بی قراری کودک در خواب، ریشه در چه دارد؟


من دخترم 14 ماهشه. معمولا هفته ای یکبار دچار بدخوابی و بیقراری میشه? که سه چهار مرتبه با گریه از خواب بیدار میشه.
سوال مخاطب نی‌نی‌بان: من دخترم 14 ماهشه. معمولا هفته ای یکبار دچار بدخوابی و بیقراری میشه? که سه چهار مرتبه با گریه از خواب بیدار میشه. گریه هاش اول آرومه اما بعد یکی دو دقیقه شدید میشه و جیغ میزنه?. انقدر رو پاهام تکونش میدم تا دوباره بخوابه.وقتی گریه میکنه چشاشو میخارونه و شکمشم سفت میکنه. تو دوره نوزادی تا هفت ماهگی به پروتئین گاوی حساسیت داشت.اما بعد هفت ماهگی دکترش گفت میزان حساسیت کم شده و میتونید پروتئین گاوی مصرف کنید. میخوام بدونم دلایل این مدل گریه ها چی میتونه باشه. البته داره چند تا دندون جدید هم در میاره.
 
پاسخ دکتر علی اصغر حلیمی، متخصص اطفال:
بچه ها از حدود 9 الی 18 ماهگی دچار اضطراب جدایی از مادر می شوند و به همین دلیل شب ها از خواب بیدار می شوند و جیغ می زنند و با تماس فیزیکی مادر و شیر دادن ارام می شوند?. از 18 ماهگی به بعد با دادن عروسک به کودک این اضطراب کمتر می شود.

مشکل یبوست کودکان، عوامل خطرساز


یبوست کودکان مشکلی شایع است. کودک مبتلا به یبوست دچار کم‌تحرکی حرکات روده یا سخت و سفت شدن مدفوع است.
یبوست کودکان مشکلی شایع است. کودک مبتلا به یبوست دچار کم‌تحرکی حرکات روده یا سخت و سفت شدن مدفوع است. از علل شایع می‌توان به از پوشک‌گرفتن زودهنگام کودک و تغییر در رژیم‌غذایی اشاره کرد. خوشبختانه، بسیاری از دلایل شیوع یبوست در کودکان موقتی و زودگذر است. تشویق کودک به تغییر در رژیم‌غذایی مانند مصرف میوه‌های حاوی فیبر و سبزیجات و نوشیدن مایعات بیشتر می‌تواند موجب برطرف شدن یبوست شود. همراه ما باشید، در این مقاله شما را با علائم و علت‌ یبوست در کودکان، روش‌های پیشگیری و درمان آن آشنا خواهیم کرد.
 
نشانه‌ها و علائم یبوست کودکان
    -اجابت مزاج کمتر از سه‌بار در هفته؛
    -اجابت مزاج سفت، ‌خشک و دشوار؛
    -مدفوع با قطر زیاد که موجب مسدود شدن توالت شود؛
    -احساس درد در هنگام اجابت مزاج؛
    -درد شکمی؛
   -وجود مقداری مایع یا مدفوعی به رنگ رُس در لباس زیر کودک که ممکن است به‌معنی انسداد مقعدی باشد؛
    -وجود خون در سطح مدفوع سفت.
گاهی کودک از ترس اینکه اجابت مزاج ممکن است خطری برایش داشته باشد، از رفتن به توالت خودداری کند. در این‌جور مواقع ممکن است کودک از درد به خود بپیچد، با دست جلوی خروج مدفوع را بگیرد و درد در چهره‌اش مشخص باشد.
 
کی به دکتر مراجعه کنیم؟
یبوست در کودکان معمولا جدی نیست. اگرچه، یبوست مزمن گاهی به‌دلیل مشکلات جدی‌تر در کودکان است. بنابراین بهتر است در مواقعی که یبوست بیش از دو هفته به‌طول ادامه می‌یابد، حتما با پزشک متخصص مشورت کنید.
در صورت مشاهده علائم زیر بهتر است به دکتر مراجعه کنید:
    -ترس کودک؛
    -استفراغ؛
    -خون در مدفوع؛
    -تورم شکمی؛
    -کاهش وزن؛
   -پارگی‌های دردناک در اطراف مقعد، افتادگی راست‌روده یا پرولاپس رکتوم (یک ضایعه نامعمول که در آن تمام ضخامت دیواره‌ی راست‌روده (رکتوم) پایین می‌افتد و اغلب از درون مقعد خارج می‌شود).

علل شایع یبوست کودکان
یبوست زمانی اتفاق می‌افتد که حرکت مدفوع در دستگاه گوارش به‌دلیل سرعت کم خشک و سفت شود.
ممانعت از اجابت مزاج
ممکن است برخی از کودکان به‌دلیل ترس از توالت و یا ایجاد وقفه در بازی حاضر نباشند، به توالت بروند. برخی از کودکان نیز دوست ندارند از توالت‌های بیرون از خانه استفاده کنند.
اجابت مزاج دردناک، قطر بزرگ مدفوع و سفت بودن آن نیز از دیگر دلایلی است که معمولا باعث می‌شود کودکان از رفتن به توالت خودداری کنند. اگر مقعد کودک دچار زخم باشد، ممکن است به‌خاطر جلوگیری از تکرار تجربه‌ی دردناک اجابت مزاج به‌طور مدام از رفتن به توالت خودداری کند.
توجه به مسائل آموزشی در «از پوشک‌گرفتن» کودک
اگر کودک را زود از پوشک بگیرید، ممکن است باعث لجبازی کودک و نیز خدشه دار شدن اعتماد‌ به نفس کودک شود. یک تصمیم نادرست از سوی والدین ممکن است باعث شود عادت رفتاری دفع مزاج در کودک به اختلالی رفتاری تبدیل شود و مشکلات جدی برای کودکان به وجود بیاورد.
تغییر در رژیم‌غذایی
مصرف‌نکردن غذاهای حاوی فیبر، میوه و سبزیجات در رژیم‌غذایی کودک یکی از علل شایع ابتلا به یبوست است. مشکل یبوست در کودکانی که تازه شروع به مصرف غذای کمکی کرده‌اند، بسیار بیشتر از کودکان شیرخوار است.
حتما بخوانید: معرفی چند میان‌ وعده‌ برای کودکان
تغییر در برنامه‌ی غذایی
هرگونه تغییر در برنامه‌ی غذایی کودک مانند سفر، گرمای هوا یا استرس می‌تواند بر عملکرد دستگاه گوارش کودک تأثیر بگذارد. معمولا یبوست در کودکانی که برای اولین بار از خانه دور می‌شوند و به مدرسه می‌روند، شیوع بیشتری دارد.
داروها
مصرف داروهای ضدافسردگی و برخی داروهای دیگر ممکن است موجب یبوست در افراد شود.
    -آلرژی داشتن به شیر گاو: آلرژی داشتن به شیر گاو یا مصرف زیاد لبنیات (پنیر و شیر گاو) گاهی می‌تواند منجر به بروز یبوست شود.
    -سابقه‌ی فامیلی: میزان ابتلا به یبوست در کودکانی که یکی از اعضای خانواده به این بیماری مبتلا هستند، ‌بیش از دیگران است. در واقع نمی‌توان تأثیر عوامل ژنتیکی و محیطی بر روی این بیماری را نادیده گرفت.
    -شرایط پزشکی: مشکل یبوست کودکان به‌ندرت ممکن است نشان‌دهنده‌ی یک ناهنجاری آناتومی، متابولیکی یا مشکل در سیستم گوارش یا دیگر شرایط فیزیکی و جسمی باشد.

عوامل خطرساز
یبوست معمولا در کودکانی اتفاق می‌افتد که:
    -تحرک کافی ندارند؛
    -به مقدار کافی غذاهای حاوی فیبر مصرف نمی‌کنند؛
    -آب کافی نمی‌نوشند؛
    -داروهای خاص مانند برخی داروهای ضدافسردگی مصرف می‌کنند؛
    -به‌دلیل مشکل پزشکی در عملکرد راست روده دچار اختلال هستند؛
    -در خانواده و اقوام درجه‌ی یک مشکل یبوست دارند.
اگرچه ابتلای کودکان به یبوست ممکن است ناراحت‌کننده باشد، اما در اکثر مواقع مشکل چندان جدی نیست. البته اگر یبوست طولانی شود، ممکن است مشکلات جدی‌تری برای فرد و کودک مبتلا ایجاد کند:

    شکاف‌های مقعدی؛
    -افتادگی راست‌روده یا پرولاپس رکتوم (به انگلیسی: Rectal prolapse) یک ضایعه نامعمول است که در آن تمام ضخامت دیواره‌ی راست‌روده (رکتوم) پایین می‌افتد و اغلب از درون مقعد خارج می‌شود؛
    -دفع‌نکردن مدفوع؛
    -مقاومت در برابر اجابت مزاج از سوی کودک به‌دلیل درد زیاد که همین باعث می‌شود مدفوع برای مدت بیشتری در روده بماند و سفت‌تر و سخت‌تر شود.

روش‌های پیشگیری از یبوست کودکان
    -مصرف غذاهای حاوی فیبر بالا در کودکان: به رژیم‌غذایی کودک غذاهای سرشار از فیبر مانند میوه، سبزی،‌ حبوبات، نان و غلات سبوس‌دار اضافه کنید. اگر کودک تمایلی به مصرف غذاهای فیبردار ندارد، می‌توانید به غذای روزانه‌ی کودک چند گرم فیبر اضافه کنید.
    -بچه‌ها را تشویق کنید تا آب بیشتری بخورند: نوشیدن آب در اغلب موارد یکی از بهترین راه‌های پیشگیری از یبوست کودکان است.
    -ورزش: انجام منظم حرکات ورزشی کمک می‌کند تا دستگاه گوارش کودک عملکرد بهتری داشته باشد.
    -داشتن برنامه‌‌ای منظم برای اجابت مزاج: بعد از هر وعده‌ی غذایی زمانی را به دست‌شویی رفتن کودک اختصاص دهید. اگر لازم است از یک چهارپایه استفاده کنید تا کودک در هنگام دفع مدفوع راحت‌تر باشد.
    -به کودک یادآوری کنید که هر زمان لازم است به توالت برود: برخی از بچه‌ها ممکن است وقتی غرق بازی هستند، به دست‌شویی نروند و آن را به‌تأخیر بیندازند که همین زمینه‌ی ابتلا به یبوست را به‌وجود می‌آورد.
    -بررسی داروها: اگر کودک شما داروی خاصی مصرف می‌کند که احتمال می‌دهید باعث بروز یبوست شده است، بهتر است در مورد دارو و امکان تعویض آن با دکتر صحبت کنید.

نحوه تشخیص بیماری
از روش‌هایی که متخصص اطفال می‌تواند برای تشخیص یبوست کودکان استفاده کند، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
1. جمع‌آوری اطلاعات کاملی از سابقه‌ی بیماری
ممکن است دکتر اطفال از شما درمورد سابقه‌ی بیماری‌های قبلی کودک سؤال کند. همچنین ممکن است از شما درمورد رژیم‌غذایی کودک و فعالیت‌های ورزشی کودک بپرسد.
2. انجام معاینه‌ی فیزیکی
معاینه‌ی فیزیکی شامل فروبردن یک انگشت در مقعد کودک برای تشخیص ناهنجاری یا وجود مدفوع. ممکن است آزمایش مدفوع نیز از کودک گرفته شود تا از نبود خون در مدفوع اطمینان حاصل شود.
در یبوست‌های مزمن و حاد معمولا آزمایشات بیشتری از کودک گرفته می‌شود:
3. عکس گرفتن از شکم
گرفتن عکس با اشعه‌ی X به دکتر این امکان را می‌دهد تا از بسته نبودن مسیر خروج مدفوع مطمئن شود.
4. آزمایش انقباض راست روده
در این آزمایش، لوله‌ای باریک که کاتتر نامیده می‌شود، وارد مقعد کودک می‌کنند تا میزان انقباض ماهیچه‌های راست‌روده‌ی کودک جهت فشار برای خروج مدفوع اندازه‌گیری شود.
5. عکس‌برداری با اشعه‌ی ایکس (تنقیه با باریم)
در این آزمایش، روده‌ی بزرگ، مقعد و راست‌روده با باریم پر می‌شوند و سپس عکس‌هایی با اشعه‌ی X گرفته می‌شود که دکتر به طور کامل می‌تواند وضعیت روده و راست‌روده‌ی بیمار را بررسی و معاینه کند.
6. بیوپسی رکتوم
در این آزمایش بافت کوچکی از روده جهت آزمایش برداشته می‌شود تا عملکرد و کارکرد سلول‌های عصبی به‌طور دقیق بررسی شوند.
7. آزمایش با کپسول‌های حاوی مواد نشان‌دار
در این آزمایش، از کودک خواسته می‌شود یک کپسول حاوی مواد نشان‌دار را قورت بدهد و سپس حرکت این کپسول در دستگاه گوارش طی چند روز بررسی می‌شود. درواقع با این کار دکتر روند حرکتی، سرعت و چگونگی انقباض ماهیچه‌های روده‌ی کودک را با دقت تحلیل می‌کند.
8. آزمایش خون
ممکن است از کودک آزمایش خون نیز جهت بررسی احتمال ابتلا به بیماری تیروئید نیز گرفته شود.
 
درمان یبوست کودکان
با توجه به شرایط بیماری، ممکن است دکتر روش‌های متفاوتی را برای درمان پیشنهاد دهد:
1. مکمل‌های فیبر یا ملین‌
اگر رژیم‌غذایی فرزند شما به‌اندازه‌ی کافی حاوی فیبر نیست، تجویز مکمل‌های فیبر مانند متاموسیل (Metamucil) یا سیتریکل (Citrucel) می‌تواند کمک‌کننده باشد. هرچند علاوه‌بر مصرف این مکمل‌ها لازم است کودک برای بهبود عملکرد دستگاه گوارش خود، روزانه حداقل یک لیتر آب مصرف کند. میزان آب و مکمل موردنیاز هر کودک با توجه به سن و وزن متفاوت است، پس بهتر است از مصرف خودسرانه‌ی دارو اجتناب و حتما با دکتر اطفال مشورت کنید.
شیاف گلیسیرین نیز می‌تواند در کودکانی که حاضر به قورت دادن قرص نیستند، کمک‌کننده باشد. درمورد بهترین روش درمانی بهتر است با دکتر خود مشورت کنید تا با توجه به شرایط زندگی شما و کودک‌تان بهترین دارو را تجویز کند.
2. استفاده از ملین یا تنقیه
اگر انباشت مدفوع موجب انسداد شود، ممکن است دکتر پیشنهاد دهد برای رفع انسداد از ملین یا تنقیه استفاده کنید. پلی اتیلن گلیکول و روغن معدنی از ملین‌هایی که ممکن است که پزشک در این شرایط تجویز کند. هرگز بدون تجویز و مشورت با پزشک از ملین و تنقیه استفاده نکنید.
3. تنقیه در بیمارستان
ممکن است پزشک برای ادامه‌ی روند درمان بیماری از شما بخواهد کودک مبتلا به یبوست مزمن و حاد را برای مدت کوتاهی در بیمارستان بستری کنید.
 
شیوه‌ی زندگی و روش‌های درمان خانگی یبوست کودکان
در اغلب موارد تغییرات کوچک در رژیم‌غذایی و سبک زندگی می‌تواند از بروز یبوست در اطفال پیشگیری کند:
1. رژیم‌غذایی سرشار از فیبر
داشتن یک رژیم‌غذایی سرشار از فیبر می‌تواند موجب نرمی و دفع راحت‌تر مدفوع کودک شود. ازاین‌رو مصرف روزانه حداقل 14 گرم فیبر که حدود 1000 کالری دارد، برای رژیم‌غذایی کودک پیشنهاد می‌شود.
در بچه‌های کوچک‌تر این میزان فیبر را می‌توان تا 20 گرم در روز افزایش داد. مقدار فیبر موردنیاز در دختران نوجوان و زنان 29 گرم در روز است که این میزان در مردان جوان به حدود 38 گرم در روز می‌رسد.
غذاهای حاوی فیبر شامل میوه، سبزی، حبوبات و غلات سبوس‌دار است. بهتر است میزان فیبر موردنیاز بدن را به‌صورت کم‌کم وارد رژیم‌غذایی کودک کنید تا میزان گاز تولیدشده در دستگاه گوارش به‌تدریج کم شود. این گاز معمولا در افرادی که رژیم‌غذایی فاقد فیبر دارند، تشکیل می‌شود و موجب نفخ و ناراحتی می‌شود.
2. مصرف آب کافی
مصرف آب و مایعات باعث می‌شود کودک اجابت مزاج راحت‌تری داشته باشد. البته درمورد مصرف زیاد شیر محتاط باشید، زیرا مصرف زیاد شیر در برخی کودکان ممکن است باعث یبوست شود.
3. صرف زمان کافی برای اجابت مزاج
از کودک بخواهید نیم‌ساعت بعد از هر وعده‌ی غذایی بین پنج تا 10 دقیقه برای اجابت مزاج زمان بگذارد. یک برنامه‌ی منظم برای اجابت مزاج داشته باشید و اجازه ندهید تعطیلات و یا مسافرت باعث به‌هم‌خوردن این برنامه شود.
4. حامی و پشتیبان کودک باشید
به تلاش کودک برای اجابت مزاج پاداش دهید؛ نه به نتیجه‌ی کار. وقتی کودک برای اجابت مزاج تلاش می‌کند، سعی کنید با دادن یک هدیه‌ی کوچک او را تشویق کنید. در این‌جور مواقع می‌تواند یک کتاب خاص، یک برچسب خوشگل به او بدهید یا در بازی مورد علاقه‌اش شرکت کنید. هرگز کودک خود را به‌خاطر عدم کنترل بر مدفوع و کثیف‌شدن لباسش تنبیه نکنید.
5. روش‌های جایگزین
علاوه‌بر تغییر در رژیم‌غذایی و سبک‌ زندگی روش‌های مفید و کارآمدی دیگری نیز وجود دارد که می‌تواند در درمان یبوست کودکان بسیار مؤثر باشد:
    -ماساژ کودک: ماساژ دادن آرام شکم کودک می‌تواند باعث کاهش تنش ماهیچه‌های مثانه و روده شود و درنتیجه عمل اجابت مزاج بهتر اتفاق می‌افتد.
    -طب سوزنی: طب سوزنی روشی سنتی در پزشکی چین است. در این روش سوزن‌های مختلف را در قسمت‌هایی از بدن فرو می‌برند. اگر یبوست کودکان با دردهای شکمی همراه باشد، طب سوزنی می‌تواند موجب کاهش درد شود.
اگر یبوست کودک بیش از دو هفته طول بکشد، بهتر است درمورد روش‌های درمانی با دکتر مشورت کنید. ممکن است در مواقع لازم، دکتر، شما را به یک متخصص گوارش ارجاع دهد. با توجه به اینکه وقت ملاقات با دکتر کوتاه است، شاید بهتر باشد اطلاعات موردنیاز را قبل از مراجعه به دکتر با خود مرور کنید تا در مطب بتوانید اطلاعات کامل و دقیقی از شرایط بیمار و بیماری در اختیار پزشک قرار دهید.
 
کارهایی که قبل از ملاقات با پزشک بهتر است انجام بدهید
    -با محدودیت‌های قبل از ملاقات با دکتر آشنا شوید. در هنگام گرفتن وقت از دکتر، حتما بپرسید آیا کار خاصی هست که قبل از رفتن انجام دهید؛ مثل اعمال یک‌سری محدودیت‌های غذایی برای کودک.
    -نشانه‌ها و علائم بیماری کودک را از قبل یادداشت کنید؛ حتی نشانه‌هایی که فکر می‌کنید ممکن است به بیماری ربط نداشته باشد. بهترین کار برای فراموش نکردن نشانه‌ها، یادداشت کردن آنهاست. زمان شروع یبوست و هر اتفاق مرتبط دیگر را روی برگه‌ای بنویسید. دفعات، شکل ظاهری مدفوع و هر تغییر در اجابت مزاج کودک (تعداد دفعات، مقدار و محتویات) را یادداشت کنید. همچنین سعی کنید اطلاعات دقیقی درمورد مقدار و نوع غذا و مایعاتی که کودک مصرف می‌کند، ‌به دکتر بدهید.
    -اطلاعات شخصی کودک را یادداشت کنید؛ اطلاعاتی درمورد استرس‌ها و نگرانی‌های اصلی و یا تغییرات اخیر زندگی کودک.
    -لیستی از داروهایی که کودک مصرف می‌کند، تهیه کنید. ویتامین‌ها و مکمل‌هایی احتمالی در رژیم‌غذایی کودک را از قلم نیندازید. اطلاعات کافی درمورد روش‌های درمانی که تا الان برای رفع مشکل انجام داده‌اید، در اختیار دکتر بگذارید تا بهتر بتواند برای ادامه‌ی درمان به شما کمک کند.
    سؤالاتی را که دوست دارید از دکتر کودک‌تان بپرسید، حتما یادداشت کنید.

چه سؤالاتی را باید از دکتر بپرسید؟
در یبوست کودکان، یک‌سری سؤالات مهم است که پیشنهاد می‌کنیم حتما با دکتر خود در میان بگذارید:
    -مهم‌ترین علامت و نشانه‌ی یبوست کودکان چیست؟
    -دلایل ابتلا به یبوست چیست؟
    -لازم است چه آزمایشاتی از کودک گرفته شود؟
    -این شرایط ممکن است چقدر طول بکشد؟
    -چه درمانی برای رفع مشکل پیشنهاد می‌کنید؟
    -آیا لازم است در رژیم‌غذایی کودک تغییراتی بدهید؟
    -آیا لازم است به متخصص مراجعه کنیم؟
    -آیا درمان جایگزینی برای داروهای تجویزی وجود دارد؟
    -آیا می‌توان این مشکل را بدون دارو برطرف کرد؟
    -بروشور یا جزوه‌ای در مورد این بیماری وجود دارد که برای مطالعه پیشنهاد دهید؟ آیا سایت خاصی هست که اطلاعات پزشکی خوبی در این زمینه داشته باشد؟

چه انتظاری از دکتر خود دارید؟
احتمالا دکتر نیز سؤالاتی درمورد بیماری کودک از شما می‌کند. پس بهتر است آمادگی ذهنی داشته باشید تا بهتر بتوانید به سؤالات پاسخ دهید. دکتر ممکن است بپرسد:
    -کی متوجه شروع علائم و نشانه‌های یبوست در کودک خود شدید؟
    -آیا علائم ابتلا به یبوست در کودک ادامه‌دار است و یا گهگاه رخ می‌دهد؟
    -علائم بیماری چقدر جدی است؟
    -به‌نظر شما چه چیزی ممکن است باعث رفع یبوست در کودک شما شود؟
    -آیا تابه‌حال خونی در مدفوع کودک دیده‌اید؛ فرقی نمی‌کند که خون همراه مدفوع دفع شده باشد و یا روی دستمال توالت دیده باشید.
    -آیا کودک تابه‌حال لباسش را کثیف کرده است؟
    -آیا کودک با حرکات روده تحریک می‌شود؟
    -آیا در خانواده‌ی و نزدیکان کودک سابقه‌ی مشکلات خانوادگی وجود دارد؟
    -آیا کودک شما داروی جدیدی مصرف می‌کند و یا اخیرا تغییری در میزان مصرف داروهایش ایجاد شده است؟
    تجربه‌ی آموزش توالت رفتن کودک خود را دقیق توضیح دهید.
 
درحالِ‌حاضر باید چه‌کاری انجام دهید
می‌توانید تا قبل از رسیدن وقت ملاقات با دکتر چند کار ساده انجام دهید تا از مشکلات یبوست فرزند خود کم کنید:
    -به فرزند خود شربت آلو بدهید. اگر کودک طعم آلو را دوست ندارد، می‌توانید آن را با انواع شربت‌های دیگر مانند شربت سیب مخلوط کنید. فرقی نمی‌کند کودک شما چه سنی دارد، فقط مطمئن شوید در طول روز به‌اندازه‌ی کافی آب می‌خورد.
    -مصرف غذاهای یبوست‌زا را کاهش دهید. از مصرف غذاهایی که ممکن است باعث بروز یبوست در کودک شود و یا مشکل را تشدید کند، مانند شیر و پنیر خودداری کنید.
    -در صورت امکان کودک را به پیاده روی ببرید. انجام یک فعالیت ورزشی منظم می‌تواند باعث بهبود یبوست کودک شود.
    -برای "از پوشک گرفتن” بچه عجله نکنید.
اگر فکر می‌کنید هم‌زمان با "از پوشک گرفتن” بچه، یبوست در کودک شروع شده است، بهتر است برای مدتی از این کار صرف‌نظر کنید تا ببینید آیا مشکل یبوست برطرف می‌شود یا خیر.

شربت ویتامکس برای کودکان، ضرر نداره؟


دختر هجده ماه دارم با وزن تولد 2200 و قد 44 اکنون وزن او 9600 و قدش 78 است بعلت یبوست شدید حدود سه ماه که داروی PEG استفاده میکنه.
سوال مخاطب نی‌نی‌بان: دختر هجده ماه دارم با وزن تولد 2200 و قد 44 اکنون وزن او 9600 و قدش 78 است بعلت یبوست شدید حدود سه ماه که داروی PEG استفاده میکنه .امروز برای کم اشتهایی دکترش براش شربت ویتامکس وکپسول لانزو که حاوی لانسوپرازول 15 هستو تجویز کردن.سوالم اینه .اصلا کپسول برای چی هستش؟ و ایا ضررنداره برای بچه؟چون رفلاکس نداره؟و ایا ویتامکس خطری نداره به خاطر سیپروهپادین 

پاسخ دکتر محمد زنوزی راد، متخصص کودکان:
مادر گرامی قد کودک شما نرمال است اما وزن بچه کم می باشد و با توجه به وزن تولد کودک شما باید وزنی معادل 10/500 داشته باشد. اگر اشتهای کودک شما خوب است و غذا خوب می خورد توصیه می کنیم بار دیگر جهت آزمایشات و معاینه به پزشک اطفال مراجعه کنید. اما اگر اشتهای کودک خوب نیست توصیه می کنیم برای بچه از اشتها آورهای ویتامین دار استفاده کنید.

بیماری فلج اطفال در کودکان، آنچه باید بدانید


فلج اطفال (پولیومیلیت نیز شناخته میشود) بیماری بسیار مسری است که توسط یک ویروس که به سیستم عصبی حمله می کند ایجاد می شود.
فلج اطفال (پولیومیلیت نیز شناخته میشود) بیماری بسیار مسری است که توسط یک ویروس که به سیستم عصبی حمله می کند ایجاد می شود. کودکان زیر 5 سال نسبت به گروه های دیگر بیشتر احتمال دارد که به این ویروس مبتلا شوند.

فلج اطفال
طبق اعلام سازمان بهداشت جهانی ، 1 مورد از 200 مورد عفونت فلج اطفال، به فلج دائمی منتهی میشود. با این حال، به لطف ابتکارات به دست آمده در خصوص ریشه کنی جهانی فلج اطفال در سال 1988، مناطق زیر در حال حاضر بدون فلج اطفال تایید شده اند:
- آمریکا
- اروپا
- غرب اقیانوس آرام
- جنوب شرقی آسیا
واکسن فلج اطفال، در سال 1953 ساخته شد و در سال 1957 در دسترس قرار گرفت. از آن به بعد موارد فلج اطفال کاهش یافته است.
اما فلج اطفال هنوز در افغانستان، پاکستان و نیجریه شایع است. از بین بردن بیماری فلج اطفال جهان از لحاظ بهداشت و سلامت به نفع جهان خواهد بود. ریشه کنی فلج اطفال می تواند حداقل 20-40 میلیارد دلار در طول 20 سال آینده را ذخیره کند.

علائم فلج اطفال چه هستند؟
برآورد شده است که 95 تا 99 درصد از افرادی که به ویروس فلج اطفال(پولیو ویروس) مبتلا میشوند، بدون علامت هستند. این نوع به عنوان فلج اطفال تحت بالینی شناخته می شود. حتی بدون علائم، افراد مبتلا به پولیو ویروس باز هم می توانند ویروس را گسترش دهند و عفونت را به دیگران منتقل کنند.
عفونت غیر فلج اطفال یا فلج نافرجام
علائم و نشانه های فلج اطفال نافرجام می تواند از یک تا 10 روز طول بکشد. این علائم و نشانه ها می توانند شبیه علائم آنفولانزا باشند و شامل موارد زیر هستند:
- تب
- گلو درد
- سردرد
- استفراغ
- خستگی
- مننژیت
عفونت فلج اطفال
حدود 1 درصد موارد فلج اطفال، ممکن است به عفونت فلج اطفال تبدیل شوند. عفونت فلج اطفال ممکن است نخاع (فلج اطفال نخاعی)، مغز (فلج اطفال مغزی) یا هر دو (فلج اطفال مغزی نخاعی) را تحت تاثیر قرار دهد.
علائم اولیه شبیه به فلج اطفال نافرجام است. اما بعد از یک هفته علائم شدیدتر ظاهر خواهند شد. این علائم عبارتند از:
- از دست دادن واکنش های انعکاسی
- اسپاسم شدید و درد عضلانی
- سستی اندامها که گاهی فقط در یک طرف بدن رخ میدهد.
- فلج ناگهانی (موقت یا دائمی)
- تغییر شکل اندامها، به خصوص لگن، مچ پا و پاها
ابتلا به فلج کامل نادر است. کمتر از 1 درصد از موارد فلج اطفال موجب فلج دائمی می شوند. در 5-10 درصد موارد فلج اطفال که به فلج دائمی منتهی میشوند، ویروس به عضلاتی که به تنفس کمک می کنند حمله میکند و باعث مرگ می شود.

سندرم پس از فلج اطفال
فلج اطفال، ممکن است حتی پس از بهبودی، عود کند. این بیماری می تواند پس از 15 تا 40 سال دوباره بروز کند. علائم شایع سندرم پس از فلج اطفال (PPS) عبارتند از:
- ادامه ضعف عضله و مفصل
- بدتر شدن درد عضلانی
- زود خسته شدن و از پا در آمدن
- ضعف عضلانی که آتروفی عضلانی نامیده میشود.
- مشکل تنفس و بلعیدن
- آپنه خواب یا مشکلات تنفسی مرتبط با خواب
- کاهش تحمل سرما
- ضعیف تر شدن عضلاتی که قبلا ضعیف شده بودند.
- افسردگی
- مشکل در تمرکز و حافظه
اگر فلج اطفال داشته اید و متوجه بروز این علائم شدید، با پزشک خود صحبت کنید. برآورد شده است که 25 تا 50 درصد از افرادی که از بیماری فلج اطفال جان سالم به در بردند، دچار سندرم پس از فلج اطفال خواهند شد. سندرم پس از فلج اطفال نمیتواند از افرادی که این مشکل را دارند به فرد منتقل شده باشد. درمان شامل راهکارهای مدیریتی برای بهبود کیفیت زندگی و کاهش درد و خستگی است.
 
چگونه ویروس فلج اطفال فرد را آلوده می کند؟
به عنوان یک ویروس بسیار مسری، پولیو از طریق تماس با مدفوع آلوده منتقل می شود. اشیائی مانند اسباب بازی هایی که در نزدیکی مدفوع آلوده قرار دارند نیز می توانند ویروس را انتقال دهند. گاهی اوقات این ویروس می تواند از طریق عطسه یا سرفه منتقل شود، چرا که ویروس در گلو و روده زندگی می کند اما این مورد انتقال کمتر شایع است.
افرادی که در مناطقی زندگی می کنند که دارای دسترسی محدود به آب و یا توالت های تمیز هستند، اغلب از طریق آب آشامیدنی آلوده به زباله های انسانی آلوده دچار فلج اطفال میشوند. به گفته کلینیک مایو، این ویروس بسیار مسری است طوری که هر کسی که با فرد مبتلا به این ویروس زندگی کند نیز این ویروس را دریافت میکند.
زنان باردار، افراد مبتلا به سیستم ایمنی ضعیف – مانند افرادی که HIV مثبت دارند – و خردسالان مستعدترین افرادی هستند که ممکن است این ویروس را دریافت کنند.
اگر واکسینه نشده باشید، در موارد زیر می توانید خطر ابتلا به فلج اطفال خود را افزایش دهید:
- سفر به منطقه ای که اخیرا در آن فلج اطفال شیوع داشته است.
- مراقبت یا زندگی با فردی که مبتلا به فلج اطفال است.
- سر و کار داشتن با نمونه آزمایشگاهی ویروس
- برداشتن لوزه ها
- داشتن استرس یا فعالیت شدید پس از قرار گرفتن در معرض ویروس
 
پزشکان چگونه فلج اطفال را تشخیص می دهند؟
پزشک شما با بررسی علائم شما، فلج اطفال را تشخیص می دهد. پزشک یک معاینه فیزیکی انجام می دهند و به کاهش واکنش های انعکاسی بدن، سفتی کمر و گردن، یا بالا بردن دشوار سر در وضعیت دراز کشیده، دقت خواهد کرد.
آزمایشگاه نیز نمونه ای از گلو، مدفوع و یا مایع مغزی نخاعی را برای پولیو ویروس آزمایش می کند.

چگونه پزشکان بیماری فلج اطفال را درمان می کنند؟
پزشکان تنها در دوره بیماری می توانند علائم را درمان کنند. اما از آنجایی که هیچ درمانی وجود ندارد، بهترین راه برای درمان بیماری فلج اطفال این است که با واکسن از آن جلوگیری شود.
رایج ترین درمان های حمایتی عبارتند از:
- استراحت در رختخواب
- داروهای مسکن
- داروهای ضد اسپاسم برای شل کردن عضلات
- آنتی بیوتیک ها برای عفونت های دستگاه ادراری
- اسپری های قابل حمل برای کمک به مشکلات تنفسی
- درمان فیزیوتراپی یا استفاده از آتل برای کمک به راه رفتن
- استفاده از پد حرارتی یا حوله گرم برای کاهش درد و اسپاسم عضلانی
- درمان فیزیوتراپی برای درد در عضلات آسیب دیده
- درمان فیزیوتراپی برای رفع مشکلات تنفسی و ریه
- توانبخشی ریه برای افزایش ظرفیت ریه
در موارد پیشرفته ضعف پا، ممکن است نیاز به صندلی چرخدار یا دستگاه های دیگر داشته باشید.

چگونگی پیشگیری از فلج اطفال
بهترین راه برای جلوگیری از فلج اطفال، واکسینه شدن است. کودکان باید با توجه به برنامه واکسیناسیون ارائه شده توسط مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) واکسن ها را دریافت کنند.

برنامه واکسیناسیون فلج اطفال:
- 2 ماهگی یک دوز
- 4 ماهگی یک دوز
- 6 تا 18 ماهگی یک دوز
- 4 تا 6 سالگی دوز تقویتی
در موارد نادر این واکسن ها می توانند واکنش های آلرژیک خفیف و شدید ایجاد کنند واکنش هایی از قبیل:
- مشکلات تنفسی
- تب بالا
- سرگیجه
- کهیر
- تورم گلو
- ضربان قلب سریع
بزرگسالان در ایران در معرض خطر ابتلا به بیماری فلج اطفال نیستند. بزرگترین خطر در سفر به منطقه ای است که فلج اطفال هنوز هم شایع است. اطمینان حاصل کنید که قبل از مسافرت واکسینه شوید.

فلج اطفال در جهان
به طور کلی، موارد فلج اطفال، 99 درصد در سراسر جهان کاهش یافته است. در سال 2015 تنها 74 مورد گزارش شده است.
شیوع فلج اطفال در افغانستان، پاکستان و نیجریه ادامه دارد.

فلج اطفال از گذشته تا حال
پولیو ویروسی بسیار مسری است که می تواند منجر به فلج نخاعی و مغز شود. این ویروس در کودکان زیر 5 سال بیشتر شایع است. موارد فلج اطفال در ایالات متحده در سال 1952 با 57623 مورد به اوج خود رسیده بود. از زمان تصویب لایحه کمک به واکسیناسیون پولیو، ایالات متحده از سال 1979 بدون فلج اطفال است.
در حالی که بسیاری از کشورهای دیگر نیز بدون بیماری فلج اطفال هستند، این ویروس هنوز در کشورهایی که کمپین های ایمن سازی را آغاز نکرده اند فعال است. بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، حتی تایید یک مورد فلج اطفال، تمام کودکان را در تمام کشورها در معرض خطر قرار می دهد.
افغانستان در اوایل اکتبر و نوامبر سال 2016، برنامه ایمن سازی خود را آغاز کرده است. روزهای ایمن سازی ملی برای کشورهای آفریقای غربی برنامه ریزی و در حال انجام است.

پوسیدگی دندان کودکان، کار قطره آهنه؟


کمبود آهن آثار جبران‌ناپذیری برای کودکان دارد به همین دلیل توصیه می‌شود کودکان تا 2 سالگی و پس از آن تحت نظر پزشک قطره‌آهن مصرف کنند.
یک متخصص اطفال بیان کرد: کمبود آهن آثار جبران‌ناپذیری برای کودکان دارد به همین دلیل توصیه می‌شود کودکان تا 2 سالگی و پس از آن تحت نظر پزشک قطره‌آهن مصرف کنند.
احمدرضا فرسار در گفت‌و‌گو با خبرگزاری آنا درباره ضرورت مصرف قطره آهن در کودکان، گفت: تمام نوزادان باید تحت نظر پزشک تا 2 سالگی قطره آهن مصرف کنند زیرا کمبود آهن در بدن موجب بروز کم‌خونی، بی‌اشتاهایی، مختل شدن رشد و کاهش سطح هوش کودکان می‌شود.
این متخصص اطفال افزود: جبران کمبود آهن پس از ابتلای نوزاد یا کودک به فقر آهن موجب بهبود کم خونی، افزایش اشتها و بهبود رشد می‌شود اما تغییری در سطح هوش انجام نمی‌شود بنابراین آثار کمبود آهن در کودکان تا پایان عمر برجای می‌ماند.
وی با توجه به باور برخی خانواده‌ها مبنی براینکه قطره آهن به سلامت دندان‌های کودکان اسیب وارد می‌کند بنابراین نباید مورد استفاده قرار گیرد، یادآور شد: قطره آهن به سلامت دندان کودکان آسیب وارد نمی‌سازد و صرفا موجب تغییر رنگ آن می‌شود البته والدین می‌توانند برای جلوگیری از این عارضه بلافاصله پس از مصرف قطره توسط کودک دندان‌های آنها را به خوبی شست‌و‌شو دهند.
فرسار یادآور شد: علاوه بر این والدین باید به خاطر داشته باشند جبران سیاه شدن دندان‌های شیری کم‌عارضه‌تر از رفع کمبود آهن است. البته خانواده‌ها توجه داشته باشند اگر قطره با دندان تماس نداشته باشد امکان تغییر رنگ دندان وجود دارد که برای این منظور خانواده‌‌ها می‌توانند از قطره‌ چکان استفاده کنند.

آلرژی های غذایی در کودکان، روش تشخیص


اگر سابقه‌ی اگزما، آسم، تب یونجه یا حساسیت‌های غذایی در خانواده وجود داشته باشد، کودکان خانواده با احتمالِ بیشتری مستعد ابتلا به آلرژی هستند.
اگر سابقه‌ی اگزما، آسم، تب یونجه یا حساسیت‌های غذایی در خانواده وجود داشته باشد، کودکان خانواده با احتمالِ بیشتری مستعد ابتلا به آلرژی هستند. بنابراین اکیداً توصیه می‌شود که چنین اطفالی در شش ماه اول زندگی با شیرمادر تغذیه شوند. اگر چنین کاری برایتان امکان‌پذیر نیست حتما از پزشک‌تان بخواهید که فرمول شیر طفل شما را تعیین کند. هنگام از شیرگرفتن طفل و شروع تغذیه‌ی معمولی، ابتدا با غذاهای حساسیت‌زا مانند شیرگاو، تخم مرغ، گندم، دانه‌های روغنی، آجیل، ماهی و میگو شروع کنید. به این ترتیب می‌توانید موارد حساسیت را کشف کنید. البته هیچکدام از این غذاها را پیش از شش‌ماهگی شروع نکنید. بسیاری از اطفال در ابتدا به شیر و تخم‌مرغ حساسیت نشان می‌دهند اما حساسیت به بادام زمینی معمولاً دیرتر ظاهر می‌شود.

حساسیت به بادام زمینی
اطفالی که حساسیتی مانند (اگزما یا حساسیت غذایی) دارند، یا فردی از وابستگان درجه‌ی یک آنها مبتلا به (آسم، اگزما یا تب یونجه) است، احتمال بروز حساسیت به بادام زمینی در آنها بیشتر است. اگر چنین است، پیش از استفاده از بادام زمینی یا فرآورده‌های آن در تغذیه‌ی کودک، با پزشک مشورت کنید. البته در دوران شیردهی می‌توانید از محصولات بادام زمینی (مانند کره‌ی بادام زمینی) استفاده کنید مگر آنکه به آن حساسیت داشته باشید یا پزشک‌تان مصرف آن را منع کرده باشد.  از خوراندن بادام‌زمینی یا فرآورده‌های آن به طفل پیش از شش ماهگی خودداری کنید. همچنین هیچگاه دانه‌ی بادام زمینی را بطور کامل به طفل‌تان ندهید، زیرا خطر مسدود کردن راه تنفسی وجود دارد. برچسب مواد غذایی را به دقت مطالعه کنید و مطمئن شوید حاوی بادام زمینی نباشد.
 
چطور بدانیم که طفل دچار حساسیت غذایی است؟
واکنش آلرژیک می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
- اسهال و استفراغ
- سرفه
- نفس نفس زدن
- خارش گلو و زبان
- ورم لب‌ها و گلو
- آب ریزش بینی یا گرفتن بینی
- قرمزی، تورم و خارش چشم‌ها
 
حساسیت به مواد افزودنی
خوراکی‌ها به دلایل متعدد از جمله ماندگاری طولانی مدت، رنگ یا طعم، حاوی مواد افزودنی هستند. البته این افزودنی‌ها پیش از استفاده در مواد غذایی مورد ارزشیابی و نظارت قرارمی‌گیرند. اما بدن بعضی افراد به این مواد حساسیت نشان می‌دهند. غذاهای فرآوری شده مقادیر بیشتری مواد افزودنی دارند و سطح قند و شکر و چربی بالاتری دارند. بنابراین بهتر است از خوردن آنها پرهیز شود.
>