همسر بنده الان تو ماه پنجم بارداریشه تو سه ماهه اول بدون اینکه پزشکش تجویز کنه به مدت حدود ۲۰ روز روزانه ۱ عدد پرگناکر و ۱ عدد کلسیکر و ۱ عدد کپسول فرودین مصرف کرده.
 سوال مخاطب نی‌نی‌بان: همسر بنده الان تو ماه پنجم بارداریشه تو سه ماهه اول بدون اینکه پزشکش تجویز کنه به مدت حدود ۲۰ روز روزانه ۱ عدد پرگناکر و ۱ عدد کلسیکر و ۱ عدد کپسول فرودین مصرف کرده و بعد از مراجعه به پزشکش و مشورت باهاش متوجه شد که نباید تو سه ماه اول بارداری بجز فولیک اسید چیز دیگه ای مصرف میکرد و پزشکش گفت ممکنه باعث اوتیسم بشه.
الان تو ماه پنجمه و سونو گرافی هاش خوب بوده ولی من بعنوان پدر خیلی نگرانم که نکنه بچه ام بخاطر اون داروهای تقویتی خدایی نکرده نقصی پیدا کنه. لطفا از عوارض احتمالی مصرف داروهای ذکر شده در سه ماهه اول بارداری میفرمایید؟ 
 
پاسخ دکتر فریبا الماسی، متخصص زنان، استاد دانشگاه و فلوشیپ جراحی لاپاراسکوپی:
در سه ماهه اول بارداری فقط فولیک اسید مصرف می شود ولی مصرف این مکمل ها در سه ماهه اول مشکلی ایجاد نمی کند. جای نگرانی نیست.
اگر همین حالا سرتان را بچرخانید و به آدم‌های اطرافتان نگاه کنید، بدون تردید یک یا چند فرد مبتلا به اختلالات غده تیروئید را مشاهده می‌کنید.
اگر همین حالا سرتان را بچرخانید و به آدم‌های اطرافتان نگاه کنید، بدون تردید یک یا چند فرد مبتلا به اختلالات غده تیروئید را مشاهده می‌کنید. شیوع روزافزون این اختلالات در جهان و ناآگاهی بسیاری از مبتلایان از دچار بودن به آن، بهانه خوبی بود تا یک هفته در سال به عنوان هفته جهانی تیروئید معرفی و در آن هفت روز، بیشتر از دیگر روزهای سال برای اطلاع رسانی در مورد انواع بیماری‌های تیروئید و راه‌های کنترل و درمان آن تلاش ‌شود.
۲۱ تا ۲۸ می (۳۱ اردیبهشت تا ۷ خرداد) به نام هفته جهانی افزایش آگاهی در مورد تیروئید نامگذاری شده و روز ۲۵ مه (۴ خرداد) به طور خاص، روز جهانی تیروئید (World Thyroid Day) نام گرفته است. ما هم در آستانه این روز، کلیاتی را در مورد ابتلا به این اختلالات در دوران بارداری با شما در میان می‌گذاریم و می‌گوییم که کدام نشانه‌ها، مبتلا بودنتان به آن را فاش می‌کنند.
 
چرا اختلال تیروئید در بارداری مهم است؟
ترشح میزان کافی هورمون تیروئید برای رشد طبیعی جنین در ۳ ماه اول ضروری هستند. از آنجا که ممکن است مادر به کم کاری و پرکاری تیروئید مبتلا باشد، همه زنان باید در ماه‌های قبل از بارداری و در جریان نه ماه انتظار، سطح این هورمون را با وسواس کنترل کنند.
بیماری‌های تیروئید - پرکاری و کم کاری تیروئید - در بارداری نسبتا رایج هستند، اما آنچه مهم است، نه ابتلا به آنها بلکه کنترل و درمانشان است. غده تیروئید که در قسمت جلویی گلوی شما قرار گرفته، میزان این هورمون را تنظیم می‌کند و از همین طریق، متابولیسم بدنتان را کنترل می‌کند. فعالیت مناسب سیستم قلبی و عروقی، اعصاب، دمای بدن و بسیاری از فرایندهای دیگر بدنتان، وابسته به این هورمون است و کمتر از میزان ترشح شدن یا بیش از اندازه تولید شدنش، می‌تواند مشکلات جدی را برای بدن و سیستم عصبی‌تان ایجاد کند.
 
چرا جنین در خطر است؟
مغز جنینی که در رحم شما خانه کرده، برای رشد به این هورمون نیاز دارد و اگر بدنتان در حد تعادل آن را تولید نکند، سیستم عصبی فرزندتان به طور طبیعی و کامل تشکیل نمی‌شود. از آنجا که تا هفته دوازدهم بارداری، هنوز غده تیروئید در جنین شکل نگرفته، کنترل دقیق میزان تولید این هورمون در بدن مادر، در سه ماهه اول بارداری اهمیت زیادی دارد.
 
تیروئیدتان پرکار است؟
ناراحتی و عصبی‌مزاج شدن، گریه‌های مداوم و استفراغ کردن‌هایتان را همیشه به عنوان علایم طبیعی دوران بارداری تلقی نکنید. این نشانه ممکن است از ابتلای شما به هایپرتیروئیدیسم یا پرکاری غده تیروئید خبر دهد. علایم این اختلال معمولا با کاهش وزن همراه می‌شود و اگر سریع‌تر برای کنترل و درمان آن تلاش نکنید، هم شما و هم جنینتان در معرض خطرات جدی قرار می‌گیرید.
بیماری‌های مربوط به غده تیروئید در بارداری، احتمال زایمان زودرس یا دچار شدن مادر به پره اکلامپسی (افزایش شدید فشار خون یا مسمومیت بارداری) را افزایش می‌دهد. این مادران بیشتر در معرض سقط جنین هستند و احتمال اینکه فرزند کم‌وزنی را به دنیا بیاورند بالاست. افزایش ضربان قلب یا نامنظمی آن، حساسیت به دمای گرم و خستگی شدید از نشانه‌های شایع هایپرتیروئیدیسم هستند. مادرانی که به این اختلال دچار شده‌اند، معمولا زودتر از کوره در می‌روند، تهوعشان حتی در ماه‌های میانی و پایانی بارداری کنترل نمی‌شود، دست‌هایشان می‌لرزد، خوب نمی‌خوابند و بیشتر از انتظار وزن کم یا زیاد می‌کنند.

تیروئیدتان کم کار است؟
یبوست، دشواری تمرکز یا مشکلات حافظه، حساسیت به هوای سرد، گرفتگی عضلات، درد مفاصل، خشکی پوست و گرفتگی صدا از علایمی هستند که کم‌کار بودن غده تیروئید را فاش می‌کنند.
شاید دچار بودن به اختلالات غده تیروئید، به اندازه تلاشی که مادر و پزشک برای کنترل آن می‌کنند، اهمیت نداشته باشد. معمولا پزشکان در ماه‌های بارداری، برای مادران مبتلا به این مشکلات، دوز مشخصی از داروها مانند لووتیروکسین را تجویز می‌کنند. البته نباید فراموش کرد که نه تنها مصرف هر روزه دوز توصیه شده، بلکه زمان مصرف کردن آن هم در حفظ سلامت مادر و جنین اهمیت زیادی دارد. برای مثال برخی مکمل‌های ویتامینی و مواد معدنی مانند آهن و کلسیم، جذب هورمون تیروئید در بدن را مسدود می‌کنند و ضروری است که مادران داروی تجویز شده را ۴-۳ ساعت بعد از مصرف این مکمل‌ها مصرف کنند.
 
چرا این اتفاق می‌افتد؟
شایع ترین علت پرکاری تیروئید در مادران باردار، بیماری اختلال خود ایمنی گریوز است. در این اختلال، بدن آنتی بادی به نام ایمونوگلوبولین را تولید می‌کند که تحریک کننده تیروئید (TSI) است و باعث ترشح بیش از اندازه آن می‌شود.
شایع ترین علت کم‌کاری تیروئید نیز اختلال خود ایمنی دیگری به نام تیروئیدیت هاشیموتو است. در صورت ابتلای مادر باردار به این اختلال، بدن او به اشتباه به سلول های غده تیروئید حمله می‌کند و زمینه را برای کم کار شدن آن فراهم می‌کند.
با این وجود، همیشه اختلالات خودایمنی باعث دچار شدن به بیماری‌های مربوط به غده تیروئید نمی‌شوند و گاهی مادران، این بیماری را از قبل از شروع بارداری، با خود به این ماه‌ها می‌آورند.
من هفته نهم بارداری هستم. ویار ندارم. احساس تهوع دارم اما خیلی کم. بیشتر نسبت به غذا بی میلم.
 سوال مخاطب نی‌نی‌بان: من هفته نهم بارداری هستم. ویار ندارم. احساس تهوع دارم اما خیلی کم. بیشتر نسبت به غذا بی میلم. خصوصا گوشت و مرغ. همیشه احساس ضعف دارم. همش باید بخورم ولی با بی میلی. همیشه هم احساس گرسنگی دارم. راه حلی هست بشه احساس بهتری داشته باشم. واقعا عصبیم و عذاب وجدان دارم. این چیزایی که میخورم اونم با این بی میلی اصلا بدرد کوچولوم میخوره؟ 
 
پاسخ دکتر فریبا الماسی، متخصص زنان، استاد دانشگاه و فلوشیپ جراحی لاپاراسکوپی:
 دوست عزیز قطعا غذایی که می خورید به جنینتان می رسد و برای رشد و تکاملش لازم است ولی خودتان را محدود به غذای خاصی نکنید و هر غذایی که میل دارید و برایتان دل پذیر است مصرف کنید. بی میلی به غذا و تهوع و استفراغ معمولا تا پایان هفته ۱۶ بارداری برطرف خواهد شد.
با انجام فعالیت‌های بدنی و بالطبع بالارفتن آمادگی جسمانی، بسیاری از ناراحتی‌های رایج در دوره بارداری مثل واریس، کمردرد‌ها و درد‌های عضلانی می‌تواند کاهش پیدا کند.
با انجام فعالیت‌های بدنی و بالطبع بالارفتن آمادگی جسمانی، بسیاری از ناراحتی‌های رایج در دوره بارداری مثل واریس، کمردرد‌ها و درد‌های عضلانی می‌تواند کاهش پیدا کند. این امر باعث بالارفتن توان مادر شده و زایمان آسان‌تری را در پی خواهد داشت.
اگر می‌خواهید قبل از زایمان شرایط بدنی خوبی داشته باشید با مشورت پزشک خود یک برنامه ورزشی را در این دوران شروع کنید. به عنوان مثال برنامه‌ای منظم از تمرینات هوازی (تا شش ماهگی) و پس از آن شدت آن را کم کنید. یک برنامه پباده‌روی ساده در سه ماه آخر بارداری نیز گزینه مناسبی برای شماست.

ورزش‌های بدون خطر در دوران بارداری
شنا: به دلیل اینکه وزن بدن در آب حمل می‌شود و حرکات بالستیک با چرخش‌های خطرناک ندارد، فعالیت مناسب برای شماست. شنا کمک می‌کند تا استقامت بدن افزایش یافته و عضلات شما آماده‌تر باشد. توصیه می‌شود در آب سرد شنا نکنید؛ به‌خصوص کسانی که استعداد ابتلا به گرفتگی عضلات را دارند.
پیاده‌روی: بسیاری این ورزش را مناسب می‌دانند و برای زنانی توصیه می‌شود که قبل از بارداری جزو افراد بی‌تحرک بوده‌اند.
جاگینگ (نرم دویدن – تند راه رفتن): بیشتر پزشکان توصیه می‌کنند کسانی این ورزش را انجام دهند که پیش از دوران بارداری نیز این کار را انجام می‌دادند.
تمرینات قدرتی: تمرین با وزنه‌های سبک مناسب شما است؛ این تمرینات راه مناسبی برای تقویت عضلات و مفاصل است.
حرکات کششی: این ورزش می‌تواند به سفت شدن ماهیچه‌ها کمک کرده و درصورت وجود هرگونه فشار روی مفاصل، شما را انعطاف‌پذیر نگاه دارد.
لازم به ذکر است در هفته‌های آخر دوران حاملگی فقط حرکات مخصوص برای تسهیل زایمان و تحت‌نظر یک مربی، بایستی صورت پذیرد.
اثر فعالیت ورزش بر مدت بارداری و زایمان
– کاهش عوارض بارداری و زایمان؛
– اضافه وزن کمتر در حین بارداری؛
– افزایش کار قلبی تنفسی مادر.

توصیه‌های ورزشی ویژه زنان باردار
– دسته کم سه بار در هفته ورزش کنید؛
– از انجام ورزش روی زمین‌های سفت و سخت خوداری کنید؛
– اگر پیش از بارداری جزو افراد کم‌تحرک بودید، برنامه ورزشی خود را به آرامی شروع کنید و به‌صورت تدریجی ادامه دهید.

چه زمانی باید فعالیت ورزشی را قطع کرد؟
چنانچه هر کدام از این علائم برای شما پیش آمد برنامه ورزشی خود را قطع و با پزشک مشورت کنید؛ احساس درد در ناحیه شکم و سینه؛ ورم ناگهانی در دست‌ها، پا‌ها یا صورت؛ سردرد شدید و پایدار؛ سرگیجه؛ گاهش چشمگیر فعالیت جنین؛ درد شدید در ناحیه لگن و ران؛ حالت تهوع؛ انقباضات رحمی؛ خونریزی؛ تپش قلب و تندشدن نفس‌ها.
 
نمونه‌ای ازتمرینات ورزشی در دوران بارداری
این تمرینات را حداقل ۳ بار در هفته انجام دهید؛ به صورت متناوب و یک روز در میان، با سطح شدت متوسط. عمل دم و باز دم را به خوبی در طی انجام تمرینات رعایت کنید. قبل از انجام تمرینات بهتر است با پزشک خود مشورت کنید.
حرکت نشستن به پشت
در حالت نشسته کف پاهایتان را به هم بچسبانید و از بدن دور کنید، در این حالت بالاتنه خود را صاف کنید و هر دو دست را به موازات هم، رو به جلو قرار دهید. به آرامی بدن خود را رو به عقب ببرید و چانه را به قفسه سینه نزدیک کنید؛ دقت کنید که حتماً بدن شما رو به عقب قوس بگیرد؛ سپس دست‌ها را روی سینه بگذارید و چانه را بیشتر به قفسه سینه نزدیک کنید. این حرکت را ۵ تا ۲۰ بار به مرور تکرار کنید. لازم به ذکر است که این تمرین تا ۳ ماهه اول بارداری باید صورت بگیرد.
حرکت پوش‌آپ روی دیوار
در مقابل دیوار با فاصله یک متر بایستید و دست‌ها را به دیوار تکیه دهید. با کمک دست به دیوار نزدیک شده و اجازه دهید گونه سمت چپ یا راست با دیوار تماس پیدا کند. سپس دور شوید.
این حرکت را نیز ار ۵ بار شروع کرده و به مرور به ۲۰ بار افزایش دهید.
حرکت لیفت همسترینگ
به صورت چهار دست و پا قرار بگیرید و در این حالت شکم را سفت کنید. اجازه ندهید شکم شما آویزان شود. پای راست را در امتداد کمر قرار دهید. حرکت را برای پای مقابل تکرار کنید.
حرکت لنگ روی چهار دست و پا
روی دست و پا به حالت چهار دست و پا قرار بگیرید. به آرامی کمر و شکم خود را بلند کنید؛ ستون فقرات شما باید در این حرکت بلند شود. در این حالت تا ۴ شماره بمانید؛ به آرامی به موقعیت اول برگردید. این حرکت نیز به مرور بین ۵ تا ۲۰ بار تکرار شود.
حرکت لیفت ران داخلی
به پهلوی چپ بخوابید. پای راست را در حالی که زانو را خم کرده‌اید نزدیک زانوی چپ قرار دهید. پای سمت چپ را در حالی که از دستتان کمک گرفته‌اید چند سانت بالا بیاورید؛ تا جایی‌که به شما فشار وارد نشود. سپس حرکت را از پایین به بالا تکرار کنید. جهت را عوض و حرکت را تکرار کنید.
حرکت لیفت خارجی ران
به پهلوی چپ خود بخوابید و زانوی چپ را خم کنید. دست را زیر سر خود قرار دهید. پای سمت راست خود را بالا بیاورید و مقداری به خارج بدن حرکت دهید و تا ۵ ثانیه نگه دارید. حرکت را برای پای مقابل تکرار کنید.
تقویت عضلات سینه و پشت
دست‌های خود را در مقابل سینه قفل کنید. سپس کف دست‌هایتان را رو به هم فشار دهید و تا ۵ شماره نگه دارید. بعد از این حرکت، در حالی‌که انگشتان دست را در هم قفل کرده‌اید، سعی کنید با فشار مقامتی آن‌ها را از هم جدا کنید؛ فقط فشار وارد کنید و از هم جدا نکنید؛ حرکت را تا ۵ شماره نگه دارید. این حرکت برای تقویت عضلات پشت شما مفید هستند.
تقویت عضلات شکم
به پشت روی زمین دراز بکشید. دست‌ها را در پشت سر خود قرار دهید؛ زانو‌ها خم و کف پا روی زمین باشد. زانوی راست را به حالت مورب بلند کنید؛ (مورب به طرف چپ) سپس بالاتنه خود را (سمت چپ) به طرف زانوی راست حرکت دهید؛ به طوری‌که آرنج دست چپ به زانو راست نزدیک شود. سپس به موقعیت اول برگشته و همین حرکت را برای دست و پای دیگر تکرار کنید؛ هدف این حرکت تقویت عضلات شکم؛ خصوصاً عضلات پهلو است. این حرکت را ۵ تا ۱۰ بار تکرار کنید. همچنین توجه داشته باشید که این حرکت صرفاً برای سه ماهه اول بارداری توصیه می‌شود.
حرکت پلیس
در حالت ایستاده قرار بگیرید و پا‌ها را حدوداً ۵۰ تا ۶۰ سانتیمتر از هم دور کنید؛ بالاتنه خود را صاف نگه داشته و زانو را اندکی خم کنید؛ سپس در همین وضعیت، باسن را رو به پایین حرکت دهید تا زانوهایتان خم و از هم دور شود. دقت کنید بالاتنه خود را خم کنید و تا آخر حرکت صاف نگه دارید؛ تمرکز شما روی عضلات پا باشد. در این وضعیت ۱۵ تا ۳۰ ثانیه بمانید، سپس به آرامی به وضعیت اول برگردید.
من هفته ۳۰ بارداری رو تموم کردم از اول بارداریمم نزدیکی نداشتم. هفته ای یکی دو بار نا خودآگاه توی خواب به ارگاسم میرسم.
سوال مخاطب نی‌نی‌بان: من هفته ۳۰ بارداری رو تموم کردم  از اول بارداریمم نزدیکی نداشتم اصلا هفته ای یکی دو بار نا خودآگاه توی خواب به ارگاسم میرسم که بعدش یکدفعه کل شکمم سفت سفت میشه که ۳ - ۴ ثانیه طول میکشه خیلی میترسم و ناراحتم و چون توی خوابه هیچ کنترلی ندارم روش این خطرناکه برای جنینم؟
 
پاسخ دکتر فریبا الماسی، متخصص زنان، استاد دانشگاه و فلوشیپ جراحی لاپاراسکوپی:
دوست عزیز اشکالی ندارد. نگران نباشید.
loading

شما میتوانید 5 خبرگزاری را پین کنید

می توانید یکی از خبرگزاری ها از حالت پین درآورده و مجددا تلاش کنید

بستن