امروزه یکی از انحرافات اصلی مطرح شده در انجمن روانپزشکی اعتیاد به پورنوگرافی است....
ک روانشناس خانواده گفت: امروزه یکی از انحرافات اصلی مطرح شده در انجمن روانپزشکی اعتیاد به پورنوگرافی است و فرد معتاد حتما باید به سکس‌تراپ و روان‌درمانگر مراجعه کند.
دکتر حامد برآبادی درباره  تاثیر مشاهده فیلم‌های پورن بر روابط زوجین با بیان اینکه به هیچ‌وجه مشاهده این فیلم‌ها به زوجین توصیه نمی‌شود، گفت: گاهی متخصص صرفا برای افرادی که تحریک جنسی نمی‌شوند این موضوع را به عنوان یک گزینه نهایی توصیه می‌کند اما هرگز این راهکار جزو اولویت‌های درمانگر نیست.
وی ادامه داد: این نوع فیلم‌ها صنعتی و تجاری بوده و الگوهایی را به لحاظ نوع و تعداد ارتباط جنسی و همچنین خصوصیات فیزیکی شریک جنسی ارائه می‌دهند که نابه‌جا و مخرب هستند. به عنوان مثال در این فیلم‌ها یک رابطه ممکن است یک ساعت طول بکشد یا یک حالت خاص در رابطه را واقعی جلوه می‌دهند، این موضوع باعث می‌شود مخاطب فکر کند رابطه جنسی درست همان است که در این فیلم‌ها ارائه می‌شود و در نتیجه الگوی رابطه جنسی میان همسران به برهم می‌زند.
این روانشناس خانواده با بیان اینکه با کمی اغماض می‌توان گفت دیدن یک یا دو بار این نوع فیلم توسط نوجوان تنها باعث اقناع کنجکاوی جنسی وی می‌شود، عنوان کرد: اما در بزرگسالان این نوع فیلم یک شئی سوم را وارد یک رابطه کاملا خصوصی می‌کند.
وی دراین باره توضیح داد: هر یک از زوجین علائقی خاص درباره رابطه جنسی داشته یا با عدم مهارت‌هایی در این زمینه مواجهند،‌ بنابراین در طول رابطه خود به یک مکاشفه طبیعی نسبت به رابطه و نیازهای یکدیگر رسیده و این رابطه برای آنها جا می‌افتد این درحالی است که فیلم پورن این جریان مکاشفه دو طرفه را با الگوهای از پیش تعیین شده و غیرواقعی خراب می‌کند.
وی بیان اینکه گاهی افراد تمایل پیدا می‌کنند که ارتباط جنسی‌شان شبیه فیلم‌های پورن باشد، افزود: به تعداد آدم‌ها الگو و علاقه‌مندی در نزدیکی وجود دارد،‌ضمن اینکه ممکن است فرد همسر خود را با فردی که بازیگر این نوع فیلم بوده و در این کار حرفه‌ای است مقایسه کند و انتظار همان رفتارهایی را از همسر خود داشته باشد که در این نوع فیلم دیده است که این موضوع تاثیری مخرب بر روابط زوجین دارد.
وی با اشاره به اینکه برخی افراد دچار اعتیاد به مشاهده فیلم‌های پورن می‌شوند، اظهار کرد: این افراد ترجیح می‌دهند با همسر خود ارتباط جنسی نداشته باشند و به جای آن دست به خودارضایی بزنند چون لذت بیشتری می‌برند.
این مشاور خانواده با تاکید بر تاثیر تبلیغات بر شکل‌گیری الگوهای مختلف از جمله الگوی جنسی در افراد خاطرنشان کرد: مشاهده مداوم این نوع فیلم باعث می‌شود الگوی جنسی فرد تغییر کرده و حتی در زمان انتخاب همسر با الگو قرار دادن بازیگران این فیلم‌ها به لحاظ مشخصات فیزیکی و جنسی و مشاهده آنچه افراد در دنیای واقعی هستند دچار ناکامی شوند، بنابراین اعتیاد به مشاهده فیلم‌های پورن می‌تواند  بر تمایل افراد به ازدواج نیز تاثیر بگذارد.
وی با بیان اینکه فرایند نزدیکی درمیان زنان و مردان متفاوت است اما در حال حاضر این فرایند به سوی همسان شدن می‌رود، گفت: نزدیکی برای برخی از مردان از رهگذر عاطفه نیست و لازم نیست کسی را بسیار دوست داشته باشند تا با او وارد ارتباط جنسی شوند اما برای بیشتر زنان نزدیکی باید از کانال عواطف بگذرد،‌ اگر این نظر را بپذیریم آن وقت می‌توان گفت تمایل به دیدن فیلم‌های پورن در میان مردان بیش از زنان است.
برآبادی تصریح کرد: امروزه یکی از انحرافات اصلی مطرح شده در انجمن روانپزشکی اعتیاد به پورنوگرافی است، و اگر فردی به‌ویژه با داشتن شریک جنسی برای لذت و تحریک بیشتر، اجباری را برای مشاهده این نوع فیلم در خود حس کند حتما دچار اختلال بوده و باید به روان‌درمان‌گر و سکس‌تراپ مراجعه کند.
وی تاکید کرد:‌درمان اختلال جنسی در محیط خانواده درمانی دوطرفه است یعنی حتی اگر تنها یکی از زوجین دچار اختلال جنسی است هر دو همسر باید در فرایند درمان مشارکت کنند تا درمان حاصل شود.طبنا
بیماری های مقاربتی، عفونتی است که در اثر ارتباط جنسی از شخصی به شخص دیگر منتقل می شود.
بیماری های مقاربتی، عفونتی است که در اثر ارتباط جنسی از شخصی به شخص دیگر منتقل می شود. بیماری های مقاربتی زنان و بیماری های مقاربتی مردان در ارتباطات جنسی بسیار شایع است، شما با ایجاد رابطه جنسی با شخصی که به بیماری های مقاربتی مبتلاست، در خطر ابتلا قرار می گیرید. عفونت های مقاربتی ممکن است باعث بیماری های مقاربتی دهانی، بیماری های مقاربتی مقعدی و یا بیماری های مقاربتی در ناحیه تناسلی شود.

راه های انتقال بیماری های مقاربتی چیست؟
از جمله راهای انتقال بیماری های مقاربتی، رابطه جنسی است، شما با ایجاد رابطه جنسی با شخصی که به این نوع عفونت ها مبتلاست، در خطر ابتلا قرار می گیرید. شما نمی توانید بگویید آیا شخص به عفونت مبتلاست یا خیر، زیرا خیلی از عفونت های STI یا مقاربتی، علائم بالینی ندارد، اما قابلیت انتقال از فردی به فرد دیگر وجود دارد، حتی اگر علامتی در کار نباشد. عفونت های مقاربتی از طرق واژن، دهان، مقعد و یا در اثر تماس ناحیه تناسلی منتقل می شوند. بنابراین این احتمال وجود دارد که بدون انجام آمیزش، این عفونت ها منتقل شود. راه انتقال همه عفونت های مقاربتی مشابه نیست.

آیا STI می تواند مشکلاتی را برای سلامتی به دنبال داشته باشد؟
بله. هر کدام از عفونت های STI سبب بروز مشکلات متفاوتی می شود. اما به طور کلی، در صورت عدم درمان بیماری های مقاربتی احتمال بروز سرطان، عفونت در ناحیه لگن، ناباروری، مشکلات بارداری، احتمال انتشار عفونت به سایر بخش های بدن، آسیب به ارگان ها و حتی مرگ وجود دارد.

داشتن بیماری های مقاربتی فرد را بیشتر در خطر ابتلا به HIV قرار می دهد؟
برای فردی که به رفتارهای پر خطر جنسی ادامه می دهد، احتمال ابتلا به سایر عفونت های مقاربتی و از جمله HIV وجود دارد. بنابراین ابتلا به عفونت های مقاربتی فرد را مستعد ابتلا به HIV می کند، البته اگر در معرض ویروس HIV قرار بگیرد.
 
علائم بیماری های مقاربتی
خیلی از بیماری های مقاربتی علائم خفیفی دارند، حتی بعضی از آن ها علائم بالینی به دنبال ندارند. وقتی علائم آشکار می شود، اغلب با عفونت های دستگاه گوارشی و یا عفونت های قارچی اشتباه گرفته می شود. این نکته اهمیت چکاپ برای عفونت های مقاربتی را نشان می دهد. در ادامه لیستی از عفونت های مقاربتی که اغلب در خانم ها شایع و خطرناک است، ارائه شده است:
۱- واژینوز باکتریال یا BV: اغلب خانم ها در اثر ابتلا به این عفونت علائمی نشان نمی دهند، اما برخی علائم عبارت است از:
    -خارش واژن
    -درد به هنگام دفع ادرار
    -ترشحاتی با بوی ماهی و خاکستری رنگ
۲- کلامیدیا – Chlamydia: اغلب خانم ها در اثر ابتلا به این عفونت علائم بالینی مشخصی ندارند، اما ممکن است علائم زیر در برخی افراد مشاهده شود:
    -ترشحات غیر طبیعی از واژن
    -احساس سوزش به هنگام دفع ادرار
    -خونریزی بین دوران قاعدگی
در صورت عدم درمان عفونت کلامیدیا، حتی اگر علامت بالینی وجود نداشته باشد، فرد در معرض عوارض زیر قرار دارد:
    -درد در ناحیه زیر شکم
    -کمر درد
    -تهوع
    -تب
    -درد به هنگام نزدیکی جنسی
۳- هرپس تناسلی – Genital Herpes: برخی افراد در اثر ابتلا به این عفونت، علامت بالینی مشخصی نشان نمی دهند. اما در صورت وقوع، علائم زیر مشخص است:
    وجود برآمدگی قرمز، تاول و یا زخمی باز در ناحیه ای که ویروس وارد بدن شده، مانند آلت تناسلی مرد، واژن یا دهان
    -ترشحات واژن
    -تب
    -سردرد
    -درد عضلانی
    -درد به هنگام دفع ادرار
    -خارش، سوزش یا تورم اندام های جنسی در ناحیه واژن
    -درد در پاها، ناحیه واژن و نشیمنگاه
علائم ممکن است از بین رفته و دوباره بازگردد. زخم ها بعد از ۲ تا ۴ هفته بهبود می یابد.
۴- سوزاک – Gonorrhea: علائم این عفونت اغلب خفیف است، اما بیشتر خانم ها علامتی را نشان نمی دهند. اگر علامتی وجود داشته باشد، اغلب ظرف ۱۰ روز بعد از ابتلا به عفونت، ظاهر می شود. علائم عبارت است از:
    -احساس درد یا سوزش حین دفع ادرار
    -ترشحات زرد رنگ و یا حتی خونی در واژن
    -خونریزی بین دوران قاعدگی
    -درد در حین نزدیکی
    -خونریزی های سنگین در طول قاعدگی
    -عفونت هایی ممکن است در گلو، چشم و یا مقعد ایجاد شود و ممکن است علائمی در این بخش های بدن ایجاد شود.
۵- هپاتیت B: برخی خانم ها در اثر ابتلا به این عفونت علامتی ندارند، اما ممکن است برخی علائم در بیماران دیده شود:
    -تب با درجه پایین
    -سردرد و درد ماهیچه ای
    -احساس خستگی
    -از دست دادن اشتها
    -معده درد و استفراغ
    -اسهال
    -رنگ تیره ادرار و حرکات روده
    -درد در ناحیه شکم
    -رنگ زرد در پوست و بخش سفید چشم ها
۶- ایدز/ اچ آی وی – HIV/AIDS: برخی خانم ها در اثر ابتلا به این نوع عفونت، ممکن است تا ده سال و یا حتی بیشتر علامتی از خود نشان ندهند. نیمی از افراد مبتلا به ایدز ۳ تا ۶ هفته بعد از آلوده شدن، علائمی شبیه آنفلوآنزا از خود نشان می دهند. این علائم می تواند ماه ها و یا حتی سالها قبل از شروع بیماری ایدز در فرد باقی بماند، برخی از این علائم عبارت است از:
    -تب و تعریق شبانه
    -احساس خستگی
    -کاهش وزن سریع
    -سردرد
    -تورم غدد لنفاوی
    -اسهال، تهوع و درد در ناحیه معده
    -زخم هایی در دهان، ناحیه واژن و مقعد
    -سرفه های خشک
    -راش های پوستی و پوسته پوسته شدن
    -از دست دادن حافظه کوتاه مدت
خانم ها ممکن است چنین علائمی را نشان دهند:
    -ابتلا به عفونت های قارچی و سایر عفونت ها در ناحیه واژن و از جمله عفونت های STI
    -بیماری التهابی لگن (PID) که با درمان بهتر نمی شود
    -تغییرات در چرخه قاعدگی
۷- ویروس پاپیلومای انسانی (HPV): برخی خانم ها در اثر ابتلا به این عفونت علامتی را نشان نمی دهند، اما برخی از علائم عبارت است از:
    زگیل های قابل مشاهده در ناحیه واژن و هم چنین ران ها: این زگیل ها می تواند برآمده، مسطح، به تنهایی یا گروهی، کوچک یا بزرگ باشد و حتی برخی اوقات ظاهری شبیه به گل کلم پیدا می کند.
    توده هایی در دهانه رحم و واژن که اغلب قابل رویت نیستند.
انواع ویروس پاپیلومای انسانی:
هرپس تناسلی: علائم این عفونت عبارت است از:
    خارش در ناحیه واژن
    پیدا کردن lice و یا تخم های آن
سیفیلیس: سیفیلیس در طول چند مرحله پیشرفت می کند. علائم سیفیلیس مرحله اول عبارت است از:
    وجود زخمی بدون درد که ۱۰ تا ۹۰ روز بعد از عفونت ظاهر می شود. این زخم می تواند در ناحیه واژن، دهان و یا سایر بخش های بدن باشد. زخم ها خود به خود از بین می روند.
اگر عفونت درمان نشود، وارد مرحله دوم می گردد. این مرحله ۳ تا ۶ هفته بعد از ظاهر شدن زخم ها آغاز می شود. علائم مرحله دوم عفونت عبارت است از:
    راش های پوستی همراه با لکه های قهوه ای یا قرمز روی دست ها و پاها که خارشی ایجاد نمی کند و خود به خود از بین می رود.
    -تب
    -زخم در گلو و تورم غدد
    -ریزش موی تکه ای
    -سردرد و درد ماهیچه
    -از دست دادن وزن
    -خستگی
در مرحله نهان، علائم از بین می رود اما ممکن است بازگردد. بدون درمان هم این احتمال وجود دارد که عفونت به مرحله آخر وارد شود و هم ممکن است چنین اتفاقی نیافتد. در مرحله آخر، علائم با آسیب به ارگان های درونی مانند مغز، اعصاب، چشم ها، قلب، عروق خون، کبد، استخوان ها و مفاصل مرتبط است. برخی افراد در اثر ابتلا به این عفونت جان خود را از دست می دهند.
۸- تریکوموناس – Trichomoniasis: خیلی از خانم ها در اثر ابتلا به این عفونت علائمی بالینی مشخصی نشان نمی دهند، اما برخی علائم ۵ تا ۲۸ روز بعد از آلوده شدن بروز می کند:
    -ترشحات زرد، سبز یا خاکستری از واژن ( اغلب کف مانند است) همراه با بوی قوی
    -احساس درد در طول نزدیکی جنسی و دفع ادرار
    -خارش در ناحیه واژن
    -درد در ناحیه زیر شکم (که البته به ندرت اتفاق می افتد)

تشخیص بیماری های مقاربتی
هیچ آزمایش شناخته شده ای برای همه عفونت های مقاربتی وجود ندارد. در این مورد با پزشک خود مشورت کنید. او می تواند به شما توضیح دهد که شما به انجام چه آزمایش هایی نیاز دارید و این آزمایش ها چطور انجام می شود. چکاپ ها و آزمایشات مربوط به بیماری های مقاربتی می تواند شامل موارد زیر باشد:
    معاینه لگن: در این معاینه پزشک علائم عفونت اعم از وجود زگیل، ترشح و راش را بررسی می کند.
    آزمایش خون بیماری های مقاربتی: در این روش از افراد خون گرفته می شود تا وجود عفونت در بدن بیمار بررسی شود
    آزمایش ادرار
    نمونه برداری از مایعات و یا بافت: در این روش از ابزاری برای نمونه گیری استفاده می شود، سپس نمونه زیر میکروسکوپ بررسی شده و یا به آزمایشگاه فرستاده می شود.
این روش ها برای انواع زیادی از عفونت های مقاربتی استفاده می شود. بنابراین اگر شما معاینه لگن و یا تست Pap را انجام دهید، این اطمینان وجود ندارد که شما برای عفونت های مقاربتی آزمایش شده اید. در تست Pap تغییرات سلولی بررسی می شود، این تغییرات می تواند سرطانی و یا پیش سرطانی باشد. این تست در مورد HPV انجام می شود.
    شما می توانید در مطب پزشک برای بیماری های مقاربتی آزمایش دهید. اما همه پزشکان آزمایشات یکسانی انجام نمی دهند. در این مورد باید در مورد سابقه سلامت جنسی خود برای پزشک توضیح دهید تا مشخص شود انجام چه آزمایشی برای شما ضروری است و این آزمایش کجا باید انجام شود.

چه کسانی باید برای عفونت های مقاربتی باید تست دهند؟
اگر شما به لحاظ جنسی فعال هستید با پزشک خود در مورد چکاپ و آزمایشات مربوط به عفونت های مقاربتی صحبت کنید. این که چه آزمایشی باید انجام دهید و چند وقت یک بار باید آن را انجام دهید، عمدتا بستگی به سابقه جنسی شما و شریک جنسی شما بستگی دارد. صحبت کردن با پزشک در این مورد، ممکن است بسیار خصوصی به نظر برسد اما باید در این مورد با پزشک صادق بود، زیرا پزشک تنها از این طریق می تواند به شما کمک کند.
 
درمان بیماری های مقاربتی
درمان بستگی به نوع عفونت مقاربتی دارد. در برخی موارد، لازم است فرد داروهایی را مصرف کرده و یا تزریق کند. در برخی موارد امکان درمان وجود ندارد (مانند هرپس) و درمان فقط می تواند به تخفیف علائم کمک کند. تنها داروهایی را مصرف کنید که توسط پزشک برای شما تجویز و نسخه شده است. محصولاتی وجود دارد که ادعا می کند در درمان و پیشگیری از عفونت هایی مانند هرپس، کلامیدیا، پاپیلوما و HIV مفید است، اما این حقیقت ندارد و بی خطر بودن این محصولات هنوز مشخص نیست.

چه راه هایی برای پیشگیری از بیماری های مقاربتی وجود دارد؟
شما با توجه به اقداماتی که در ادامه لیست شده است، می توانید ریسک آلودگی به عفونت های مقاربتی را در خود کاهش دهید. هیچ استراتژی به تنهایی نمی تواند شما را از آلوده شدن به عفونت های مقاربتی حفظ کند. لازم است همزمان تمامی موارد ذکر شده را رعایت فرمایید.
۱- نداشتن نزدیکی جنسی پر خطر: مطمئن ترین راه برای محافظت از بیماری های مقاربتی تمرین خویشتن داری است. این بدان معناست که از داشتن ارتباط جنسی مقعدی، دهانی و یا واژینال با افراد مشکوک دوری کنید. به خاطر داشته باشید برخی انواع عفونت های مقاربتی مانند هرپس می تواند بدون داشتن رابطه جنسی نیز منتقل شود.
۲- وفادار بودن: داشتن رابطه جنسی با فردی که به لحاظ ابتلا به بیماری های جنسی تست شده و آلوده نیست، خطر آلوده شدن را کاهش می دهد. به یکدیگر وفادار باشید. این بدان معناست که تنها با یک نفر رابطه جنسی داشته باشید.
۳- استفاده از کاندوم: در حین رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید. کاندوم های لاتکس محافظت خوبی دارند. در صورت حساسیت نسبت به لاتکس می توانید از کاندوم های polyurethane استفاده کنید. در مورد نزدیکی از طریق واژن، مرد یا زن می توانند از کاندوم استفاده کنند.
    روش های کنترل بارداری، مانند قرص های ضد بارداری، دیافراگم، داروهای تزریقی و ایمپلنت شما را از بیماری های مقاربتی محافظت نخواهد کرد. اگر شما از این روش ها استفاده می کنید، علاوه بر آن از کاندوم نیز استفاده نمائید.
    قبل از داشتن رابطه جنسی با شریک جنسی خود در مورد عفونت های مقاربتی و استفاده از کاندوم صحبت کنید.

بیماری های مقاربتی
تشخیص زودهنگام و به موقع بیماری های مقاربتی بدان معناست که درمان می تواند به درستی پیش رود. درمان به موقع تاثیرات STI را محدود می کند و از انتشار آن جلوگیری می کند. محققین به دنبال راه های بهتری برای تست کردن STI هستند. آن ها در حال بررسی این موضوع هستند که چرا خیلی از عفونت های STI علائمی ندارد و همین سبب به تاخیر افتادن تشخیص می شود. محققین در حال ایجاد راه های جدید برای درمان هستند. برای مثال برخی افراد به انواعی از gonorrhea آلوده اند که به درمان خوب پاسخ نمی دهد. بنابراین دانشمندان روی ایجاد آنتی بیوتیک های جدیدتر متمرکز شده اند. در مورد مثالی از تحقیقات موفق می توان به تحقیقی اشاره کرد که روی داروهای جدیدی برای درمان HIV متمرکز است.
افزایش سن از دو جهت می تواند در کاهش شانس انزال و ارگاسم مردان مؤثر واقع شود.
افزایش سن از دو جهت می تواند در کاهش شانس انزال و ارگاسم مردان مؤثر واقع شود. اول اینکه با افزایش سن، آلت مرد به تحریک بیشتری نیاز دارد تا به انزال و ارگاسم برسد که البته مسئله ای کاملاً طبیعی است.
رابطه جنسی لذت بخش یکی از پایه های مهم زندگی زناشویی موفق است. چه عواملی می توانند مانع رسیدن مرد به انزال و ارگاسم و لذت جنسی مردان شوند؟ تا به حال برای شما این سوال پیش آمده علت ارضا نشدن مردان چیست ؟

عواملی که نمی گذارد مردان از رابطه جنسی شان لذت ببرند 
بسیاری از زوجهای جوان به دلیل عدم آشنایی و در پاره ای از موارد نبود آگاهی کا فی درباره نحوه برخورد با روابط عاطفی و زناشویی بین همسران ، با مشکلاتی مواجه هستند، که متاسفانه این مشکلات در برخی از موارد تبدیل به بحران های خانوادگی می گرد که آثار آن در معضلاتی همچون افزایش آمار طلاق در جامعه ، تنوع طلبی جنسی و…. قابل مشاهده می باشد .
همان قدر که همسرتان حق دارد از رابطه لذت ببرد، شما هم حق دارید. پس از او بخواهید که شما را طوری تحریک کند که به اوج لذت برسید. عوامل زیادی در این مسئله دخیل هستند که شناسایی صحیح آن ها می تواند به درمان بهتر کمک زیادی بکند. مهمترین عوامل شامل موارد زیر هستند:
استمناء
بعضی از مردها خودشان را تحریک می کنند آن هم به سبک و سیاقی که موجب شکل گیری یک شیوه ی خاص انزال و ارگاسم در آن ها می شود. این مردها وقتی با همسرانشان همبستر می شوند به مشکل بر می خورند چرا که همسران آن ها یا از آن سبک تحریکی مورد نظر بی اطلاع هستند و یا نمی توانند آن را به شکلی که خود مرد انجام می داد انجام دهند. در نتیجه مرد در رابطه با همسرش نمی تواند به انزال و ارگاسم برسد.
فشارهای روانی
عصبانی بودن از همسر، ترس از حامله شدن او و باورهای جنسی غلط که در فرهنگ های مختلف رایج هستند نیز می توانند رسیدن شما به انزال و ارگاسم را با مشکل مواجه کنند.
نگرش «دهنده بودن»
معاشقه شامل داد و ستد لذت است، اما بعضی از مردها تحت تأثیر آموخته هایشان فکر می کنند صرفاً باید دهنده لذت به همسرشان باشند و این کار را مهمترین وظیفه جنسی خود تلقی می کنند. مردانی که این باور را دارند در حین رابطه عمدتاً روی تجربه همسرشان تمرکز می کنند. این کار باعث می شود که تمرکز جنسی آن ها از روی خودشان برداشته بشود و در نتیجه نتوانند به انزال و ارگاسم دست پیدا کنند.
داروها
بعضی اقلام دارویی مثل برخی داروهای روانپزشکی، مسکن ها، داروهای پرفشاری خون و بعضی داروهای دیگر ممکن است مانع رسیدن مرد به انزال و ارگاسم بشوند.
افزایش سن
افزایش سن از دو جهت می تواند در کاهش شانس انزال و ارگاسم مردان مؤثر واقع شود. اول اینکه با افزایش سن، آلت مرد به تحریک بیشتری نیاز دارد تا به انزال و ارگاسم برسد که البته مسئله ای کاملاً طبیعی است، اما برای برخی از مردها نگرانی هایی ایجاد می کند که احتمال نرسیدن آن ها به انزال و ارگاسم را تقویت می کند. دوم اینکه با افزایش سن، ماهیچه های کف لگن که در انزال و ارگاسم مؤثر هستند ضعیف می شوند و این هم مانعی دیگر برای رسیدن آن ها به مرحله نهایی رابطه به شمار می رود.
بیماری ها
بیماری های نورولوژیک مثل دیابت و ام.اس می توانند به اعصاب کنترل کننده ی انزال و ارگاسم آسیب بزنند. همچنین جراحی بزرگی خوش خیم پروستات نیز، گرچه روی ارگاسم تأثیری ندارد، اما می تواند انزال را به شدت کاهش بدهد. 
 
چه کار کنید تا به انزال و ارگاسم برسید؟
همان طور که قبلاً گفتم مشکل مردها در رسیدن به انزال و ارگاسم، یک مشکل غیر قابل حل نیست و راهکارهای زیادی می توانند در رفع این مسئله به شما کمک کنند. بخشی از این راهکارها را خودتان می توانید انجام دهید و برخی دیگر را باید زیر نظر پزشک پیگیری کنید.

برخی از مهم ترین این راهکارها از این قرارند
۱ – با پزشک تان مشورت کنید 
قبل از هر کاری باید بدانید که چه مقدار از مشکل تان مربوط به جسمتان است. برای مثال باید بفهمید که آیا عفونتی دارید که به این مشکل منجر شود و یا مثلاً آیا داروهایی که مصرف می کنید در این قضیه نقش دارند یا نه. شاید هم یک بیماری زمینه ای که هنوز متوجه آن نشده اید، مثل دیابت، علت مشکلتان باشد.
۲ – نرمش های کِگِل را انجام دهید 
این تمرینات ساده، به تقویت عضلات کف لگنتان کمک می کنند و در نتیجه موجب افزایش احتمال انزال و ارگاسم شما می شوند.
۳ – نیازهای جنسی تان را مشخص کنید 
برای یک رابطه جنسی خوب، مردها هم مثل زن ها به مقدمه چینی و پیش نوازش نیاز دارند. به خصوص وقتی که سن شما بالا می رود، اهمیت این مسئله هم بیشتر می شود. سعی کنید مقدماتی را که دوست دارید شناسایی کنید.
۴ – لذت را «داد و ستد» کنید 
همانقدر که همسرتان حق دارد از رابطه لذت ببرد، شما هم حق دارید. پس از او بخواهید که شما را طوری تحریک کند که به اوج لذت برسید. 
۵ – به همسرتان آموزش بدهید 
اغلب مردهایی که در تجربه انزال و ارگاسم در طی یک شکل رایج رابطه مشکل دارند، به شیوه های دیگر می توانند به لذت برسند. این شیوه ها را به همسرتان یاد بدهید و با گذاشتن دست او روی بدن تان دقیقاً به او نشان بدهید که چه کارهایی باید بکند.
۶- نفس عمیق بکشید 
این کار سیستم عصبی شما را آرام می کند و باعث مؤثر شدن تحریک ها و افزایش احتمال رسیدن شما به انزال و ارگاسم می شود.
۷ – خیال پردازی های جنسی تان را بیشتر کنید.
سعی کنید در رابطه زناشویی با همسرتان خیال پردازی های جنسی خود را افزایش دهید.
۸ – با یک متخصص درمان جنسی مشورت کنید
اگر اقدامات بالا مؤثر نبودند، به یک درمانگر جنسی مراجعه کنید. او می تواند به شما کمک کند تا مشکل تان را حل کنید.
در سن ۴۰ سالگی ممکن است که به دلیل تغییر در میزان هورمون‌ها میل جنسی تان کاهش پیدا کند.
در سن ۴۰ سالگی ممکن است که به دلیل تغییر در میزان هورمون‌ها میل جنسی تان کاهش پیدا کند، دیرتر به اوج لذت جنسی برسید و در حین رابطه جنسی احساس ناراحتی کنید. به گفته متخصصین برای اینکه احساس رضایت و لذت بیشتری داشته باشید بهتر است بیشتر خود را تحریک کرده یا اینکه بر لذت جنسی خود تمرکز کنید.

ممکن است علاقه بیشتری نشان دهید
گفته می‌شود که افراد در ۴۰ سالگی به انجام رابطه جنسی علاقه و تمایل بیشتری نشان داده و آن را با انگیزه بیشتری انجام دهند. معمولاً زوجین در این سن باهم احساس راحتی بیشتری داشته، اعتمادبه‌نفس جنسی بیشتری نشان داده و برای انجام کارهای نامتعارف و جدید آماده‌تر باشند، زیرا در این سن به هم نزدیک‌تر بوده و دوست دارند رابطه جنسی بااحساس و پرمعنی داشته باشند.

باید به سلامت قلب خود توجه کنید
منظورمان زندگی عاشقانه‌تان نیست. وضعیت قلب در رابطه جنسی تأثیر دارد. به همین دلیل برای اینکه رابطه جنسی بهتری داشته باشید باید به سلامت فیزیکی خود توجه کنید. اگر سلامت قلبتان بیشتر باشد دران صورت انرژی بیشتری داشته، اعتمادبه‌نفستان بیشتر است و رابطه جنسی بهتری خواهید داشت.

ممکن است آرام‌تر شوید و هیچ اشکالی ندارد
با افزایش سن ممکن است میل جنسی‌تان کاهش یابد و در این زمینه آرام‌تر شوید. معمولاً در آغاز رابطه و در سنین جوانی افراد برای انجام رابطه جنسی آماده‌تر هستند، یکدیگر را تحریک و آمده کرده و برای این کار هیجان بیشتری دارند، اما با افزایش سن این نشانه‌ها کمتر شده و فرد آرام‌تر می‌شود. مشکل اینجاست که افراد در این سنین دراین‌باره باهم صحبت نمی‌کنند درصورتی‌که بهتر است با یکدیگر و یا یک متخصص دراین‌باره صحبت کنند.

اگر تلاش می‌کنید بچه‌دار شوید رابطه جنسی‌تان خسته‌کننده خواهد شد
با کاهش کمیت و کیفیت تخمک زنان پس از ۴۰ سالگی توانایی باروری آنان کاهش می‌یابد. اگر می‌خواهید تعداد اعضای خانواده‌تان را گسترش دهید بهتر است از روش‌های درمانی کمک بگیرید و یا تعداد دفعات رابطه جنسی خود را افزایش دهید. در این صورت ممکن است رابطه جنسی‌تان خسته‌کننده شود.

زنان سریع‌تر به ارگاسم می‌رسند
متخصصان معتقدند زنان بالای ۴۰ سال در رابطه جنسی لذت بیشتری کسب کرده و با استفاده از تجارب قبلی، اعتمادبه‌نفس و راحتی، زودتر به ارگاسم می‌رسند. در حقیقت بسیاری از زنان وارد دومین مرحله تجربه جنسی‌شان خواهند شد، آن‌ها می‌دانند که می‌خواهند به چه لذتی برسند و برای رسیدن به آن خجالت نمی‌کشند.

مردان توانایی بیشتری دارند
باوجود کاهش هورمون‌ها در این سن، مردان بالای ۴۰ سال توانایی جنسی بیشتری داشته و می‌توانند رابطه جنسی طولانی‌تری داشته باشند. در حقیقت می‌توانند ارگاسم خود را به تأخیر بیندازند. در این صورت می‌توانند لذت بیشتری کسب کنند.

می‌توانید از روغن یا کرم استروژن استفاده کنید
به دلیل کاهش هورمون‌ها در سنین ۴۰ سالگی زنان به خشکی واژن دچار می‌شوند. کاهش سطح استروژن و عادت ماهیانه نامنظم می‌تواند باعث ناراحتی رابطه جنسی شود. دیواره وازن خشک‌تر، ملتهب‌تر و حساس‌تر خواهد شد. برخی از پزشکان معتقدند که می‌توانید از روغن یا کرم‌های استروژن استفاده کنید.

بیشتر در معرض ابتلا به بیماری‌های مقاربتی قرار دارید
شاید افراد ۲۰ ساله بیشتر نگران ابتلا به بیماری‌های مقاربتی باشند اما حقیقت این است در افراد بالای ۴۰ سال امکان ابتلا به این بیماری‌ها افزایش می‌یابد. متخصصان معتقدند استفاده از داروهای اختلال نعوظ، نیاز کمتر به پیشگیری از بارداری و حساسیت دیواره واژن، بدن زن را به بیماری و عفونت حساس‌تر می‌کند. بنابراین حتی اگر نگران بارداری نیستید بهتر است از کاندوم استفاده کنید.

مردان بهتر است برای مقابله با اختلال نعوظ کاری انجام دهند
مردان با رسیدن به سن ۴۰ سالگی به اختلال نعوظ دچار می‌شوند. ممکن است نعوظ آن‌ها بی‌ثبات بوده و بافاصله رخ دهد. به همین دلیل مردان پیش از استفاده از داروهای درمان اختلال نعوظ مانند ویاگرا و سیالیس، بهتر است به تغییر در سبک زندگی خود روی بیاورند. مطالعات نشان می‌دهد که ورزش کردن یا مصرف غذاهای سرشار از فلاونوئیدها (شاه‌توت، شراب قرمز، آلبالو و تربچه) احتمال اختلال نعوظ را کاهش می‌دهد. رفتن به باشگاه و ورزش می‌تواند در رفع این مشکل مؤثر باشد.

ممکن است نیاز باشد که به اشکال دیگر نزدیکی تمرکز کنید
رابطه جنسی لذت‌بخش است اما ممکن است به اشکال دیگر لذت هم توجه کنید. توجه زیاد به رابطه جنسی می‌تواند آن را به یک فعالیت روتین تبدیل نموده و لذتان را کاهش دهد. به لذت و ارتباط میان خود و همسرتان تمرکز کنید. یاد بگیرید که عجله نکنید و به چیزهایی که دوست دارید فکر کنید. رابطه جنسی در میان‌سالی می‌تواند یک تجربه لذت‌بخش باشد نه یک لذت سریع و فوری.

بر رابطه‌تان تمرکز کنید
در سنین پس از ۴۰ سالگی دیگر نباید نگران مراقبت از فرزندانتان باشید و بهتر است به همسرتان فکر کنید. در این سن که دیگر لازم نیست مراقب فرزندتان باشید یا به شغل خود فکر کنید می‌توانید رابطه احساسی زیبایی باهمسر خود برقرار کنید. متخصصین توصیه می‌کنند در این سن باهمسر خود به سفر بروید یا باهم قرارهای عاشقانه ترتیب دهید.

رابطه جنسی هنوز برایتان مهم است
اگرچه در این سن به نظر می‌رسد که دیگر به رابطه جنسی اهمیت نمی‌دهید اما مطالعات نشان می‌دهد که ۸۵ درصد زنان بالای ۴۰ سال هنوز به رابطه جنسی اهمیت زیادی می‌دهند. برای اینکه رابطه جنسی‌تان کاهش پیدا نکند باید مراقب آن باشید، به رابطه‌تان اهمیت بدهید، به هم متعهد باشید. در آغوش کشیدن هم، بوسیدن و قرار گذاشتن را فراموش نکنید. با انجام این کارها به همسرتان نشان می‌دهید که هنوز برایتان مهم است، حتی اگر در رابطه‌تان مشکلی وجود دارد می‌توانید آن مشکل را از بین ببرید.
قرص های ضدبارداری مثل قرص های دیگر از چند نوع قرص تشکیل شده است.
درباره مصرف قرص های ضدبارداری همیشه بحث های گوناگونی مطرح می شود، اکثر افراد عقیده بر مضر بودن این قرص ها دارند و مصرف آن را نهی می کنند و برخی هم خوردن آن را به دردسر باردار شدن ترجیح می دهند. به طور کلی همه ی اشخاص نباید از قرص ضدبارداری استفاده کنند. مثلا اشخاصی که شرایط خاص دارند باید حواسشان باشد که با پزشک متخصص صحبت کنند. در این مقاله اشخاصی که نباید قرص ضدبارداری مصرف کنند را معرفی می کنیم. به شما توصیه می کنیم قطعاً این مقاله را مطالعه کنید.

اشخاصی که نباید قرص ضدبارداری مصرف کنند!
در دنباله ی این پست اشخاصی که نباید قرص ضدبارداری مصرف کنند را می شناسید، در صورتی که شما هم جز این گروه از اشخاص هستید، به شما توصیه می کنیم قطعاً با پزشک متخصص صحبت کنید. مصرف قرص های ضد بارداری در زمان کوتاه برای مثال ۳ تا ۶ ماه معمولا مشکلی ایجاد نمی کند.
بهتر است همیشه از قرص هایی با دوز پایین از جمله یاسمین، یاز، مارولون، دیان ۳۵ یا نوع ایرانی آنها مانند سیپروترون کامپاند یا LD استفاده شود. در صورتی که این داروها در شخص جواب داد دیگر نیازی به استفاده از قرص های قوی مثل HD وجود ندارد. قبل از تجویز قرص باید:
سابقه خانوادگی شخص پرسیده شود که نباید دیابت و فشار خون داشته باشد، وزنش خیلی بالا نباشد، بهتر است سیگار نکشد و سابقه بیماری فلبیت یا لخته شدن خون هم نداشته باشد به این دلیل که این قرص ها می توانند موجب افزونی لخته یا ترمبوز در بدن شود به خصوص در اشخاص مبتلا به فلبیت می توانند منجر به سکته مغزی، سکته قلبی یا ترومبوز در پاها شوند.
همین طور شخصی که قرص ضدبارداری می خورد و برای مثال دست یا پایش می شکند و مجبور می شود مدتی بی حرکت باشد بیشتر در خطر ترومبوز قرار دارد تا شخصی که قرص مصرف نمی کند. علاوه براین کسانی که می خواهند عمل جراحی شوند قطعاً باید از یک ماه قبل مصرف قرص را قطع کنند چون احتمال دارد اقطعاًل ترومبوز بعد از جراحی در عروق شان زیاد شود.
این داروها بعضی وقتها سردردهای میگرنی را تشدید می کنند یا حتی به وجود می آورند به این دلیل که پروژسترون موجب احتباس آب در بدن می شود. استروژن موجود در قرص نیز بعضی وقتها موجب بزرگتر و دردناک شدن سینه ها می شود. در صورتی که بیمار می خواهد قرص را دراز مدت مصرف کند:
قطعاً باید ۳ ماه بعد از شروع مصرف، سطح چربی های بدنش از جمله کلسترول و تری گلیسیرید و همین طور قند خونش را اندازه گیری کند به این دلیل که این قرص ها در تعداد کمی از اشخاص می تواند موجب افزونی چربی ها و قند خون شوند که در صورتی که این مشکلات با رژیم غذایی همزمان، اصلاح نشوند باید مصرف قرص قطع شود.

انواع قرص ضدبارداری
قرص های ضدبارداری مثل قرص های دیگر از چند نوع قرص تشکیل شده است. قرصهای ضدبارداری از ۲ بخش هورمونی کاملا مختلف تشکیل شده اند. ماده اثر گذار آنها اتینیل استرادیول است و قسمت دوم آنها از پروژسترون تشکیل شده است. از آنجایی که بخش اتینیل استرادیول معمولا در همه قرصها ثابت است:
قرصها برحسب اینکه حاوی چه مقدار از این ماده باشند به قرصهایی با دوز بالا یا پایین تقسیم بندی می شوند. قسمت پروژسترونی قرصها هم قابل تغییر است و انواع مختلفی دارد.
loading

شما میتوانید 5 خبرگزاری را پین کنید

می توانید یکی از خبرگزاری ها از حالت پین درآورده و مجددا تلاش کنید

بستن