گوش به زنگگوش به زنگ

گروه خبری فرهنگی هنری

فیلم‌های ورزشی که به مسائل اجتماعی آلوده‌اند... / نگاهی به فیلم‌های سونامی و معکوس


نزهت بادی: در نهایت معلوم نمی‌شود فیلم سونامی درباره چه کسی است و چه مسئله‌ای را دنبال می‌کند و چرا ساختار ورزشی مردانه خود را به مسائل اجتماعی آلوده می‌کند.

سرویس سینمایی هنرآنلاین: فیلم سونامی ساخته میلاد صدر عاملی به عنوان یک فیلم ورزشی می توانست تجربه ای تازه در سینمای ایران به حساب بیاید اما قادر نیست به درستی از الگوی ژانر بهره ببرد و بر اساس تمرکز بر مسیر پرفرازونشیب یک قهرمان پیش برود و میان سه شخصیت مربی کهنه کار، قهرمان بازنده قدیمی و قهرمان پرمدعای جدید نوسان دارد. با ورود علیرضا شجاع نوری به نظر می رسد فیلم درباره مربی حرفه ای ولی ازیادرفته ای است که می خواهد پس از سال ها اعاده حیثیت کند اما با پیدا شدن سر و کله بهرام رادان جهت داستان تغییر می کند و فیلم سمت وسوی بازگشت یک قهرمان زخم خورده را پیدا می کند ولی فیلم قصه او را نیز رها می کند و به سراغ داستان مهرداد صدیقیان می رود که سر پرسودایی دارد و قرار است زندگی درس سختی به او بدهد. این تعدد قهرمان و داستان های پراکنده موجب سردرگمی مخاطب می شوند که نمی داند در مسابقات قلبش برای چه کسی بتپد و از این رو صحنه های پرتعلیق و هیجان انگیز ورزشی فیلم کارکرد و تأثیر خود را از دست می دهد. حالا در میان این وضعیت آشفته و بلاتکلیف فیلم ماجرای دختر افغانستانی بسکتبالیست به عنوان همسر مهرداد صدیقیان نیز به میان می آید و فیلمساز به سراغ طرح معضلات زنان ورزشکار و نادیده گرفتن آن ها می رود و در نهایت معلوم نمی شود فیلم درباره چه کسی است و چه مسئله ای را دنبال می کند و چرا ساختار ورزشی مردانه خود را به مسائل اجتماعی آلوده می کند.

فیلم معکوس ساخته پولاد کیمیایی نیز اثری دیگر با حال و هوای ورزشی است که رعایت مؤلفه های ژنریک را فدای طرح مسائل اجتماعی مورد علاقه اش می کند و در حالی که می توانست فیلمی جوانانه، پرماجرا و هیجان انگیز باشد، انرژی خود را به خاطر پرداختن به زندگی شخصی بابک حمیدیان هدر می دهد و داستان اصلی دیر شروع می شود و هر جایی که می خواهد به اوج دلهره و تعلیق برسد، فیلمساز با سرک کشیدن به قصه های نامرتبط و زائد، فیلم را از نفس می اندازد. در واقع قصه اصلی چنین فیلمی احیای رابطه پدر- پسری اکبر زنجانپور و بابک حمیدیان در قالب مربی – شاگردی است که هر کدام می کوشند در مسابقه ای دشوار نزد دیگری سربلند شوند و آن ماجرای گذشته پدر واقعی بابک حمیدیان و تصادف او باید به عنوان قصه ای فرعی در جهت ایجاد انگیزه در شخصیت ها برای ورود به یک مسابقه خطرناک طرح شود. نه اینکه پولاد کیمیایی فیلم ورزشی خود را تحت تأثیر بیانیه های سیاسی اجتماعی درباره قدرت و سیاست و شکاف طبقاتی و فساد اقتصادی قرار دهد و پای همان مفاهیم کلیشه ای سینمای کیمیایی پیرامون رفاقت و مردانگی و خیانت و نامردی را وسط بکشد. در جایی از فیلم شخصیت ها در حال دیدن فیلم دختر میلیون دلاری ساخته کلینت ایستوود هستند که یکی از بهترین نمونه های ژانر ورزشی است و آدم باورش نمی شود فیلمساز به چنین فیلمی ارجاع می دهد اما حتی توانایی تقلید از آن را ندارد و نمی تواند آن را کپی کند تا حداقل با یک فیلم استاندارد در ژانر ورزشی روبرو باشیم.



addup.center