حفاظت از هورالعظیم، وظیفه کیست؟


خوزستان در احاطه دود هورالعظیم این روزها، تالاب موسوم به «هورالعظیم یا هورالهویزه» که به‌صورت مشترک میان ایران و عراق قرار دارد، از حال و روز خوبی برخوردار نیست و مردم استان خوزستان را به‌شدت آزار می‌دهد. در همین رابطه، محققین ایرانی، به بررسی مسئولیت دولت‌های حاشیه تالاب هورالعظیم و رودخانه‌های تأمین‌کننده آب آن پرداخته‌اند.
حفاظت از هورالعظیم، وظیفه کیست؟

 به گزارش ایکنا؛ ایسنا نوشت: رودخانه‌ها منبع حیات، زندگی و تغییرات آب‌وهوایی‌اند. بیش از نیمی از مساحت جهان در محدوده حوزه‌های آبی مشترک قرار دارد بر همین اساس بهره‌برداری از آب‌های واقع در چنین حوزه‌هایی به‌خصوص در نواحی خشک و نیمه‌خشک مانند خاورمیانه غالباً اختلاف‌برانگیز است. رودخانه‌های مرزی و حوزه‌های آبریز، آینده مشترک دارند، آن‌ها از توسعه اقتصادی، اجتماعی و آینده بشریت حمایت می‌کنند. همان‌گونه که صاحب‌نظران می‌گویند، توسعه اقتصادی، امکان بهره‌برداری هرچه بیشتر از محیط زیست را می‌دهد که ازجمله می‌توان به احداث سدهای بزرگ اشاره کرد. اما باوجود تمام فوایدی که سدها دارند، نبود همکاری بین کشورهای اطراف رودخانه و رقابت بین آن‌ها برای بهره‌برداری هرچه بیشتر از منابع آبی سبب آسیب به اکوسیستم رودخانه و هر محیطی که حیاتش وابسته به آن است می‌شود.

در آخرین گزارش کمیسیون جهانی سد آمده است: « اگرچه ساخت سد از اهمیت قابل‌ملاحظه‌ای برای توسعه انسانی برخوردار است، اما در بیشتر موارد هزینه‌های غیرضروری و غیرقابل قبولی دارد، مخصوصاً از جهت اجتماعی و زیست‌محیطی بر دولت پایین‌دست و محیط‌زیست آن و منجر به جابه‌جاشدن مردم می‌شود.» در این خصوص، پژوهشی توسط پژوهشگران دانشگاه تهران به انجام رسیده که هدف از آن بررسی رژیم مسئولیت دولت‌های حاشیه تالاب هورالعظیم/هورالهویزه و رودخانه‌های تأمین‌کننده آب آن بوده است.

در این تحقیق سعی شده است به این سؤالات پاسخ داده شود که آیا دولت‌ها ملزم‌اند که از تالاب حفاظت کنند و در صورت مثبت‌بودن پاسخ، چه رژیم مسئولیتی بر آن‌ها حاکم است؟ تالاب هورالعظیم/هورالهویزه بخشی از تالاب دائمی آب شیرین در بین‌النهرین سفلی است که در مرز کشورهای ایران و عراق قرار دارد. مهم‌ترین منابع تأمین آب هورالعظیم/هورالهویزه رودخانه دجله در عراق و کرخه در ایران هستند و قسمت اعظمی از آن به دلیل اکتشاف نفت و ساخت سد در بالادست رودخانه خشک شده است.

بر همین اساس اهمیت این تحقیق با توجه به این موضوع که این روزها، بخش‌هایی از این تالاب دچار آتش‌سوزی‌های گسترده شده و مردم استان خوزستان را به‌سختی گرفتار کرده است، بیشتر می‌شود. بر اساس یافته‌های این بررسی پژوهشی، حاکمیت بر سرزمین از نشانه‌های استقلال است. این حاکمیت به‌حق انحصاری دولت‌ها برای اعمال اقدامات منجر می‌شود. اما در مقابل این حق، دولت، وظیفه حفاظت از منافع سایر دولت‌ها را نیز دارد.

به اعتقاد محققان، این منافع شامل اشخاص، اموال و محیط‌زیست سایر دولت‌ها نیز می‌شود. دکتر الهام امین‌زاده، استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران و دو همکار دیگرش، به‌عنوان مجریان این پژوهش می‌گویند: «حفاظت از منابع مشترک، همکاری مشترک طلب می‌کند و هرگونه اقدام یک‌جانبه بدون درنظرگرفتن مصالح و منافع سایر کشورها می‌تواند آثار زیان‌باری نه‌تنها در نسل کنونی، بلکه بر نسل‌های آتی همراه داشته باشد. این موضوع زمانی از اهمیت بیشتری برخوردار خواهد شد که محیط‌زیست را به‌منزله میراث مشترک بشریت لحاظ کنیم. امروزه دولت‌ها نگران تعارض منافعشان هستند که با کاربرد صنعتی رودخانه‌ها شکل می‌گیرد، لذا ضرورت ایجاب می‌کند تا بین منافع آن‌ها تعادل برقرار شود».

این محققین می‌افزایند: «تنها راه رسیدن به چنین توافقی، انعقاد یک موافقت‌نامه با لحاظ‌کردن منافع جمعی دولت‌هاست. این نکته باید مدنظر قرار گیرد که براساس کنوانسیون تنوع زیست‌محیـــطی که دولت‌های حاشیـــــه تالاب هورالعظیم/هورالهویزه و رودخانه‌های دجله و فرات، عضو آن هستند، در صورت بروز اختلاف می‌توانند به هریک از روش‌های حل‌وفصل اختلاف تعریف‌شده در مادة 27 کنوانسیون تنوع زیست‌محیطی، توسل جویند».

بر این اساس، از مهم‌ترین اقداماتی که دولت‌ها می‌توانند در حفاظت از تالاب‌ها انجام دهند، تعریف حفاظت از محیط‌زیست در قوانین داخلی خود و انعقاد موافقت‌نامه‌های دوجانبه و چندجانبه بدین‌منظور است. به‌عبارت‌دیگر، حفاظت از محیط‌زیست و ازجمله تالاب‌ها موضوع ملی و فراملی و نیازمند همکاری دولت‌ها در این زمینه است.

دکتر امین زاده و همکارانش اعتقاد دارند: «بر اساس یافته‌های این پژوهش، کشورهای حاشیه رود کرخه و دجله و تالاب هورالعظیم/هورالهویزه براساس حقوق بین‌الملل محیط‌زیست، مسئول محافظت از حیات و اکوسیستم آن، واردنشدن آسیب فرامرزی و همکاری در این زمینه‌اند. به‌عبارت‌دیگر، منابع مشترک، همکاری مشترک دولت‌ها را طلب می‌کند». این مطالعه پژوهشی، به‌صورت مقاله‌ای علمی پژوهشی در نشریه «مطالعات حقوق انرژی» متعلق به دانشگاه تهران به چاپ رسیده است.

این نشریه، بنابر ضرورت مطالعات و انتشار تحقیقات حقوقی مربوط به ابعاد حقوقی بهره‌برداری از انواع انرژی اعم از حفاظت از محیط‌زیست، سرمایه‌گذاری‌های خارجی، ایجاد قواعد حقوقی در سطوح داخلی و بین‌المللی، امنیت انرژی، و سایر مسائل مبتلابه کشورها، توسط مرکز مطالعات حقوق انرژی دانشکده حقوق و علوم‌سیاسی دانشگاه تهران منتشر می‌شود.

انتهای پیام

منبع: قرآن

شرکت بیش از60 هزار نفر در مسابقات قرآن و عترت علوم پزشکی


نماینده نهاد قرآن و عترت وزارت بهداشت با بیان اینکه سال گذشته بالغ بر 50 هزار نفر در جشنواره قرآن و عترت دانشگاه های علوم پزشکی سراسر کشور شرکت کردند، گفت: امسال با افزایش حدود 20 درصدی نسبت به سال گذشته رو به رو بودیم و آمار به بیش از 60 هزار نفر رسید.

به گزارش ایکنا؛ حوزه نوشت: یوسف افراش، نماینده قرآن و عترت وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی با بیان این که در کمک به  اجرای فعالیت های قرآنی دانشجویان، اساتید و کارکنان دانشگاه های علوم پزشکی سراسر کشور موفق بوده ایم، گفت: براساس برنامه ریزی به عمل آمده بیست و سومین جشنواره  قرآن و عترت وزارت بهداشت در حال برگزاری است و این جشنواره از روند به روبه روشدی برخوردار است.

وی از برگزاری اختتامیه بیست و سومین جشنواره قرآن و عترت وزارت بهداشت کشور از 18 الی  20 مهرماه در شهر زیبا کنار استان گیلان خبر داد و افزود: دانشگاه علوم پزشکی کاشان میزبان مرحله کتبی منتخبین این جشنواره با حضور بالغ بر 140 نفر از دانشجویان و اساتید 12 دانشگاه علوم پزشکی سراسر کشور در رشته های احادیث حدیث، پرسمان قرآنی، سبک زندگی اسلامی، احکام، حفظ موضوعی قرآن کریم، سیره معصومین(ع)، آشنایی با صحیفه سجادیه، ترجمه، تفسیر و آشنایی نهج البلاغه بود.

افراشی با بیان اینکه سال گذشته بالغ بر 50 هزار نفر در جشنواره قرآن و عترت دانشگاه های علوم پزشکی سراسر کشور شرکت کردند، ادامه داد: امسال با افزایش حدود 20 درصدی نسبت به سال گذشته رو به رو بودیم و آمار به بیش از 60 هزار نفر رسید.

وی با بیان این که در بیست و سومین جشنواره قرآن و عترت وزارت بهداشت بیش از 6 هزار و 462 نفر از اساتید و دانشجویان در حفظ یک جزء تا حفظ کل قرآن ثبت نام کرده اند، گفت: طی دو سال گذشته 300 الی 500 نفر در طرح نسیم بهشتی این وزارتخانه حافظین یک جزء الی 30 جزء ثبت نام کرده اند .

این مسئول فرهنگی به تاثیر بسیار زیاد فعالیت های قرآنی در تقویت بنیه علمی و دینی دانشجویان اشاره کرد و بیان داشت: آحاد مردم عزیز کشورمان به میزانی که با قرآن کریم انس بگیرند به همین میزان از تعالیم و فرهنگ قرآنی نیز در زندگی شان بهره مند می شوند.

نماینده نهاد قرآن و عترت وزارت بهداشت در پایان با تاکید بر اینکه دانشجویان علاوه بر کسب علم و مهارت آموزی درحوزه های تخصصی، به فعالیت قرآنی نیز بپردازند، گفت: با توجه به این که در آزمون کتبی مرحله کشوری بیست و سومین جشنواره قرآن و عترت وزارت بهداشت در کاشان، تعداد زیادی از پزشکان فوق تخصص کودکان، قلب و عروق، گوارش و ... شرکت کردند، قطعا هر کدام از این پزشکان می توانند موجبات ترغیب 40 نفر از دانشجویان تحت آموزش خود را در فعالیت های قرآنی فراهم کنند.

انتهای پیام

منبع: قرآن

گذر فرهنگ و هنری که بی‌حرمت شد/ لطفاً آلودگی فرهنگی ایجاد نکنید!


آلودگی فرهنگی‌اجتماعی حوالی پاتوق‌های فرهنگی هنری مانند مجموعه تئاتر شهر و ایرانشهر جدی است و رفت و آمد هنرمندان و خانواده‌ها را به این فضاها دچار مشکل کرده است.
گذر فرهنگ و هنری که بی‌حرمت شد/ لطفاً آلودگی فرهنگی ایجاد نکنید!

به گزارش ایکنا؛ فارس نوشت: تقاطع چهارراه ولی‌عصر(عج) با خیابان انقلاب اسلامی و در ابتدای یکی از پارک‌های تهران به نام دانشجو، مجموعه‌ای قدیمی و فرهنگی به نام تئاتر شهر قرار دارد که فرهنگ‌دوستان پایتخت سال‌هاست با آن آشنایی دارند. این مکان از قدیم یکی از سمبل‌های تئاتر و فرهنگ ما محسوب می‌شده که در آن جشنواره‌ها و اجراهای زیادی برگزار و از جوانان تا پیشکسوتان در آن خاک صحنه خورده‌اند.

اما این مکان قدیمی که یکی از پاتوق‌های فرهنگی ما در تهران محسوب می‌شود سال‌هاست که دستخوش حواشی زیادی از جمله تجمع دستفروش‌ها شده است که حال و هوای این مجموعه فرهنگی را دگرگون کرده است.

این کاسبی‌ها، دستفروشی‌ها و تکدی‌گری‌ها در مقابل بنای تئاتر شهر نیز دیده می‌شود. سکوی بوستان دانشجو محلی برای استعمال مواد مخدر و چرت‌زدن عده‌ای شده که روزها و شب‌هایشان را در آن حوالی می‌گذرانند. بنابراین اطراف این پاتوق فرهنگی که باید محل گذر فرهنگ‌دوستان و هنرمندان باشد، بیشتر محل استعمال سیگار و سوءرفتارهای دیگر شده است و حتی برخی دانشجویان نیز از این قاعده مستثنی نیستند.

اگر حافظه‌مان یاری کند همین چند وقت پیش بود که خبر دزدی دستگیره‌های برنجی مجموعه تئاتر شهر به گوش رسید و البته به جز این رفتارها، حرف‌های ناشایستی که در شأن خانواده‌ها و فرزندانشان در این مکان نیز نیست، در اینجا به گوش می‌رسد.

بحث حائل قراردادن بین تئاتر شهر و پارک دانشجو یکی از مثنوی‌هایی است که از قدیم‌الایام تاکنون هفتاد من کاغذ شده، حتی اخبار حاکی از این است که در دهه 60 نیز در اطراف تئاتر شهر، نرده‌هایی قرار داشته است. در دوران ریاست حسین پاکدل به تئاتر شهر قرار بود این حفاظ به یک حفاظ هنری تبدیل شود درحالیکه این اتفاق نیفتاد و تنها مانع موجود هم از بین رفت و تئاتر شهر بخشی از پارک دانشجو شد.

یکی دیگر از آسیب‌هایی که در اطراف این مجموعه سال‌هاست شاهدش هستیم این است که تئاتر شهر مصون از اتفاقات اجتماعی اطراف نیز باقی نمی‌ماند، به طور مثال در بسیاری از وضعیت‌های حاد اجتماعی همچون فتنه 88 یا تجمعات دی‌ماه 96 این مکان تبدیل به یک مکان پرتردد و آسیب‌زا برای خانواده‌ها می‌شود، به طوریکه فضای متشنجش، این مکان فرهنگی را نیز تعطیل یا دستخوش حوادث می‌کند و بر روند اجرای نمایش‌ها تأثیر می‌گذارد.

بحث ایجاد حریم در اطراف تئاتر شهر از گذشته و با حضور وزرا و رؤسای زیادی در اطراف تئاتر شهر مطرح بود اما به سامان نرسید!

در چند دوره اخیر به ویژه دوران ریاست پیمان شریعتی بر تئاتر شهر با حضور وزرای کنونی و قدیمی بارها بحث ایجاد حریم در اطراف تئاتر شهر مطرح شد تا اینکه به دوران ریاست سعید اسدی در تئاتر شهر می‌رسیم، او نیز این ماجرا را از شهرداری و شورای شهر پیگیری می‌کند و تنها جوابی که می‌شنود بحث پهنه فرهنگی رودکی و مرمت این گذر از تئاتر شهر تا تالار وحدت است درحالیکه هیچ قول و قراری مبنی بر ایجاد حریم برای تئاتر شهر گذاشته نمی‌شود.

سعید اسدی در این باره می‌گوید: مدت‌هاست که برای پهنه تئاتر شهر که در قالب پهنه رودکی ( که از شمال به خیابان انقلاب، از جنوب به خیابان نوفل لوشاتو، از شرق به حافظ و از غرب نیز به خیابان ولیعصر (عج) می‌رسد) شکل گرفته، کارهای مطالعاتی در حال انجام است، تئاتر شهر یکی از مکان‌هایی است که مورد تمرکز این پهنه قرار دارد و ایده این است که این پهنه تا پایان سال ساماندهی شود.

مدیر تئاتر شهر ادامه می‌دهد: شرایط فعلی عصرگاه‌های تئاتر شهر نامناسب است و شهرداری قول داده که از مناظر مختلف وضعیت را بهبود بخشد؛ طی جلسات و قرارهایی که با شهرداری داشتیم قرار شده تا شرایط پارک دانشجو و پیاده‌روهای اطراف به لحاظ فرهنگی و بهداشتی ساماندهی شود. تئاتر شهر هم قرار است ایده‌ها و پیشنهادات خود را به شهرداری ارائه کند، اما مسئله ضروری الان ایده بهسازی پیاده‌روها و ساماندهی دستفروش‌ها است که قرار شده شهرداری مکانی برای آنها در یکی از خیابان‌های هم جوار ولیعصر در قالب یک بازارچه شکل دهد، بنابراین ایده این است که تا پایان ماه این اتفاق بیفتد و دیگر اطراف پارک دانشجو و جلوی پارک و تئاتر شهر دستفروشی نباشد. همچنین باکس‌های زباله نیز برای این مکان تعبیه شود.

وی شرایط فعلی عصرگاه‌های تئاتر شهر را نامناسب می‌داند و در این باره نیز توضیح می‌دهد: راجع به جزئیات دستفروش‌ها و جمع آوری و پاکیزگی محیط تعامل کردیم، قرار شده حداقل یک یا دو بار در هفته محوطه با حفظ شرایط استاندارد شست‌وشو شو، بدون اینکه به بنای تئاتر شهر آسیب برسد. ایده مرمت کف حریم تئاتر شهر نیز در پهنه رودکی دیده شده و به شکل جزئی قرار است ایمن سازی و عایق کردن با شهرداری باشد. بهسازی بصری در حوض آب نما هم قرار است انجام شود. یک درخواست دیگر ما هم برای خارج شدن از این طراحی قدیمی و ایجاد زیبایی شناسی هنری در ورودی‌های سالن قشقایی، چارسو و سایه است.

در نهایت هنوز در زمینه جداسازی فضای تئاتر شهر و پارک دانشجو شرایط مشخص نیست باید شهرداری این را قبول کند و در حال مذاکره هستیم چرا که آنها تمایلی به ایجاد حائل در اطراف تئاتر شهر ندارند اما ما کماکان روی حرف خودمان هستیم که مشخص نیست تا تکلیف این پهنه رودکی و بازارچه و دستفروش‌ها و ... مشخص شود آیا این اتفاق می‌افتد یا خیر.

 

*تأکید شورای شهر بر ایجاد گذر فرهنگی رودکی

اما با توجه به پیگیری رسانه‌ای در این زمینه، جواد حق‌شناس رییس کمیسیون فرهنگی شورای شهر تهران وارد گود می‌شود و در این باره باز هم بحث گذر فرهنگ بین تالار وحدت و تئاتر شهر را مطرح می‌کند. او در این باره می‌گوید: چهار ضلع پهنه فرهنگی رودکی که الان نامش «گذر شهریار» است، در خیابان‌های انقلاب، حافظ، نوفل لوشاتو و ولیعصر قرار خواهد داشت.

دیگر پاتوق فرهنگی که البته با وجود اینکه مستقیم تحت نظارت ارشاد است اما به جز سالن و عمارت که تنها در زمان تماشای نمایش یا کنسرت مردم می‌توانند بدان پا بگذارند، خود مجموعه تالار وحدت است که البته کمتر مشاهده می‌شود هنرمندان از فضای این عمارت و حیاطش استفاده کنند.

حق شناس تمرکز فعلی شورای شهر را بر ایجاد این گذر و راسته‌های کتاب، صنایع دستی، نمایش و موسیقی در این محوطه قرار داد و تنها کاری که در این عرصه در زمینه تئاتر شهر مطرح کرد، سنگفرش‌های تئاتر شهر تا تالار وحدت به شمار می‌آورد. وی البته از حضور معتادان و دستفروشان در اطراف پاتوق‌های فرهنگی چون تئاتر شهر غفلت نمی‌کند و معتقد است که این از وظایف شهرداری منطقه یازده است که پیگیری کند و مسئولیت طرح حریم تئاتر شهر را به مهندس مختاری از شهرداری سپرده است؛ در حالیکه سعید اسدی معتقد است هنوز صحبتی درباره این حریم صورت نگرفته است.

*حریمی برای اماکن فرهنگی قائل نیستیم!

اما دیگر پاتوق فرهنگی که در دل پارک هنرمندان و خانه هنرمندان قرار دارد، مجموعه ایرانشهر با دارای دو سالن نمایش است و از قدیم محل گذر هنرمندان بوده، متأسفانه در این مکان نیز شاهد هستیم که مدتی است محل و پاتوق عده‌ای شده که البته نه فرهنگی هستند و نه تئاتری و خانواده بلکه بیکاره‌ها یا دستفروشانی هستند که به دلیل ایجاد بازارچه‌ها و جشنواره‌های نامناسب در داخل پارک، این مکان را تبدیل به فضایی ناامن و البته غیرفرهنگی کرده‌اند.

حسین پارسایی دبیر شورای سیاست‌گذاری تماشاخانه ایرانشهر هم درباره ناامنی فضای تئاتر شهر و هم ایرانشهر می‌گوید: قبلا حریمی برای مراکز فرهنگی قائل بودند، اگر یادمان باشد حتی قرار بود حفاظی دور تئاتر شهر بکشند، متأسفانه به هر دلیل درست یا غلطی این اتفاق نیفتاد و نه تنها این حریم صورت نگرفت بلکه به حریم خانه فرهنگ و هنر نیز ورود شده است.

قرار بود حفاظی در  اطراف تئاتر شهر ایجاد شود که متأسفانه این اتفاق نیافتاد و به حریم خانه فرهنگ و هنر این روزها ورود شده است

این روزها دیگر خیلی در اطراف تئاتر شهر و ایرانشهر فضای امن نمی‌بینیم، تماشاگران و هنرمندان کاملا با یک ناامنی طرف هستند، دور تا دور همین ایرانشهر هم دیگر فضای مناسب رفت و آمد و نشست و برخاست نیست، به نظر می‌رسد یک معضل جدی و کلان فرهنگی است و صرف برپایی یک نمایشگاه در حاشیه ایرانشهر یا چند دستفروش سر خیابان ولیعصر و مجاور تئاتر شهر نیست.

پارسائی همچنین می‌گوید: مسئله اختلال در یک مکان فرهنگی رخ داده است که البته سابقه هم دارد. در دوره مدیریت‌های قبلی مکاتبات زیادی در این عرصه شد که فضای امن ایجاد شود حتی در دوره‌ای که من رییس تئاتر شهر بودم شهردار را دعوت کردم و از نزدیک شرایط را به او نشان دادم، اما اینطور نمی‌شود که هر بار با یک سوژه به سراغ شهرداری و نامه‌نگاری برویم و بگوییم لطفا این نمایشگاه را برپا نکنید، آلودگی صوتی و محیطی برای فرهنگ ایجاد نکنید؛ به نظرم دیگر آنقدر تکراری شده که حال خودم هم از تکرارش بد می‌شود.

خارج از فضاهای فرهنگی و تئاتری سایر اماکن فرهنگی مسئولیتش با حوزه‌های دیگر است. مجموعه ایرانشهر زیرمجموعه خانه هنرمندان است، چند مرتبه‌ای آقای رجبی معمار مکاتباتی در زمینه این مسائل با شهرداری منطقه داشته که این فضا متعارف نیست و خانواده‌ها معترض هستند و احساس امنیت نمی‌کنند. پارسائی در این باره نیز می‌گوید: سرقت و زورگیری و تهدید و دزدی یکی از مشکلات اینجا است، بارها مردم به چشم این مسائل را دیده‌اند، روزانه بالغ بر چند هزار نفر از باغ هنرمندان عبور یا تردد می‌کنند، اینها نیاز به مراقبت دارند. مدیر فرهنگی نمی‌تواند با خیلی از این مسائل برخورد کند، در اینجا باید نیروی انتظامی و شهرداری منطقه و ناحیه ورود کند.

هر از گاهی یک مکاتبه یا رسیدگی سطحی در پارک هنرمندان صورت می‌گیرد درحالیکه همه می‌دانند این رسیدگی جدی نیاز به مصوبه شورای شهر و ابلاغ به شهرداری‌ها دارد. اگر قرار است در حاشیه اماکن تاریخی و فرهنگی که محل تردد نخبگان و خانواده‌ها و هنرمندان است امنیت باشد، باید همه فعالیت‌ها در این مکان با مکان فرهنگی سنخیت داشته باشند درحالیکه از آلودگی صوتی تا محیطی و سوءرفتارها چنین چیزی را نشان نمی‌دهد.

همین چندی پیش به اصطلاح بازارچه‌ای از شهرهای مختلف در حاشیه خانه هنرمندان و ایرانشهر راه افتاد که بساط کباب و رقص و آواز و مسائل دیگر آن همه هنرمندان در حال کار در سالن‌ها را معترض کرد. پارسائی درباره این بازارچه نیز با اعتراض می‌گوید که «کجا بازارچه ماست و خیار و کباب، فرهنگی و اشتغال فرهنگی است؟ اینها همه برای فعالیت‌های فرهنگی تخریب کننده است و مخاطبان را نیز دچار تعارض می‌کند. تکرار این مسائل نشان می‌دهد که کسی گوش نمی‌دهد و این موضوع بارها تکرار شده و به نظر می‌رسد که گوش شنوایی وجود ندارد!»

در نهایت معضل امنیت پاتوق‌های فرهنگی به ویژه در اطراف سالن‌های تئاتر قدیمی چون تئاتر شهر یا مجموعه ایرانشهر، تالار وحدت و ... از مسائل مهم محسوب می‌شود که نیاز مبرم و توجه جدی شورای شهر و شهرداری‌ها را برای پاکسازی و حفظ امنیت آن می‌طلبد.

انتهای پیام

منبع: قرآن

کشف احتکار 1610 تن برنج وارداتی با ارز دولتی


علی رغم قانون راه‌اندازی سامانه‌ جامع تجارت و سامانه انبارها، این روزها شاهد احتکار اقلام اساسی و مورد نیاز جامعه هستیم که از نمد ارز دولتی برای خود کلاه می‌سازند و خبری از نظارت سیستمی و کنترل‌ مکانیزه نیست.
کشف احتکار 1610 تن برنج وارداتی با ارز دولتی

به گزارش ایکنا؛ فارس نوشت: این روزها به دلیل آشفته بازار ارز و شکاف قیمتی ارز دولتی و ازاد که حتی با بسته جدید ارزی نیز همچنان پابرجاست و نتوانسته به بازار التیام ببخشد، شاهد فساد، قاچاق و احتکار کالاهای اساسی و مورد نیاز جامعه هستیم.

یکی از ایرادات نظام تجارت خارجی کشور این است که مکانیزم‌ کنترلی و نظارتی برای ترخیص و ورود کالا به کشور تا حمل و نگهداری در انبار، توزیع و مصرف وجود ندارد و این امر راههای سوء استفاده و اخلال در نظام اقتصادی و بازار را باز گذاشته است.

علی رغم آنکه بند ث ماده 6 قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز وزارت صنعت، معدن و تجارت را موظف است، با همکاری دستگاه‌های اجرائی ذیربط سامانه‌ای نرم افزاری ایجاد کند و اکنون به سامانه جامع تجارت مشهور است.

این اقدام به منظور شناسه‌دار کردن کلیه انبارها و مراکز نگهداری کالا و ثبت مشخصات مالک کالا، نوع و میزان کالاهای ورودی و خروجی از این اماکن با هدف شناسایی کالای قاچاق تلقی می‌شود.

در حال حاضر که باید نقش سامانه‌های نظارتی و قوانین بتواند در تلاطمات کنونی نقش ایفا کند، خبری از برخورد و نظارت‌ سیستمی نیست و بازهم شاهد اخلال در نظام اقتصادی به طرق مختلف از سوی متخلفان و محتکران کالای وارداتی با ارز دولتی هستیم.

وزارت صنعت که باید سامانه انبارها را راه اندازی می‌کرد تا بتواند کنترل و احاطه کافی به امور تجارت داشته باشد، این روزها غافلگیر شده و شاهد کشف و ضبط کالاهای قاچاق توسط ارگان‌های نظارتی، مردمی و انتظامی هستیم.

 در آخرین خبرها در استان یزد 500 تن شکر بدون مجوز و بدون ثبت در انبارهای سامانه جامع تجارت کشف شد. همچنین 260 تن برنج و 60 تن شکر دیگر به همراه 1610 تن برنج خارجی در استان هرمزگان احتکار شده بود.

600 میلیون تومان سیگار و 24 هزار قطعه کالای اساسی و خوراکی و لوازم خانگی نیز از دیگر کشفیات دستگا‌ه‌های نظارتی بوده است و خبری از تقاطع‌گیری سامانه جامع تجارت و اظهار نظر مسئولان وزارت صمت در رابطه با نواقص و عدم کارایی این سامانه نیست.

رمضانعلی صادق زاده رئیس مرکز توسعه تجارت الکترونیک وزارت صمت پیشتر گفته بود، گمرک در به اشتراک گذاشتن اطلاعات تجارت خارجی انحصارطلبی می‌کند و با مشکلات فنی و کارشناسی، از تعاملات تجاری با این سامانه عقب مانده است که با امضای تفاهم‌نامه میان وزارت صنعت ، وزارت اقتصاد و سیستم یکپارچه بانکی، این مشکلات رفع خواهد شد.

پیش‌تر نیز فرمانده انتظامی استان فارس گفت: مأموران پلیس آگاهی در این استان 2 هزار و 260 تن برنج احتکار شده به ارزش 165 میلیارد ریال را در شیراز کشف کردند.

انتهای پیام

منبع: قرآن

«احیاء» روی گیشه رفت


دومین فصلنامه «احیاء بناها و بافت‌های تاریخی» به صاحب امتیازی صندوق احیاء و بهره‌برداری از آثار تاریخی منتشر شد.
«احیاء» روی گیشه رفت

 به گزارش ایکنا؛ ایسنا نوشت: در این شماره از فصلنامه که با طرح روی جلد بادگیر منتشر شده، بعد از بخش آغازین که شامل سخن مدیر مسئول و سخن سردبیر است، بخش‌های «مقالات و یادداشت‌ها»، «گفت‌وگو»، «گزارش»، «معرفی کتاب»، «از نگاه دیگر»، «خبرنامه» و «چکیده انگلیسی» فهرست شده‌اند.

در بخش مقالات و یادداشت‌ها موضوعاتِ «مجموعه چلبی اوغلو، تجربه‌ای در مرمت و احیاء»، «بررسی تحلیلی تکامل اسناد و قوانین بین‌المللی مرتبط با حفاظت آثار تاریخی»، «جایگاه تکنولوژی در مرمت»، «خانه کلانتر؛ بنایی خاطره‌انگیز در شهر خانه‌های تاریخی»، «نگاهی بر احیاء مجموعه تاریخی سعدالسلطنه»، «سلطان محمد، معمار مجموعه گنجعلی خان کرمان»، «اقتصاد احیاء میراث فرهنگی»، «استفاده مجدد و سازگار از یک بنای تاریخی. مطالعه موردی؛ موسسه فیلم ایرلند» منتشر شده است.

همچنین چهار گفت‌وگو با موضوعات «بررسی وضعیت کنونی میراث فرهنگی کشور و ترسیم دورنمای آن» در صحبت با محمدحسن طالبیان، معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی، «نظام تأمین منابع مالی در احیاء بناها و بافت‌های تاریخی» در گفت‌وگو با حامد مظاهریان، «چالش‌های پیش‌روی میراث تاریخی و فرهنگی تهران در مسیر حفاظت و احیاء» در گفت‌وگو با احمد مسجد جامعی، عضو شورای شهر تهران و «نظام مالی و اقتصادی احیاء بناهای تاریخی در ایران» در گفت‌وگو با بهروز هادی زنوز منتشر شده است.

پنج گزارش با موضوعات مختلف مانند «گزارش نشست تخصصی چشم‌انداز احیاء و بهره‌برداری از ابنیه تاریخی در آینده توسعه شهری ایران»، «کافه تهرون؛ روایت‌گری قصه‌های شهر تهران»، «موزه سیمین و جلال؛ خانه زوج داستان‌نویس»، «معرفی عرصه‌های نیازمند حفاظت مرمت و احیاء؛ خانه صدر جهرمی شیراز» و «مدخلی بر سومین دوره برنامه فرهنگی جستار کیفیت در تجربه‌های بازآفرینی شهری در چارچوب اندیشه ایران شهری» نیز در این دومین شماره فصلنامه احیاء گنجانده شده‌اند.

دو کتاب «احیای طهران؛ تأملی در ارتقای کیفی بافت‌های تاریخی» و «جستارهای تاریخی و فلسفی در حفاظت از میراث فرهنگی» از دیگر مباحث ماهنامه «احیاء» نیز در این شماره معرفی شده‌اند.

در بخشی از نگاه دیگر این فصلنامه؛ «زیر گنبد مینا؛ روایت شهر از زبان استاد فرهاد فخرالدینی»، «استاد هنر گچ‌کاری؛ استاد محمدحسن سبحان‌منش» و «تاریخ شهر در یک بنا؛ ساگرادا فامیلیا در بارسلونا: کلیسای جامعِ گائودی برای مستمندان» مورد توجه قرار گرفته‌اند.

شورای سیاستگذاری این ماهنامه تخصصی را سید محمدبهشتی، حسین عبده تبریزی، پرویز پیران، محمدسعید ایزدی، نصرت‌الله تاجیک و ناصر بنیادی برعهده دارند.

این فصلنامه که با قیمت 20 هزار تومان روی گیشه رفته، در 131 صفحه منتشر شده است.

انتهای پیام

منبع: قرآن

رویارویی اقتصادی چین و آمریکا تا چه اندازه جدی است؟


دنیا در دوره جدید ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا، شاهد تصمیم ها و اقدامات مختلفی بوده که دارای اثرات مستقیم در تجارت جهانی و معاملات بین الملل می باشد.

به گزارش ایکنا، جهان اقتصاد نوشت: این اقدامات اقتصا بین الملل را نشانه گرفته و به نظر می رسد به عنوان یک راهبرد در تمام دوره ریاست جمهوری فعلی با جدیت دنبال گردد. رفتارهای به ظاهرضد و نقیض کنگره و دولت آمریکا، از قبیل چرخش‌های سیاسی غیرمعمول، توافقات غیرقابل پیش بینی با دشمنان سیاسی دیروز و یا خروج از توافقات بین الملل که زمانی بعنوان دستاورد مهم این کشور در مجامع بین المللی به شمار می آمد، از جمله این اقدامات به شمار می‌آید. اما به نظر می‌رسد تمامی تلاشهای این کشور دارای یک فصل مشترک هستند و آن تضمین منافع مالی آمریکاست.

یکی از اصلی ترین محورهای مجادلات اقتصادی در سطح بین الملل ، تبادلات اقتصادی میان این کشور با چین است. اخبار اقتصادی روزانه حکایت از رودررویی دو کشور از منظر تجاری داشته و به نظر می‌رسد هر یک از کشور‌ها سعی دارد با وضع قوانین جدید تجاری، طرف مقابل را به زانو درآورد. از اینرو این پرسش در ذهن انسان نقش می‌گیرد که: آیا یک جنگ اقتصادی در حال شکل‌گیری است؟ آیا این جنگ برنده‌ای هم دارد؟ تاثیر این جنگ بر روی رفتار سایر بازیگران اصلی این میدان چیست؟ در پایان این جنگ برنده در چه موقعیتی خواهد بود؟

در این راستا در طی 18 ماه گذشته، شاهد قدرت گرفتن ارزش دلار در برابر سایر ارزهای بین المللی و طلا بوده‌ایم. مهمترین عاملی که باعث تقویت ارزش دلار در سطح بین الملل گردیده، پنج بار افزایش نرخ بهره توسط بانک مرکزی ایالات متحده آمریکا بوده است. این امر موجب جذب سرمایه از خارج گردیده، و موجب بهبود شاخص‌های اقتصادی علی الخصوص نرخ بیکاری و رشد تولید ناخالص ملی بوده است.

در کنار آن افزایش مداوم کسری بودجه ایالات متحده آمریکا را شاهد بوده ایم. در گزارشهای خبرگزاری داوجونز اعلام شده است که: «دولت ایالات متحده انتظار دارد کسری بودجه سالیانه در هر سه سال آینده نزدیک به 100 میلیارد دلار بیشتر از تخمین قبل افزایش پیدا کند و کسری فدرال را در ابتدای سال آینده‌ی میلادی به بالاتر از1000 میلیارد دلار برساند». در پایان سال مالی 2017، میزان کسری بودجه آمریکا معادل 666 میلیارد دلار و معادل 3?4% از کل تولید ناخالص داخلی اعلام شد و دفتر بودجه ی کاخ سفید نیز اعلام نموده است که انتظار می رود در پایان سال مالی 2018، میزان کسری بودجه به1100 میلیارد دلار و معادل 5?1% از کل تولید ناخالص داخلی افزایش یابد.

در سیاستهای پولی عنوان می شود که افزایش کسری بودجه می‌تواند باعث ایجاد تورم و به تبع آن افزایش نرخ بهره شود، زیرا بانک مرکزی برای کنترل نرخ بهره می‌تواند با تبدیل بخشی از بدهی های دولت به پول، باعث افزایش عرضه ی پول و متعاقباً تورم داخلی شود. بر همین اساس می توان نتیجه گرفت، ریاست جمهوری آمریکا با وجود با رشد اقتصادی قادر به جبران اثرات ناشی از کاهش های اخیر مالیاتی نبوده و افزایش کسری بودجه ایالات متحده آمریکا نیز در حال افزایش است.

در مقابل، چین با تمرکز کامل بر روی افزایش حجم صادرات و گسترش سرمایه گذاری‌های خود از طریق خرید اوراق قرضه در آمریکا، سعی در برهم زدن موازنه تجاری بین خود و کشور آمریکا را دارد. آنچه از ظاهر ماجرا استنباط می شود این است که چین با تداوم سیاست پایین نگه داشتن ارزش پول ملی خود در برابر سایر ارزها، مزیت رقابتی برای صادرات ایجاد نماید تا از این طریق به رشد اقتصادی مطلوب مورد انتظار خود دست یابد. نکته قابل تامل اینکه از نیمه دوم سال میلادی 2016 تا پایان نیمه اول سال میلادی 2018، ارزش یوآن در 5 نوبت در برابر دلار آمریکا کاهش داشته است و از برابری 6?43 به 6?81 یوآن برای هر دلار رسانیده و نرخ فعلی برابری معادل 6?76 یوآن برای هر دلار می باشد. این اقدام توسط آمریکا «دستکاری ارزی» تعبیر شده و چین را متهم به تلاش متقلبانه برای پایین نگه داشتن ارزش یوآن در مقابل دلار نموده است.

اتخاذ همزمان سیاستهای انبساطی در چین و دستور تسریع در روند پرداخت تسهیلات به پروژه های زیرساختی توسط بانکها برای تقویت تولید ناخالص داخلی از یک طرف و تزریق 74 میلیارد دلار به بازار، که بالاترین مبلغ در سطح تاریخ می باشد، نشان از عزم جزم این کشور برای تقویت هر چه بیشتر تولید داخلی است.

از طرف دیگر، دولت چین برای تخفیف مالیات بخش تولید با هدف تحریک اقتصادی اعلام آمادگی نموده است. در این حالت نیز انتظار می‌رود تولید کنندگان داخلی چین به همراه مشوق‌های مالی و مالیاتی توسط دولت، مجددا نقش «کارخانه جهانی» را عهده دار شده و گوی سبقت را از رقبای نوظهر خود بربایند.

آنچه که ذکر شد یک شمای کلی از وضعیت فعلی اقتصادی دو کشوریست که بالاترین رده جدول اقتصادی در سطح بین الملل را از آن خود کرده‌اند و بر اساس آمار جمع مبادلات تجاری بین المللی این دو کشور در سال 2016 میلادی ، حدود 40% از تجارت جهانی را به خود اختصاص داده اند. با کمی تامل بر روی شتاب تند افزایش سرمایه گذاریهایی تولید کنندگان آمریکایی در چین و اقدام دولت آمریکا برای ادامه و توالی اقدامات ذیل در ذهن تحلیل گر اقتصادی شکل می گیرد :

افزایش مکرر نرخ بهره
انتشار و فروش اوراق قرضه
جذاب تر نمودن بازار سرمایه
جذب سرمایه گذاران خارجی و سرمایه گذاران بخش خصوصی

واضح است که این دو کشور از نظر اقتصادی در هم تنیده‌اند و تحت هر شرایطی، حافظ منافع مالی و اقتصادی طرف مقابل بوده و شیرینی این داد و ستد را به راحتی بر یکدیگر تلخ نمی نمایند. نظام سرمایه گذاری آمریکا و نظام کمونیسم چین، تمامی تصمیم های خود را در راستای تحقق اهداف مالی اخذ نموده و دستیابی به اهداف اقتصادی برای هر دو کشور در بالاترین درجه اهمیت قرار دارد. در واقع، این روابط اقتصادی که بصورت برد-برد شکل گرفته، گرچه می‌تواند شکننده باشد لیکن طرفین تمایل به بر هم زدن این تعامل رو به گسترش را ندارند. در نتیجته آنچه این روزها تحت عنوان تنش اقتصادی بین چین و آمریکا مطرح می شود و عنوان می شود که این جنگ اقتصادی باعث متلاشی شدن اقتصاد آمریکا و یا چین خواهد شد، سناریویی بسیار ضعیف است.

بنابراین، بازرگانانی که با دلایل احتمال تغییرات ناگهانی سیاستهای اقتصادی بین الملل، به دنبال تسریع روند خرید، احتکار و یا فروش کالاهای خود در سطح بین الملل دارند می توانند در آرامش بیشتری به فعالیت های خود ادامه دهند. زیرا هر دو کشور با همکاری مضاعف سعی در بهبود روابط تجاری فیمابین دارند تا در نهایت چین به هدف اصلی خود “تقویت و تداوم رشد تولید داخلی با هدف صادرات”، و آمریکا نیز به هدف اصلی خود “تقویت و تداوم بهبود رشد اقتصادی با هدف جذب سرمایه های خارجی” دست یابد.

مریم محبی، کارشناس حوزه اقتصاد بین الملل

 

منبع: قرآن
>