الجزیره:بندبازی دشوار روسیه بین اسرائیل و ایران

مقامات روسیه باید اعمال و صحبت‌های خود را به گونه‌ای مطرح کنند که هم به مزاق ایران و اسرائیل خوش بیاید. روسیه تمایل دارد که از افزایش تنش‌ها بین ایران و اسرائیل جلوگیری کند و در این زمینه هر کاری که لازم باشد را انجام خواهد داد

بندبازی دشوار روسیه بین اسرائیل و ایران

پایگاه تحلیلی خبری تلکسیران به نقل از الجزیره:مقامات روسیه باید اعمال و صحبت‌های خود را به گونه‌ای مطرح کنند که هم به مزاق ایران و اسرائیل خوش بیاید. روسیه تمایل دارد که از افزایش تنش‌ها بین ایران و اسرائیل جلوگیری کند و در این زمینه هر کاری که لازم باشد را انجام خواهد داد.

ولادمیر پوتین، رییس جمهور روسیه چندی پیش سفری به اسرائیل داشت. هدف او از این سفر شرکت در هفتاد و پنجمین سالگرد آزادسازی اردوگاه کار اجباری آشویتس – بیرکناو توسط نیروهای شوروی اعلام شد. سفر ولادمیر پوتین به اسرائیل، سومین سفر رسمی وی به فلسطین اشغالی از زمان ریاست جمهوری او در سال 2001 بود. وی پیش از این در سال‌های 2005 و 2012 به این منطقه سفر کرده بود.

پوتین و مجموعه مقامات روسیه از آغاز ورود به اسرائیل مورد استقبال میزبانان قرار گرفتند. رهبری اسرائیل به صورت شفاف بیان کرد که در اختلاف با برخی از کشورهای اروپای شرقی در مورد نقش شوروی در آزادسازی اروپا از چنگال حکومت نازی، طرف روسیه را می‌گیرد. این موضوع یکی از مسائلی است که پوتین اهمیت و ارزش زیادی برای آن قائل است و در هنگام صحبت در مورد سیاست داخلی خیلی به نقش شوروی در جمگ جهانی دوم اهمیت می‌دهد.

یک هفته بعد از سفر پوتین به اسرائیل، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل به مسکو سفر کرد تا با رئیس جمهور روسیه دیدار کند. این چهارمین سفری است که پوتین در طی یک سال گذشته به روسیه داشته است. او پیش از برگزاری انتخابات اسرائیل در ماه آوریل و سپتامبر به روسیه سفر کرد تا بتواند از این طریق شانس خود برای انتخاب شدن را بالا ببرد.

او در جریان این سفر توانست مقدمات آزادی نعما ایساهار، یک شهروند اسرائیلی که در سال 2019 به اتهام قاچاق مواد مخدر در مسکو زندانی شده بود را فراهم کند. روسیه با بازداشت این زن سعی کرد اسرائیل را تحت فشار قرار دهد تا الکسی بورکوف، هکر روسی را که با حکم استرداد به آمریکا مواجه شده بود آزاد کند.

کرملین تصمیم گرفت که ایساهار را با وجود تحویل بورکوف به آمریکا توسط اسرائیل مورد عفو قرار دهد و او را آزاد کند. آزادی ایساهار یکی از پیروزی‌های بزرگی بود که نتانیاهو توانسته بود در زمان نخست وزیری خود به دست بیاورد.

کرملین به این نتیجه رسید که بهتر است یک دوره دیگر به نتانیاهو این فرصت را بدهد که به نخست وزیری اسرائیل برسد و زندان رفتن را چند سالی به عقب بیندازد. با این کار روابط اسرائیل و مسکو خیلی بهتر از قبل شد و همان اتفاقی افتاد که مسکو از دهه 1990 به دنبال آن بود.

در این برهه حساس تاریخی، وجود روابط خوب با اسرائیل که متحد بزرگ و مهمی برای آمریکا و اتحادیه اروپا شناخته می‌شود برای مسکو اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد. این اهمیت را می‌توان از چند جنبه مورد بررسی قرار داد:

· اسرائیل می‌تواند تلاش‌های غرب برای انزوای بین المللی روسیه را تضعیف کند. بعد از ورود روسیه به جنگ اوکراین و الحاق کریمه به قلمرو خود، کشورهای اروپایی و آمریکا تحریم‎هایی را علیه روسیه اعمال کردند. اسرائیل می‌تواند نقش خوبی در عادی‌سازی روابط غرب با روسیه ایفا کند.

· روسیه به همکاری با اسرائیل که نقش مهمی در برقراری امنیت و آرایش سیاسی در منطقه لوانت (از طریق اتحاد خود با آمریکا) دارد، نیاز دارد. با حفظ همکاری روسیه با اسرائیل، جایگاه مسکو در سوریه محکم‌تر و امن‌تر از گذشته خواهد شد. رژیم حاکم بر دمشق با همکاری اسرائیل و روسیه پایداتر و ماندگارتر  خواهد شد.

· روسیه و اسرائیل پیوندهای تاریخی و اقتصادی زیادی با هم دارند. این پیوند عمیق از جمعیت قابل توجه مهاجران یهودی در اتحاد جماهیر شوروی نشئت می‌گیرد. در سال 2019، حجم معاملات تجاری اسرائیل و روسیه به 5 میلیارد دلار رسید و همین موضوع اسرائیل را به یکی از شرکا و همکاران اصلی تجاری روسیه در منطقه تبدیل کرد.

این افزایش رفت و آمدها بین ایران و روسیه، تنها چند هفته بعد از شهادت سردار سلیمانی در عراق صورت گرفت. روسیه یکی از شرکای مهم و اصلی ایران در زمینه‌‎های مختلف است و عمیق شدن روابط بین مسکو و اسرائیل می‌توانید نگرانی‌ها و حساسیت مقامات ایرانی را افزایش دهد.

روسیه بعد از شهادت سردار سلیمانی، نقش چندان مهمی ایفا نکرد. این کشور حمله به سردار سلیمانی را محکوم کرد و حتی تلاش کرد که بین واشنگتن و تهران میانجی‌گری کند تا بتواند از این تنش‌ها بکاهد ولی سکوت این کشور و فاصله گرفتن مسکو از این حادثه تروریستی کمی عجیب و تأمل‌برانگیز بود.

یکی از مسائلی که بعد از ترور سردار سلیمانی مشاهده شد، افزایش قیمت نفت بود و این افزایش قیمت نفت می‌توانست برای روسیه خوشایند باشد. البته این مسئله مدت زمان زیادی طول نکشید و با مطرح شدن ویروس کرونا کاخ آرزوهای روسیه خراب شد و اکنون قیمت نفت با افت قابل توجهی روبرو شده است.

شهادت سلیمانی فضای چندان زیادی برای روسیه در دمشق باز نکرد و معادلات به همان شکل گذشته خود باقی ماند. نقش ژنرال سلیمانی در دفاع از سوریه انکارناپذیر است ولی از آن‌جا که جانشین سردار سلیمانی خیلی سریع منصوب شد، توانست به سرعت جای خالی سلیمانی را پر کند و اوضاع را به دست بگیرد.

ترور سردار سلیمانی کم کم داشت به واقعه‌ای تلخ در منطقه تبدیل می‌شد و ممکن بود اسرائیل به عنوان یکی از بزرگ‌‎ترین متحدان آمریکا اولین کشوری باشد که هدف موشک‌های ایرانی قرار می‌گیرد. چندین سال است که روسیه تلاش می‌کند که بین روابط ایران و اسرائیل توازن و تعادل را برقرار کند. تا سال 2015 مسکو سیاستی بین این دو کشور پیش گرفت تا هر دو درک کنند که روسیه قرار نیست تنها یکی از این دو کشور را انتخاب و با آن رابطه برقرار کند. مسکو تمام تلاش خود را برای توسعه روابط با هر دو کشور انجام داده است.

بندبازی روسیه بین اسرائیل و ایران در زمان جنگ داخلی سوریه خیلی بیشتر شد؛ زیرا چندین بار این دو کشور تا مرز جنگ با یکدیگر رفتند و این موضوع باعث می‌شد که پای مسکو هم خواه ناخواه به ماجرا باز شود. روسیه همواره این دو کشور را تحت فشار قرار داده است تا از تنش‌ها بکاهند. مسکو چندین بار ایران را تهدید کرده است که در عورت عدم کاهش تنش‌ها، هیچ حمایتی از نیروهای نظامی این کشور در سوریه نخواهد کرد و اسرائیل را هم تهدید کرده است که در صورت ادامه جنگ و حمله، سوریه را به سامانه دفاع هوایی مجهز خواهد کرد. این موضع میانجی اعتبار خاصی به کرملین بخشیده است.

پس از ترور سردار سلیمانی، ایران تهدید کرد که تمامی متحدان آمریکا در منطقه را هدف قرار خواهد داد و حیفا، یکی از بزرگ‌ترین شهرهای اسرائیل یکی از مهم‎‌ترین اهداف ایران برای حمله خواهد بود. هر چند آمریکایی حساسیتی روی کشورهای منطقه ندارد ولی قضیه اسرائیل فرق می‌کند. اسرائیل یکی از مهم‌ترین متحدان آمریکا در منطقه است و حمله به آن می‌تواند با پاسخ و واکنش آمریکا همراه شود و این همان چیزی است که روسیه تلاش می‌کند که به هر قیمتی از آن جلوگیری نماید؛ زیرا ناچار می‌شود که از ایران جانب‌داری کند و در این صورت از نظر دیپلماتیک آسیب خواهد دید.

آسیب به  حکومت ایران در هیچ شکل ممکن به سود روسیه نخواهد بود و در این صورت، مسکو یکی از بزرگ‌ترین شرکای اقتصادی و نظامی خود را از دست خواهد داد و قدرت وی در منطقه بسیار کمتر از قبل خواهد شد. در صورت تغییر رژیم، حکومت جدید قطعا هیچ تمایلی به همکاری با روسیه نخواهد داشت. از این رو هر چند روسیه تمایل دارد که به اسرائیل نزدیک شود و از منافع آن بهره‌مند شود ولی در صورتی که قرار باشد این نزدیکی به تهدیدی برای تهران تبدیل شود، مسکو تمایلی به ادامه همکاری و نزدیکی نخواهد داشت.

تصمیم ایران برای بیرون کردن آمریکا از منطقه با هدف قرار دادن آمریکا در عراق به نفع روسیه نیز هست؛ زیرا آسیبی به روابط مسکو با اسرائیل نخواهد زد. هنوز احتمال بالا گرفتن درگیری بین ایران و اسرائیل در منطقه وجود دارد و به همین خاطر روسیه تمام تلاش خود را می‌کند که هر دو کشور را به خویشتن‌داری فرابخواند. ادامه پیدا کردن روند موجود، کار مسکو را برای برقراری تعادل و بندبازی بین تهران و تل آویو دشوارتر خواهد کرد.

*انتشار مطالب رسانه های خارجی با هدف اطلاع رسانی از نوع نگاه و برداشت آنان از تحولات صورت می گیرد و به منزله تایید آن از سوی «پایگاه تحلیلی خبری تلکسیران» نیست

منبع: الجزیره 

مترجم:شهربانو علی جمعه پور

کد خبر 15838

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 3 =