خبرخوان تلکسیران دوشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۶

پیشنهاد چوب حراج بر مولفه های اقتدار!

پیشنهاد چوب حراج بر مولفه های اقتدار!
گروه خبری سیاسی
«اعتماد‌سازی موشکی برای اروپا » این عنوان سرمقاله روزنامه شرق است که بار دیگر از دولت – ودر واقع نظام اسلامی – می خواهد تا در مسیر اعتمادسازی برای کشورهای غربی گام برداشته تا کشور در ریل توسعه حرکت کند!
پیشنهاد تکیه کردن به اروپا در حالی به نقل محافل جریان غربگرا و غرب باور داخلی طی یکسالی که از دوران ریاست جمهوری ترامپ سپری می شود تبدیل شده است که اروپا هیچکدام از تعهدات گسترده خود در پیوست ۱ توافق هسته ای را اجرایی نکرده و همپایی آمریکایی ها بارها مدعی نقض برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ توسط ایران شده است و از لزوم افزایش فشارها به ایران سخن به میان آورده است.
آخرین اقدام هماهنگ اروپایی ها با آمریکایی ها جهت نقض برجام و تحدید قدرت جمهوری اسلامی ایران در دوران پسا برجام «تشکیل کمیته اصلاح برجام» است که مقامات رسمی انگلیسی فرانسوی و آلمانی آن را تایید کرده اند ، اقدامی که در تناقض آشکار با منافع جمهوری اسلامی ایران بوده و بر خلاف متن برجام است.
این سطح از دشمنی های اروپا در شرایطی رو به افزایش است که رهبران و پس از آن فعالان رسانه ای وابسته به جریان هواخواه لیبرالیسم در داخل کشور از لزوم تکیه کردن به اروپا سخن به میان آوردند،رهبران این جریان برجام را الگوی موفق برای تقلیل مناقشات فی مابین ایران با آمریکا می دانند و فعالان رسانه ای از نیز از ضرورت اقناع سازی متحد آمریکا سخن به میان می آورند.
مقاله نویس روزنامه شرق روز گذشته در بخشی از یادداشت خود ، دشمنی های ترامپ را بر اساس عقده ضد ایرانی می داند نه سیاست های دامنه دار دستگاه سیاست خارجه آمریکا در ۴۰سال گذشته و دشمنی آمریکا را به دوران ترامپ تقلیل می دهد و ابراز می کند‌:« موضوع کره‌شمالی هم جز ناکامی نتیجه‌ای برای ترامپ نداشته، بنابراین به‌شکل لجوجانه‌ای تلاش می‌کند از نزدیک‌شدن کره‌شمالی به کره‌جنوبی جلوگیری کند. محیط‌ زیست و بقیه موارد هم که فرصت بحث بر سر آنها اکنون نیست، ناکامی‌های مشابهی نصیب این فرد نژادپرست کرده است. همه اینها از دونالد ترامپ فردی عقده‌ای ساخته که دنبال فرصتی است تا خشم و زهر خود را در جایی بپاشد».
نویسنده در ادامه بدون توجه به دسیسه های شبه آمریکایی اروپا و با خوش بینی نسبت به نقش این کشورها در متقاعد کردن آمریکا برای پایبندی به توافق هسته ای ادامه می دهد:«در یادداشت‌های قبلی گفته شد که تنها بازیگری که ایران می‌تواند برای مهار ترامپ روی آن حساب کند، اتحادیه اروپاست و نه روسیه و چین. اروپایی‌ها هم تلاش می‌کنند برای مهار ترامپ و منصرف‌کردن او از اقدامی نامعقول درباره ایران یا کره‌شمالی، راهی برای راضی‌نگه‌داشتن ترامپ پیدا کنند. »
نویسنده به میزانی به نقش پذیری اروپایی برای مقابله با آمریکا خوش بین است که از واژه شکلات برای فریب دادن ترامپ توسط اروپا یاد می کند!آنهم در حالی که سابقه روابط تجاری ، اقتصادی و سیاسی اروپا و آمریکا بیش از ۱۰۰ سال قدمت دارد و منافع اروپایی ها در مسائلی مانند برجام در گرو منافع آمریکاست. نویسنده در این بخش با خوش بینی مفرط بیان می کند:«اروپایی‌ها از مجموعه سخنان و عملکرد ترامپ دریافته‌اند که باید در زمینه‌های غیرهسته‌ای به‌نوعی شکلاتی به ترامپ بدهند تا از یک‌سو زمان بخرند و از سوی دیگر ترامپ آن را برای خود کسب وجهه‌ای محسوب کند و به شرایط حاضر رضایت دهد. ترامپ با ناکامی در زمینه برهم‌زدن توافق هسته‌ای به سه موضوع شناخته‌شده دیگر توجه دارد... حقوق‌بشر، تروریسم و توسعه صنعت موشکی ایران».

پیشنهاد چوب حراج بر مولفه های اقتدار!

زیر سوال بردن قدرت بازدارندگی و گفتمان انقلاب اسلامی

این نویسنده غربگرا در ادامه عملیات رسانه ای کشور جهت ایجاد قدرت بازدارندگی در سطح منطقه ای و بین المللی آنهم با وجود تهدیدات روزانه و هفتگی آمریکا و اروپا و کشورهای همپیمان غرب در منطقه را اشتباه عنوان می کند و آن را یکی از عوامل عدم نگرانی غرب عنوان می کند!
وی همچنین در ادامه یکی از مولفه های مهم گفتمان انقلاب اسلامی در عرصه بین المللی مبنی بر محو رژیم صهیونیستی از صحنه روزگار را به صورت تلویحی عامل دیگری برای افزایش نگرانی غرب از توسعه صنعت موشکی عنوان می کند و این به معنای زیر سوال بردن مولفه های گفتمان انقلاب اسلامی است.
نویسنده این مطلب تلاش می کند دغدغه های اروپا و آمریکا درباره فعالیت های صلح آمیز گذشته هسته ای کشور و فعالیت موشکی اخیر را صحیح و مبتنی بر واقعیت عنوان کند و مقصر اصلی جو بوجود آمده در عرصه بین المللی علیه کشور را نوع فعالیت های ایران عنوان کند.
به طوری که در بخش دیگری از مطلب می آید:« اروپا از توسعه موشکی پاکستان، هند، اسرائیل، عربستان، ترکیه، امارات و مصر احساس نگرانی نمی‌کند. چرا در مورد ایران که برد موشکی‌اش از همه کشورهای فوق کمتر است، اعلام احساس خطر می‌شود؟ راز این امر در دو دلیل نهفته است: اول، هیچ‌کدام از کشورهای منطقه درباره برد موشکی خود تبلیغ نمی‌کنند، درحالی‌که بی‌سرو‌صدا به توسعه آن مشغول‌اند. دوم، هیچ‌کدام از این کشورها اقدام به تهدید هیچ کشوری با موشک‌های خود نمی‌کنند.»

اغماض هواخواهان لیبرالیسم از تجربه تلخ برجام

این فرد همانند سایر همفکران خود بدون توجه به هزینه هایی که برجام برای کشور در عرصه های مختلف امنیتی ، سیاسی و اقتصادی به همراه داشت و نتوانست حتی موانع حداقلی را در جهت توسعه روابط تجاری – اقتصادی ایران با سایر کشورها بردارد از ضرورت مذاکرات موشکی سخن به میان می آورد که نسخه پیچی اینچنینی می تواند به حذف اقتدار جمهوری اسلامی ایران و افزایش احتمالی حمله نظامی به کشور در آینده منجر شود. 
به گونه ای که وی در بخش پایانی یادداشت خود با خوش بینی مفرط می گوید‌: « این به آن معناست که احساس ناامنی اروپا در خدمت مطامع سیاسی آمریکا قرار می‌گیرد. بنابراین موضوعی که اروپا انگیزه ورود به آن را دارد و تلاش خواهد کرد محدودیت‌هایی به وجود آورد، همین حوزه توسعه موشکی است. بدون هرگونه مجامله‌ای باید گفت اگر ایران دنبال راه‌حلی است که اروپا را به خود نزدیک کند، باید ابتدا در صدد رفع دو عامل فوق برآید تا درجه احساس ناامنی اروپا از توسعه موشکی ایران را به مقدار زیادی کاهش دهد. سپس ایران با اروپا گفت‌وگویی شروع کند که در آن علت منطقی توسعه موشکی ایران مطرح شود».

فشار برای تعدیل بیشتر قدرت بازدارندگی کشور

این نخستین بار نیست که وابستگان به جریان هواخواه لیبرالیسم به دولت و دستگاه دیپلماسی کشور پیشنهاد توام با فشار روانی – رسانه ای وارد می کنند تا انعطاف هسته ای را این بار در حوزه های مهمی که اقتدار ملی و بین المللی کشور با آن پیوند خورده است تکرار کنند و در صنعت موشکی در جهت اقناع سازی نظام سلطه گام بردارد.
چندی پیش بود که احمد نقیب زاده در روزنامه آرمان از ضرورت باز شدن مذاکرات موشکی ایران با اروپا و آمریکا سخن به میان آورده بود و نوشت: «بهتر است که ما هم با آغاز مذاکره خطر جنگ و تحریم را از سر بگذرانیم. اگر مذاکره نکنیم ممکن است که اروپایی‌ها مواضع تند و تیز آمریکایی‌ها را در این مورد همراهی کنند. عربستان نیز یکی از کشورهایی است که به طور مستقیم می‌تواند از سامانه‌های موشکی ایران آسیب و لطمه جدی ببیند».
بهار نیز در  یادداشتی با عنوان « پرونده های باز » می نویسد :« دیگر موضوعی که احتمال اجماع ملی بر روی مذاکره درباره «پرونده‌های باز» را افزایش می‌دهد تجربه برجام است. توافق اتمی نشان داد که با فنون دیپلماسی می‌توان به موازات حفظ و تثبیت حقوق هسته‌ای موانع تحریمی بر سر راه مردم را نیز رفع کرد. کوتاه سخن آنکه این تصویر کلی از فضای امروز کشور در سه سطح رسانه‌ها و سیاسیون، مردم و مسئولان این نوید را می‌دهد که امکان اجماع ملی برای به کارگیری دیپلماسی و مذاکره برای حل‌وفصل تنش‌های موجود میان ایران و غرب کمتر از اجماعِ با یک دهه تاخیر در پرونده هسته‌ای نخواهد بود».
آنچه در این میان قابل فهم است این مسئله می باشد که جریان غربگرا و غرب باور داخلی این بار در تلاش است تا به صورت آرام و پلکانی ذهن جامعه را به سمت یک ضرورت پوشالی دیگر به نام مذاکرات موشکی هدایت کند و از افکار عمومی جهت ابزاری فشاری برای تعدیل مواضع نظام در عرصه بین المللی استفاده کند.



لینک کوتاه : https://goo.gl/w5EjKU
پیشنهاد چوب حراج بر مولفه های اقتدار!

شما میتوانید 5 خبرگزاری را پین کنید

می توانید یکی از خبرگزاری ها از حالت پین درآورده و مجددا تلاش کنید

بستن