پسرم غذا نمی خورد، چی بهش بدم؟


پسر 1 سال و 9 ماهه من غذاخور نیست.فقط دو سه تا مدل غذا دوست? داره.مثل کباب و شامی .
سوال مخاطب نی‌نی‌بان: پسر 1 سال و 9 ماهه من غذاخور نیست.فقط دو سه تا مدل غذا دوست? داره.مثل کباب و شامی .اگه غذای دلخواهش نباشه حتی اگه گشنه باشه نمیخوره ولی بداخلاق میشه و نق می زنه و کلافه ام می کنه هی میخواد شیر بخوره.به نظرتون غذای دلخواهش هر روز پخته بشه یا اینکه غذاهای دیگه هم بپزم تا گشنه بشه یکی دو روز مجبور بشه بخوره؟
 
 پاسخ دکتر محمد زنوزی راد، متخصص کودکان:
دوست عزیز  اگر وزن و قد در منحنی رشد خوب است و جایگاه مناسبی دارد نگران وضعیت تغذیه بچه نباشید، اما بدترین کار به اجبار غذا دادن به بچه است.به هیچ عنوان او را گشنه نگه ندارید ،  بهتر است همراه با نشاط و آهنگ و شادی به بچه غذا بدهید. بهتر ا?ست غذای انگشتی برایش درست کنید? و اجازه دهید? خودش با دست غذا بخورد. غذاهای مورد علاقه اش را درست کنید هیچ اشکالی ندارد.

تغذیه کودکان در تابستان، چه باید باشد؟


در فصل تابستان، رژیم غذایی کودک شما باید مقداری تغییر کنه تا بتونه رشد مناسب فرزندتون رو تامین کنه.
در فصل تابستان، رژیم غذایی کودک شما باید مقداری تغییر کنه تا بتونه رشد مناسب فرزندتون رو تامین کنه. خوراکی های سرشار از رطوبت موجود در فصل تابستان به اندازه کافی سالم هستن و در تمام اوقات دمای بدن کودک شما رو در حالت عادی نگه میدارن. همراه با غذاها و میوه‌های خام، شما باید به اندازه کافی مایعات بدن فرزندتون رو تامین کنین تا آب بدن کودک از دست نره. فراهم کردن مقدار کافی از مواد غذایی مورد نیاز کودک یکی از جنبه‌های مهم بچه داری هست. این کار نه تنها رشد کودک رو به روش درست تضمین میکنه بلکه متابولیسم اونها رو در سنین پایین افزایش میده. بعد از یه سال، بیشتر نوزادان به اندازه کافی از شیر مادر تغذیه شدن و وقت اون هست که غذاهای جامد رو به صورت منظم به رژیم غذایی کودکتون اضافه کنین. در این مقاله، ما چند دستورالعمل و پیشنهاد غذایی رو برای کودکان بین گروه سنی 1 تا 4 سال، برای شما فراهم کردیم. شما می تونین اونها رو مطابق میل و یا اولویت های نوزادتون تغییر بدین.
در تابستان ما طیف وسیعی از غذاهای مقوی رو داریم که میشه اونها رو به روش‌های جالبی به بچه ها بدیم تا بخورن.

موز
موز منبعی عالی برای تامین انرژی کودکان در فصل تابستونه و از یبوست هم جلوگیری میکنه. شما می تونین به سادگی موز رو خمیر کنین و اون رو با شیر سرد مخلوط کنین. اگه کودک شما بالای 2 سال سن داره می تونین از شکلات هم برای تزیین استفاده کنین.

هندوانه
میشه گفت که هندوانه محبوب ترین میوه کودکان در فصل تابستانه و همچنین میتونه برای سلامتی کودک شما هم مفید باشه. این میوه یه منبع عالی از آنتی‌اکسیدان‌ها، ویتامین‌های گروه B و ویتامین A هست. شما می تونین یه لیوان آب هندونه برای کودکتون تهیه کنین و یا اینکه یه قاچ از هندونه به فرزندتون بدین تا بخوره.

مانگو
مانگو رو به عنوان پادشاه میوه‌ها میشناسن و مزایای فوق‌العاده‌ای مثل ویتامین A و C برای سلامتی بدن انسان داره. این میوه استوایی رو میشه پس از یه سالگی به کودک بدیم تا بخوره. یه انبه سرد رو له کنین و با خامه شیر و یا ماست ساده مخلوط کنین. از این ترکیب به مقدار کم به نوزادتان بخورانید. شما می تونین از شکلات برای کودکان بین 3 تا 4 سال هم استفاده کنین.

انواع بستنی مایع یا میلک شیک
شما می تونین در نقش یه آشپز وارد بشین و غذاهای بسیار زیادی با استفاده از شیر تهیه کنین. نه تنها فواید فوق العاده‌ای برای سلامتی داره، بلکه میشه در کنار بسیاری از میوه‌ها، کلوچه‌ها و چیزهای دیگه هم مورد استفاده قرار بگیره. شما می تونین میلک شیک های تقریبا سرد رو در طعم های مختلف مثل توت فرنگی و شکلات تهیه کنین. به سادگی پودر کاکائو یا شربت خاصی رو با شیر سرد مخلوط کنین و یا اینکه توت فرنگی رو همراه با شیر در مخلوط کن، هم بزنین و برای از جدا کردن دونه ها، اون رو تصفیه کنین. یه نی رنگی رنگی درون اون بذارین و نوشیدنی شما آماده هست. میلک شیک ها برای فصل تابستان یک نوشیدنی ویژه محسوب میشن.

سبزیجات
سبزیجات همراه با میوه‌ها و نوشیدنی‌ها، باید جایگاه بسیار مهمی در برنامه رژیم غذایی ما داشته باشن. معمولا کودکان تمایل زیادی برای خوردن سبزیجات ندارن و از خوردن اونها امتناع میکنن. شما باید دقت کنین که طوری سبزیجات رو برای کودکتون آماده کنین که خوردن اون براش لذت بخش باشه. شما میتونین از سیب زمینی شروع کنین زیرا که اغلب مورد علاقه همه افراده و سپس سبزیجات دیگه رو برای تغذیه کودک فراهم کنین.

روش هایی برای مصرف سبزیجات
یه کاسه برنج پخته شده رو با سبزیجات خرد شده و نرم مخلوط کنین و با کمی نمک و ادویه ملایم سرو کنین.
شما حتی می تونین انواعی از سبزیجات سرخ شده رو در یه کاسه بریزین و با مقداری لیمو و نمک اون رو سرو کنین.
در غذاهای ما اغلب از روغن استفاده میشه، شما می تونین کمی زردچوبه رو در برنج مخلوط کنین و به کودکتون بدین تا بخوره تا تندی کمتری داشته باشه.
برخی از افراد عاشق آشپزی هستن و برخی دیگه نیستن. اگه شما جزء گروه دوم هستین، نگران نباشین، می تونین همه چیز رو با کمی تغییر مدیریت کنین. این دستورالعمل‌های تابستانی وقت گیر نیستن و برای آماده کردن بسیار ساده هستن. نیاز نیست که غذای کودک رو کاملا از غذای خودتون جدا کنین و کار رو برای خودتون دشوار کنین. کودک میتونه هر چیزی که شما می‌خورین رو با مقداری تغییر، مصرف کنه.
توجه: 
تاثیر این غذاها از کودکی به کودک دیگه فرق میکنه. بنابراین همیشه توصیه میشه که قبل از اینکه به کودک خودتون غذا بدین، با پزشک کودک مشورت کنین.

بد غذایی کودک یک ساله، نشان دهد رئیس کیست!


گاهی کودک یکساله درباره ی آنچه میخورد ، بهانه گیر است. او ممکن است یک روز غذایی را دوست داشته باشد و روز دیگر از چشیدن آن امتناع ورزد.
گاهی کودک یکساله درباره ی آنچه میخورد ، بهانه گیر است. او ممکن است یک روز غذایی را دوست داشته باشد و روز دیگر از چشیدن آن امتناع ورزد. گاهی شیفته ی یک نوع غذا می شود و میل دارد چندین وعده فقط از آن مصرف کند.
واکنش او با تمایل به استقلال و جدا شدن از شما با ابراز عملی (( رئیس تو نیستی ، منم ! )) ارتباط زیادی دارد.
الگوهای غذا خوردن کودک اغلب با مخالفت شدید و سرکشی او تعیین می شود و هر چه والدین برای کنترل نوع و مقدار غذا بیشتر تلاش کنند کودک سرکشی بیشتری خواهد کرد.
این طغیان معمولا نسبت به پدر یا مادر یعنی کسی که بیشتر اوقات امور تغذیه او را بر عهده دارد به شدت ابراز میشود. برای کودک یکساله قفل کردن دهانش هنگامی که مادر میخواهد به او غذا بدهد و باز کردن دهانش مثل یک پرنده ی کوچک گرسنه برای پرستارش عملی غیرطبیعی نیست.
علت این عمل طفل با تجربه تر بودن پرستار نیست بلکه علت این است که کودک نیاز ندارد که به او نشان دهد رئیس کیست!
در ورای طغیان های ساده ی کودک یکساله برای امتناع از خوردن غذاهای معینی دلایلی وجود دارد. بیشتر کودکان از آزمایش غذاهای جدید لذت نمی برند اگرچه وقتی غذا را در بشقاب شما می بینند ممکن است به چشیدن مزه ی آن تمایل پیدا کنند.
تصور نکنید کودکتان غذایی را که یکبار نخورده است دیگر نخواهد خورد. بلکه اگر همان غذا چندین بار بدون هیچگونه فشاری به او عرضه شود احتمالا هفته ها از خوردن آن امتناع خواهد کرد ولی روز لقمه ای از آن خواهد خورد.
برای کودکتان ممکن است طعم و مزه ی غذایی بیش از سایر غذاها خوشایند باشد. برای طفل اجتناب از خوردن تمام غذاها به جز نوع یا طعم به خصوصی از غذا ، مانند ماست ، یا ترجیح دادن آب پرتقال از صافی ردشده  چندان غیرعادی نیست.
هنگامی که ذائقه ی کودک حساس تر میشود درباره ی میل به چگونگی عرضه ی غذا سلیقه ی خاص خودش را پیدا میکند و تنوع و تغییر در آنچه به آن عادت دارد ممکن است موجب ناراحتی او بشود. مثلا بسیاری از کودکان یکساله غذاهای سفت و زبر را نمی خورند و بسیاری از آنها از خوردن غذای بسیار گرم یا بسیار سرد حتی اگر مورد علاقه شان هم باشد امتناع خواهند کرد.
تک غذایی نیز گونه ای از عادات غذایی است که با بهانه گیری همراه است و در بین خردسالان رواج دارد. کودک غذایی را که بسیار دوست دارد کشف می کند و میل دارد برای هر وعده همان غذا برای او تهیه شود. ممکن است متوجه شوید اگر یک میان وعده یا غذای اصلی از سایر غذاها را قبل از اینکه کودک بسیار گرسنه شود در اختیارش قرار دهید کمتر مشتاق غذای مورد نظرش خواهد بود.
جای نگرانی نیست اگر غذایی که او نسبت به خوردن آن حریص است ولی مغذی است به او بدهید مشکلی پیش نخواهد آمد. حتی اگر ممکن است تصور کنید کودکتان به مهد خواهد رفت و در آنجا به جز پوره ی سیب چیزی نخواهد خورد.این تک غذایی ها معمولا گذرا هستند.
یک استثنا در این مورد کودکی است که در طول روز هیچ غذایی به غیر از 650cc شیر یا آب میوه نمیخورد. اگر کودکتان معده اش را با این مایعات پر کند دیگر میلی به غذاهای دیگر نخواهد داشت و در غذاخوردن بهانه گیر به نظر می آید در حالی که در حقیقت او اصلا احساس گرسنگی نمی کند.
اگر کودکتان فقط بیسکوییت یا شیرینی دوست دارد نمی توانید به او اجازه دهید آنها را جایگزین غذاهای اصلی کند. کودک یکساله اصلا نیازی به شیرینی ندارد سعی کنید این نوع غذا را در اختیار او قرار ندهید اگر شیرینی و بیسکوییت همیشه در منزل دارید باید محدودیت ثابت و محکمی برقرار و آن را به دقت رعایت کنید.
در صورت لزوم اگر تنها مقدار کمی شیرینی یا بیسکویت در اختیار او قرار دهید معده اش هنوز محل کافی برای غذاهای مقوی و مغذی خواهد داشت. در حقیقت بعضی متخصصین عدم مصرف دسر تا پایان غذا را توصیه نمی کنند چون این عمل به کودک خردسال می آموزد که غذاهای دسری بیش از سایر غذاها مهم هستند و بنابراین خواستنی ترند.
اگرچه بهانه گیری کودک در این مرحله قابل پیش بینی و عادی است اما مجبور نیستید با سعی در پیش بینی نوع غذایی که کودک در هر وعده میل خواهد داشت و یا نسبت به آن اشتهایی ندارد بر این امر فائق شوید.
اگر همیشه بشقاب غذای کودکتان را با خواسته های او تطبیق دهید به او خواهید آموخت بدغذا و بهانه گیر بودن از نظر شما اشکالی ندارد و خشنودی او وطیفه ی شماست!
بهترین روشی که میتوان اتخاذ نمود تدارک دیدن غذاهای مغذی است که می دانید کودک دوست دارد حتی اگر او بارها و بارها همان نوع غذا را ترجیح بدهد. اغلب کودکان ، نان ، برنج ، برشتوک و انواع ماکارونی را دوست دارند و آنها را با اشتها می خورند.
غذاهای جدیدی را که برای کودک یکساله مناسب و قابل استفاده هستند در اختیار او قرار دهید و اجازه دهید با سرعت مناسب و میل و رغبت خودش آنها را بچشد و امتحان کند. 
وعده های غذایی و میان وعده های او را در زمان های مقرر در اختیار او بگذارید به طوری که مجبور نشود تا هنگام گرسنگی منتظر بماند و در هنگام صرف غذا سعی کنید میان وعده های غذایی را هنگامی در اختیار کودک قرار دهید که او برای صرف صبحانه و یا ناهار اشتهای بیشتری داشته باشد.
هنگامی غذا را در اختیار کودک قرار دهید که به کاری جز نشستن در کنار فرزندتان مجبور نباشید تا زمان صرف غذا را برای او خوشایند کنید. نیازی نیست که او را برای برداشتن لقمه های بیشتر یا سعی در خوردن بیش از مقدار مورد نیازش گول بزنید.
اگر او از خوردن تمام غذایی که در اختیارش قرار داده اید امتناع می ورزد دست از سر او بردارید. چنانچه واقعا گرسنه باشد دفعه ی بعد که غذا در دسترس او قرار داده شود آن را خواهد خورد.

رشد تکلم در کودکان، عوامل مؤثر بر آن


عوامل بی‌شماری را می‌توان نام برد که در پیشرفت نیروی سخن‌گویی کودک، مؤثر و در تسریع و یا توقف سرعت آن دخیل است.
عوامل بی‌شماری را می‌توان نام برد که در پیشرفت نیروی سخن‌گویی کودک، مؤثر و در تسریع و یا توقف سرعت آن دخیل است. عمده‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:

رشد عمومی
کودکان ازنظر رشد، دارای تفاوت‌هایی می‌باشند. یکی از رشد عمومی کندتر و دیگری از رشد سریع‌تری برخوردار است. رشد حرکتی و جسمی، در رشد گفتار تأثیر بسزایی دارد و بین آن‌ها ارتباط مستقیمی وجود دارد.

بهداشت و سلامت بدن
رعایت نکردن بهداشت و بیماری، مانع رشد ارگانیسم و عدم هماهنگی لازم سیستم‌های اعصاب حسی و حرکتی و اختلال تکلم می‌شود. کودک خیلی پیش‌تر از اینکه نخستین کلمه‌ها را بر زبان آورد، رشد کلامی را آغاز می‌کند. 
درواقع شروع رشد کلامی با تسلط بر گروهی از مهارت‌های اولیه همراه است. به‌عنوان‌مثال: شیر مکیدن، بلع غذا و نفس کشیدن، بایستی شکلی مناسب گرفته باشد تا زمینه را برای سخن گفتن فراهم ساخته و نفس را برای سخنگویی آزاد کند.
کودکان بیمار، به دلیل ارتباط کمتر با بزرگسالان، کلمات و الفاظ کمتری را فرامی‌گیرند. درصورتی‌که کودکانی که از سلامت کامل برخوردارند، سریع‌تر از کودکان بیمار، رشد گویایی می‌یابند و از خزانه لغات فراوان‌تری برخوردارند.
در هر مرحله از رشد کلامی، ساخت‌های مناسبی برای آن مرحله لازم می‌باشد. به‌عنوان‌مثال برای بر زبان آوردن حروف بی‌صدا، بایستی کودک به سنی رسیده باشد که بتواند حروف را ادا کند (28 ماهگی)، زیرا کودک قبل از آن فاقد دندان جلویی می‌باشد تا از آن برای ایجاد صوت استفاده کند.

عوامل محیطی، خانواده و وضعیت اقتصادی
هرچند که سخنگویی طفل از حد فیزیولوژیک او نمی‌تواند فراتر رود، ولی با این وصف شرایط محیطی و خانوادگی را نمی‌توان نادیده انگاشت. نوزادانی که در پرورشگاه‌ها بزرگ‌شده‌اند، به دلیل اینکه سخنان آن‌ها از طرف بزرگ‌سالان بااهمیت کمتری مواجهه می‌شود، ازنظر کلامی، معمولاً عقب‌ماندگی قابل‌توجهی دارند. محیط هرچه باشد، در آموزش سخن‌گویی کودک نقش دارد. 
کودکی که توسط بزرگسالانی باسواد و بافرهنگ و اهل مطالعه، باحوصله و روشی اصولی پرورش‌یافته است، مسلماً قدرت سخن‌گویی او از کودکی که در محیطی ناسازگار و مملو از درگیری و فقر بزرگ‌شده است، بیشتر است و به‌مراتب قوی‌تر و بهتر تکلم می‌کند و از اعتمادبه‌نفس بهتری برخوردار است.
مادر نخستین کسی است که کودک صدایش را می‌شنود و تشخیص می‌دهد و این مادر است که موجب ادای اولین کلمات و سایر علائم قبل از سخن‌گویی در کودک می‌شود.
وضعیت اقتصادی خانواده، در سرعت و پیشرفت و در تأخیر و کندی رشد گویاییِ طفل مؤثر است. آن‌چنان‌که وضعیت روحی و عاطفی اعضای خانواده در رفتار و برخورد کودک تأثیر دارد. 

جنسیت
در مقایسه، دختران زودتر از پسران زبان‌باز کرده و جملات بلندتر و کامل‌تر و دقیق‌تری را ادا می‌کنند و همین‌طور از تعداد کلمات بیشتری استفاده می‌کنند. اما در حدود سن شش‌سالگی، میزان گویایی و ذخیر? لغات پسران و دختران ابتدا باهم برابر و سپس پسران بر دختران پیشی می‌گیرند.

سن کودک
کودک بایستی به‌انداز? کافی رشد کند تا اینکه دستگاه سخن‌گویی او آمادگی لازم را برای ارائه کلمات و صحبت کردن پیدا کند و به همین جهت هرچه به سن کودک افزوده می‌شود، توان سخن‌گویی و به‌کارگیری کلمات در او فزونی یافته و ذخیر? لغات او بیشتر می‌شود.

ردیف تولد
معمولاً بچه اول خانواده، زودتر زبان‌باز می‌کند و قدرت بیانش نیز خیلی خوب است، چون پدر و مادر علاقه نسبت به وی نشان می‌دهند و با او حرف می‌زنند و دوست دارد که زودتر زبان‌باز کند. ولی بچه‌های متعلق به خانواده‌هایی که دارای کودکان زیادی هستند، معمولاً کمتر حرف می‌زنند.

هوش
میان هوش کودک و یادگیری تکلم و زبان گشودن، رابطه‌ای تنگاتنگ وجود دارد. کودک هرچه باهوش‌تر باشد، به همان میزان رشد سخن‌گویی در وی سریع‌تر و بهتر صورت می‌گیرد. کودک باهوش زودتر از اطفال دیگر، اولین کلمات را بر زبان جاری می‌کند. 
اگرچه دیر زبان‌باز کردن دلیل برکمی هوش کودک نیست، زیرا علاوه بر هوش، عوامل دیگری نیز در سخن‌گویی دخالت دارند. معمولاً کودکان تیزهوش روان‌تر، بهتر و شیواتر صحبت می‌کنند.

دوزبانی والدین
پدر و مادری که با دو زبان با لهجه‌های متفاوت صحبت می‌کنند، کودکانشان بین دو زبان سرگردان و در انتخاب مردد می‌شوند و دیرتر انتخاب می‌نمایند و شروع به سخنگویی می‌کنند. به‌خصوص زمانی که هر یک از والدین به زبان خود تعصب نشان دهند و در آن لجاجت ورزند.

همزادی
همزادی نیز اغلب باعث می‌شود که قو? سخن‌گویی دیر شکوفا شود و عقب‌ماندگی در کودکان نمایان شود، اما معمولاً کودک پس از مدتی، این عقب‌ماندگی را با زحمت جبران می‌کند و لب به سخن باز می‌کند.

رسانه‌های گروهی
رسانه‌های گروهی در سال‌های اخیر تا حدود زیادی در رشد کلامی کودکان تأثیر گذاشته‌اند، وسایلی همچون رادیو، تلویزیون، اطلاعات کودکان و درنتیجه خزانه لغات آن‌ها را افزایش داده و موجب شده که آن‌ها بهتر به سخن‌گویی بپردازند. 

دیر حرف زدن در کودکان، چه نشانه‌هایی دارد؟


کودکان به طور طبیعی از دوران نوزادی صداهای گفتاری را از محیط اطراف جذب می‌کنند و از حدود 6 ماهگی شروع به قان و قون کردن می‌کنند.
 کودکان به طور طبیعی از دوران نوزادی صداهای گفتاری را از محیط اطراف جذب می‌کنند و از حدود 6 ماهگی شروع به قان و قون کردن می‌کنند.
البته باید توجه داشته باشید آنچه بچه‌ها در این سنین می‌گویند، معنای خاصی ندارد و به چیز مشخصی اطلاق نمی‌شود؛ به عنوان مثال تکرار کلمه «ماما» یا «بابا» به معنای کلمات «مادر» و «پدر» نیست و فقط بازی با صداهایی است که زیاد در محیط می‌شنوند.
به طور معمول کودکان از یکسالگی شروع به حرف زدن می‌کنند و در این سن تعداد واژگان بیانی آنها به طور متوسط سه کلمه است؛ البته تعداد دقیق کلمات متفاوت بوده و ممکن است بچه‌ای در یکسالگی کمتر از 3 کلمه یا بیشتر از آن بگوید.
در یک سال و نیمگی هم تعداد واژه‌ها به طور متوسط باید 20 عدد باشد و در 2 سالگی این تعداد به 50 عدد می‌رسد. وقتی کودک 3 ساله می‌شود، تعداد کلمات ناگهان افزایش چشمگیری می‌یابد و انتظار می‌رود کودک 900 کلمه داشته باشد.
هنگامی که تعداد واژه‌ها به 50 عدد می‌رسد یعنی از حدود 2 سالگی، کودک بتدریج کلمات را کنار هم می‌گذارد و شروع به جمله‌سازی می‌کند. بنابراین انتظار داریم کودکان در 2 سالگی بتوانند بیان عبارت‌های دو کلمه‌ای و جمله گفتن را آغاز کنند.
مهم است که پدر و مادر بدانند که در روند حرف زدن کودکان، چه چیزی عادی و چه چیزی غیر طبیعی است. تا در صورت مشاهده رفتار غیرطبیعی تمهیدات لازم را بیاندیشند.

نقش ژنتیک در حرف زدن کودکان
ژنتیک و توراث در ایجاد یک سری مشکلات گفتاری نقش دارد؛ مثل لکنت زبان یا اختلال بیان. مسلماً کودکانی که اختلال بیان دارند، دیرتر از سایر بچه ها شروع به حرف زدن می کنند. از نقش خانواده هم نباید غافل شد. شلوغی و عوامل محیطی و پرجمعیت بودن خانواده هم در به حرف افتادن کودک نقش مهمی دارد. کودکانی که مورد بدرفتاری و اذیت و آزار قرار می گیرند و یا مورد غفلت واقع می شوند، ممکن است مهارت های کلامی پایین تری نسبت به همسالان خود داشته باشند.
تحقیقات نشان می دهند کودکانی که والدینشان در دوره خردسالی، زیاد با آنها صحب می کنند، بهره هوشی بیشتر دارند. همچنین دامنه لغات آنها نیز وسیع تر از کودکانی است که کمتر با اطرافیان خود صحبت می کرده اند.
پس از زایمان، هنگامی که به کودک شیر می دهید، پوشک او را عوض می کنید و یا او را به حمام می برید، با او صحبت کنید. در پنج ماهگی، ممکن است متوجه شوید که او با اشتیاق به حرکت لب ها و دهان شما نگاه می کند. به صحبت کردن ادامه دهید.

کی باید رفت دکتر؟
کودکان که مشکل شنوایی داشته باشند، توانایی تولید صداهای ساده را نیز از حدود شش ماهگی رها می کنند. در صورتی که نوزاد شما هیچ صدایی از خودش در نمی آورد (یا حتی تلاشی هم برای تولید صدا نمی کند)، یا با شما ارتباط چشمی برقرار نمی کند یا اگر کودک شما تا پانزده ماهگی هیچ کلمه ای بر زبان نیارود، یا شما هنوز هم قادر نیستی که حتی یک کلمه از حرف های او را بفهمید، در این مورد با پزشک خود صحب کنید و اگر در سه سالگی، هنوز هم کودک شما حروف بی صدای انتهای کلمات را تلفط نمی کند (مثلاً به جای «خوب»، می گوید: «خو»)، یا به جای یک صدا یا هجا، از صداهای دیگر استفاده می کند (مثلاً به جای «مار» یا «موش» می گوید: «بار» یا «دوش»)، ممکن است به مشکل شنوایی با گفتاری مبتلا باشد.
 
نشانه‌های دیر حرف زدن کودک چیست؟
موارد زیر مشکلات رشد زبانی کودک را در هر سن نشان می‌دهد:
تولد تا یک سالگی
کودک بغ بغو، یا غان و غون نمی‌کند. با دیگران کم ارتباط برقرار می‌کند یا اصلا هیچ ارتباطی برقرار نمی‌کند.
یک تا دو سالگی
صدا‌های کمی از خودش در می‌آورد و آهنگ صدایش معنی دار نیست. تا هیجده ماهگی هیچ کلمه‌ای را بر زبان نمی‌آورد. اسامی اشیا آشنا را تشخیص نمی‌دهد و تلاشی برای برقراری ارتباط نمی‌کند.
دو تا سه سالگی
حرف‌های دیگران را کم می‌فهمد. دایره لغاتش محدود است. کلمات را باهم ترکیب نمی‌کند. در دو و نیم سالگی نمی‌تواند چیزی که از او می‌خواهید، پیدا کند.
سه تا چهار سالگی
خیلی از حرف‌هایش نامفهوم است. کم حرف می‌زند یا فقط همان چیز‌هایی را که می‌شنود، تکرار می‌کند. افعال و صفات کمی را استفاده می‌کند. درک فرازبانی محدودی دارد (معنای پنهان جمله‌ها را درک نمی‌کند).
چهار تا پنج سالگی
خیلی نامفهوم یا تک جمله‌ای حرف می‌زند و فقط جمله‌های خیلی ساده را به کار می‌برد. زمان‌های فعل را درک نمی‌کند. نمی‌تواند یک داستان را بازگو کند. نمی‌تواند با تغییراتی که در محیطش ایجاد شده کنار بیاید. انزوا و ناامیدیش هر روز بیشتر می‌شود.

چه عواملی موجب دیر حرف زدن کودک می شود؟
دلایل زیادی وجود دارد که موجب دیر حرف زدن کودک می‌شود. ممکن است یک نقص جسمانی مانع تلفظ کلمات توسط کودک شود یا کودک در درک مفاهیم مشکل داشته باشد. در این حالت، سیستم اعصاب داخلی، قادر نیست پیامی را بطور کامل بین مغز و دیگر اعضای بدن منتقل کند.

اگر بابت دیر حرف زدن کودک خود نگرانی دارید، عوامل زیر را در نظر داشته باشید.
1. نقص جسمانی
شکاف لب و دهان از مشکلاتی است که روی سخن گفتن کودک تاثیر می‌گذارد. کوتاه بودن فرنولوم (بافتی چین خورده که حرکت زبان در دهان را کنترل می‌کند) نیز بر روی حرف زدن کودک موثر است. مشکلات جسمی مانند این، معمولا در معاینات ماهانه نوزادی تشخیص داده می‌شوند. اما در صورت عدم تشخیص پزشک، با اولین مراجعه کودک به دندانپزشک یا تاخیر در صحبت کردن کودک، علت یابی می‌شوند.
2. مشکلات دهانی
بسیاری از کودکانی که تاخیر در حرف زدن دارند، ارتباط میان مغز با اندام‌ها و ماهیچه‌های داخل دهانشان مختل شده است. بدین گونه که مغز کنترلی روی لب‌ها، زبان و فک ندارد. به همین دلیل آوا‌ها به صورت صحیح از مخرج ادا نمی‌شود. این مشکلات اگر درمان نشوند، به همین صورت باقی می‌مانند.
3. تاخیر در رشد
ممکن است دیر حرف زدن کودک به دلیل تاخیر در رشد باشد. البته هر کودکی مطابق روند خاص خود رشد می‌کند، اما اگر مشاهده کرده‌اید رشد همه جانبه مهارت‌ها و فعالیت‌های کودک با تاخیر پیش می‌رود، حتما به پزشک مراجعه کنید. خصوصا روند رشد مهارت‌های حرکتی، شناختی و زبانی کودک را به دقت دنبال کنید.
اگر دیر حرف زدن کودک به دلیل تاخیر در رشد باشد، کودک خیلی کم حرف می‌زند (یا اصلا حرف نمی‌زند)، معنای صحبت دیگران را درک نمی‌کند، حرف‌های دیگران را طوطی وار تکرار می‌کند و هیچ گونه احساس و واکنشی نسبت به حرف‌هایی که می زند، ندارد.
4. مشکلات شنوایی
یکی از دلایل دیر حرف زدن کودک، مشکلات شنوایی است. به همین دلیل شنوایی کودک بایستی توسط متخصص شنوایی سنجی مورد آزمایش قرار گیرد. کودکی که شنوایی کامل ندارد، در فهمیدن سخنان دیگر افراد مشکل دارد و دایره واژگان محدودی دارد. مشکل شنوایی باعث می‌شود کودک نتواند به درستی و روان صحبت کند.
5. عفونت گوش
متاسفانه، عفونت گوش در کودکان زیر سه سال رایج است. البته بدین معنا نیست که هر کودکی که عفونت گوش داشته است، مشکل شنوایی و تاخیر در حرف زدن پیدا می‌کند. اگر عفونت گوش به موقع درمان شود، مشکلی برای کودک پیش نمی‌آید. اما عفونت‌های مزمن گوش، بر روی تکلم کودک تاثیر می‌گذارند. این عفونت‌ها به گوش میانی کودک آسیب می‌زنند و به درمان‌های معمولی پاسخ نمی‌دهند، بلکه در یک مدت کوتاه دوباره باز می‌گردند. اگر کودک شما در این دسته قرار می‌گیرد، بایستی به متخصص گوش، حلق و بینی مراجعه کنید تا درمان‌های لازم را دریافت کنید.

چه باید کرد؟
والدین بایستی با مشاهده اولین نشانه‌های غیر طبیعی بودن تکلم در کودک، به متخصص مراجعه کرده و درمان‌های لازم را دریافت کنند.
متخصصان گفتار درمانی بر روی بهبود مهارت‌های کلامی و گفتاری کودک کار می‌کنند و تمریناتی برای کار منزل به والدین می‌دهند. در اینجا به برخی تمرینات گفتار درمانی در منزل اشاره می‌کنیم.
زمان زیادی را به برقراری ارتباط با کودک اختصاص دهید. حتی در دوران نوزادی، با کودک صحبت کنید، آواز بخوانید و حرکات و صدا‌های او را تقلید کنید.
برای کودکتان کتاب بخوانید. هیچ زمانی برای کتاب خواندن برای کودکتان زود نیست. با توجه به سن کودک، کتاب پارچه‌ای، مقوایی و تصویری بگیرید و او را تشویق به مطالعه کنید. با کتاب‌های لمسی که بافت‌های مختلفی دارند، شروع کنید. اجازه دهید کودک به تصاویر اشاره کند و نام هر یک از شکل‌ها را برایش تکرار کنید.
از تمام موقعیت‌ها در طول روز استفاده کنید. برای بهبود قدرت بیان کودک، از هر موقعیتی در طول روز استفاده کنید. در سوپر مارکت، کالا‌هایی که می‌خرید برای کودک نام ببرید، در آشپزخانه روش پخت غذا را توضیح دهید. به اشیا خانه یا خیابان اشاره کنید و درموردشان صحبت کنید. از کودک سوال بپرسید و واکنشش را تشویق کنید.

کتاب خواندن با کودک
بهترین راه درمان دیر حرف زدن کودک، تشخیص به موقع آن است. با انجام درمان‌های مناسب و گفتار درمانی مهارت‌های ارتباطی کودک بهبود چشمگیری پیدا می‌کند.

کمبود ویتامین دی در کودک، چگونه برطرفش کنیم؟


همیشه در تمام مقالات از فواید ویتامین D حرف زده می شود، حتما می دانید که کمبود ویتامین D یکی از علل ایجاد نرمی استخوان در کودکان می باشد.
همیشه در تمام مقالات از فواید ویتامین D حرف زده می شود، حتما می دانید که کمبود ویتامین D  یکی از علل ایجاد نرمی استخوان در کودکان می باشد.  اما خوردن بیش از حد این ویتامین برای بدن اثرات زیانباری دارد.برخی از پدر و مادر ها برای تقویت نوزادشان از قطره های ویتامین D استفاده می کنند که به همراه آنها قطره چکان هایی فروخته می شود. اما این قطره چکان ها به هیچ عنوان استاندارد نیست و با استفاده از آنها مقداری بیش از استاندارد بین المللی به کودک داده می شود. در بیانیه این سازمان امده است: والدین و مراقبان نوزادان تنها باید از قطره‌چکان‌های استانداردی که درون بسته دارویی قرار دارد استفاده کنند.
 مقدار بیش از حد ویتامین D می‌تواند باعث تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی، تشنگی شدید، ادارار مکرر، یبوست، درد شکمی، ضعف عضلات، درد عضلات و مفاصل و خستگی و حتی وارد آمدن آسیب جدید به کلیه‌ها شود.
 
دادن ویتامین D در روزهای مناسب برای رشد و نمو نوزاد، تشدید جذب کلسیم در روده‌ها و ایجاد استخوان‌های محکم ضروری است. مکمل‌های ویتامین D به خصوص برای نوزادانی که از شیرمادر- که به طور نسبی مقدار این ویتامین در آن کم است- تجویز می‌شوند.کمبود ویتامین D می‌تواند به مشکلات استخوانی از جمله نازک و نرم شدن و بدشکلی استخوان‌ها منجر شود؛ علائمی که در بیماری نرمی استخوان یا ریکتز دیده می‌شود.سازمان غذا و داروی آمریکا می‌گوید سازندگان قطره‌های ویتامین D باید قطره‌چکان‌هایی را همراه این دارو کنند به طور واضح و دقیق حد 400 واحد بین‌المللی روی آن مشخص شده باشد. و در مورد فراورده‌‌های مخصوص نوزادان این قطره چکان نباید بیش از 400 واحد ویتامین ظرفیت داشته باشد.این اعلامیه پس از آن انتشار می‌یابد که در چند ماه گذشته شمار انواع مکمل‌های مایع ویتامین D در این کشور افزایش یافته است. سازمان غذا و داروی آمریکا از تولیدکنندگان خواسته است که مراقبت‌های لازم  را به عمل آورند تا مانع دادن دوزهای خطرناک ویتامین D به نوزادان شوند.

>