پسر ۱ سال و ۹ ماهه من غذاخور نیست.فقط دو سه تا مدل غذا دوست? داره.مثل کباب و شامی .
سوال مخاطب نی‌نی‌بان: پسر ۱ سال و ۹ ماهه من غذاخور نیست.فقط دو سه تا مدل غذا دوست? داره.مثل کباب و شامی .اگه غذای دلخواهش نباشه حتی اگه گشنه باشه نمیخوره ولی بداخلاق میشه و نق می زنه و کلافه ام می کنه هی میخواد شیر بخوره.به نظرتون غذای دلخواهش هر روز پخته بشه یا اینکه غذاهای دیگه هم بپزم تا گشنه بشه یکی دو روز مجبور بشه بخوره؟
 
 پاسخ دکتر محمد زنوزی راد، متخصص کودکان:
دوست عزیز  اگر وزن و قد در منحنی رشد خوب است و جایگاه مناسبی دارد نگران وضعیت تغذیه بچه نباشید، اما بدترین کار به اجبار غذا دادن به بچه است.به هیچ عنوان او را گشنه نگه ندارید ،  بهتر است همراه با نشاط و آهنگ و شادی به بچه غذا بدهید. بهتر ا?ست غذای انگشتی برایش درست کنید? و اجازه دهید? خودش با دست غذا بخورد. غذاهای مورد علاقه اش را درست کنید هیچ اشکالی ندارد.
فرزند شما در حال رشد است و برای چشیدن طعم استقلال، عطش دارد.
اگر کوچولوی شما آماده است تا با مستقل غذا خوردن ، کمی از کودکی فاصله گرفته و گامی به سوی بزرگ شدن بردارد، در اینجا مواردی را ذکر کرده ایم، که او را در رسیدن به این نقطه عطف هیجان انگیز در رشدش، یاری می دهد.
فرزند شما در حال رشد است و برای چشیدن طعم استقلال، عطش دارد. هر نقطه عطفی که در رشد یک کودک نوپا حاصل می شود، حرکتی است از یک کودک ساکن و ناکارآمد به سوی یک فرد پرتحرک و دارای کارکرد.
جائه چانگ، متخصص پزشکی بالینی در نیویورک، می گوید: ” اینکه یک کودک قادر باشد خود را تغذیه کند، جنبه مهمی برای رشد شخصی و اجتماعی اوست. این به او کمک می کند تا به استقلال دست پیدا کرده و یک حس خودمختاری ایجاد کند”.
تیفانی هیز، مدیر و متخصص تغذیه کودکان در مرکز کودکان جان هاپکینز در بالتیمور می گوید: "هنگامی که تغذیه یک کودک تحت کنترل است، او به نشانه های طبیعی برای گرسنگی و سیری پاسخ می دهد و این یک کمک بزرگ برای والدین است که بتوانند دریافت مواد غذایی کافی توسط کودک را تشخیص دهند. به علاوه، هنگامی که یک کودک ویتامین ها و مواد مغذی لازم را دریافت می کند، در مسیر رشد و تکامل قرار می گیرد”.
 
نوع رشد: مهارت های حرکتی عالی
هنگامی که کودک شما شروع به تغذیه خود می کند، به مهارت های حرکتی خوبی دست می یابد. وقتیکه کودک شما یاد می گیرد که موانع سر راه خود را برای رسیدن به بشقاب شام کنار بزند، می تواند برایتان یک تصویر جالب و واقعی از یک فعالیت عمیق را رقم بزند. هر بار که او همه صورتش را موزی می کند و یا قاشق غذا را به سوی دهانش می برد، در واقع قدرت عضلات و هماهنگی ذهنی اش را تقویت می کند.
این مهارت از دوران کودکی به آینده بسط خواهد یافت و به او کمک می کند تا تجربه لازم برای فعالیت های روزانه را به دست آورد، مهارتهایی مانند تایپ کردن با صفحه کلید کامپیوتر، ورق زدن صفحات یک کتاب، شانه کردن موها و مسواک زدن دندان ها.
 
از چه موقع پروسه مستقل غذا خوردن کلید می خورد؟
این می تواند هیجان انگیز باشد که فرزندتان شما را در میز شام همراهی کند و در حال حاضر شما به سه صندلی برای میز شامتان نیاز دارید، اما مادامیکه او نتواند به راحتی و آسودگی سر جای خود بنشیند، خودش غذایش را نخواهد خورد.
دکتر چانگ می گوید: در حدود ۸ تا ۱۲ ماهگی کودک شما شروع به استفاده از انگشتان دست خود برای تغذیه اش می کند. بنابراین، حتی اگر تحملش برایتان سخت باشد، طبیعی است که او با استفاده از انگشتانش با غذای خود بازی کند. بین ۱۳ تا ۱۵ ماهگی، او شروع به استفاده از قاشق می کند و در ۱۸ ماهگی، از ظروف غذایش بسیار بیشتر و به طور مداوم استفاده می کند.

از مستقل غذا خوردن کودک چه انتظاری می توان داشت؟
اگر کودک شما برای رسیدن به کاسه سبزی موجود در سفره تلاش نموده و چشم هایش را بر روی غذا و حرکات ظروف متمرکز می کند، او به لحاظ ذهنی آمادگی این که خودش غذایش را بخورد، دارد و هر زمان که او خودش شروع به خوردن می کند، باید آمادگی و انتظار یک ریخت و پاش را داشته باشید.
غذای کودک شما تقریباً در هر جای مختلف می ریزد، بنابراین رزرو یک مکان لوکس غذاخوری را باید بگذارید برای بعد! دکتر چانگ می گوید: "اکثر کودکان تا ۱۸ الی ۲۴ ماهگی قادر نخواهند بود تا بدون ریخت و پاش غذایشان را بخورند و این حالت در بسیاری از کودکان در سال سوم زندگیشان نیز ادامه دارد”.
بنابراین نظر به رشد کودک، وقتی به فکر تهیه یا سفارش غذا می افتید، از چیزهای کوچک و نرم مانند پاستا، سبزیجات پخته شده، پوره سیب زمینی، نیمرو و یا املت استفاده کنید.
به تدریج و زمانی که قدرت گرفتن او تقویت شد، شما می توانید قاشق به دست او بدهید و اجازه دهید غذاهای حجیم تری مانند پودینگ، ماست و سیب زمینی له شده را امتحان کنند. خوراکیهای دیگری به جز غذاها مانند انگور، بادام زمینی و ذرت می توانند خطر خفگی را به همراه داشته باشند و مناسب نیستند.
در نظر داشته باشید، مادامیکه او مهارت های مربوط به غذا خوردن را کسب می کند، عجیب نیست که زمان غذا خوردن خیلی طولانی به نظر برسد، بنابراین لازم است که در این مقطع کاملاً صبور باشید. به او اجازه دهید خودش تلاش کند، حتی اگر غذای ریخته شده روی زمین، خیلی بیشتر از غذایی باشد که در نهایت در دهانش جای خواهد گرفت.
برای کودکان خیلی مهم است که مهارتهای تغذیه را خودشان کسب کنند. هیز می گوید برای جلوگیری از خستگی و ناامید شدن او، اطمینان حاصل کنید که از زمان آخرین تغذیه او بیش از حد نگذشته باشد، زیرا ممکن است او بیش از حد گرسنه یا خسته بوده و نتواند موفق شود.

خطوط قرمز پروسه استقلال تغذیه در کودک
در شرایط زیر کودک ممکن است در معرض مشکل و یا پیشرفت ضعیف و با تاخیر در مهارت های حرکتی مربوط به دهان باشد :
– غذا خوردن برای او احساس وجود مانع در گلو یا خفگی داشته باشد.
– در جابجایی غذا در دهانش مشکل داشته باشد.
– مشکل جویدن یا بلعیدن داشته باشد.
مراقب باشید که فرزندتان هیچگونه ناسازگاری یا آلرژی غذایی خاصی نداشته باشد، زیرا می تواند منجر به عدم توجه به خوردن و تغذیه مناسب او شود. جوش، کهیر و صدای خس خس سینه آشکارترین علائم آلرژی غذایی است، اما باید حواستان به دنبال علائم ظریف تری مانند آبریزش بینی، گودی زیر چشم، لب های متورم و یا بیدار شدن از خواب با بینی گرفته نیز باشد.
اگر هیچ کس در خانه سرماخوردگی نداشته باشد و این علائم پس از معرفی یک غذای خاص، در کودک شما ظاهر شود، ممکن است او با یک مورد خاص در رژیم غذایی مشکل داشته باشد. اگر متوجه هر کدام از این مسائل شدید ، با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید.
هنگامی که کودک راه رفتن را آغاز می کند، اشیاء برایش جالب تر به نظر می رسند و بدون وقف و خستگی به همه جا سرک خواهد کشید.
هنگامی که کودک راه رفتن را آغاز می کند، اشیاء برایش جالب تر به نظر می رسند و بدون وقف و خستگی به همه جا سرک خواهد کشید. از نظر او اشیاء وسیله ای برای بازی و تفریح هستند و از خُرد یا تکه تکه کردن آنها هم هیچ ابایی نخواهد داشت.
در این دوره کودک نمی تواند به خوبی صحبت کند، او فقط چند کلمه یاد گرفته است که البته همیشه یکی از این کلمات نه می باشد، و هنوز مهارت های جسمانی و اجتماعی کافی ندارد.
بنابراین کودک نوپا در مرحل? بینابینی قرار دارد یعنی نه مانند دور? نوزادی ناتوان می باشد و نه مهارت های یک کودک دبستانی را آموخته است. 
گاهی هجده ماهگی تا سه سالگی دور? خوبی برای شما و کودکتان می باشد و گاهی هم برعکس زیرا برای اولین بار در این دوره است که شما با نحسی او مواجه می شوید.
تا پیش از هجده ماهگی دنیا برای کودک، مکانی شگفت انگیز است، که در آن باید به کشف مسائل پرداخت اما برای کودک نوپا چنین نیست؛ او بلافاصله متوجه می شود که در این دنیای شگفت انگیز هر کاری به دلخوته او پیش نمی رود و نمی تواند به تمامی خواسته هایش برسد.
کودک نوپا توانایی مقاومت در برابر وسوس? آزمایش کردن را ندارد به خصوص که اکنون توانایی جسمانی کافی برای انجام این کارها را نیز دارد. او از توانایی ها و امیالش آگاهی یافته و مطابق میل خود و به طور مستقل به انجام کارها می پردازد در حالی که هنوز برای داشتن اراد? مستقل آمادگی ندارد و بخشی از مغزش که وظیف? کنترل را بر عهده دارد، هنوز به خوبی تکامل نیافته است.
بنابراین اگرچه کودک نوپایتان به سختی تلاش می کند تا مستقل باشد ولی به شدت به شما وابسته است. حتی وقتی که فرزندتان چندجمله ای حرف می زند و به نظر می رسد که حرف های شما را می فهمد، مغز او متفاوت با مغز شما کار می کند. 
به خاطر بسپارید کودکان حداقل تا دو و نیم سالگی نمی توانند بسیاری از کارها را انجام داده و بسیاری از مسائل را درک کنند. دور? نوپایی یا همان دوره ای که هیچ وسیله ای از دست کودکتان در امان نیست شامل دو مرحله می باشد. 
مرحل? اول که در ابتدای آن به طور معمول پیش از دو سالگی، بچه کنترلی بر خواسته های ناگهانی خود ندارد و اغلب از ناتوانی خود در انجام دادن خواسته هایش، سرخورده می شود اما در انتهای این دوره و اغاز مرحل? دوم، حدود سه سالگی یا کمی بعد از آن، کودکتان به انداز? کافی رشد کرده است که از وی انتظار داشته باشید تا حدی، نه خیلی زیاد، بر رفتارش کنترل داشته باشد.

خصوصیات کودکان نوپا
- صبر در وجود آنان جایی ندارد. شاید بعضی از کودکان نوپا بتوانند چند لحظه تامل کنند اما بیشتر آنها حتی یک دقیقه هم توانایی تحمل صبر را ندارند.
- نمی توانند پیشاپیش تصمیم گیری یا مسئله ای را ارزیابی کنند پس کارهایشان ناگهانی و تکانه ای است و هیچ تصوری هم از احتمال وجود خطر یا وقوع اتفاقی ناگوار ندارند.
- بر خود و رفتارشان تسلط و کنترل کافی ندارند.
- معنای خطر را به خوبی درک نمی کند.
- دارای حافظ? محدودی هستند در نتیجه باید همه چیز را بارها و بارها برایشان تکرار کنید.
- معنای وعده و قول را متوجه نمی شوند و با توجه به اینکه احساس می کنند، باید بلافاصله به خواسته هایشان رسیدگی شود، ذهن آنها فقط درگیر خواسته شان می شود. در نتیجه سعی نکنید با آنها بحث نموده و آنان را متقاعد نمایید. البته اگر دوست دارید می توانید با آنها کلنجار بروید اما مطمئن باشید، بی شک کسی که خسته می شود خود شما هستید.
- نمی توانند از بین چند گزینه یکی را انتخاب کنند، آنها معنی یا این یا آن را درک نمی کنند و ممکن است خواسته هایشان با هم هماهنگ نباشد برای مثال کودک در یک لحظه می خواهد کفشش را بپوشد و هم آن را از پا در بیاورد.
- از درک تاثیر کارهایشان بر احساس های اطرافیان خود عاجزند. علاوه بر آن معنای نوبت را هم درک نمی کنند، برای مثال اگر به او بگویید: اجازه بده برادرت هم کمی با این ماشین بازی کنه بعد اونو به تو میده، چنین برداشت خواهد کرد که ماشینش را برای همیشه از دست خواهد داد و در این هنگام است که شروع به داد و فریاد می کند.
همچنین آنان همه چیز را در ارتباط و متعلق به خود می دانند یعنی نسبت به تمام اشیاء احساس مالکیت می کنند پس نباید از آنها انتظار سهیم و شریک شدن با کسی یا قرض دادن چیزی را داشته باشید.
- علاق? آنها به توجه و محبت شما بی انتهاست به طوری که اگر تمام روز را هم به آنان توجه نمایید، باز هم نیازمند دریافت محبت و توجه بیشتری خواهند بود. بنابراین آگاه باشید که در عمل نخواهید توانست کودک نوپایتان را از توجه و محبت سیراب کنید.
اگر کودک بد غذا دارید و نمی دانید با چه روشی کودک را غذا دهید، در ادامه دلایل بد غذایی و نحوه برخورد با کودک بد غذا آورده شده است.
اگر کودک بد غذا دارید و نمی دانید با چه روشی کودک را غذا دهید، در ادامه دلایل بد غذایی و نحوه برخورد با کودک بد غذا آورده شده است:
کودک بد غذا مشکلاتی برای والدین ایجاد می کند. اصولا بد غذایی در کودکان از حدود یک سالگی شروع می شود ، زمانی که کودکان به تدریج خوردن غذا هایی غیر از شیر مادر را آغاز می کنند. آنها به تدریج انتخاب می کنند که چه غذا هایی را بخورند و چه غذا هایی نخورند.
البته والدین نیز باید آگاه باشند که کودکان چه مقدار غذا می توانند بخورند. نباید از کودکان انتظار داشت در هر وعده غذایی به اندازه ما غذا بخورند، زیرا معده کودک درست به اندازه مشتش است و گنجایش محدودی دارد.
متخصصان معتقدند علاوه بر خود کودک، والدین نیز در غذا خوردن کودکان مسئولیت هایی بر عهده دارند و باید غذایی سالم برای آنها مهیا کنند.
 
نقش والدین در کمک به کودک بد غذا
تحقیقات نشان داده که سلیقه غذایی والدین با سلیقه غذایی کودکشان ارتباط مستقیم دارد. وقتی شما به غذا های خاصی گرایش داشته باشید طبیعتا فرزند شما نیز فقط با این دسته از غذا ها آشنا می شوند. آشنایی کودک با غذا ها مسئله مهمی است، زیرا معمولا هر کودک ۱۰ بار باید با یک غذا رو به رو شود تا سرانجام بتواند آن را امتحان کند.
 
والدین چگونه می توانند به فرزند خود کمک کنند تا از خوردن غذاهای متنوع لذت ببرند؟
    خودتان غذا های مختلف و سالم بخورید. سعی کنید غذا هایی را که دوست دارید فرزندتان بخورد را خودتان نیز امتحان کنید و آن را جز برنامه غذایی خانواده قرار دهید.
    سعی کنید با همراهی فرزندتان غذا درست کنید. شرکت کودکان در پخت غذا باعث تحریک خلاقیت آنها می شود و همچنین میل آنها به خوردن غذا هایی که خودشان درست کرده را افزایش می دهد.
    وقتی غذای جدیدی می خورید ابراز بی علاقگی و ناراحتی نکنید. مطالعات صورت گرفته نشان داده مادرانی که با چهره یا کلام خود بی میلی به غذایی خاص را نشان می دهند، اغلب فرزندانی دارند که آنها نیز خوردن غذا های جدید را دوست ندارند. به طور کلی کودکان دوست ندارند غذا هایی را که شما تا به حال امتحان نکرده اید بخورند. در اکثر موارد کودک بد غذا از رفتار والدین تقلید می کند.

 طرز برخورد صحیح با کودک بد غذا چگونه است؟
دلایل زیادی برای بد غذایی کودک وجود دارد. در ادامه تعدادی از شایع ترین علل بد غذایی کودکان و ایده هایی برای کمک به برطرف شدن آنها آورده شده.
بعضی از کودکان از  طعم، بو و بافت غذا ها خوششان نمی آید.
    می توانید در هر وعده وعده غذاهایی را که کودک دوست دارد برایش آماده کنید.
    کم کم غذاهای جدید را به کودک معرفی کنید.
    حساسیت کودک خود به غذاها را بشناسید و سعی کنید هنگام درست کردن غذا آنها را مدنظر قرار دهید.
    بهتر است درمورد غذا هایی که برای کودک آماده می کنید با متخصص تغذیه مشورت کنید.
بعضی کودکان بسته به خلق و خوی شان خوردن غذا های جدید را دوست ندارند.
    غذا های جدید را در کنار غذا های همیشگی فرزند خود قرار دهید و فرزند خود را به بو کردن، لمس کردن و تست کردن با آن تشویق کنید.‌
    از مخلفاتی مثل ماست، سس کچاپ و سالاد بدون سس همراه غذاها استفاده کنید تا کودک به خوردن میوه، سبزیجات و گوشت ها تشویق شود.
    کودک را در پخت غذا شرکت دهید.
گاهی کودکان به این دلیل که دوست دارند با دست خود غذایشان را بخورند در مقابل شما مقاومت می کنند.
    فینگرفود های سالم برای کودک خود تهیه کنید تا کودک به راحتی بتوانند غذای خود را با دستانش بخورد.
    وقتی به کودک غذا می دهید قاشقی به او بدهید تا آن را در دستانش نگه دارد و با آن بازی کند.
    به کودک بد غذا اجازه دهید جای غذا ها در بشقابش را خودش انتخاب کند، مثلا نخود ها را یک طرف بچیند و سیب زمینی را در طرف دیگر. همچنین می توانید به کودک اجازه دهید خودش غذا بخورد و شما با نگه داشتن دستتان در کنار دهان کودک مراقب او باشید و در صورت نیاز به او کمک کنید.
بعضی از کودکان بیش از حد فعال هستند و نشستن طولانی مدت روی صندلی را دوست ندارند، به همین دلیل بد غذا به نظر می رسند.
    سعی کنید غذا خوردن کودک را خیلی کش ندهید، ۱۰ دقیقه زمان برای غذا خوردن کافی است، بعد از اینکه کودک اظهار سیری کرد به او اجازه دهید از جایش بلند شود.
    یک کاسه خوراکی سالم، مثل توت فرنکی یا موز را جلوی دست کودک قرار دهید تا هر زمان گرسنه شد بتواند خود را سیر کند.
گاهی ممکن است کودک بد غذای شما بیماری یا مشکلی داشته باشد، مثلا نتواند غذا را قورت دهد یا حتی توانایی  هضم آن را نداشته باشد.

کودک را نزد پزشک ببرید تا او را معاینه کند
داشتن کودک بد غذا مشکلی قابل حل است و شما والدین با به کارگیری رفتارهای سنجیده و درست، مطابق آنچه گفته شد، این عادت را در کودک کم کم از بین ببرید. در مقاله های بعدی راهکار هایی بیشتری نیز در این زمینه ارائه خواهد شد.
خشکی زدگی و ترک خوردن لب‌های کودک، معمولاً ناشی از کم‌آبی بدن و لیس زدن لب‌ها توسط کودک است. برای رفع خشکی‌ زدگی لب‌های کودک، چند راه خانگی وجود دارند
خشکی زدن و ترک خوردن لب‌های کودک به عوامل مختلفی مربوط می شود.
یکی از اموری که والدین باید به آن توجه کافی داشته باشند و برای آن اقدام کنند، مرطوب نگه‌داشتن لب‌های کودک است.خشکی زدگی و ترک خوردن لب‌های کودک، معمولاً ناشی از کم‌آبی بدن و لیس زدن لب‌ها توسط کودک است. برای رفع خشکی‌ زدگی لب‌های کودک، چند راه خانگی وجود دارند که با استفاده از این راه‌ها می‌‌توانید خشکی زدگی لب‌های کودک را از بین ببرید و لب‌های او را مرطوب کرد.

۶ راه خانگی برای رفع خشکی‌ زدگی لب‌های کودک 
روغن نارگیل
برای رفع خشکی‌زدگی لب‌های کودک، یکی از روش‌های آسانی که می‌توانید به کار گیرید استفاده از روغن نارگیل است.
برای این منظور، بهتر است ابتدا روغن نارگیل را کمی گرم کرده و سپس بر روی لب‌های کودکتان بمالید.
روغن نارگیل علاوه بر مرطوب کردن لب‌های کودک باعث رفع التهابات پوست لب‌ها نیز می‌شود.
در هنگام خرید روغن نارگیل، به متصدی داروخانه بگویید که روغن مخصوص لب می‌خواهید و نه روغن مخصوص مو.
روغن زیتون
علاوه بر آن‌که مالیدن روغن زیتون بر لب‌ها برای کودک مفید است، مالیدن این روغن بر روی کل پوست بدن نیز بسیار مفید است.
برای استفاده از روغن زیتون، مقداری از آن را روی لب‌های کودک بمالید.
آب
بهترین روش برای رفع خشکی زدگی لب‌ها، نوشیدن آب است.
از میزان آب مصرفی کودکتان، اطلاع داشته باشید.
کم‌آبی علاوه بر خشکی زدگی لب‌ها، مضرات دیگری نیز دارد.
گلیسیرین
استفاده از گلیسیرین نیز در رفع خشکی زدگی لب‌های کودک مفید است. اما این ماده را به تنهایی استفاده نکنید زیرا موجب سوزش می‌شود. برای استفاده از گلیسیرین، آن را با کرم مخصوص بچه ترکیب کنید و بر روی لب‌ها قرار دهید.
عسل
از عسل نیز می‌توانید برای رفع خشکی زدگی لب‌های کودکتان استفاده کنید. اما توجه داشته باشید عسل را برای نوزادان استفاده نکنید، چرا که امکان لیس زدن این ماده‌ی شیرین توسط آن‌ها وجود دارد.
وازلین
اگر قرار نیست که به زودی کودکتان در معرض هوای سرد قرار گیرد، می‌توانید از وازلین نیز برای رفع خشکی زدگی لب‌ها استفاده کنید
loading

شما میتوانید 5 خبرگزاری را پین کنید

می توانید یکی از خبرگزاری ها از حالت پین درآورده و مجددا تلاش کنید

بستن