میل زناشویی در مردان معمولا به ندرت اتفاق می افتد اما در صورت بروز بسیار آزار دهنده بوده و باید جدی گرفته شود.
 میل جنسی در مردان معمولا به ندرت اتفاق می افتد اما در صورت بروز بسیار آزار دهنده بوده و باید جدی گرفته شود. 
کاهش میل جنسی در مردان نسبت به زنان کمتر شایع است. اما کاهش میل جنسی در مردان برای آن‌ها آزاردهنده‌تر از همین پدیده در زنان است. احساسات مردان درباره خودشان و مردیشان ارتباط نزدیکی با فعالیت جنسی دارد. چند روش، از جمله بعضی روش‌های دارو درمانی‌ها و بعضی درمان‌های غیردارویی برای درمان کاهش میل جنسی وجود دارد.

علت کاهش میل جنسی مردان : کاهش تستوسترون
تستوسترون یک هورمون مهم مردانه است. تستوسترون در مردان عمدتاً در بیضه‌ها تولید می‌شود. تستوسترون مسئول ساخت عضلات و توده‌های استخوان و تحریک تولید اسپرم است. همچنین سطح تستوسترون عاملی مؤثر در ایجاد انگیزه جنسی نیز هست. زمانی که سطح تستوسترون شما کمتر از ۳۰۰ تا ۳۵۰ نانوگرم در دسی لیتر (ng/dL) باشد، شما دارای تستوسترون پایین هستید. زمانی که سطح تستوسترن شما کاهش پیدا می‌کند، میل جنسی شما نیز کم می‌شود.

علت کاهش میل جنسی مردان : داروها
ممکن است مصرف داروهایی خاص سطح تستوسترون را کاهش دهد که این به نوبه خود منجر به کاهش میل جنسی می‌شود. به عنوان مثال، ممکن است مهارکننده‌های ACE و مسدودکننده‌های گیرنده‌های بتا مانع از انزال و نعوظ شوند.

علت کاهش میل جنسی مردان : سندروم پاهای بی‌قرار (RLS)
سندرم پاهای بی‌قرار RLS میل شدید به حرکت دادن غیرقابل کنترل پاهاست. یک تحقیق نشان داد که در مردان مبتلا به RLS، خطر بروز اختلال در نعوظ نسبت به مردان بدون RLS بیشتر است. اختلال در نعوظ ED زمانی پدید می‌آید که فرد نتواند نعوظ داشته باشد یا آن را حفظ کند.

علت کاهش میل جنسی مردان : افسردگی
افسردگی همه ابعاد زندگی فرد را تغییر می‌دهد. افراد مبتلا به افسردگی، دچار کاهش یا عدم علاقه به فعالیت‌هایی که قبلاً برایشان لذت‌بخش بوده، از جمله ارتباط جنسی، می‌شوند. همچنین علت کاهش میل جنسی از عوارض جانبی بعضی از داروهای ضدافسردگی به ویژه مهارکننده‌های برگزیده‌ی بازجذب کننده‌ی سروتونین SSRI است.

علت کاهش میل جنسی مردان : بیماری مزمن
زمانی که در اثر یک بیماری جسمی مزمن، مثل یک درد مزمن، احساس ناخوشی می‌کنید، ممکن است ارتباط جنسی از فهرست اولویت‌هایتان حذف شود. بیماری‌های خاصی مثل سرطان ممکن است تولید اسپرم را در شما کاهش دهند زیرا بدن شما فقط می‌خواهد روز را به پایان برساند.

علت کاهش میل جنسی مردان : مشکلات خواب
یک مطالعه نشان داد که مردان مبتلا به آپنه انسدادی خواب (OSA) سطح تستوسترون پایین‌تری دارند. این پدیده به نوبه خود منجر به کم شدن فعالیت جنسی و کاهش میل جنسی می‌شود.
در مطالعه مذکور محققین پی بردند که تقریباً نیمی از مردانی که از آپنه شدید خواب رنج می‌بردند، در طول شب سطح تستوسترون خیلی پائینی داشتند.

علت کاهش میل جنسی مردان : سالمندی
سطح تستوسترون، که با کاهش میل جنسی ارتباط مستقیم دارد، زمانی که مردان در سن هیجده و نوزده سالگی هستند در بالاترین حد خود قرار دارد. مردان در سنین حدود ۶۰ تا ۶۵ سالگی متوجه تفاوت در کاهش میل جنسی خود نسبت به قبل می‌شوند.

علت کاهش میل جنسی مردان : استرس
اگر موقعیت‌های دارای فشار روانی بالا باعث آشفتگی شما شود، ممکن است میل جنسی کاهش یابد. این کاهش به این دلیل است که استرس ممکن است سطوح هورمونی را دچار اختلال کند. در زمان استرس ممکن است شریان‌های شما تنگ شود. این تنگ‌شدگی جریان خون را محدود نموده و به صورت بالقوه باعث ایجاد اختلال در نعوظ می‌شود.

علائم کاهش میل جنسی مردان
فردی که فاقد میل جنسی است، تمایلی به شروع ارتباط جنسی ندارد. اگر رابطه جنسی آغاز شود، ممکن است کاهش میل جنسی به صورت عدم توانایی در رسیدن به نعوظ نیز خود را نشان دهد. اگر بیمار در مرحله اول اختلال نعوظ، هیچ‌گونه علائم جنسی قبلی و نعوظ کافی شبانه نداشته باشد، احتمالاً علت آن یک مشکل روانی است و مشکل نعوظ نیست. همچنین باید مشخص شود آیا کاهش میل جنسی، مشکلی جدید است یا اینکه فرد همیشه در مورد روابط جنسی چنین احساسی داشته است.

تشخیص کاهش میل جنسی مردان
اگر علائم تستوسترون پایین، از جمله کاهش میل جنسی، را دارید، پزشک برای تأیید تشخیص ممکن است با یک آزمایش خون ساده سطح تستوسترن شما را بسنجد. پزشکان توصیه می‌کنند آزمایش به هنگام صبح که تستوسترن در بالاترین سطح است، انجام شود.

درمان کاهش میل جنسی مردان
درمان جایگزین تستوسترون به اشکال مختلفی صورت می‌گیرد. رایج‌ترین درمان کاهش میل جنسی، ژلی است که به صورت موضعی روی پوستتان استفاده می‌کنید.
روش‌های دیگر عبارت است از:
    پچ‌های پوستی
    تزریق هفته‌ای یک‌بار یا دو هفته یکبار
    قرص‌هایی که زیر پوست ایمپلنت می‌شوند
    چسب‌های قرص مانندی که در لثه‌های بالایی کار گذاشته می‌شود
تزریق‌ها و قرص‌ها سطح تستوسترون را در مدت چند روز افزایش می‌دهند. ژل معمولاً در عرض یک تا دو هفته باعث افزایش سطح تستوسترون می‌شود. مکمل‌ها و داروهای گیاهی که بدون نسخه به فروش می‌رسند و باعث افزایش سطح تستوسترن می‌شوند نیز موجود است اما متخصصین پزشکی میگویند بهترین کار اجتناب از این مکمل‌ها و سپردن درمان تستوسترن پایین به پزشک است.

توصیه‌هایی برای افزایش میل جنسی
افزایش میل جنسی با فعالیت جسم
تحرک، چه به صورت مجازی و چه به صورت واقعی مهم است. تحرک باعث می‌شود افراد بی‌تحرک نشوند. یک ورزش را انتخاب کنید، با یک همراه یا بدون همراه، پیاده‌روی کنید. تحرک باعث ایجاد اعتماد به نفس جسمی و جنسی نیز خواهد شد.

افزایش میل جنسی با داشتن توقعات واقع‌بینانه
به خاطر سپردن این نکته که قرار نیست هر تماس جنسی بی‌نقص باشد، ممکن است فشار ناشی از اضطراب ایجاد شده حین عمل را از شما بردارد. اگر لحظاتی که کارها خوب پیش نمی‌رود بخندید، این احتمال وجود دارد که شریکتان دفعه بعد هم مایل به آزمودن باشد چون این کار باعث می‌شود بار فشار و گناه از او هم برداشته شود.

افزایش میل جنسی با استفاده از از تخیل
در حال حاضر کشف فانتزی‌هایتان از سوی درمانگران ازدواج چیز خوبی به شمار می‌آید. پس از صحبت در مورد فانتزی‌هایتان، از شریکتان نیز راجع به فانتزی‌هایش سؤال کنید. اگر او گفت که هیچ فانتزی ندارد بحث را در این نقطه متوقف نکنید. در عوض از او بخواهید فقط یک مورد را نام ببرد که اگر مرد انجام دهد برای او لذت‌بخش خواهد بود.

افزایش میل جنسی با ایجاد انتظار
ایده برقراری رابطه جنسی کاملاً خودانگیخته - بدون برنامه ریزی، بدون فکر و کاملاً آنی - عالی به نظر می‌رسد. از چیزهای جزئی لذت ببرید- به شریکتان هدیه‌ای کوچک بدهید، موسیقی دلخواهتان از روزهای دانشکده را بگذارید، تلفن‌ها را خاموش کنید- و یک پرستار کودک را استخدام کنید که به اندازه تماشای یک فیلم بلند بچه‌ها را بیرون ببرد تا مزاحمتی در کار نباشد.

افزایش میل جنسی با تمرکز روی کل بدن
به نظر می‌رسد رابطه جنسی برای مردان به گونه‌ای نامتناسب بر اندام‌های تناسلی متمرکز است. تمرکز بر دیگر نواحی محرک احساس جنسی می‌تواند عمل را تسهیل نماید- و لذت جدیدی ایجاد کند. در جایی که ارضاء جنسی مطرح است نزدیک‌ترین فاصله بین دو نقطه- از تحریک تا ارگاسم- الزاماً مسیر مستقیمی به سمت اندام‌های تناسلی نیست. تمام بدن خود و شریکتان را در رابطه جنسی دخیل کنید.لذت محور باشید نه هدف محور. نوازش و لمس کنید و وقت بگذرانید.

افزایش میل جنسی با صحبت کردن در مورد خواسته هایتان 
حرف زدن در بهترین اوقات سخت است اما اگر از انجام عمل جنسی اجتناب کرده و دچار تنش زیاد شده باشید، صحبت کردن سخت‌تر هم می‌شود. بنابراین اگر نمی‌توانید صحبت کنید، یک کتاب در زمینه رابطه جنسی عالی با خود داشته باشید و به فصلی از آن اشاره کنید. به راحتی تمام آن را با هم بخوانید. به عکس‌ها نگاه کنید، بخندید و به شریکتان اجازه دهید بفهمد شما مایل به بهتر شدن اوضاع هستید.

به متخصص مراجعه کنید
زمانی که به کاهش میل جنسی دچار می‌شوید ممکن است متخصصین زناشویی بتوانند کمک کنند، بنابراین بهتر است درخواست کمک کرده و با یک متخصص تماس بگیرید. برای رفع هر وضعیت پزشکی که ممکن است در این امر دخیل باشد آن را با پزشکتان مورد بررسی قرار دهید. اگر داروهایی مثل داروهای ضدافسردگی مصرف می‌کنید که ممکن است باعث کاهش میل جنسی شوند، روش‌های دیگر برای حل مشکل را با پزشک مورد بحث و بررسی قرار دهید
سونوگرافی بیضه یک روش کم خطر است که برای تشخیص دامنه ای از مسائل پزشکی از جمله پیچ خوردگی بیضه، سرطان بیضه و اپیدیدیمیت استفاده می شود.
سونوگرافی بیضه یک روش کم خطر است که برای تشخیص دامنه ای از مسائل پزشکی از جمله پیچ خوردگی بیضه، سرطان بیضه و اپیدیدیمیت استفاده می شود.
این مقاله به بررسی استفاده از سونوگرافی بیضه ، آنچه که در طول مراحل انتظار می رود و نحوه تهیه اسکن را بررسی می کند.
 
سونوگرافی بیضه چیست؟
سونوگرافی یک روش پزشکی است که از امواج صوتی برای ایجاد یک تصویر از داخل بدن استفاده می کند. تصاویر می توانند برای تشخیص یک بیماری یا آسیب به پزشک کمک کنند.
سونوگرافی بیضه، همچنین تصویربرداری اولتراسوند از اسکروتوم و به طور خاص در بیضه ها می باشد.
بیضه ها بخشی از سیستم تولید مثل مردان است. هدف اصلی آنها ایجاد اسپرم و هورمون است و درون کیسه ای به نام اسکروتوم قرار دارند.
روش اولتراسوند امن، بسیار کم خطر و غیر تهاجمی است. معاینه کاملا خارج از بدن انجام می شود.
 
چه موقع انجام می شود؟
سونوگرافی بیضه برای بررسی طیف وسیعی از مشکلات با اسکولوم، بیضه ها یا اپیدیدیم مورد استفاده قرار می گیرد. اگر یک فرد آسیب، درد یا تورمی در بیضه ها و یا اطراف آن داشته باشد، پزشک ممکن است سونوگرافی بیضه را تجویز کند.
موارد خاص استفاده از سونوگرافی بیضه عبارتند از:
تست توده های بیضه
اگر یک دکتر متقاعد شود که یک مرد مبتلا به سرطان بیضه است، اولتراسوند بیضه یکی از اولین آزمایش هایی است که دکتر انجام می دهد و برای تشخیص اینکه آیا یک توده موجود در بیضه ها سرطانی است یا خیر، استفاده می شود.
تصاویر سونوگرافی می تواند به پزشک کمک کند تا اندازه و محل توده را ببیند. تصاویر همچنین می توانند به پزشک کمک کنند تا مشخص گردد که آیا توده با مایع مشکوکی پر شده است یا نه که اغلب بی ضرر یا جامد است و یا می تواند سرطانی باشد.
پیچ خوردگی بیضه
پیچ خوردگی بیضه یک وضعیت جدی و بسیار دردناک است که نیاز به مراقبت اورژانسی دارد. این وضعیت زمانی اتفاق می افتد که بندی که خون را به بیضه می فرستد، پیچ می خورد.
اگر پیچ خوردگی بیضه بلافاصله درمان نشود، خونریزی می تواند قطع شود و سبب از بین رفتن بافت بیضه شود.
اغلب برای جلوگیری از آسیب بیشتر به بیضه، جراحی  ضروری است. اگر بیمار مبتلا به درد بیضه شدید بدون هیچ علت ظاهری باشد، فرد باید بلافاصله به پزشک خود مراجعه کند.
اپیدیدیمیت
اپیدیدیمیت یک التهاب اپیدیدیم است که لوله ای که به شدت دچار پیچ خوردگی شده است، پشت بافتی است که مغز، اسپرم را ذخیره و انتقال می دهد. التهاب اپیدیدیم ممکن است موجب ایجاد مایعات در اطراف بیضه شود و منجر به یک توده شده یا تورم شود.
اپیدیدیمیت معمولا توسط یک عفونت ایجاد می شود.
ناباروری
بیضه ها اسپرم را تشکیل می دهند و ذخیره می کنند. مشکلات مربوط به بیضه ها گاهی اوقات می تواند باعث بروز ناباروری در مردان باشد. مشکلات احتمالی شامل عفونت، آسیب، جراحی قبلی یا بیماری است.
بیضه های نهفته
بیضه های نهفته یک بیماری رایج در پسران است.
در طول رشد جنین، بیضه ها باید به طور طبیعی از داخل شکم حرکت کنند تا سرانجام در خارج از بدن در شکمبه قرارگیرند. این معمولا قبل از تولد رخ می دهد، اما می تواند تا ۶ ماه پس از تولد نیز طول بکشد.
اگر بیضه ها تا زمانیکه پسری ۶ ماهه است هنوز بیرون نیاید، بسیار مهم است که با یک متخصص مشورت کنید. گاهی ممکن است جراحی انجام شود. این عملیات به طور معمول ساده است و شامل یک جراح است که بیضه ها را حرکت می دهد تا در موقعیت صحیح بدن قرار بگیرند.
 
مراقبت قبل از سونوگرافی بیضه
قبل از انجام این سونوگرافی، نیازی به جلوگیری از خوردن یا نوشیدن وجود ندارد.
قبل از معاینه، مرد باید لباس زیر خود را در بیاورد. یک مرد ممکن است بخواهد چیزی مناسب و راحت بپوشد.
در طول معاینات آرام و ریلکس باشید تا تجهیزات اولتراسوند بتوانند تصاویر واضح از بیضه ها ایجاد کنند.

انتظاراتی که از سونوگرافی بیضه می رود؟
معاینه توسط یک متخصص پزشکی انجام می شود. قبل از انجام سونوگرافی برای شما توضیح می دهند که چه کاری قراره انجام دهید.
این کار معمولا بین ۱۵ تا ۳۰ دقیقه طول می کشد.
قبل از معاینه، از فرد خواسته می شود تا روی تخت بخوابد. در طی مراحل، ممکن است لازم باشد که در یک طرف بدن خود حرکت کنید.
سونوگرافی بیضه خارج از بدن انجام می شود. یک دستگاه کوچک و دستی که مبدل نامیده می شود برای گرفتن تصاویر استفاده می شود.
دکتر ژل مبتنی بر آب را به اسکروتوم اعمال می کند تا اطمینان حاصل شود که مبدل روی پوست راحت حرکت می کند.
پزشک این مبدل را به طرف عقب و جلو بر روی اسکروتوم حرکت می دهد تا تصاویر بیضه ها را بگیرد. فشار کمی وارد می شود و اذیت کننده نیست ولی گاهی میتواند در ناحیه هایی که متورم است احساس درد ایجاد شود.
هنگامی که معاینه به پایان رسید، دکتر ژل را از پوست پاک می کند.
 
نتایج اولتراسوند
تصاویر فراصوت معمولا نسبتا سریع پردازش می شوند. بعضی اوقات، یک متخصص پزشکی میتواند بلافاصله بعد از انجام سونوگرافی نتایج را اعلام کند.
بعضی از متخصصین ارولوژی ممکن است در محل کارشان سونوگرافی را انجام دهند. آنها ممکن است نتایج را به یک پزشک اصلی یا مراقب بهداشتی شخصی ارسال کنند.
بسته به نتایج، پزشک ممکن است توصیه کند که یک فرد آزمایش های پزشکی بیشتری داشته باشد.
 
خطرات سونوگرافی بیضه
خطرات نادری برای این سونوگرافی وجود دارد. معاینه ممکن است باعث ناراحتی یا درد در صورتی که آسیب یا تورم در ناحیه بیضه وجود داشته باشد، شود.
برخی از اسکن های پزشکی تولید اشعه می کنند، اما سونوگرافی اشعه ای ندارد. این باعث می شود که خطر کمتری داشته باشد.
در این مقاله به اهمیت و انواع غربالگری و چک اپ در سطوح مختلف سنی خواهیم پرداخت.
در این مقاله به اهمیت و انواع غربالگری و چک اپ در سطوح مختلف سنی خواهیم پرداخت پس با ما همراه باشید.
 
چک آپ برای آقای ۳۰-۱۸ ساله، در سطح اول:
شرح حال و معاینه کامل همه اعضا بدن توسط متخصص طب پیشگیری دارای بورد تخصصی (فشارخون، قد، وزن، دورکمر، تعیین شاخص توده بدنی (BMI)، محاسبه شاخص دور کمر به دور باسن (Waist/Hip)، معاینه قلب، سرو گردن، اعصاب ، تیروئید، کلیه، گوارش، اندام ها، ریه، …)
آزمایش ها: قند ناشتا، آزمایش خون، تری گلیسیرید، کلسترول، ال دی ال، اچ دی ال، آزمایش عملکرد کلیه، آزمایش عملکرد کبد، آهن، ویتامین دی، اسید اوریک، آزمایش ادرار، آزمایش تیروئید، بیلی روبین ، گروه خون
وضعیت تغذیه و فعالیت فیزیکی : بررسی وضعیت تغذیه فرد توسط پرسشنامه ( FFQ ) ، بررسی سطح فعالیت فیزیکی فرد توسط پرسشنامه معتبر
نوار الکتریکی قلب ECG) ) ، بینایی سنجی، شنوایی سنجی
سونوگرافی کامل شکم و لگن ) کبد و مجاری صفراوی، گوارش، کلیه ها و مثانه و مجاری ادراری…)

چک آپ برای آقای ۳۰-۱۸ ساله، در سطح دوم:
تمامی موارد ذکر شده در سطح اول  به علاوه  ویزیت متخصص داخلی، معاینه دندانپزشکی
آزمایش ها: آزمایشات سطح اول بعلاوه هپاتیت بی، هپاتیت سی، اچ آی وی، تست های التهابی، بیلی روبین، کلسیم سرم
عکس قفسه سینه (Chest X Ray)
تکمیل واکسیناسیون: واکسن دیفتری کزاز، واکسن هپاتیت بی
 
چک آپ برای آقای ۳۰-۱۸ ساله، در سطح سوم:
تمامی موارد ذکر شده در سطح اول و دوم  به علاوه  مشاوره تغذیه
آزمایش ها: آزمایشات سطح اول و دوم بعلاوه آزمایش مدفوع × ۳
 
چک آپ برای آقای  ۳۱- ۴۹ساله، در سطح اول:
شرح حال و معاینه کامل همه اعضا بدن توسط متخصص طب پیشگیری دارای بورد تخصصی (فشارخون، قد، وزن، دورکمر، تعیین شاخص توده بدنی (BMI)، محاسبه شاخص دور کمر به دور باسن (Waist/Hip)، معاینه قلب، سرو گردن، اعصاب ، تیروئید، کلیه، گوارش، اندام ها، ریه، …)، مشاوره تغذیه
آزمایش ها: قند ناشتا، آزمایش خون، تری گلیسیرید، کلسترول، ال دی ال، اچ دی ال، آزمایش عملکرد کلیه، آزمایش عملکرد کبد، آهن، ویتامین دی، اسید اوریک، آزمایش ادرار، آزمایش تیروئید، بیلی روبین، گروه خونی
وضعیت تغذیه و فعالیت فیزیکی : بررسی وضعیت تغذیه فرد توسط پرسشنامه ( FFQ ) ، بررسی سطح فعالیت فیزیکی فرد توسط پرسشنامه معتبر
نوار الکتریکی قلب ECG) ) ، بینایی سنجی، شنوایی سنجی
سونوگرافی کامل شکم و لگن ) کبد و مجاری صفراوی، گوارش، کلیه ها و مثانه و مجاری ادراری…)

چک آپ برای آقای ۳۱- ۴۹ ساله، در سطح دوم:
تمامی موارد ذکر شده در سطح اول بعلاوه  ویزیت متخصص داخلی، معاینه دندانپزشکی
آزمایش ها: تمامی آزمایشات سطح اول بعلاوه هپاتیت بی، هپاتیت سی، اچ آی وی، تست های التهابی، بیلی روبین، کلسیم
سرم
عکس قفسه سینه (Chest X Ray)
تکمیل واکسیناسیون:واکسن دیفتری کزاز، واکسن هپاتیت بی

چک آپ برای آقای ۳۱- ۴۹ ساله، در سطح سوم:
تمامی موارد ذکر شده در سطح اول و دوم بعلاوه تومور مارکرها,( CEA, CA ۱۹-۹, ?FP, CA ۱۲۵, CA ۱۵-۳ ) و آزمایش مدفوع × ۳
 
چک آپ برای آقای بالای ۵۰ سال، در سطح اول:
شرح حال و معاینه کامل همه اعضا بدن توسط متخصص طب پیشگیری از دانشگاه علوم پزشکی تهران دارای بورد تخصصی (فشارخون، قد، وزن، دورکمر، تعیین شاخص توده بدنی (BMI)، محاسبه شاخص دور کمر به دور باسن (Waist/Hip)، محاسبه شاخص دور کمر به دور باسن (Waist/Hip)، معاینه قلب، سرو گردن، اعصاب ، تیروئید،
کلیه، گوارش، اندام ها، ریه، ارزیابی امتیاز خطر فرامینگهام  جهت پیش بینی ده ساله بیماری های قلبی عروقی و  …)
مشاوره تغذیه
آزمایش ها: قند ناشتا، آزمایش خون، تری گلیسیرید، کلسترول، ال دی ال، اچ دی ال ، آزمایش عملکرد کلیه، آزمایش
عملکرد کبد، آهن، ویتامین دی، اسید اوریک، آزمایش ادرار، آزمایش تیروئید، آزمایش مدفوع، آزمایش پروستات، بیلی روبین، گروه خونی
وضعیت تغذیه و فعالیت فیزیکی : بررسی وضعیت تغذیه فرد توسط پرسشنامه ( FFQ ) ، بررسی سطح فعالیت فیزیکی فرد توسط پرسشنامه معتبر
نوار الکتریکی قلب ECG) ) ، بینایی سنجی، شنوایی سنجی، تست عملکرد ریه
سونوگرافی کامل شکم و لگن ) کبد و مجاری صفراوی، گوارش، کلیه ها و مثانه و مجاری ادراری، پروستات…)

چک آپ برای آقای بالای ۵۰ سال، در سطح دوم:
تمامی موارد ذکر شده در سطح اول بعلاوه  ویزیت متخصص داخلی، ویزیت متخصص قلب و عروق، معاینه دندانپزشکی
آزمایش ها: تمامی آزمایشات سطح اول بعلاوه هپاتیت بی، هپاتیت سی، اچ آی وی، تست های التهابی، بیلی روبین، کلسیم سرم
عکس قفسه سینه (Chest X Ray)
آندوسکوپی
تکمیل واکسیناسیون: واکسن دیفتری کزاز،  واکسن هپاتیت بی

چک آپ برای آقای بالای ۵۰ سال، در سطح سوم:
تمامی موارد ذکر شده در سطح اول و دوم
آزمایش ها: تمامی آزمایشات سطح اول ودوم بعلاوه تومور مارکرها ( CEA, CA ۱۹-۹, ?FP, CA ۱۲۵, CA ۱۵-۳ )
کلونوسکوپی
اکوی قلب (اکوکاردیوگرافی) 
تقویت اسپرم برای مردان از اهمیت بالایی برخوردار است. دلیل اهمیت بالای این موضوع باروری است.
 تقویت اسپرم برای مردان از اهمیت بالایی برخوردار است. دلیل اهمیت بالای این موضوع باروری است و در صورتی که اسپرم به لحاظ کیفی و کمی قدرتمند نباشد باروری به خطر می‌افتد. از جمله راهکارهای تقویت اسپرم مصرف غذای مناسب، پرهیز از سیگار و الکل و نیز ورزش منظم است.
باروری زنان فقط یک قسمت از روند لقاح و بارداریست و در کنار آن باروری مردان نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. سلامت اسپرم شامل تحرک، تعداد و کیفیت آن است. تحرک برای اسپرم به منظور رسیدن به تخم و افزایش احتمال باروری بسیار مهم است به طوری که باید ۴۰ درصد اسپرم شما در حرکت باشد. در موضوع تعداد، احتمال باروری مردان در صورتی بیشتر است که طی هر انزال بیش از ۱۵ میلیون اسپرم در هر میلی لیتر از بدن آنان خارج گردد. در عین حال کیفیت نیز از اهمیت بالایی در اسپرم برخوردار است چرا که هرچه اسپرم شما قدرتمندتر باشد، احتمال باروری شما بیشتر است. در این مقاله به روش‌های تقویت اسپرم به لحاظ کیفی اشاره خواهیم کرد.

بیضه‌هایتان را خنک نگه دارید
بیضه‌ها باید در فضایی خنک و در یک دمای مشخص قرار بگیرند. فعالیت‌هایی که باعث ایجاد گرمای زیاد در بیضه‌ها می‌شوند می‌توانند کاهش تولید اسپرم را به دنبال داشته باشند. این  بدین معناست که شما باید از رفتن به اتاق‌های بخار، سونا، جکوزی بیش از دوبار در هفته و برای ۱۵ دقیقه در هر جلسه پرهیز نمایید. به طور مشخص گرمای مرطوب برای بیضه‌های شما مناسب نیستند و به همین سبب نشستن در جکوزی برای بیش از نیم ساعت کاهش تولید اسپرم را به دنبال خواهد داشت. شاید جالب باشد که بدانید حتی نگه داشتن لپ تاپ مستقیما بر روی لباس هم می‌تواند تأثیرات منفی به دنبال داشته باشد چرا که ممکن باعث افزایش دمای کیسه بیضه تا ۳۵ درجه بسته به نوع نشستن شما گردد. به همین سبب پیشنهاد می‌شود از پایه‌های خنک کننده لپ تاپ استفاده کنید یا لپ‌تاپ را بر رو‌ی میز قرار دهید. همچنین پیشنهاد می‌شود از لباس‌های گشادتر و آزادتری استفاده کنید تا بتوانید به کمک آن‌ها بیضه‌هایتان را خنک‌تر نگه دارید. استفاده از لباس‌های گشاد باعث می‌شود بیضه‌ها دورتر از بدن قرار گیرند و دمایشان بالا نرود به همین جهت است که استفاده از لباس زیر و شلوار آزادتر پیشنهاد می‌گردد.

حواستان به وزنتان باشد
هم چاقی و هم لاغری بیش از حد اثرات بدی بر روی اسپرم مردان داشته و همچنین می‌تواند بر روی میل جنسی تأثیر منفی بگذارد و زندگی زناشویی را تحت تأثیر قرار دهد. به منظور حفظ وزن مناسب باید از یک برنامه غذایی پیروی کنید که در آن ترکیبی از لبنیات، حبوبات، پروتئین بدون چربی، سبزیجات و میوه‌جات وجود داشته باشد.

از کشیدن سیگار پرهیز نمایید
کشیدن سیگار میزان تولید اسپرم را کاهش می‌دهد و این بدین معناست که شما باید در سریع‌ترین زمان ممکن سیگار را ترک نمایید تا بتوانید اسپرمتان را تقویت کنید. ترک سیگار احتمالا زمانبر است. باید حداقل سه ماه پیش از لقاح سیگار نکشید چون تولید اسپرم حدود سه ماه طول می‌کشد. علاوه بر ترک سیگار باید استفاده از سایر مواد مخدر را نیز به طور کلی کنار بگذارید. سعی کنید بهترین راه برای ترک سیگار را انتخاب نمایید.

برای تقویت اسپرم از الکل و کافئین پرهیز کنید
مصرف الکل باعث ایجاد ناهنجاری در اسپرم می‌گردد که نتیجه آن کاهش تولید اسپرم است. همچنین نوشابه و کافئین نیز باعث کاهش غلظت و تولید اسپرم می‌گردند. به همین سبب متخصصان پیشنهاد می‌کنند که افراد روزانه حداکثر ۳۰۰ میلیگرم نوشابه مصرف نمایند.

ورزش منظم را به خاطر داشته باشید
شاید پیدا کردن و انتخاب ورزشی که شما بتوانید آن را به صورت مستمر انجام دهید کمی سخت به نظر برسد اما زمانی که بتوانید این کار را انجام دهید می‌توانید شاهد افزایش تولید و تقویت اسپرم در بدنتان باشید. ورزش باعث آزاد شدن تستوسترون می‌شود که نتیجه آن بهبود تولید اسپرم است. سعی کنید تا صرفا ورزشتان را به گروه خاصی از ماهیچه‌ها محدود نکنید و از ترکیبی از حرکات ورزشی بهره ببرید. ورزش به طور کلی برای شما بسیار مفید است اما زیاده روی در آن نیز آنچنان برایتان مناسب نیست چرا که باعث آزاد شدن هورمون‌هایی می‌گردد که نتیجه آن کاهش سطح تستوسترون است.

با یک پزشک مشورت کنید
به طور کلی پیش از آن که اقدام به بچه‌دار شدن کنید باید هر دو طرف یعنی زن و مرد برای چکاپ اقدام کنند. این روش یکی از بهترین راه‌ها برای مراقبت از خودتان است. پزشک شما پس از مشاهده نتایج چکاپ به شما می‌گوید که آیا نیاز به ایجاد تغییرات در وزن، دارو و یا زندگی خود برای افزایش باروری دارید یا نه. همچنین پزشک به شما درباره اختلالات ژنتیکی و یا دیگر اختلالاتی که ممکن است سلامت کودک را تحت تأثیر قرار دهد توضیح خواهد داد.

استرستان را کاهش دهید
استرس می‌تواند باعث ایجاد اختلال در عملکرد جنسی و تولید اسپرم شما شود. مقدار اسپرم شما ممکن است به سبب کار مداوم تا ۱۲ ساعت در روز، بدون استراحت کاهش یابد. سعی کنید تا در طول روز زمان‌هایی را برای استراحت در نظر بگیرید و به کمک آن خودتان را به لحاظ جسمی و ذهنی سالم نگه دارید. به خاطر داشته باشید هورمون‌های استرس، سلول‌هایی که باعث منظم شدن تستوسترون می‌شوند را مسدود می‌کنند و اگر شما بیش از حد دچار استرس باشید، بدنتان تولید اسپرم را متوقف خواهد کرد.بیشتر بدانید: استرس در محیط کار؛ چگونه می‌توان با استرس کاری مقابله کرد؟ تقویت اسپرم

در مصرف دارو دقت داشته باشید
پیش از اقدام به بچه‌دار شدن از تمام داروها، ویتامین‌ها و مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید لیستی تهیه نمایید. داروهای خاصی وجود دارند که می‌توانند تأثیرات منفی بر روی  کیفیت و کمیت اسپرم داشته باشند بنابراین باید موارد این لیست را با پزشکتان درمیان بگذارید. پزشکتان باید بتواند پیشنهادات مناسبی در این خصوص برای شما داشته باشد و یا در صورت لزوم جایگزینی برای آن داروها به شما ارائه نماید.

از سموم شیمیایی دوری کنید
سموم شیمیایی خاص مانند محلول‌های شیمیایی، سرب و فلزات سنگین می‌توانند باعث ایجاد آسیب در اسپرم گردند. این بدان معناست که در صورت تصمیم‌گیری برای بچه دار شدن باید حداکثر تلاش خود را داشته باشید تا از این مواد دوری کنید. در مواردی که شغل شما در ارتباط با این مواد است باید از لباس‌ها و ماسک‌های مخصوص استفاده کرده و از تهویه مناسب در فضای کاری خودتان بهره بگیرید.

برای تقویت اسپرم تغذیه مناسب داشته باشید
برای این که بتوانید اسپرمتان را تقویت نمایید نیازمند به یک برنامه غذایی متعادل و سالم هستید که شامل همه گروه‌های اصلی غذایی و همچنین مواد غذایی خاص باشد.
    غذاهای حاوی فولات
فولات یکی از انواع فولیک اسید است که به صورت طبیعی وجود دارد و نتیجه مصرف آن افزایش میزان اسپرم است. استفاده از مکمل‌های غذایی اشکالی ندارد اما بهتر است این مواد غذایی را از طریق سبزیجات سبز و پرتقال دریافت نمایید.
    غذاهای حاوی ویتامین D
جذب مقدار کافی ویتامین دی باعث ایجاد تحرک در اسپرم می‌گردد. شما می‌توانید این ویتامین را به کمک آفتاب و یا با مصرف ماهی، ماراگین و یا غلات دریافت نمایید.
    غذاهای حاوی فلز روی و سلنیوم
کمبود این مواد دربدن می‌تواند باعث کاهش تحرک و کیفیت اسپرم گردد. برای دریافت مقدار بیشتری از روی باید از مقدار مناسبی گوشت مرغ و لوبیای پخته استفاده نمایید. همچنین سلنیوم را می‌توانید در تخم مرغ، گوشت، ماهی، نان، فندق و نیز قرص سلنیوم جذب نمایید.
    غذاهای حاوی آنتی اکسیدان
آنتی اکسیدان‌ها، رادیکال‌های آزادی که باعث آسیب به غشای سلولی می‌شوند را کاهش می‌دهند و باعث افزایش کیفیت اسپرم می‌گردند. سعی کنید طیفی از میوه‌جات و سبزیجات را برای جذب آنتی اکسیدان‌هایی مانند بتا کروتن، ویتامین C و یتامین E مصرف نمایید.
پاپیلوما ویروس انسانی (HPV) شایع‎ترین عفونت واگیردار جنسی است. این عفونت می‎تواند به سرطان منجر شود.
پاپیلوما ویروس انسانی (HPV) شایع‎ترین عفونت واگیردار جنسی است. این عفونت می‎تواند به سرطان منجر شود.
اغلب اطلاعات مربوط به HPV بر مطالعه در مورد زنان متمرکز است زیرا برخی از انواع این ویروس می‎توانند باعث سرطان گردن رحم شوند. به هر حال HPV در عین حال می‎تواند مشکلاتی برای سلامت مردان نیز ایجاد کند.

HPV چیست؟
HPV گروهی متشکل از بیش از ۱۰۰ ویروس است. این ویروس‎ها به پوست و غشاهای مرطوب پوشانند? بدن آسیب می‎زنند. اگرچه بیشتر مردان دچار HPV فاقد علامتند احتمال بروز توده یا زگیل در آنها وجود دارد. این زگیل‎ها یا توده‎ها در نواحی زیر ظاهر می‎شوند:
- آلت تناسلی مرد
- بیضه‎ها
- مقعد
- کشاله ران و ران
- پشت گلو
انواع مختلف HPV به نواحی متفاوتی از بدن آسیب می‎زنند. انواع ۶ و ۱۱ HPV مسبب بیش از ۹۰ درصد زگیل‎های تناسلی در مردان و زنان هستند. انواع ۱۶ و ۱۸ این ویروس مسبب انواع مرتبط به سرطان HPV محسوب می‎شوند.

مردان چطور دچار HPV می‎شوند؟
مردان به شیوه‎ای مشابه زنان از طریق تماس مستقیم، اختلاط خودمانی، شامل تماس جنسی، به HPV مبتلا می‎شوند. HPV می‏تواند از راه سکس دهانی، مقعدی و واژینال یا از طریق تماس پوست به پوست از یک فرد به دیگری انتقال یابد. 
وقتی فردی دچار HPV می‎شود این ویروس می‎تواند گسترش یابد، حتی اگر هرگز علایم قابل رؤیتی در فرد وجود نداشته باشد.
شانس ابتلاء به HPV بر اثر موارد زیر افزایش می‎یابد:
- داشتن همخوابه‎های متعدد
- سن، چرا که بروز آن در دوران نوجوانی و اوایل بزرگسالی بیشتر است
- ضعف سیستم ایمنی به علت پیوند عضو، ویروس HIV، یا دیگر اختلالات تضعیف کنند? سیستم ایمنی
- ختنه نکردن
- آسیب‎دیدگی پوست
این موضوع اهمیت دارد که مردم در صورت دچار شدن به زگیل در ناحی? تناسلی یا در صورتی که زگیل‎ها درد یا ناراحتی ایجاد کنند به دکتر مراجعه نمایند.

علایم
در حال حاضر غربالگری روتین برای تشخیص HPV در مردان در دسترس است. به هر حال پزشک می‎تواند عفونت HPV را با بررسی هر زگیلی که بروز کرده باشد تشخیص دهد. اگر مردی در معرض ریسک بالا تلقی شود، دکتر ممکن است در عین حال برای بررسی HPV از ناحی? مقعد سواب تهیه کند.
زگیل‎ها ممکن است کوچک یا بزرگ، تخت یا برجسته، یا گل کلمی شکل باشند و به صورت یک توده واحد یا به شکل گروهی در ناحی? اطراف آلت تناسلی، مقعد یا ناحی? تناسلی شکل بگیرند. زگیل‎ها به طور معمول آسیبی نمی‎رسانند اما می‎توانند ناخوشایند باشند.
عفونت HPV سرطان نیست، اما این عفونت می‎تواند موجب بروز تغییراتی در بدن شود که به سرطان منجر می‎شود. سرطان ممکن است تا سال‎ها پس از ابتلاء فرد به عفونت HPV تشخیص داده نشود زیرا این عفونت بسیار به کندی توسعه پیدا می‎کند.
برخی از علایم سرطان‎های مرتبط به HPV عبارتند از:
سرطان مقعد:
- خونریزی، ترشح، درد، یا خارش مقعد
- ورم مقعد یا ناحیه کشاله ران
- بروز تغییراتی در عادات روده یا شکل مدفوع
سرطان آلت تناسلی مردان:
- بروز تغییراتی در بافت آلت تناسلی مثل تغییر رنگ، زبری پوست یا تجمع بافت
- بروز زخم‎ها یا توده‎های دردناک روی آلت تناسلی که امکان خونریزی آنها وجود دارد
سرطان ناحی? پشت گلو:
- گلودرد یا گوش درد مداوم
- سرفه مداوم
- دشواری تنفس یا دشواری بلع
- کاهش وزن
- تغییر صدا یا خشونت صدا
- بروز برجستگی یا غده در گردن
هیچ راهی برای گفتن این موضوع نیست که چه کسی موقتاً دچار عفونت HPV خواهد بود و عفونت در چه کسی به سرطان ختم خواهد شد.

عوارض
HPV به طور معمول در طول ۲ سال خود به خود محو می‎شود. در واقع ۹۰ درصد عفونت‎های HPV توسط واکنش سیستم ایمنی طبیعی بدن و بدون هر گونه ضرری از بین می‎روند.
به هر جهت، در حالی که برخی انواع HPV می‏توانند سبب ایجاد زگیل تناسلی شوند، دیگر انواع آن می‎توانند سرطان ایجاد کنند.
هر ساله در حدود ۳۸.۷۹۳ مورد سرطان مرتبط به HPV در ایالات متحد آمریکا بروز می‎کند. در حدود ۲۳.۰۰۰ مورد از این سرطان‌ها در میان زنان و حدود ۱۵.۷۹۳ مورد آن در مردان ایجاد می‎شود.
در مورد مردان گمان بر آن است که HPV مسبب موارد زیر است:
- بیش از ۹۰ درصد موارد سرطان مقعد، که سالانه ۱۵۰۰ مرد به آن مبتلا می‎شوند ناشی از HPV است.
- HPV مسؤول بیش از ۶۰ درصد سرطان‎های آلت تناسلی مردانه است و سالانه حدود ۴۰۰ مرد به آن مبتلا می‎شوند.
- سرطان اروفارنژیال که در قسمت پشت گلو، بُن زبان، و لوزه‎ها ایجاد می‎شود. این سرطان سالانه در حدود ۳۹۲۰ مرد را مبتلا می‎کند، و حدود ۷۰ درصد موارد بر اثر HPV ایجاد می‎شود.
در مقایسه با مردانی که فقط با زنان روابط جنسی دارند، مردان دارای رابط? جنسی با مردان دیگر ۱۷ بار بیشتر در خطر ابتلاء به سرطان مقعد وابسته به HPV هستند.
مردان دچار ضعف سیستم ایمنی بر اثر HIV یا به دلایل دیگر در ریسک بالاتری برای ابتلاء به سرطان مقعد مرتبط به HPV قرار دارند. مردان دچار HIV گرایشی به ابتلاء به اشکال شدیدتر زگیل‎های تناسلی نشان می‎دهند که درمان آنها دشوارتر است.

درمان
هیچ درمانی برای HPV وجود ندارد اما درمان‎هایی برای اختلالات ناشی از این عفونت در دسترس است.
دکتر می‎تواند زگیل‎های تناسلی را با دارو درمان کند. در عین حال این زگیل‎ها را می‎توان از طریق عمل جراحی یا فریز کردن یا سوزاندن برداشت، و نوع رویکرد درمانی به اندازه، محدوده شکل‎گیری و شکل زگیل بستگی دارد. برداشتن زگیل باعث عدم انتقال عفونت به شریک جنسی فرد مبتلا نخواهد شد.
در صورت عدم درمان زگیل تناسلی پیشرفت آنها به سرطان نامحتمل است. آنها یا از بین می‎روند، یا رشد کرده تکثیر می‎شوند، یا به حالت اولیه خود باقی می‎مانند.
سرطان‎های مقعد، آلت تناسلی یا گلو به طور معمول با استفاده از ترکیب جراحی، شیمی درمانی و اشعه درمانی مورد درمان قرار می‎گیرند.

ریسک فاکتورها
استفاده از واکسن و کاربرد صحیح کاندوم در هنگام سکس می‎تواند ریسک ابتلاء به HPV را کاهش دهد. کاندوم‌‏ها قادر به محافظت صد در صد در برابر HPV نیستند زیرا این ویروس برخی نواحی را که توسط کاندوم پوشانده نمی‎شود نیز مبتلا می‎کند.
اگرچه هیچ درمانی برای HPV وجود ندارد، سه واکسن مؤثر برای پیشگیری از ابتلاء به این ویروس در دسترس است. هر سه واکسن مورد اشاره از عفونت انواع ۱۶ و ۱۸ HPV پیشگیری می‎کنند، که هر دو نوع مزبور به سرطان مرتبطند. یکی از این واکسن‎ها در عین حال از عفونت نوع ۶ و نوع ۱۱ HPV پیشگیری می‎کند که بیشترین ارتباط را با بروز زگیل‎های تناسلی دارند.
سه دوز واکسن HPV به طور روتین برای پسران سنین ۱۱ تا ۱۲ ساله تجویز می‎شود. به برخی گروه‎های مردان نیز در صورتی که سری کامل واکسن را دریافت نکرده باشند استفاده از آنها توصیه می‎شود.
این گروه‎ها شامل موارد زیر است:
- تمامی مردان در سن ۲۱ سالگی
- مردان در سن ۲۶ سالگی در صورتی که با مردان دیگر رابطه جنسی داشته باشند
- مردان در سن ۲۶ سالگی در صورتی که دچار ضعف سیستم ایمنی یا HIV باشند
از زمانی که واکسیناسیون علیه HPV در آمریکا آغاز شد، تعداد زنان دچار چهار نوع اصلی HPV از ۱۱.۵ درصد به ۴.۳ درصد در میان زنان ۱۴ تا ۱۹ ساله و از ۱۸.۵ درصد به ۱۲.۱ درصد در میان زنان سنین ۲۱ تا ۲۴ ساله کاهش یافته است.
واکسن HPV ایمن و مؤثر است. هیچ گونه عارض? جانبی جدی بر اثر استفاده از این واکسن گزارش نشده است. واکسن HPV از دیگر عفونت‎های واگیردار جنسی پیشگیری نمی‎کند و نیز باعث درمان مردمی که پیشتر به عفونت HPV یا بیماری‎های مرتبط به آن مبتلا شده‎اند، نمی‎شود.

زندگی با HPV
درمان ویروس‎ها دشوار است. بدن از طریق توسع? ایمنی در خود با ویروس‎ها مقابله می‎کند، که ممکن است به ماه‎ها یا حتی سال‎ها زمان نیاز داشته باشد. مردم به شکل بالقوه ممکن است پیش از تشخیص HPV یا بروز هر گونه مشکل سلامت مرتبط به آن از سال‎ها قبل دچار HPV بوده باشند. 
هیچ راهی برای پی بردن به این موضوع وجود ندارد که چه کسی در ارتباط‌های خود عفونت را به دیگری منتقل می‎کند. 
اگر کسی دچار زگیل تناسلی باشد، وی باید تا زمان برداشتن زگیل‎ها یا رفع آنها از سکس اجتناب کند. به هر حال، در وضعیت حاضر مشخص نیست که تا چه زمانی پس از ناپدید شدن زگیل‌های تناسلی مردم هنوز قادر به انتقال عفونت هستند. استفاده از وسایل حایل مثل کاندوم می‎تواند به پیشگیری از خطر گسترش عفونت کمک کند.
اگرچه HPV شایع است و اغلب بزرگسالان فعال از نظر جنسی در مقطعی از زندگی خود دچار آن می‎شوند، مشکلات سلامت ناشی از HPV و سرطان‎های مرتبط به HPV در کل کمتر شایع است.
loading

شما میتوانید 5 خبرگزاری را پین کنید

می توانید یکی از خبرگزاری ها از حالت پین درآورده و مجددا تلاش کنید

بستن