بیوپسی اندومتر

• آزمایش خون

• آزمایش بارداری

اگر پزشک خانواده یا عمومی نتواند علت خونریزی نامعلوم را تشخیص دهد، ممکن است بیمار خانم را به متخصص زنان ارجاع دهد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید

 هر زمانی که خونریزی بعد از مقاربت شدید، مکرر بود، یا بیش از چند ساعت پس از مقاربت ادامه پیدا کرد با پزشک خود صحبت کنید.

همچنین اگر خونریزی بعد از مقاربت با علائم دیگری همراه است، به پزشک خود مراجعه کنید، این علائم می تواند موارد زیر باشد:

• سوزش یا خارش واژن

• ترشحات غیر طبیعی

• درد شدید شکمی

• تهوع، استفراغ یا بی اشتهایی

• درد یا سوزش هنگام دفع ادرار یا در حین مقاربت

• کمردرد

• خستگی و ضعف غیر قابل توصیف

• سردرد یا سرگیجه

• پوست رنگ پریده ی غیرطبیعی

• علائم روده ای یا مثانه

گزینه های درمان

در بسیاری از موارد، هیچ دلیل واضح و مشخصی برای خونریزی بعد از مقاربت وجود ندارد، بنابراین دوره درمانی مستقیمی وجود ندارد.

گزینه های درمانی احتمالی عبارتند از:

• مرطوب کننده های واژن، که می توانید از داروخانه ها تهیه کنید.

• آنتی بیوتیک های مربوط به عفونت های ناشی از باکتری ها، مانند سوزاک، سیفیلیس و کلامیدیا

• داروهای عفونت های ویروسی

• عمل جراحی برداشتن، کرایوتراپی(سرمادرمانی) یا الکتروکوتری(cautery با استفاده از یک سوزن یا ابزار دیگری که برقی گرم می شود.) در موارد بیرون زدگی سلول های گردن رحم

• برداشتن پولیپ ها به خصوص مواردی که باعث خونریزی قابل توجهی می شوند یا غیر طبیعی به نظر می رسند.

• عمل جراحی یا درمان سرطان

• استروژن درمانی واژینال با دوز کم، به صورت کرم، شیاف یا حلقه های (رینگ های) واژینال برای خشکی واژن

خونریزی بعد از رابطه ی جنسی در دوران بارداری

بارداری، زایمان و شیردهی، همه، باعث ایجاد تغییرات عمده ی هورمونی می شود که بیشتر این موارد باعث می شود بافت های واژن بیشتر مستعد آسیب شوند.

 در دوران بارداری، خونریزی جزئی در طی مقاربت یا بعد از مقاربت شایع است.

در مورد هر نوع خونریزی شدید یا طولانی در اوایل دوران بارداری، با پزشک صحبت کنید.

برای خونریزی در اواخر دوران بارداری فورا مراقبت های پزشکی را پیگیری کنید، زیرا می تواند نشانه ای از زایمان زودرس باشد.

پیشگیری

حفظ کردن میزان آب بدن می تواند، به کاهش خونریزی بعد از مقاربت کمک کند.

خونریزی جزئی پس از مقاربت غالباً قابل پیشگیری نیست. با این حال، اقدامات زیر تا حد زیادی به کاهش شدت و فراوانی خونریزی می انجامد.

نکات پیشگیری عبارتند از:

• حفظ کردن اب بدن

• استفاده از روان کننده های مبتنی بر آب یا سیلیکون در طول پیش نوازش (تحریک متقابل قبل از عمل جنسی) و مقاربت.

• اجتناب از اعمال جنسی تهاجمی (اجتناب از سکس های خشن)

• استفاده از مرطوب کننده های واژن به صورت روزانه.

• اجتناب از کاندوم های زنانه ی معطر یا طعم دار

• همیشه از کاندوم استفاده کنید، به خصوص هنگامی که شرکای جنسی متعددی دارید.

 • صحبت با شریک جنسی خود، در مورد اضطراب و بی میلی به مقاربت 

• تلاش برای تحریک قبل از انجام مقاربت

• پیگیری مشاوره ی پزشکی و درمان عفونت های مشکوک

علاوه بر این، فرد می تواند از مکمل های گیاهی استفاده کند که به طور علمی نشان داده شده که به کاهش خشکی واژن و علائم GSM کمک می کنند.

 مکمل های گیاهی می تواند: کوهاش سیاه، ویتامین E، امگا 3 و روغن گل پامچال باشد.

همچنین ممکن است مصرف غذاهای غنی از استروژن های گیاهی یا فیتواستروژن ها مفید باشد.

غذاهای غنی از فیتواستروژن ها عبارتند از:

• کتان

• عدس

• جو دوسر

• بادام

• گردو

• روغن زیتون

• یونجه

• سیب

• انگور

• هویج

• دانه ی کنجد

• تخم آفتابگردان

نتیجه گیری

خونریزی بعد از مقاربت جنسی یک اتفاق شایع است، به خصوص در افرادی که دیگر دچار قاعدگی نمی شوند و یا بیماری های تخمدانی دارند.

در افرادی که دچار قاعدگی می شوند، خونریزی بعد از مقاربت به طور معمول خود به خود متوقف می شود.

با این حال، موارد شدید، مزمن یا پیچیده نیاز به مراقبت پزشکی دارد.

هم چنین افرادی که در دوره هایی از تغییرات هورمونی مانند یائسگی، بارداری یا شیردهی، خونریزی بعد از مقاربت را تجربه می کنند، باید حتما با پزشک خود صحبت کنند.

منبع: مدیکال نیوز تودی

مترجم: یگانه عرب

کد خبر 18952

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 15 =