ابتکار نوشت: افزایش نا امنی و قتل در جامعه

روزنامه ابتکار در مطلبی با عنوان«افزایش نا امنی و قتل در جامعه» به قلم سیف الرضا شهابی افزایش این گونه آورده است:

چاقوکشی و عربده‌کشی و کشتن و کشته شدن در منازعات شخصی و جمعی با آلات قتاله و اسلحه گرم و سرد پدیده جدیدی در جامعه ما نیست و از قبل انقلاب وجود داشته. نگاه به صفحات حوادث روزنامه‌های قبل انقلاب گواه بر این مدعا است و اکثرا چنین رویدادهایی بین طبقات پایین دست جامعه و حاشیه نشین‌ها به وقوع می‌پیوست و در بین قشر متوسط جامعه، اصطلاحا عشق لاتی‌ها بعد از مست کردن در کافه‌ها و سر باز کردن دعواهای شخصی رخ می‌داد و در بسیاری از مواقع منجر به قتل و داغدار شدن خانواده‌ها می‌شد و قاتل هم بعد از رای دادگاه و گاهی اوقات در ملا عام به دار آویخته می‌شد. اگرچه اعدام در ملا عام، مورد مناقشه است زیرا عده‌ای اعدام در ملا عام را برای عبرت دیگران لازم می‌دانند و تعدادی هم توسعه خشونت بر می‌شمارند. شایان ذکر است فجایع دلخراش و قتل‌ها در سایر کشورها حتی توسعه یافته هم به بهانه های مختلف روی می دهد .
جریان نا میمون قتل در بعد انقلاب و در دهه‌های اول به دلایلی از جمله وضع نسبتا مناسب اقتصادی جامعه و اقتدار نیروهای انتظامی و توجه مردم به مسائل معنوی و انقلابی و خصوصا در زمان انقلاب و جنگ که روحیه ایثار و فداکاری بر جامعه حاکم شده بود همچنین به میدان نیامدن نسل جدید اراذل و اوباش و…. با کاهش روبه‌رو شده بود، متاسفانه در سال های اخیر به دلایل مختلف از قبیل مسائل ناموسی و یا اختلافات خانوادگی و یا مالی و بعضی مواقع بر سر مسائل جزئی و بد مستی‌ها و رشد نسلی از اراذل و اوباش افزایش پیدا کرد و به تهدیدی برای سلامت و امنیت جامعه و شهروندان تبدیل شد. بعضی از قتل‌ها به علت شدت خشونت و سبوعیت در رسانه‌ها منعکس می‌شود و توجه جامعه را به خود جلب می‌کند و بعد از مدتی فروکش می‌کند. در هفته اخیر شاهد دو مورد از آنها بودیم یکی شهادت یک سرهنگ نیروی انتظامی در شیراز توسط یکی از اراذل و دیگری به قتل رسیدن دختری ۱۷ ساله توسط افراد خانواده در اهواز.
گذشته از اینکه بعد از قتل اهواز آنچه اکنون جامعه را رنج می‌دهد و سبب نگرانی آحاد جامعه شده، اینکه چه باید کرد؟ و چگونه می‌توان از اشاعه هر قتلی جلوگیری کرد؟ برای کندوکاو در علل افزایش پدیده خشونت و قتل، به دو موضوع حائز اهمیت باید توجه کرد:
۱-‌ بهبود شرایط زندگی و ایجاد رفاه عمومی و برطرف کردن نسبی مشکلات معیشتی و اقتصادی، زیرا در جامعه‌ای که مردم از رفاه نسبی برخوردار باشند طبعا در آسایش فکری و روحی قرار می گیرند و دغدغه‌های زندگی کاهش پیدا می‌کند و با کاهش دغدغه، تفکر بر احساسات و عصبیت غلبه می‌کند و اصولا اشخاصی که از نظر اقتصادی تامین می‌باشند کمتر اتفاق می‌افتد به دنبال ماجراجویی و قتل با هر انگیزه‌ای باشند و از آسایش زندگی چشم بپوشند و گوشه زندان و عواقب بعدی را بر گزینند ‌ در شرایطی ممکن است دست به قتل بزنند که تحت تاثیر مصرف الکل قرار بگیرند.
۲- فرهنگ سازی؛ ممکن است بهبود اقتصادی به تنهائی مسائل بغرنج جامعه را حل نکند در این صورت، فرهنگ سازی حائز اهمیت است. خشونت به هر شکل و به هر زبان و از ناحیه هر شخص مسئول و غیرمسئول در سخنرانی‌ها و خطبه‌ها و رسانه‌های جمعی و فیلم های سینمائی و تلویزیونی چه تولید شده در داخل و خارج تقبیح و محکوم شود و به جایش نرم خوئی تبلیغ و گسترش پیدا کند. متاسفانه برنامه های شاد و سالم که می تواند مفرح روح باشد و انرژی مثبت به جامعه تزریق کند در حداقل است و در عوض برنامه‌های غمناک که جز کسالت و خستگی روح و روان خاصیت دیگری ندارد در اکثریت قرار دارد. شاید بعضی ها تفکرشان بر این باشد جامعه این را می‌خواهد و حتی اگر بخشی از جامعه این را بخواهد دلیل بر این نمی‌شود برنامه‌های غالب باشد. به جماعتی که طالب برنامه‌های غمناک هستند باید قبولاند: وجود فرسودگی در جامعه روزی دامن آنان را خواهد گرفت یا یکی از منسوبین آنان مرتکب قتل خواهد شد یا قربانی قتل !
در مورد مسائل ناموسی که این روزها بحث روز شده باید از دوران دبستان به نونهالان آموزش داد بعد از ازدواج محیط خانواده را گرم نگه دارند و از لغزش پرهیز کنند و اگر لغزشی از هر طرف رخ داد چاره اش در قتل نیست زیرا با قتل مشکل اساسی حل نخواهد شد بلکه مشکلی بزرگتر و غیر قابل حل بر قاتل و خانواده اش تحمیل خواهد شد و درصورت لغزش از هر کدام می‌توان با ندامت و پشیمانی چاره‌سازی کرد و ترمیم نمود و در تند ترین شرایط، طلاق راهی است که قانون و دین تعین کرده.

کد خبر 139887

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 11 =