تبلیغات در تلکسیران

گروه خبری سیاسی

موگرینی: با قدرت از دیوان کیفری حمایت می‌کنیم


مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در واکنش به تهدیدهای اخیر مشاور امنیت ملی آمریکا علیه «دیوان بین‌المللی کیفری» تأکید کرد، اتحادیه اروپا با قدرت به حمایت خود از این دیوان ادامه می‌دهد.
موگرینی: با قدرت از دیوان کیفری حمایت می‌کنیم

شعارسال:مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در واکنشبه تهدیدهای اخیر مشاور امنیت ملی آمریکا علیه «دیوان بین‌المللی کیفری» تأکیدکرد، اتحادیه اروپا با قدرت به حمایت خود از این دیوان ادامه می‌دهد.

«فدریکا موگرینی» مسئولسیاست خارجی اتحادیه اروپا امروز (پنجشنبه) تأکید کرد، این اتحادیه همچنان بهحمایت‌ خود از «دیوان بین‌المللی کیفری (ICC) ادامهخواهد داد.

مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا امروز درواکنش به اظهارات اخیر «جان بولتون» مشاور امنیت ملی کاخ سفید این مطلب را عنوانکرد.

مشاور امنیت ملی کاخ سفید روز دوشنبه تهدیدکرد در صورتی که دادگاه بین‌المللی کیفری شهروندان آمریکا و متحدان این کشور راتحت تعقیب قرار دهد، آن را تحریم خواهد کرد.

بر اساس گزارش وبسایت شورای اروپا، موگرینیضمن قرائت بیانیه پایانی جلسه امروز نمایندگان اروپا با کنایه به اظهارات اخیربولتون گفت: «وجود دیوان بین‌المللی کیفری زیر سوال برده شده، اما نه از جانباتحادیه اروپا.

وی پس از آنکه با تأیید حضار در جلسه مواجهشد، ادامه داد: «ما قویا و به طور کامل به حمایت از دیوان بین‌المللی کیفری ادامهمی‌دهیم.

مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا افزود:«دادگستری، مبنای اصلی آشتی و سازش است و مسئولیت‌پذیری برای ایجاد صلح ضروری است.

تهدید مشاور امنیت ملی دولت آمریکا علیهدیوان بین‌المللی کیفری برای جلوگیری از تحقیق‌ احتمالی این دیوان علیه واشنگتن وتل‌آویو، واکنش این نهاد بین‌المللی را به دنبال داشته است.

این نهاد در واکنش به این تهدید بیانیه‌ایصادر و اعلام کرد که کار دیوان بدون تاثیرپذیری از تهدیدهای اخیر، ادامه خواهدیافت. دیوان بین‌المللی کیفری همچنین تصریح کرد که یک نهاد مستقل و بیطرف بین‌المللیاست و حمایت 123 کشور در جهان را در اختیار دارد.

دیوان بین‌المللی کیفری در سال 2002 با هدف تحت تعقیب قرار دادن عاملان جنایات جنگی تأسیس شد، اماکشورهایی چون آمریکا، روسیه و چین از پیوستن به آن خودداری کرده‌اند.

تحریم مالی، ممانعت از ورود قضات و دادستان‌هایدیوان به آمریکا و پیگرد حقوقی مقامات دیوان از جمله تهدیداتی است که بولتون، علیهاین دیوان که عمدتا وظیفه رسیدگی به جرایم مربوط به نسل‌کشی، جرایم علیه بشریت وجنایات جنگی را بر عهده دارد، مطرح کرده است.

پیش از این نیز در خبرها آمده بود کهآمریکا به طور خاص درباره تحقیق دیوان بین‌المللی کیفری درباره جنگ افغانستان واقدامات ارتش و سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا نگران است.

شعارسال، با اندکی تلخیص و اضافات برگرفته ازخبرگزاری فارس ، تاریخ انتشار22شهریور97، کد خبر: 13970622000457،www.farsnews.com

منبع: شعار سال

زمزمه‌ کاهش نقش بن سلمان


سفیر پیشین ایران در لبنان و اردن گفت: زمزمه‌هایی از کاهش نقش بن سلمان در راس قدرت شنیده می‌شود، چه بسا او در آینده نقش اصلی برای تصاحب قدرت نباشد و کم کم ازقدرت کنار گذاشته شود.دستمالچیان یادآور شد: عربستان در حال حاضر، چه از نظر اجتماعی و چه از بعد اقتصادی، گنجایش توسعه ندارد و اگر به توسعه بی‌تناسب خود ادامه دهد با تضاد‌ها و تنش‌های زیادی روبرو می‌شود؛ لذا هم اکنون دامنه اختیارات و نقش بن سلمان در اداره امور کشور بسیار محدود شده است. همچنین طرح‌های بلند پروازانه‌ای که می‌خواست با کمک مستشاران آمریکایی انجام دهد.
زمزمه‌ کاهش نقش بن سلمان

شعار سالاحمد دستمالچیان با اشاره به بروز اختلافات در حلقه درونی خاندان سلطنتی و نقش محاسبات نادرستبن سلمان در این درگیری‌ها اظهار داشت: اختلافات و تنش‌های متعددی بین لایه‌های مختلفدربار، نخبگان و مردم عربستان وجود دارد؛ این تنش‌ها تا مدت‌ها ادامه خواهد داشت.

وی با بیان اینکه انجام تغییرات در داخل جامعه بستهعربستان، امر ساده‌ای نیست، افزود: پادشاه عربستان اخیرا نقش و قدرت محمد بن سلمانرا محدودتر کرده، زیرا اقداماتش جامعه عربستان را با التهابات فراوانی روبرو کرده است.

سفیر پیشین ایران در لبنان و اردن تصریح کرد: حراج آرامکویا به‌عبارتی واگذاری آن به بخش خصوصی، یک طرح بلند پروازانه بود که محمد بن سلمانمی‌خواست با مهمترین و اصلی‌ترین سرمایه این کشور به غربی‌ها، به سمت مدرن کردن اقتصادعربستان پیش برود.

دستمالچیان یادآور شد: عربستان در حال حاضر، چه از نظراجتماعی و چه از بعد اقتصادی، گنجایش توسعه ندارد و اگر به توسعه بی‌تناسب خود ادامهدهد با تضاد‌ها و تنش‌های زیادی روبرو می‌شود؛ لذا هم اکنون دامنه اختیارات و نقش بنسلمان در اداره امور کشور بسیار محدود شده است. همچنین طرح‌های بلند پروازانه‌ای کهمی‌خواست با کمک مستشاران آمریکایی انجام دهد.

وی در عین حال خاطرنشان کرد: زمزمه‌هایی از کاهش نقشبن سلمان در راس قدرت شنیده می‌شود، چه بسا او در آینده نقش اصلی برای تصاحب قدرت نباشدو کم کم ازقدرت کنار گذاشته شود.

سفیر پیشین ایران در لبنان و اردن درباره تاثیر تصمیماتبن سلمان در رابطه با ایران نیز عنوان کرد: رابطه ایران و عربستان با جاه طلبی‌هایبن سلمان به محاق رفت. بن سلمان با یک قمار باخت باخت برای تضعیف ایران به سمت رژیم صهیونیستی رفت در حالیکه هم اکنون خودش بازنده اینقمار است.

سایت شعار سال، با اندکی تلخیص و اضافات برگرفته از خبرگزاری میزان تاریخ انتشار 31 شهریور 97، کدمطلب: 454066، www.mizanonline.com


منبع: شعار سال

درخواست امارات برای حضور دولت‌های عربی در مذاکره جدید با ایران


پس از درخواست جدید یک مقام آمریکایی برای مذاکره جدید با ایران که شامل توان موشکی هم بشود، یک وزیر اماراتی گفت، کشورهای عربی هم باید در هر مذاکره جدیدی حضور داشته باشند.
درخواست امارات برای حضور دولت‌های عربی در مذاکره جدید با ایران

شعار سال:«برایانهوک» نماینده ویژه رئیس‌جمهور آمریکا در پرونده ایران روز چهارشنبه (28 شهریور)بار دیگر از توافق هسته‌ای به دلیل متوقف نکردن برنامه موشکی ایران انتقاد کرد وخواستار بستن «پیمان» با ایران شد.

هوک، برجام را توافقی میان ایران و رئیس‌جمهورسابق آمریکا توصیف کرد و گفت: «این، پیمان نبود و در سنای آمریکا به رأی گذاشته نشد.به همین سبب هم در شورای امنیت به رأی گذاشته شد. این در سیستم حکومتی ما ناکافیاست، اگر می‌خواهید چیزی پایدار و بادوام داشته باشد. به همین دلیل هم هست ما یکپیمان را خواستار شده‌ایم. توافق هسته‌ای هم باید یک پیمان می‌شد

در واکنش به این موضع، انور قرقاش وزیرمشاور دولت امارات عربی متحده در امور خارجه در توییترش نوشت که در هر مذاکرهجدیدی، باید کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس هم حضور داشته باشند.

قرقاش نوشت: ملاحظات آمریکا درباره امضایمعاهده‌ای فراگیر که نگرانی از برنامه هسته‌ای و موشکی و دخالت‌های منطقه‌ای ایرانرا مهار کند، مهم است. ضروری است که کشورهای [حاشیه] خلیج [فارس] هم یک طرفمذاکرات پیشنهادی باشند.

این وزیر اماراتی در ادامه به طور ضمنی،تلاش کرد ایران را از تحریم آمریکا بترساند و نوشت: عاقلانه‌تر این است که تهران از مرحله تحریم‌هااجتناب کند و با جدیت با پیشنهادهای مطرح شده، تعامل کند.

در خصوص تحریم‌ ایران، سید حسن نصراللهنیز امروز در سخنرانی روز عاشورا، همه را به ایستادن کنار ایران فراخواند و گفت،«واجب است که در کنار ایران بایستیم، چند هفته بعد تحریم‌های آمریکا علیه ایراناجرا می‌شود. همه ما می‌دانیم که دولت آمریکا پیگیرانه تلاش می‌کند تا کشورهایدیگر را از خرید نفت را متوقف کنند، میدانیم که ایران از جانب آمریکا به یک دلیلروشن تحریم می‌شود


نصرالله ادامه داد : اول اینکه ایرانمتعهد به دین، جمهوریت ، استقلال ، حاکمیت و آزادگی‌اش است. چون ایران از رهبرشگرفته تا دولت و مسئولان و مردم هرگز نمی‌پذیرد که برده آمریکا شود و کسی استقلالدر تصمیم‌گیری‌اش را مصادره کند. ایران می‌خواهد کشوری مستقل، آقا، آزاد، کریم وعزیز باشد برای همین محاصره و تحریم می‌شود. چون ایران در کنار کشورهای منطقه می‌ایستدو از حقوق آنان دفاع می‌کند و در مقابل طرح‌های سلطه‌جویانه تکفیری می‌ایستد، موردهدف است.

نصرالله تأکید کرد ایران در کنار فلسطینو مقابل اسرائیل و طرح آن ایستاده است، همانطور که در کنار لبنان ایستاده است تاخاک و سرزمین‌های عربی آزاد شود. ایراناولین کشوری بود که به ندای عراقی‌ها پاسخ داد وقتی که داعش تکفیری حمله کرد ومقدسات در خطر بود. جمهوری اسلامی ایران به مسائل مستضعفین پایبند است و این حقایران بر گردن ماست که در کنارش باشیم.

شعار سال، با اندکیتلخیص و اضافات برگرفته از خبرگزاری فارس، تاریخ 29 شهریور 97، کد مطلب: 13970629000306:www.farsnews.com


منبع: شعار سال

پیشنهاد ترامپ: برای جلوگیری از ورود مهاجران، در امتداد صحرای آفریقا دیوار بکشید!


دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده امریکا به اسپانیا توصیه کرده است که برای متوقف کردن جریان مهاجران از مدیترانه، اطراف صحرای افریقا، دیوار بکشد. ژوزف بورل وزیر امور خارجه اسپانیا این پیشنهاد دونالد ترامپ را اعلام کرد. ترامپ در پاسخ به دیپلمات های اسپانیایی که گفته اند طول صحرای افریقا نزدیک به پنج هزار کیلومتر می باشد، گفته است: "مرز صحرا، به اندازه مرز ما با مکزیک طولانی نیست."
پیشنهاد ترامپ: برای جلوگیری از ورود مهاجران، در امتداد صحرای آفریقا دیوار بکشید!

شعار سالدونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده امریکا به اسپانیا توصیه کرده است کهبرای متوقف نمودن جریان مهاجران از مدیترانه، اطراف صحرای افریقا، دیوار بکشد.

 ژوزف بورل وزیر امور خارجه اسپانیا این پیشنهاد دونالدترامپ را اعلام کرد.

بورل در سفر پادشاه و ملکه اسپانیا به امریکا، آن ها را در کاخ سفید همراهیکرده بود.

گفته می شود که ترامپ پیشنهاد مذکور را طی این دیدار ابراز داشته است.

ترامپ در پاسخ به دیپلمات های اسپانیایی که گفته اند طول صحرای افریقا نزدیک به5 هزار کیلومتر میباشد، گفته است: "مرز صحرا، به اندازه مرز ما با مکزیکطولانی نیست."

گفتنی است ترامپ طی کمپین انتخاباتی اش در سال 2016، در رابطه با جلوگیری ازمهاجرت قاچاق، قول داده بود تا "دیوار بزرگ و زیبایی" ساخته شود.

صدها مهاجر افریقایی که به شکل قاچاق در مراکش زندگی می کنند، با امید رسیدن بهاروپا، از خاک های اسپانیا که در شمال افریقا واقع شده است، به سوی جوئتا و ملیلهفرار می کنند.

این شهرها تنها مرززمینی افریقا با اروپا هستند. به دلیل کوچک بودن این مناطق، دیوار باید از خاک دیگرکشورها نیز عبور کند.

سایت شعار سال، باتلخیص و اضافات برگرفته از سایت خبری انتخاب، تاریخ انتشار 30 شهریور 97، کد مطلب:430595، www.entekhab.ir


منبع: شعار سال

چرا آمریکا به دنبال محاصره روسیه، چین و ایران است؟


چرا دار و دسته سیاست سازان آمریکایی خود را از تفکر خلاقه در مواجهه با یک نظم جهانی در حال تحول مایوس و ناتوان می بینند؟ چرا سال های سال است که حتی یک ابتکار سیاسی دست اول وجود نداشته، به استثنای توافق اکنون کنار گذاشته شده در ارتباط با برنامه اتمی ایران؟
چرا آمریکا به دنبال محاصره روسیه، چین و ایران است؟

شعار سال: دولت ترامپ سیاست خارجی آمریکا را به لبه بحران سوق داده است، اگر نگوییم که پیشاپیشآن را به درون یک بحران سرنگون کرده است. سخن گفتن بر خلاف این چندان وجهی ندارد.در آسیا، اروپا و خاورمیانه و در روابط همواره تحت فشار واشنگتن با روسیه، راهبردآمریکا به چیزی کمی بیشتر از بر هم زدنتلاش های دیگران برای مذاکره بر سر راه حل های مسالمت آمیز در مقابل جنگ و بن بستهای خطرناک در منافع یک جهان قدیمی تر، افزایش پیدا کرده است.

واقعیت تلخ این است که سیاست خارجی آمریکا هیچ هدف مشخصی جز سد کردن راهابتکارات دیگران ندارد، به این دلیل که آن ها بر سر راه بسط بیشتر منافع جهانی آمریکاقرار گرفته اند. این راهبرد تضعیف کننده، در امتناع واشنگتن از پذیرش این واقعیتتجلی یافته که باید به عبور از لحظه نسبتا کوتاه قدرت تک قطبی بودن درجهان پس ازجنگ سرد تن دهد.

در دیدگاه عمومی آمریکاییان خطایی کاملا شایع وجود دارد. شخصی کردن حرکت های قهقرایی واشنگتن و تقلیل دادن آن ها بهنقش یک برهم زننده بازی، با انداختن تمامتقصیرها بر گردن یک نفر - که اکنون دونالد ترامپ است - فرد را از درک عمیق تر محروم می کند. ایناشتباه درطول حملات شدید بعد از تراژدی 11 سپتامبر بر آزادی های مدنی و سپس بههنگام حمله به عراق در سال 2003 صورت گرفت: با اشاره به اینکه تمام این ها تقصیرجرج دبلیو بوش بوده است. این مسئله در آن زمان چندان ساده نبود و اکنون نیز نیست.بحران سیاست خارجی آمریکا- یک رشته از گامهای اشتباه رادیکال- بحرانی نظام مند است. این مسئله ربط بسیار کمی با شخصیت هادارد و با تغییراتی اندک آن هم درحواشی،از دولتی به دولت بعد انتقال پیدا می کند.

بیایید تاریخچه ای را درمورد چرایی بر هم زننده بازی بودن آمریکا مطرح کنیم.منشا این رویکرد فضاحت بار و منزوی کنندهنسبت به امور جهانی چیست؟

پاسخ با پیروزی گرایی تکبرآمیزی شروع می شود که در دهه بعد از پایان جنگ سردبه وضوح مشهود بود. چیزی که اسامی مختلفی به خود گرفت.

فرضیه «پایان تاریخ» پیش کشیده شد. لیبرالیسم آمریکایی متعالی ترین دستاوردبشریت بود و هیچ چیز نمی توانست جایگزینآن شودهمچنین مسئله «اجماع واشنگتن» پیش آمد. جهان با سرمایه داری بازار آزاد موافق بود و بازارهای مالی لجام گسیخته،جهان راسراسر در رفاه به تصویر می کشید.

جنگ صلیبی اقتصادی نئولیبرال با سیاستهای نومحافظه کارانه ای همراه شد که وزنه تعادل روشنفکری خود را داشت و جنگجویانحقیقتا باورمند خود را به گرداگرد جهان فرستاد.

ناکامی ها پدید آمد. عراق پس از سال 2003از جمله مشهودترین این ناکامی هاست. تاکنون هیچ کس نتوانسته نهال دمکراسیرا در عراق بکارد یا بازارهای آزاد را در بغداد ایجاد کند. سپس نوبت به «انقلاب هایرنگی» رسید که از بی ثبات کردن مناطق وسیعی ازکشورهای مرزی اتحاد جماهیر شوروی پیشین منتج می شدند. به دنبال آن در سال2008 فروپاشی مالی پدید آمد.

حتما انسان به فکر می رود که به دنبال این رخدادها یک بازاندیشی بنیادین درواشنگتن صورت گرفته است. هرگز چنین چیزی اتفاق نیفتاد.

عرف امروز باقی مانده چیزی است که در دهه 1990 شکل گرفته بود: جنگ صلیبی نئولیبرالباید به پیشروی خود ادامه دهد. نظم بازار محور و «مبتنی بر قواعد» ما به عنوانتنها راه خروج از تنگناهای جهان، همچنان باید به پیش برود.

یک چرخش نظامی راهبردی

در میانه راه دولت اول اوباما چرخشی حساس آغاز شد. چیزی که باید آن را یکاعمال قدرت مالی و اقتصادی دانست، ولو اینکه درموارد زیادی اجبارآور بود، به خصوصدر مورد حمله به عراق و افغانستان، ابعاد راهبردی و نظامی بیشتری به خود می گرفت.کارزار بمباران ناتو در لیبی که ظاهرا با یک ماموریت بشردوستانه، با وجود وعده هایواشنگتن به خلاف این امر، به یک عملیات تغییر رژیم تبدیل شد. معلوم شد که «محور آسیای»یاوباما یک سیاست نومهارگرانه در قبال چیناست. «بازتنظیم روابط» با روسیه، بعد از آن اعلام شد که اوباما هیلاری کلینتون را به سمت وزیر امورخارجه آمریکا گماشت و او بود که ما را به درون این خصومت ویروس گونه ای که اکنونبه طور روزمره در آن زندگی می کنیم انداخت. کودتای ساخته و پرداخته آمریکا در کیفدر سال 2014 یک اعلام چرخش اساسی بزرگ در سیاست های آمریکا نسبت به مسکو بود. بنابراینما تصمیم خود - که در آخرین نوبت در سال 2012 گرفته شده بود - برای بازگرداندنجهادی های رادیکالی که ناآرامی های مدنی در سوریه را به کارزاری برای سرنگون کردندولت اسد به نفع یک رژیم اسلامگرای دیگرتبدیل کردند، گرفته بودیم.

برهم زدن بازی به عنوان بهانه ای ضعیف برای یک سیاست خارجی، اولین نشانه های خود را نشان داده بود.

من سال های 2013 تا 2015 را به عنوان سال هایی کلیدی به شمار می آورم. در آغازاین دوره چین شروع کرد به تهیه و تدوین چیزیکه امروزه ابتکار کمربند و راه چین نامیده می شود؛ طرح جاه طلبانه عظیم این کشوربرای متصل کردن اراضی اصلی اورآسیا، از شانگهای تا لیسبون. مسکو طرفدار این اقدامبود تنها نه به دلیل نقشی کلیدی که روسیه باید بازی می کرد، بلکه به این دلیل که این طرح با «اتحادیهاقتصادی اورآسیایی» که پرزیدنت ولادیمیر پوتین در سال 2011 به راه انداخته بودتناسب داشت.

در سال 2015 یعنی آخرین سال از چند سالی که اشاره کردم، روسیه به شکل نظامی ودیپلماتیک در کشمکش سوریه مداخله کرد، بخشی برای حفاظت از جنوب غرب خاک خود ازافراط گرایی اسلامی و بخشی به خاطر بیرون کشیدن خاورمیانه از وضعیتی نزدیک به هرجو مرج که هم روسیه و هم غرب را تهدید می کرد.

در همین احوال واشنگتن چین را به عنوان یک متخاصم در نظر گرفت و خود را -همانطور که ظاهرا همچنان باقی نیزمانده متعهد به تغییر رژیمدر سوریه کرد. سه ماه پیش از پیمانی که اتحادیه اقتصادی اورآسیا را تشکیل داد، آمریکاییانکمک کردند تا یک نارآرامی مدنی دیگر به یک تغییر رژیم تبدیل شود؛ این بار با حمایتاز نه جهادی ها در سوریه بلکه با پشتیبانی از نظامیان نازی مانند در اوکراین بر علیهدولتی که اکنون در قدرت بودن آن همچنان وابسته به آنهاست.

به این ترتیب بود که ما دارای یک سیاست خارجی برهم زننده بازی شدیم که اکنون نیزهمان را به پیش می بریم.

اگر یک رئیس جمهور باشد که باید تقصیرها را گردن او انداخت - و دوباره می گویممن فایده اندکی در دنبال کردن این استدلال می بینیم- باید تقصیرها را متوجه دولتباراک اوباما دانست. همانطور که خودش در مصاحبه اش با جفری گلدبرگ در آتلانتیک تقریبادر اواخر دور دوم ریاست جمهوری اش تصدیق می کند، اوباما تا حد زیادی مخلوق کسانیبود که او را احاطه کرده بودند . از آن مطلب «ناشناس» که روز 5 سپتامبر در نیویورک تایمز منتشر شد مامی دانیم که ترامپ نیز خیلی بیشتر از اوباما ممکن است از فرا رسیدن بدترین لحظاتخود به هراس افتاده باشد.

پرسش اساسی این است که چرا. چرا دار و دسته سیاست سازان آمریکایی خود را ازتفکر خلاقه در مواجهه با یک نظم جهانی در حال تحول مایوس و ناتوان می بینند؟چرا سال های سال است که حتی یک ابتکار سیاسیدست اول وجود نداشته، به استثنای توافقاکنون کنار گذاشته شده سال 2015 در ارتباط با برنامه های اتمی ایران؟ همانطور که یکمقام دولتی در ماه آگوست به واشنگتن پست گفته، «همین حالا نیز کار ما خلق عاجلباتلاق هایی دیگر است

آیا می توانید به یک اعتراف واضح به ورشکستگی اطلاعاتی فکر کنید؟ من که نمیتوانم.

«برابرهای» جهانی مثل خود ما؟

یک توضیح دیرینه برای این فلج وجود دارد. هفت دهه هژمونی جهانی و قابل توجه تراز همه دوران جنگ سرد، برای وزارت امور خارجه فضای اندکی برای فکر کردن به چیزی جزسادگی های تنش شرق-غرب باقی گذشته است. کسانی که دیپلماسی آمریکا را طراحی و اجرامی کنند تمام استعداد و توانایی خود را برای تفکر خلاقه از دست داده اند، زیرا هیچنیازی به چنین چیزی وجود نداشته است. به نظر من این یک حقیقت است، اما لحظات خاص بیشتریاز تصلب صرف در درون دارو دسته سیاست گذاریوجود دارد.

همانطور که چندین بار در جاهای مختلف گفته ام، برابری بین شرق و غرب یک الزام قرن بیست و یکمی است. از وودرو ویلسون تاتوافق پس از جنگ جهانی دوم یک برابری بین تمام کشورها، در تئوری چیزی است که آمریکاآن را برای نظم جهانی ضروری می دیده است. اما اکنون که این بر عهده ماست، واشنگتننمی تواند آن را بپذیرد.

به روسیه، چین و ایران فکر کنید، سه کشوری که اکنون به عنوان متخاصمان اصلیآمریکا تعیین شده اند. سرنوشت هر یک از این کشورها این است (اگر قبلا نشده باشند)که به یک قدرت جهانی یا منطقه ای و کلید ثبات تبدیل شوند؛ روسیه و چین در یک مقیاسجهانی و ایران درخاورمیانه. اما هر یک از آنها سرسختانه بیرون از نظم تحت رهبری غرب ایستاده اند . آنهاتاریخ ها، سنت ها، فرهنگ ها و فرهنگ های سیاسی متفاوتی دارند. و آنها عزم خود رابرای حفظ خود جزم کرده اند.

این کشورها دلالت بر شکل جهان پیش رو دارند؛یک جهان پساغرب که در آن ائتلاف آتلانتیک باید با قدرت های در حال قدبرافراشتن در خارج از مدار خود همزیستی داشته باشد. پس روی هم رفته آنها دقیقادلالت بر چیزی دارند که آمریکا نمی تواند با آن کنار بیاید. و اگر ایدئولوژی نئولیبرال و نومحافظه کار تنها یک ویژگیداشته باشد که در میان تمام ویژگی های آنشاخص باشد، آن ویژگی ناتوانی مطلق این ایدئولوژی در پذیرش تفاوت ها است، در صورتیکه تهدید کننده منافع آن باشند.

این منطق برهم زدن بازی به عنوان یک جایگزین برای سیاست خارجی است که از جملهپیامدهای فراوان آن، می توان به از دست رفتن بی شمار فرصت ها برای ایجاد ثبات درجهان اشاره کرد.

نویسنده:پاتریکلاورنس (Patrick LAWRENCE) مقاله نویس، منتقد و استاد دانشگاه

سایت شعار سال، باتلخیص و اضافات برگرفته از خبرگزاری فارس، تاریخ انتشار 30 شهریور 97، کد مطلب: 13970630000058،www.farsnews.com


منبع: شعار سال

برگزاری نشست سه‌جانبه ترکیه، ایران و روسیه درباره سوریه در نیویورک


مولود چاوش اوغلو وزیر امور خارجه ترکیه روز جمعه اعلام کرد که نشست سه‌جانبه‌ای درباره سوریه میان وزیران خارجه ترکیه، روسیه و ایران در نیویورک برگزار خواهد شد.
برگزاری نشست سه‌جانبه ترکیه، ایران و روسیه درباره سوریه در نیویورک
شعار سال : مولود چاوش اوغلو وزیر امور خارجه ترکیه روز جمعه اعلام کرد که نشست سه‌جانبه‌ای درباره سوریه میان وزیران خارجه ترکیه، روسیه و ایران در نیویورک برگزار خواهد شد.

وی که در یک کنفرانس خبری صحبت می‌کرد گفت که تصمیم برای برگزاری این نشست سه‌جانبه بعد از برنامه‌ریزی‌های فنی طی سه روز گذشته اتخاذ شد.

چاوش اوغلو اضافه کرد: در پی توافق سوچی، آتش‌بس باید به‌صورت کامل اجرایی شده و تمرکز باید به‌روی راه‌حل سیاسی باشد.

"رجب طیب اردوغان" رئیس جمهور ترکیه و "ولادیمیر پوتین" رئیس جمهور روسیه با ایجاد یک منطقه بدون سلاح به عمق 15 الی 20 کیلومتر در ادلب سوریه موافقت کردند.

بر اساس این توافق، گروه‌های مخالف در ادلب در همان مناطقی که حضور دارند باقی خواهند ماند و روسیه و ترکیه به گشت‌های مشترک در این مناطق خواهند پرداخت..

شعارسال، با اندکی تلخیص و اضافات بر گرفته از خبرگزی تسنیم ، تاریخ انتشار: 31 شهریور 1397 ، کدخبر:1833566 ،www.tasnimnews.com


منبع: شعار سال
رمز عبور خود را فراموش کرده اید ؟