تبلیغات در تلکسیران

اسپری بینی برای کودک، میشه تو خواب بزنم؟


میخوام بدونم وقتی که بچه خوابه میشه براش اسپری زد یا باید حتما تو بیداری از اسپری و دمیار استفاده کرد؟ دخترم اصلا نمیزاره واسش اسپری بزنم.
سوال مخاطب نی‌نی‌بان: میخوام بدونم وقتی که بچه خوابه میشه براش اسپری زد یا باید حتما تو بیداری از اسپری و دمیار استفاده کرد؟ دخترم اصلا نمیزاره واسش اسپری بزنم. 
 
پاسخ دکتر محمد زنوزی راد، متخصص کودکان:
 در خواب هیچ تاثیری ندارد باید در بیداری استفاده شود. 

تنگی نفس کودکان، علائم شایع


آسم یک بیماری شایع بوده و شایع ترین بیماری مزمن در کودکان است که باعث ایجاد مشکلات تنفسی در کودکان شده و به دلیل باریک شدن مسیر کوچک عبور هوا در ریه‌ها به وجود می‌آید.
 آسم یک بیماری شایع بوده و شایع ترین بیماری مزمن در کودکان است که باعث ایجاد مشکلات تنفسی در کودکان شده و به دلیل باریک شدن مسیر کوچک عبور هوا  در ریه‌ها به وجود می‌آید. با تورم و التهاب مسیر عبور هوا این مجاری باریک می‌شوند و به همین دلیل عبور هوا از آن سخت‌تر شده و باعث ایجاد صدای خس‌خس سینه، سرفه و مشکلات تنفسی در کودک می‌شود. حمله آسمی زمانی رخ می‌دهند که علائم این بیماری در کودک تشدید شوند.
ممکن است سرفه‌های مداوم کودک برای اولین بار باعث جلب توجه والدین شود یا صدای خس‌خس سینه او در هنگام نفس کشیدن شنیده شده و یا به سرماخوردگی‌هایی که بهبود نمی‌یابند مبتلا شود این علائم میتواند به دلیل آسم باشد. آسم در کودکان معمولاً بهبود یافته و تا زمان بزرگسالی آن‌ها باقی نمی‌ماند.
تنگی نفس می‌تواند روی همه اعضا تاثیر بگذارد. کودکی که تنگی نفس دارد، اکسیژن به خوبی به بدنش نمی‌رسد، مواد زائد دفع نمی‌شوند و حتی بسته به شدت بیماری روی دید چشم، مغز و سایر اعضا بدن تاثیر می‌گذارد. تنگی نفس در کودکی می‌تواند مانع رشد شود و به علت کمبود اکسیژن و نرسیدن آن به بافت‌های بدن، اختلالات جسمی و روحی در کودک ایجاد کند.
 آسم و تفاوت آن در کودکان خردسال و بزرگسالان
مسیرهای عبور جریان هوا در نوزادان و خردسالان بسیار کوچک ‌تر از کودکان و بزرگسالان است. در واقع، این مسیرهای عبور جریان هوایی کوچک ممکن است با التهاب و تورم پوشش داخلی به دلیل عفونت‌های ویروسی، سخت شدن مسیر عبور جریان هوا یا افزایش خلط، مسیر عبور جریان هوا را  در کودکان مسدود کند و تنفس را برای نوزادان و کودکان نوپا بسیار دشوار می‌کند.
 اولین مرحله  ابتلا به آسم در کودکان معمولاً با بروز عفونت‌های مجاری تنفسی شروع می‌شود. این کودکان نمی‌توانند به والدین خود بگویند که مشکل تنفسی دارند در نتیجه، نوزادان یا خردسالان مبتلا به عفونت‌های مجاری تنفسی باید به دقت برای علائم و نشانه‌های آسم تحت نظر باشند.
 
نشانه های تنگی نفس در کودکان
علائم آسم بیشتر در کودکان زیر 5 سال دیده می‌شود.علائم آسم در کودکان می‌تواند از یک سرفه آزاردهنده مداوم به مدت چند روز یا چند هفته تا بروز شرایط ناگهانی اورژانسی در تنفس باشد.
 
علائم شایع بیماری آسم در کودکان
سرفه کردن مداوم کودک به خصوص در هنگام شب
خس‌خس سینه به خصوص در هنگام بازدم
مشکلات تنفسی یا تنفس سریع که باعث می‌شود پوست اطراف دنده‌ها و گردن  کودک به شدت حرکت داشته باشند.
سرماخوردگی‌های مکرر که در سینه کودک باقی می‌ماند.
امکان اینکه کودک یک یا چند علامت از علائم فوق را داشته باشد وشما فکر کنید که کودک دچار سرماخوردگی شده یا به برونشیت مبتلا شده هست. اگر علائم بازگشتند، می‌تواند نشان‌دهنده این باشد که کودک به آسم کودکان مبتلا شده است.
به علاوه، علائم زمانی که کودک در معرض محرک‌های آسم مانند محرک‌های موجود در هوا (مثل دود یا بوی‌تند) یا آلرژن‌هایی مانند مواد حساسیت‌زا، پرز حیوانات خانگی و ذرات گرد و غبار قرار می‌گیرد تشدید می‌شوند.
 
 بعضی محرک‌های عمومی آسم در کودکان:
سرماخوردگی (ویروسی)
تغییرات آب و هوایی
ذرات گرد و غبار موجود در منزل
قارچ‌های انگلی و کپک
مواد حساسیت‌زا
حیوانات خانگی
ورزش
هیجانات عاطفی مانند احساس ناراحتی
تغذیه در نوزادان
قرار گرفتن در معرض دود سیگار یا مواد محرک دیگر موجود در هوا
رفلاکس معده در کودکان
تغییرات آب و هوایی یا وضعیت‌های آب و هوایی حاد
مراقبت از کودک در منزل
و اینکه حملات آسمی عبارتند از:
صدای خس‌خس سینه در کودکان
نفس کشیدن سریع‌تر از حد معمول
تلاش مضاعف کودک برای تنفس
سوزش سوراخ‌های بینی
مکش فضای بین دنده‌ها در هر مرتبه تنفس
مکش فضای بالای استخوان گردن در هر مرتبه تنفس
ممکن است کودک در حالت نشسته احساس راحتی بیشتری داشته باشد پس کودک را نخوابانید. نباید کودک به حالت درازکش قرار گیرد.
 
تشخیص آسم در کودکان
در کودکان تشخیص آسم کمی دشوار وسخت است به این دلیل که کودکان این معمولاً نمی‌توانند تست تنفس بدهند. به جای آن، پزشک در مورد برخی از علائم بیماری پرسش‌هایی کرده و در صورتی که ابتلا به آسم مشکوک باشد، یک برنکودیلاتور تجویز می‌کند.اگر برونکودیلاتور بتواند علائم را کاهش دهد، بدان معناست که کودک به آسم مبتلا شده است. پزشک تست تنفس را برای کودکان بزرگ‌تر تجویز کرده تا چگونگی و صحت کارکرد ریه‌های آن‌ها مشخص شود.
درمان بیماری  تنگی نفس بستگی به تشخیص علت آن و اینکه در چه مرحله‌ای است، دارد. اگر تنگی نفس ناشی از آسم باشد، با توجه به اینکه آسم یک بیماری آلرژیک ریوی است، ابتدا باید عامل حساسیت‌زا را پیدا کرد و آن را از بین ببریم.
 
مراقبت از کودکان مبتلا به آسم در منزل
روش‌های مدیریت حملات آسمی در منزل به شما آموزش داده می‌شود. با اقدامات درمانی مناسب، تقریبا همه کودکان مبتلا به آسم قادر خواهند بود در ورزش‌ها و فعالیت‌های تفریحی شرکت کرده و زندگی فعالی داشته باشند.
 
کلام آخر:
چند مرحله از  برنامه اقدامات درمانی در برابر آسم در کودکان:
کودک را نشانده و آرامش خود را حفظ کنید.
بلافاصله اسپری مسکن آبی‌رنگ را تکان داده و سه بار آن را از طریق یک اسپیسر اسپری کنید. هر بار یک بار اسپری کنید و از کودک بخواهید که چهار مرتبه از طریق اسپیسر نفس بکشد.
چهار دقیقه صبر کنید. اگر کودک التیام نیافت مرحله 2 را تکرار کنید.اگر پس از 4 دقیقه بعدی باز هم کودک آرام نشد با مرکز فوریت‌های پزشکی تماس بگیرید. برای آن ها توضیح دهید که کودک شما دچار حمله آسمی شده است. مرحله 2 و 3 را تا زمان رسیدن آمبولانس تکرار کنید.

بیماری خروسک در کودکان، درمان آن در طب سنتی


بیماری خروسک یا همان کروپ یکی از بیماری های است که باعث خشن شدن صدای کودک میشود.
بیماری خروسک یا همان کروپ یکی از بیماری های است که  باعث خشن شدن صدای کودک میشود. گرفتن بیماری خروسک می تواند علتهای مختلفی داشته باشد. بیماری خروسک هنگامی در کودکان رخ می‌دهد که التهاب، معمولا ناشی از یک ویروس، حنجره و راه‌های هوایی فوقانی را مبتلا می‌کند.بیماری خروسک در اغلب موارد کودکان سه ماهه تا پنج‌ ساله را معمولا در طول زمستان و اوائل بهار گرفتار می‌کند. کودکانی که در زیر سه سالگی خروسک می‌گیرند شدیدترین علائم را نشان میِ‌دهند.
 
علائم بیماری خروسک
بیماری خروسک در ابتدا به شکل  یک سرماخوردگی معمولی شروع میشود  مانند آبریزش و گرفتگی بینی و به تدریج پس از یک تا دو روز علائم اصلی به صورت سرفه، خشونت صدا و استریدور(خرخر شدید)‌ ظاهر میگردد.معمولا شبها وزمانیکه کودک گریه می کند بیشتر میشود. سرفه‌ ها خشک و پشت ‌سر هم بوده و صدایی شبیه فوک یا آخر صدای خروس یا پارس سگ است که بر حسب شدت بیماری ممکن است به صورت تندی تنفس، زجر تنفسی، کبودی و نارسایی تنفسی هم بروز کند.
این علایم همگی از علائم تیپیک بیماری بوده ولی علائمی مثل خستگی شدید، تب، تلاش برای تنفس راحت تر، حرکت پره های بینی، عدم توانایی خوردن یا آشامیدن، کبودی لب ها و انتهای انگشتان در موارد شدید هم از علائم دیگر و نسبتا شایع بیماری می باشد.شدت تب در بیماری خروسک معمولا  خفیف است و به ندرت به بیش از 39 درجه می ‌رسد. بیماری 3 تا 7 روز طول می‌ کشد و در روزهای دوم و سوم شدت بیماری بیشتر میشود.
عواملی که باعث بیماری خروسک میشوند :
تقریبا عامل تمامی موارد بیماری خروسک ، ویروس است. ویروس پاراآنفلوانزا و ویروس سن سی شیال تنفسی یا آنفلوآنزای نوع A یا B و هموفیلوس آنفلوآنزا عوامل ایجاد بیماری خروسک می باشند.عفونت های باکتریایی هم در به وجود آمدن بیماری خروسک دخیل هستند.
زمانیکه کودک به خروسک مبتلا شد باید:
    -شربت استامینوفن و مایعات گرم فراوان بدهید.
    -هوای اتاق کودک را مرطوب کنید
    -وقتی خروسک در کودک شدید بود برای کم کردن علایم خروسک، کودک را به حمام ببرید و شیرهای آب داغ را باز کنید تا هوا به سرعت مرطوب شودتا تنفس او راحت تر شود البته نیازی به شستشوی کودک نیست فقط لازم است کودک را در محیط مرطوب و گرم قرار دهیم. ولی در موارد شدید و حاد، معمولاً کودک در بیمارستان بستری می شود تا برای آسان شدن تنفس، اکسیژن یا داروهای استنشاقی به او داده شود.
    -اگر در چنین مواردی، مجاری هوا شدیداً بسته باشد ممکن است از طریق گذاشتن لوله داخل بینی و فرستادن آن به نای راه تنفس باز شود، ولی جای نگرانی نیست و ظرف چند روز خروسک حاد نیز بهبود می یابد.
    -پزشک ممکن است داروهای ضدالتهاب کورتونی یا استروئیدی تجویز کند که به کاهش تورم حنجره کمک می‌کند و باعث می‌شود کودک راحت‌تر نفس بکشد.
خروسک یک بیماری مسری است .مگر اینکه کروپ به علت آلرژی یا محرکها باشد. اگر عامل کروپ ویروس باشد، مسری است و بهتر است بیمار را تا زمانیکه علائمش بهتر نشده است در منزل نگه دارید.
 
خروسک و درمان آن در طب سنتی به اینگونه است:
    -برای درمان بیماری خروسک در کودکان  و بزرگسالان باید تا جای که میشود کمتر صحبت کنند.
    -در افراد بزرگسالی که سیگاری هستند برای درمان بیماری خروسک باید سیگار را ترک کنند.
    -بیمار مبتلا به خروسک را در محلى که بخار آب یا بخور داروهاى سردمزاج مانند بخار گل بنفشه یا گل نیلوفر آبى در حال جوشیدن است نگهدارید.
    -باید به محض ظهور خروسک چند عدد سفیده تخم‏ مرغ را که کمی نشاسته در آن ریخته‏ اند خوب بزنند تا متلاشى شود و بتدریج و مرتب به بیمار بخورانند و اگر لیموى شیرین در اختیار باشد باید فورا مقدارى آب لیموى شیرین به او بدهید و از نظر داروئى مقدارى بارهنگ و اسفرزه و صمغ عربى و شکر تیغال از هرکدام پنج گرم را دم کنیدو به بیمار بدهید. اگر طفل باشد باید کم‏ کم به او داده شود تا از او رفع‏ التهاب شود.
    -در اطراف حنجره بیمار مخلوطى از کافور و گل ارمنى و آب گشنیز ضماد کنند.
    -مواد غذایی سرد و تر مانند اسفناج پخته با ماست شیرین، هندوانه، برگه شفتالوى خیس‏ کرده به بیمار داده شود.

 در زمانی که:
اگر تب کودک بالا است، در نفس کشیدن یا بلع  مشکل دارد و یا این که با سر جلو، دهان باز و زبان بیرون آورده می ‌نشیند،باید سریع به پزشک مراجعه شود چون این مورد اورژانسی است.
هرگز به کودکی که بیماری خروسک دارد و یا دچار اشکال تنفسی است هیچ نوع داروی ضد سرفه ندهید.
شستن مکرر دست و تماس نداشتن با افرادی که دچار عفونت‌ های تنفسی هستند، از راه‌ های پیشگیری از بیماری خروسک است.
در کودکان شیرخوار، بهتر است تا هر زمانی که کودک قادر به گرفتن سینه ی مادر است، به او شیر داده ‌شود و نباید کسی در اطراف او سیگار بکشد.

چگونه شپش را ریشه کن کنیم؟


هرچند درمان های نامتعارف شپش چندان بین مردم مرسوم نیست اما همان موارد محدود می تواند موجب بروز عوارض ثانویه شود.
چگونه شپش را ریشه کن کنیم؟
سرتان به‌شدت می‌خارد و ذرات سفیدی شبیه شوره روی سرتان می‌بینید که به‌ راحتی شوره از موهایتان جدا نمی‌شوند؟ با این علائم احتمالا به شپش آلوده شده‌اید. روش‌های مختلفی برای مقابله با این مشکل آزاردهنده وجود دارد. داروهای نسخه‌ای ممکن است سمی باشند و درمان‌های بدون نسخه نیز ممکن است مؤثر واقع نشوند. پس باید چه کار کنید؟ مشکل اصلی در رابطه با از بین بردن شپش آن است که شپش‌ها نسبت به داروهای بدون نسخه مقاوم شده‌اند. درمان‌های طبیعی نیز می‌توانند به خلاص شدن از شر شپش کمک کنند اما به‌اندازه‌ی درمان‌های تجاری مورد مطالعه قرار نمی‌گیرند. در این مطلب انواع داروهای خانگی، بدون نسخه و نسخه‌ای را که برای درمان شپش سر به‌کار می‌روند، به شما معرفی می‌کنیم. بهتر است چند مورد از آنها را امتحان کنید تا ببینید کدام‌‌یک برای‌تان مناسب‌تر است.
در ایالات متحده هرسال حدود شش تا دوازده میلیون کودک به شپش سر مبتلا می‌شوند. شپش سر، یک عارضه‌ی معمول است و نشان‌دهنده‌ی عدم رعایت بهداشت نیست.
 
شپش‌های سر، حشرات بدون بالی هستند که فقط 1/6 میلی‌متر طول دارند؛ آنها نزدیک به پوست سر زندگی و تخم‌گذاری می‌کنند. تخم‌های آنها نیت (رَشک) نامیده می‌شود.
شپش‌های سر برای زنده ماندن به خون پوست سر نیاز دارند، به همین دلیل است که پس جدا شدن از سر فرد مبتلا فقط برای مدت کوتاهی زنده می‌مانند. هرچند آلودگی به شپش سر ممکن است برای هرکسی – صرف‌نظر از سن و جنسیت – اتفاق بیفتد اما در میان کودکان سه تا چهارده سال شایع‌تر است.
شپش به‌راحتی از طریق تماس با مو، برس، شانه، لباس یا ملافه‌ی آلوده از شخصی به شخص دیگر منتقل می‌شود. علائم شایع شپش سر عبارتند از: خارش شدید پوست سر، احساس آنکه چیزی روی پوست سر راه می‌رود و گاهی اوقات برجستگی‌های قرمز روی پوست سر.
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده‌تان به شپش سر مبتلا شدید، باید فورا اقدامات لازم را برای برطرف کردن این مشکل انجام بدهید. کندن تخم‌های شپش از مو و شانه زدن موها با شانه‌ی ضدشپش (شانه‌ی نیت) بسیار مفید است.
اما این روش‌ها معمولا زمان‌بر هستند و هنگامی واقعا مؤثر واقع می‌شوند که در همان مراحل ابتدایی شپش سر متوجه‌ آن شوید.
 
آرامش‌تان را حفظ کنید
اگر متوجه شدید کودک‌تان شپش دارد، وحشت نکنید؛ نفس عمیق بکشید و آرامش‌تان را حفظ کنید. درست است که شپش‌ها چندش‌آور هستند و حتی حرف زدن در مورد آنها باعث می‌شود سرتان به خارش بیفتد اما در واقع خطری برای سلامتی شما ایجاد نمی‌کنند.
بهتر است مبارزه با شپش‌‌ها را مانند یک جنگ در نظر بگیرید و از جبهه‌های مختلف به آنها حمله کنید. برای نابودی شپش‌های بالغ و همچنین تخم‌های ریز آنها که به ساقه‌های مو می‌چسبند، باید از تکنیک‌های مختلفی استفاده کنید. این تخم‌ها می‌توانند از درمان‌هایی که شپش‌های بالغ را نابود می‌کند، جان سالم به‌‌ در ببرند و بالعکس. در واقع این حشرات هزاران سال است که روی مو و سر انسان‌ها زندگی می‌کنند بنابراین مبارزه با آنها کار چندان آسانی نیست.
نابودی کامل شپش‌ها ممکن است هفته‌ها یا ماه‌ها طول بکشد، بنابراین خودتان را آماده کنید. به‌یاد داشته باشید که این مشکل می‌تواند به‌علت قرارگیری مکرر در معرض آلودگی شپش یا تخم‌های شپش باقی‌مانده در موها دوباره عود کند، پس وحشت نکنید چون هیچ کمکی به شما نمی‌کند.
در ادامه با چند مورد از بهترین درمان‌های طبیعی، داروهای نسخه‌ای و درمان‌های بدون نیاز به نسخه برای از بین بردن شپش‌ها آشنا می‌شوید.
این روش، اصلی برای خلاص شدن از شر شپش‌های سر است که باید آن را همراه سایر درمان‌ها انجام بدهید. اول از همه باید با یک شانه‌ی مخصوص ضدشپش که می‌توانید از داروخانه تهیه کنید، موها را شانه بزنید تا شپش‌ها و تخم‌های شپش جدا شوند.
آلبانو کروچه، مالک یک سالن تخصصی شپش‌زُدایی، چند سال قبل و پیش از افتتاح این سالن مجبور بود برای جدا کردن تخم‌های شپش از سر کودکانش ساعت‌ها وقت بگذارد و این کار را با دست‌هایش انجام بدهد، اما این روزها از یک شانه‌ی فلزی دندانه‌ریز استفاده می‌کند. او می‌گوید: «این روش بسیار سریع‌تر و تمیزتر است». او پس از شانه زدن موها از یک چراغ ذره‌بین‌دار برای پیدا کردن و جدا کردن شپش‌های باقی‌مانده استفاده می‌کند. او می‌گوید: «مهم نیست که از چه نوع محصول شپش‌کُشی استفاده می‌کنید؛ شانه زدن موها با شانه‌ی ضدشپش مهم‌ترین کار است.» او تأکید می‌کند تا زمانی که حتی یک تخم شپش در موهایتان وجود داشته باشد، نمی‌توانید از شر آنها خلاص شوید.
چگونه شپش را ریشه کن کنیم؟ 
سرکه
سرکه درمان بسیار آسان و مؤثری برای از بین بردن شپش سر است. میزان بالای اسید استیک موجود در سرکه می‌تواند شپش‌های سر را با موفقیت نابود کند. به‌علاوه، سرکه به حل کردن تخم‌های شپش مرده نیز کمک می‌کند.
مقادیر مساوی از سرکه و روغن معدنی را با هم مخلوط کنید. این مخلوط را قبل از رفتن به رختخواب به پوست سر و مویتان بمالید. سر و موهایتان را با کلاه حمام بپوشانید و بگذارید تمام شب روی سرتان بماند. صبح روز بعد موهایتان را با شامپو بشویید.
روش دیگر این است که سرکه را با مقدار مساوی آب رقیق کنید و از این محلول برای آبکشی موهای تازه‌شسته‌تان استفاده کنید. اجازه بدهید ده دقیقه روی موهایتان بماند، سپس دوباره موها‌ را با آب بشویید.
یکی از این دو روش را به‌مدت دو ماه، دو یا سه‌ بار در هفته تکرار کنید و پس از استفاده از این درمان، موهایتان را به‌طور کامل با یک شانه‌ی ضدشپش شانه بزنید.
مایونز
یکی دیگر از درمان‌های خانگی محبوب برای شپش سر مایونز است. مایونز می‌تواند این هیولاهای کوچک را با موفقیت خفه کند و در نهایت آنها را بکُشد. دپارتمان بهداشت مینه‌سوتا نیز استفاده از مایونز را روش قابل قبولی برای درمان شپش سر معرفی کرده است.
 -   موهایتان را کاملا به سُس مایونز آغشته کنید.
 -   آنها را محکم با پلاستیک یا کلاه حمام بپوشانید. همچنین می‌توانید روی پلاستیک را با حوله بپوشانید.
 -   اجازه بدهید حداقل پنج تا شش ساعت روی موهایتان بماند.
 -   موها را به‌خوبی با شامپو بشویید.
 -   سرتان را کاملا با سشوار خشک کنید، چون جریان هوای گرم به نابودی شپش‌ها کمک می‌کند.
 -   از یک شانه‌ی ضدشپش برای جدا کردن شپش‌ها و تخم‌های شپش از مو استفاده کنید.
 -   این کار را هفته‌ای یک بار به‌مدت حدود دو ماه تکرار کنید.
چگونه شپش را ریشه کن کنیم؟ 
روغن نارگیل
روغن نارگیل، عامل خفه‌کننده‌ی عالی‌ای است که برای موی شما نیز مفید است. روغن نارگیل شپش‌ها را خفه می‌کند و در نهایت آنها را می‌کُشد.
 -   سه قاشق غذاخوری روغن نارگیل را گرم و کمی کافور به آن اضافه کنید.
 -   این مخلوط را روی تمام سرتان بمالید و پوست سر را با آن ماساژ بدهید.
 -   سرتان را با یک کلاه حمام بپوشانید و بگذارید تمام شب روی سرتان بماند.
 -   صبح روز بعد موها را با شامپو بشویید و وقتی خشک شد، با یک شانه‌ی ضدشپش شانه بزنید.
 -   برای از بین بردن شپش‌ها به‌مدت پنج روز، روزانه از این درمان استفاده کنید.
پیاز
پیاز می‌تواند به‌عنوان یک داروی طبیعی برای درمان شپش سر به‌کار رود. پیاز سرشار از گوگرد است که شپش‌های سر را از بین می‌برد.
 -   چهار یا پنج عدد پیاز را در مخلوط‌کن یا غذاساز بریزید تا به شکل خمیر درآید.
 -   این خمیر را در صافی بریزید و با پشت قاشق فشار بدهید تا آب آن خارج شود.
 -   پوست سرتان را با این آب ماساژ بدهید و آن را با کلاه حمام بپوشانید.
 -   اجازه بدهید حداقل دو ساعت روی سرتان بماند.
 -   موها را با شامپو و آب ولرم بشویید.
 -   موها را خشک کنید و برای جدا کردن شپش‌ها از یک شانه‌ی ضدشپش استفاده کنید.
 -   این درمان را سه روز متوالی تکرار کنید و سپس برای ریشه‌کن کردن کامل شپش سر، آن را هفته‌ای یک‌بار به‌مدت دو ماه تکرار کنید.
روغن درخت چای
روغن درخت چای، یک ماده‌ی حشره‌کُش طبیعی است که می‌تواند شپش‌های سر را به‌طور مؤثری از بین ببرد و به تسکین خارش کمک کند.
هر 30 گرم شامپو را با سه تا پنج قطره روغن درخت چای مخلوط کنید. موها را با این مخلوط شامپو کنید و سپس آب بکشید. وقتی موها خشک شدند، آنها را با یک شانه‌ی ضدشپش شانه بزنید تا شپش‌ها از موهایتان جدا شوند. از این شامپوی مخلوط حداقل دو ماه استفاده کنید؛
روش دیگر: سه قاشق غذاخوری روغن زیتون و یک قاشق چای‌خوری روغن درخت چای را با هم مخلوط کنید. می‌توانید یک قاشق چای‌خوری روغن اوکالیپتوس نیز به آن اضافه کنید. این محلول را به‌طور کامل روی مو و پوست سرتان بمالید. اجازه بدهید 20 تا 30 دقیقه بماند و سپس موها را شامپو کنید. این درمان را دو بار در هفته به‌مدت یک تا دو ماه ادامه بدهید.
توجه: در هنگام استفاده از روغن درخت چای مراقب باشید، چون بسیار قوی است.
آب لیمو
آب لیمو به دلیل ماهیت اسیدی‌اش به جدا کردن شپش‌ها و تخم‌های شپش از پوست سر کمک می‌کند. اگر مسئولین مدرسه یا مهدکودک به شما اطلاع دادند که روی سر سایر بچه‌ها شپش دیده شده است، می‌توانید با آب لیمو از سرایت شپش به سرکودک‌تان جلوگیری کنید.
آب‌ لیموی تازه را بگیرید و آن را روی پوست سر بمالید. اجازه بدهید 30 دقیقه بماند و سپس آن را با سرکه و بعد با آب گرم آبکشی کنید. برای جلوگیری از ابتلا به شپش، این درمان را یک‌‌بار در هفته انجام بدهید؛
برای از بین بردن شپش‌ها چهار حبه سیر بزرگ را له کنید تا به شکل خمیر نرم درآید و سپس یک قاشق غذاخوری آب لیموی تازه به آن اضافه کنید. این مخلوط را روی پوست سرتان بمالید و کاملا ماساژ بدهید. یک حوله‌ی ضخیم دور سر و موهایتان بپیچید و اجازه بدهید نیم ساعت بماند، سپس آن را با آب بشویید و شامپو کنید. برای از بین بردن شپش‌های سر این درمان را پنج روز متوالی تکرار کنید.
گیاه نیم
نیم که به یاس بنفش هندی نیز معروف است، یک حشره‌کُش طبیعی است که در درمان شپش سر بسیار مؤثر است و سوزش پوست سر ناشی از خاراندن مداوم را تسکین می‌دهد. به‌علاوه دارای خواص مرطوب‌کنندگی است بنابراین پوست سر را خشک نخواهد کرد.
برگ‌های نیم را له کنید تا به شکل خمیر درآید. این خمیر را روی مو و پوست سرتان بمالید. اجازه بدهید خشک شود و سپس موهایتان را آبکشی کنید. این درمان را حداقل دو بار در هفته به‌مدت دو ماه تکرار کنید.
روش دیگر: مقداری روغن نیم‌ خالص را روی مو و پوست سرتان ماساژ بدهید. اجازه بدهید حداقل یک ساعت روی سرتان بماند و سپس با شامپو بشویید. وقتی موهایتان خشک شد، از یک شانه‌ی ضدشپش برای جدا کردن شپش و تخم‌های آن استفاده کنید. این درمان را سه بار در هفته به‌مدت یک تا دو ماه تکرار کنید.
همچنین می‌توانید دانه‌های نیم را آسیاب کنید تا کاملا پودر شوند. یک قاشق غذاخوری از این پودر را با مقدار کافی روغن بادام زمینی مخلوط کنید تا خمیر غلیظی درست شود. این خمیر را روی پوست سرتان بمالید و اجازه بدهید در تمام طول شب روی سرتان بماند. صبح روز بعد آن را بشویید. این کار را یک‌بار در هفته به‌مدت دو ماه تکرار کنید.
چگونه شپش را ریشه کن کنیم؟ 
الکل مالشی
الکل مالشی، یک حلال حاوی 70? ایزوپروپیل یا الکل مطلق است که می‌تواند شپش‌ها و تخم‌های شپش را به‌طور موثری از بین ببرد. استفاده از این ضدعفونی‌کننده‌ی قدرتمند، خطری ایجاد نمی‌کند.
 -   روی یک وان یا سینک خم شوید و کمی الکل مالشی روی موهایتان بریزید.
 -   با استفاده از انگشتان، الکل مالشی را روی پوست سر و موهایتان پخش کنید.
 -   اجازه بدهید چند دقیقه روی سرتان بماند.
 -   حالا مقداری نرم‌کننده روی پوست سرتان بمالید.
 -   موها را با یک شانه‌ی دندانه‌بلند شانه کنید.
 -   سپس آنها را با شامپو بشویید.
 -   از این درمان به‌مدت یک یا دو ماه، یک‌بار در هفته استفاده کنید.
بادام درختی
با توجه به طب آیورودا، بادام درختی یکی از مؤثرترین درمان‌های خانگی برای از بین بردن شپش‌هاست.
 -   ده عدد بادام درختی را یک شب در آب بخیسانید.
 -   صبح روز بعد پوست بادام‌ها را جدا و آنها را آسیاب کنید تا به شکل خمیر درآیند.
 -   سه قاشق غذاخوری آب لیمو به این مخلوط اضافه کنید.
 -   این مخلوط را به‌طور کامل روی پوست سرتان بمالید.
 -   اجازه بدهید دو ساعت روی پوست سرتان بماند.
 -   سپس آن را با آب سرد کاملا بشویید.
 -   از این درمان یک بار در هفته به‌مدت دو ماه استفاده کنید.
با صبر و پشتکار می‌توانید به‌راحتی از شر شپش سر خلاص شوید. راهنمایی‌های زیر از گسترش شپش جلوگیری می‌کنند:
 -   از هیچ‌یک از وسایل متعلق به فرد مبتلا استفاده نکنید؛
 -   شانه‌ها و برس‌های فرد مبتلا را از شانه و برس دیگران جدا کنید؛
 -   پس از درمان شپش، تمام لباس‌ها و ملافه‌های فرد مبتلا را در آب داغ بشویید؛
 -   تمام وسایل غیرقابل شست‌‌وشوی فرد مبتلا را به‌مدت یک هفته در کیسه‌های پلاستیکی قرار بدهید و سر آن را محکم ببندید؛
 -   روی تمام مبل‌ها، تشک‌ها و فرش‌ها را جاروبرقی بکشید؛
 -   گاهی اوقات موهایتان را با یک شانه‌ی ضدشپش شانه بزنید.
چگونه شپش را ریشه کن کنیم؟ 

بیماری مننژیت در کودکان، دلایل ابتلا


به التهابی که توسط عفونت مایع اطراف مغزی و نخاعی بوجود می آید مننژیت، می گویند.
به التهابی که توسط عفونت مایع اطراف مغزی و نخاعی بوجود می آید مننژیت، می گویند.بیشتر دلیل بیماری مننژیت عفونت، باکتری‌ها یا ویروس‌ها هستند اما در مواردی دیگر می‌توانند به دلیل مصرف داروها یا بیماری‌های خاصی باشند. مننژیت باکتریایی نادر است اما معمولاً جدی بوده و در صورت عدم درمان به موقع می‌تواند تهدید کننده‌ی سلامت کودکان می باشد.
 
دلائل ایجاد مننژیت
اکثر باکتری‌ها و ویروس‌هایی که باعث ایجاد مننژیت می‌شوند شایع هستند و با سایر بیماری‌های معمول مرتبط می باشد می‌باشند. آنهایی که پوست،سیستم ادراری یا دستگاه گوارشی و تنفسی را آلوده می‌کنند، می‌توانند بواسطه‌ی جریان خون و از طریق مایع مغزی نخاعی که مایعی است که در داخل و اطراف نخاع گردش می‌کند، به مننژها انتقال پیدا کنند وباعث بیماری شوند.
 
علائم مننژیت در کودکان
مننژیت در کودکان زیر 2 سال بسیار خطرناک است و باید جدی گرفته شود، زیرا سیستم بدنی کودک ضعیف می باشد و باعث میشود کودک دچار عفونت مغزی شود. علائم مننژیت در کودکان بستگی به سن کودک و دلیل عفونت دارد و میتواند درهر کودک متفاوت باشد. اولین علائم می‌توانند بلافاصله ظاهر شوند یا چند روز پس از اینکه کودک دچار سرماخوردگی، اسهال و استفراغ یا سایر علائم عفونت شد، شروع شوند.
  علائم شایع عبارتند از:
تب کردن
لتارژی یا کاهش هوشیاری
کج خلقی کردن
سردرد در کودک
فوتوفوبی یا حساسیت چشم به نور
گرفتگی گردن
راش‌های پوستی
تشنج
نشانه های مننژیت در نوزادان
نوزادان مبتلا به مننژیت ممکن است علائم معمول را نداشته باشند. به جای آن ممکن است بسیار عصبی، خسته و تب‌دار باشند.
علائم دیگر در نوزادان:
زردی
گرفتگی بدن و گردن
پایین بودن غیر طبیعی دمای بدن
تغذیه ضعیف
ضعف نوزاد در توانایی مکیدن شیر
گریه‌ی شدید و بلند
ایجاد برآمدگی در بالای سر کودک ( ملاج  )
علائم مننژیت ویروسی بیشتر شبیه به آنفولانزا است. این علائم شامل مانند تب و سردرد می باشد و امکان دارد  به حدی خفیف باشد که بیماری تشخیص داده نشود. بسیاری موارد مننژیت ویروسی ظرف 7 تا 10 روز و بدون هیچ گونه عوارض یا نیاز به درمان برطرف خواهد شد.

 انواع مننژیت
مننژیت ویروسی:  مننژیت ویروسی شدت مننژیت باکتریایی را ندارد و با مصرف کردن مایعات فراوان واستراحت کردن داروهای تجویز شده توسط پزشک درمان میشود. درمان آن شامل مصرف آنتی‌بیوتیک نیست زیرا آنتی‌بیوتیک‌ها بر روی ویروس‌ها تاثیری ندارند.اگر کودک در بیمارستان بستری شد به دلیل خوب شدن حال عمومی کودک است.
مننژیت باکتریایی :  مننژیت باکتریایی شدیدتر است و کودک نیاز به مصرف آنتی بیوتیک دارد وباید در بیمارستان بستری شود.جهت از بین بردن باکتری‌ها، پزشکان آنتی‌بیوتیک‌های قوی را وارد جریان خون بیمار می‌کنند. نوزادان اغلب باید تا دو هفته در بیمارستان و تحت سرم بستری باشند.
بنابراین با دیدن هر کدام از علائم بیماری مننژیت سریعا کودک را به بیمارستان ببرید،اگر درمان در همان ساعات اولیه انجام شود 85% بیماران سلامتی خود را بدست می آورند.
پیشگیری از مننژیت
باکتریهایی که باعث مننژیت می‌شوند تا حد زیادی با واکسیناسیون منظم در کودکی قابل پیشگیری می‌باشند.. اگر نوع خاصی از مننژیت تشخیص داده شود، پزشک  امکان دارد به افرادی که با فرد آلوده در تماس بوده‌اند توصیه کند که برای اینکه جلوگیری کند از مبتلا شدن فرد به مننژیت بخواهد آنتی بیوتیک استفاده کند.در این خصوص توصیه‌های لازم به بیمار داده خواهد شد.
– دریافت واکسن هموفیلوس آنفولانزا تیپ B یا بیماری Hib .
– دریافت واکسن دیگری علیه مننژیت باکتریایی که خطرناک تر است وجود دارد  که بیشتر در کودک 11-12 سال استفاده میشود . ولی برای کودکانی که خطر احتمال به این بیماری را دارند نیز استفاده می شود.

تومور ویلمز در کودکان، چیست و چه علائمی دارد؟


تومور ویلمز نوعی نادر از سرطان کلیه است که عمدتا بر روی کودکان تاثیر می‌گذارد. از علائم این تومور می توان به تورم شکم، درد شکم و وجود خون در ادرار اشاره کرد.
 تومور ویلمز نوعی نادر از سرطان کلیه است که عمدتا بر روی کودکان تاثیر می‌گذارد. از علائم این تومور می توان به تورم شکم، درد شکم و وجود خون در ادرار اشاره کرد. برای درمان تومور ویلمز معمولا از جراحی، شیمی درمانی و گاهی اوقات پرتو درمانی استفاده می‌شود.
 آیا می‌دانستید که کودکان زیر 5 سال نیز ممکن است به سرطان مبتلا شوند؟ تومور ویلمز از سرطان‌های نادری است که بیشتر در کودکان بروز می‌کند. باید بخاطر داشته باشید که برای پیشگیری از این بیماری نمی‌توان اقدام خاصی انجام داد، اما با پیشرفت علم پزشکی می‌توان به درمان این بیماری امیدوار بود.

تومور ویلمز چیست؟
تومور ویلمز که به آن نفروبالستوما نیز گفته می‌شود، نوعی نادر از سرطان کلیه است که عمدتا بر روی کودکان تاثیر می‌گذارد و شایع‌ترین نوع سرطان کلیه در کودکان است. تومور ویلمز اغلب کودکان 3 تا 4 ساله را تحت تاثیر قرار می‌دهد و بروز آن بعد از سن 5 سالگی، بسیار کمتر است. این تومور، اغلب تنها بر روی یک کلیه تاثیر می‌گذارد؛ هر چند، گاهی اوقات ممکن است هر دو کلیه را تحت تاثیر قرار دهد. در طول سال‌ها، در تشخیص و درمان تومور ویلمز پیشرفت‌های خوبی صورت گرفته است؛ بطوری که با درمان مناسب، می‌توان به بهبود کودکان مبتلا به این بیماری امیداوار بود.

علائم تومور ویلمز
علائم و نشانه‌های تومور ویلمز بسیار متفاوت بوده و برخی از کودکان هیچ علائم واضحی از خود نشان نمی‌دهند. اما بیشتر کودکان مبتلا به تومور ویلمز، یک یا چند مورد از علائم و نشانه‌های زیر را تجربه خواهند کرد:
    -توده شکمی که قابل لمس است
    -تورم شکم
    -بروز درد شکمی
دیگر علائم و نشانه‌ها عبارتند از:
    -تب
    -وجود خون در ادرار
    -تهوع یا استفراغ
    -یبوست
    -از دست دادن اشتها
    -تنگی نفس
    -فشار خون بالا

زمان مراجعه به پزشک
در صورت مشاهده علائم، بهتر است با پزشک کودک خود مشورت کنید. تومور ویلمز نادر است، بنابراین ممکن است عوامل دیگری باعث بروز این علائم شده باشند. اما در هر صورت، مهم است که هرگونه علامتی را بررسی کنید.

علت بروز تومور ویلمز
علت دقیق بروز تومور ویلمز مشخص نیست، اما در موارد نادر، وراثت ممکن است نقش داشته باشد.
سرطان زمانی شروع می‌شود که DNA سلول‌ها دچار خطا شود. این خطا باعث می‌شود که سلول‌ها به طور غیر قابل کنترلی، رشد کرده و تقسیم شوند. تجمع این سلول‌ها باعث تشکیل تومور می‌شود. در تومور ویلمز، این پروسه در سلول‌های کلیه اتفاق می‌افتد. در موارد نادر، خطا در DNA که منجر به تومور ویلمز می‌شود، از والدین به کودک منتقل می‌شود. در اغلب موارد، هیچ ارتباط شناخته شده‌ای بین والدین و کودکان وجود ندارد که ممکن است منجر به سرطان شود.
 
عوامل خطرزا در بروز بیماری ویلمز
عوامل زیر ممکن است احتمال ابتلا به تومور ویلمز را افزایش دهند.
سابقه خانوادگی. اگر فردی در خانواده فرزند شما دچار این تومور بوده است، احتمال ابتلا در فرزند شما نیز افزایش پیدا می‌کند. تومور ویلمز بیشتر در کودکان مبتلا به اختلالات یا سندرم‌های خاص روی می‌دهد. از جمله:
    -سندروم آنیریدیا: این سندروم نوعی اختلال چشمی است که طی آن عنبیه به صورت جزئی تشکیل شده و یا اصلا تشکیل نمی‌شود.
    -همی هایپرتروفی: در این بیماری، یک سمت بدن به طور قابل توجهی بزرگتر از سمت دیگر است.
تومور ویلمز می‌تواند به عنوان بخشی از سندرم‌های نادر نیز رخ دهد، از جمله:
    -سندرم WAGR. این سندرم شامل تومور ویلمز، آنیریدیا، ناهنجاری‌های دستگاه تناسلی، دستگاه ادراری و اختلالات عقلی است.
    -سندرم دنیس دراش (Denys-Drash). این سندرم شامل تومور ویلمز، بیماری کلیه و شبه نر ماده است که در آن، پسر متولد شده بیضه دارد، اما ممکن است ویژگی‌های زنانه ای از خود نشان دهد.
    -سندرم Beckwith-Wiedemann. کودکان مبتلا به این سندرم به طور قابل توجهی بزرگتر از حد متوسط (ماکروزومی) هستند. علائم دیگر عبارتند از: اندام شکمی که از بند ناف بیرون زده اند، زبان بزرگ (ماکروگلوسیا)، اندام‌های داخلی بزرگ و اختلالات گوش. همچنین، احتمال ابتلا به نوعی سرطان کبد به نام هپاتوبلاستوما نیز وجود دارد.

 راه های تشخیص و پیشگیری از بروز تومور ویلمز
هیچ کاری نمی‌توان برای پیشگیری از ابتلا به تومور ویلمز انجام داد. اگر فرزند شما، عوامل خطرزا برای ابتلا به تومور ویلمز را داشته باشد، پزشک توصیه خواهد کرد که به طور منظم، سونوگرافی کلیه را انجام دهید. اگر چه این کار از ابتلا به تومور ویلمز جلوگیری نمی‌کند، اما به تشخیص این بیماری در مراحل اولیه کمک خواهد کرد.
برای تشخیص تومور ویلمز، از روش‌های زیر می‌توان استفاده کرد:
    -معاینه فیزیکی. پزشک به دنبال علائم احتمالی تومور ویلمز خواهد گشت.
    -آزمایش خون و ادرار. این آزمایش‌ها نمی‌توانند تومور ویلمز را تشخیص دهند، اما با استفاده از آن‌ها می‌توان عملکرد کلیه‌ها را بررسی کرده و مشکلات کلیوی خاص و یا کاهش میزان گلبول‌های خون را تشخیص داد.
   - آزمایش‌های تصویربرداری. عکس برداری از کلیه می‌تواند به شناسایی وجود تومور در کلیه کمک کند. آزمایش‌هایی مانند سونوگرافی، سی تی اسکن یا ام آر آی.

مراحل تومور ویلمز
زمانی که بیماری ویلمز تشخیص داده شود، پزشک با استفاده از سی تی اسکن سینه و اسکن استخوان، مرحله بیماری را تشخیص خواهد داد.
تومور ویلمز شامل 5 مرحله زیر است:
مرحله اول: سرطان تنها در یک کلیه ایجاد شده و کاملا درون کلیه قرار گرفته است و می‌توان آن را با جراحی به طور کامل خارج کرد.
مرحله دوم: سرطان به بافت‌ها و ساختار‌های اطراف کلیه مانند چربی یا عروق خونی آسیب رسانده است، اما هنوز هم می‌توان با عمل جراحی آن را کاملا خارج کرد.
مرحله سوم: سرطان به خارج از ناحیه کلیه نفوذ کرده و گره‌های لنفاوی مجاور یا دیگر ساختار‌های داخل شکم را تحت تاثیر قرار داده است. تومور ممکن است در داخل شکم، قبل یا در حین عمل پراکنده شود یا به طور کامل با جراحی، خارج نشود.
مرحله چهارم: سرطان به اندام‌هایی مانند ریه، کبد، استخوان یا مغز نفوذ کرده است.
مرحله پنجم: سلول‌های سرطانی در هر دو کلیه ایجاد شده اند.

درمان تومور ویلمز
برای درمان تومور ویلمز معمولا از جراحی، شیمی درمانی و گاهی اوقات پرتو درمانی استفاده می‌شود. بسته به مرحله سرطان، نوع درمان متفاوت خواهد بود.
جراحی برای برداشتن کلیه یا بخشی از آن
درمان تومور ویلمز با عمل جراحی برای برداشتن کلیه یا بخشی از آن (نفرکتومی) شروع می‌شود. از جراحی برای تأیید تشخیص بیماری نیز استفاده می‌شود. در این حالت، بافت خارج شده را برای تشخیص نوع سرطان به آزمایشگاه خواهند فرستاد.
جراحی تومور ویلمز شامل موارد زیر است:
    -برداشتن بخشی از کلیه. در این حالت، تومور و بخش کوچکی از بافت کلیه برداشته می‌شوند. اگر سرطان بسیار کوچک باشد یا اگر فرزندتان تنها یک کلیه داشته باشد، از این روش استفاده می‌شود.
    -برداشتن کلیه آسیب دیده و بافت اطراف آن. در این حالت، جراح، کلیه و بافت‌های اطراف آن از جمله بخشی از حالب و گاهی غده آدرنال را بر می‌دارد. همچنین گره‌های لنفاوی مجاور نیز برداشته می‌شوند. کلیه باقی مانده می‌تواند ظرفیت خود را افزایش داده و کار فیلتر کردن خون را انجام دهد.
    -برداشتن تمام یا بخشی از هر دو کلیه. اگر سرطان هر دو کلیه را درگیر کرده باشد، جراح تا جای ممکن، سرطان را برخواهد داشت. در برخی موارد، ممکن است پزشک هر دو کلیه را خارج کند. در این شرایط، کودک به دیالیز کلیه نیاز خواهد داشت. اگر پیوند کلیه انجام شود، کودک دیگر نیاز به دیالیز نخواهد داشت.

شیمی درمانی
در شیمی درمانی با استفاده از دارو‌های قوی، سلول‌های سرطانی را از بین می‌برند. برای درمان تومور ویلمز معمولا از ترکیبی از دارو‌ها استفاده شده و آن‌ها را از طریق رگ به بدن تزریق می‌کنند. بسته به نوع داروها، عوارض جانبی متفاوت هستند. شایع‌ترین عوارض جانبی عبارتند از: حالت تهوع، استفراغ، کاهش اشتها، ریزش مو و افزایش ابتلا به عفونت.
ممکن است قبل از عمل جراحی، برای کوچک کردن تومور‌ها از شیمی درمانی استفاده شود. همچنین ممکن است پس از جراحی، از شیمی درمانی برای از بین بردن سلول‌های سرطانی باقی مانده در بدن استفاده شود.
برای کودکانی که مبتلا به سرطان در هر دو کلیه هستند، قبل از جراحی، شیمی درمانی استفاده می‌شود. این کار می‌تواند احتمال حفظ عملکرد یکی از کلیه‌ها را افزایش دهد.
 
پرتو درمانی
بسته به مرحله تومور، ممکن است پرتو درمانی نیز توصیه شود. در پرتو درمانی با استفاده از پرتو‌های پر انرژی، سلول‌های سرطانی را از بین می‌برند. در این روش، کودک بر روی یک تخت قرار گرفته و یک دستگاه بزرگ در اطراف بدن وی حرکت خواهد کرد. عوارض جانبی این روش عبارتند از: حالت تهوع، اسهال، خستگی و تحریک شدن پوست مانند آفتاب سوختگی.
بعد از جراحی، می‌توان از پرتو درمانی برای از بین بردن سلول‌های سرطانی باقی مانده استفاده کرد. همچنین، از این روش می‌توان برای کنترل سرطان که به دیگر مناطق بدن نفوذ کرده اند نیز استفاده کرد.
رمز عبور خود را فراموش کرده اید ؟