_  

گروه خبری سینما

انتقاد از بازیگرانی که برای سکه به برنامه های تلویزیون می روند نه مردم!

ایسنا: تهیه‌کننده برنامه «پنجره‌ها» معتقد است: مشکل اصلی تلویزیون در جذب مخاطب این است که مدیران تلویزیون برندسازی می‌کنند.
انتقاد از بازیگرانی که برای سکه به برنامه های تلویزیون می روند نه مردم!

تهیه‌کننده برنامه «پنجره‌ها» با اشاره به دلایل ساخته نشدن برنامه‌های صبحگاهی جمعه در تلویزیون بیان کرد: مشکل از برخی مدیران تلویزیون است که به دنبال کپی‌کاری در برنامه‌ها هستند؛ برای مثال یک نفر «خندوانه» و «دورهمی»‌ را می‌سازد و همه می‌خواهند برنامه‌ای مانند این دو داشته باشند. رامبد جوان برنامه «خندوانه»‌ را در سال ۱۳۸۰ می‌خواست بسازد و حتی سال ۸۷ این مساله جدی‌تر شد اما مدت‌ها طول کشید تا یک نفر به او اعتماد کرد تا بتواند برنامه خود را روی آنتن ببرد.

او به نبود بودجه برای برنامه‌سازی در تلویزیون اشاره کرد و گفت: دلیل دیگر نبود بودجه است. این برنامه‌ها نسبت به برنامه‌های گفت‌وگو محور پرهزینه‌تر هستند. برای اینکه بتوانید در این نوع برنامه‌ها جذابیت ایجاد کنید به دکور، مجری، گرافیک و آیتم خوب نیازمندید اما این موارد پرهزینه هستند. ما در برنامه «پنجره‌ها» با کمترین بودجه‌ی ممکن کار می‌کنیم. من از دکور برنامه راضی نیستم اما یا مجبور بودیم این برنامه را نسازیم تا بودجه‌ای که مد نظرم است در اختیار ما قرار بگیرد یا اینکه باید برنامه را شروع می‌کردیم تا به تدریج ایرادات آن را برطرف کنیم.

این تهیه‌کننده ادامه داد: برنامه‌سازهایی هستند که با ایده‌های خوب شروع به کار می‌کنند و حتی می‌توانند در برنامه هزینه خود را تأمین کنند. نکته مهم این است که برای این برنامه‌ها سرمایه‌گذاری انجام شود اما کمتر اتفاق می‌افتد.

سلیمانی به مجری شدن برخی بازیگران اشاره و بیان کرد: من موافق حضور بازیگران به عنوان مجری نیستم. به دلیل اینکه ژانر اجرا با ژانر بازیگری کاملا متفاوت است. مجری باید کاربلد باشد یعنی ممکن است بهترین بازیگر را برای اجرا بیاوریم اما نتواند کار اجرا را انجام دهد. ما تا به امروز به غیر از رامبد جوان و مهران مدیری مجری بازیگر موفق نداشته‌ایم.

این تهیه‌کننده ادامه داد: اگر من مجید واشقانی را به عنوان مجری انتخاب کردم، به دلیل این است که او سال‌ها قبل کار اجرا را تجربه کرده است و برنامه‌ای روتین در شبکه دو داشت. اگر قرار بود برنامه‌ ما را از میان مجریان حاضر اجرا کنند، به غیر از دو یا سه نفر مجری، فردی نبود که آن‌ها هم شرایطی دارند؛ به این معنی که برخی مجریان، اجرای برنامه‌هایی را می‌پذیرند که خودشان تهیه‌کننده باشند یا برخی دیگر برای حضور پول زیادی را از برنامه‌ساز می‌خواهند که نمی‌توان تأمین کرد. من طرفدار به عرصه آمدن مجریان جدید هستم و مجریان جدیدی هم در این سال‌ها معرفی کردم که برند شدند. اما برنامه ما به شکلی بود که نمی‌شد مجری گمنام انتخاب کنیم به دلیل اینکه هفته‌ای یک بار از شبکه آموزش به روی آنتن می‌رود.

او با اشاره به کاراکتر مجید واشقانی اظهار کرد: ما به دنبال فرصتی بودیم که از واشقانی به عنوان مجری بهره ببریم به دلیل اینکه تجربه اجرا داشته و فردی خوش سیما، خوش صدا و با مطالعه است و زمانی که به یک تیمی اعتماد می‌کند، در خدمت آن‌هاست. همچنین جایگاهی که به عنوان بازیگر دارد نیز موثر است اما من فقط به دلیل بازیگر بودن، او را انتخاب نکردم.

تهیه‌کننده برنامه «پنجره‌ها» به تعداد مخاطبان شبکه آموزش اشاره کرد و گفت: زمانی که از من می‌پرسند شبکه آموزش چقدر بیننده دارد که برنامه خود را در آنجا به روی آنتن بردید، می‌گویم مگر شبکه نسیم مخاطب داشت؟ همچنین برنامه «رادیو هفت» در شبکه آموزش بسیار دیده شد. معتقدم شبکه آموزش نسبت به شبکه‌های اصلی مخاطب چندانی ندارد اما اگر برنامه خوب بسازیم و مردم تبلیغ کنند و سروصدای رسانه‌ای ایجاد شود، مخاطبان برنامه را می‌بینند. در این پنج هفته که برنامه «پنجره‌ها» پخش شد سیر صعودی تعداد مخاطبان را از طریق پیامک و فالورهای شبکه‌های اجتماعی متوجه شدم. قطعا اگر در شبکه اصلی‌تری بودیم، بیننده بیشتری هم داشتیم و این مساله کار ما را سخت‌تر می‌کند. اما لذت‌بخش‌تر است که می‌توانیم از طریق توانایی‌مان، خود را بیشتر نشان دهیم.

او به تعداد قسمت‌های برنامه «پنجره‌ها» اشاره و اظهار کرد: برنامه ما طبق صحبت‌هایی که انجام دادیم قرار است که یک سال روی آنتن شبکه آموزش باشد؛ البته نوروز امسال شرایط را بازنگری خواهیم کرد به این معنی که آیا شبکه آموزش از نتیجه کار ما راضی است و آیا ما امکان همکاری داریم؟ امیدوارم که برنامه ما مورد استقبال قرار بگیرد و روی آنتن باشد به دلیل اینکه امروزه تلویزیون ما به برندهایی احتیاج دارد که مردم بتوانند بعد از مدت‌ها به آن اعتماد کنند.

سلیمانی با اشاره به مشکل تلویزیون در جذب مخاطب بیان کرد: مشکل اصلی تلویزیون در جذب مخاطب این است که مدیران تلویزیون برندسازی می‌کنند؛ یعنی عوامل برنامه زحمت می‌کشند و برنامه‌ای را می‌سازند که به روی آنتن می‌رود اما با تغییر مدیریتی برنامه تغییر می‌کند برای مثال دلیل محبوبیت برنامه ۹۰ به جز اجرای خوب آقای فردوسی‌پور، امتداد برنامه است. همچنین برنامه «ماه عسل» با ایراداتی که می‌توان از آن گرفت، هر ماه رمضان پخش می‌شود و به یک برند تبدیل شده است؛ به دلیل اینکه امتداد برنامه‌سازی باعث جذب و اعتماد مخاطب می‌شود.

این تهیه‌کننده اضافه کرد: برنامه «صبح بخیر ایران» سال‌ها روی آنتن بود تا اینکه مدیران شبکه یک اشتباه کردند و اسم آن را تغییر دادند و فرمول یک نام‌گذاری کردند اما بعد از مدتی نام برنامه دوباره «صبح بخیر ایران» شد. نباید به سادگی تصمیم به حذف برنامه‌هایی بگیریم که سازمان صداوسیما برای آن‌ها هزینه داده و عوامل برنامه تلاش کرده‌اند تا برند شود. راهکار ما این است که برند را حفظ کنیم تا بتوانیم مخاطب خود را حفظ و حتی مخاطبان بیشتری هم جذب کنیم.

او به وضعیت دعوت مهمانان در تلویزیون اشاره کرد و گفت: ما اگر بخواهیم مهمانی را دعوت کنیم باید از میان افراد مشهور انتخاب کنیم که این افراد از برنامه‌ای به برنامه دیگر می‌روند. من برای دعوت افراد تکراری ابا داشتم اما گاهی ممکن است مجبور شویم. همچنین تعدادی تهیه‌کننده نما وجود دارند که بدون ضابطه کار تهیه‌کنندگی انجام می‌دهند و صرفا با پولی که در اختیار داشته‌اند مهمانان را دعوت می‌کنند. بنابراین این مساله باعث شده که با بسیاری از افرادی که برای حضور در برنامه صحبت می‌کنیم می‌گویند چقدر پول می‌دهید. گاهی مبالغی که درخواست می‌دهند بیشتر از برآورد کل برنامه می‌شود.

سلیمانی در عین حال گفت: ما مهمان‌های خاطره‌انگیز را دعوت می‌کنیم. همچنین با توجه به گذشته برنامه‌سازی من و لطفی که دوستان دارند تا به حال مشکلی در دعوت مهمانان نداشتم؛ البته شرایط دعوت مهمان به برنامه‌ها سخت است. به نظرم باید نشستی گذاشته شود تا در این رابطه بحث کنیم که وقتی یک بازیگر روی آنتن می‌گوید به خاطر مردم در برنامه حضور پیدا کردم، مردم بدانند که برای حضورش سکه گرفته است؛ البته ما با آن طیف سروکار نداریم و دنبال دعوت از این افراد هم نیستیم. ما به دنبال چهره‌هایی هستیم که مدتی است کمتر دیده شده‌اند و در واقع به دنبال خاطره‌بازی هستیم. مردم چنین برنامه‌هایی را دوست دارند؛ بنابراین سعی می‌کنیم در این سبک موفق شویم.

این تهیه‌کننده با اشاره به برنامه‌های «خندوانه» و «دورهمی» اظهار کرد: برنامه‌های «خندوانه»‌ و «دورهمی» با امکانات مالی که دارند می‌توانند مهمان دعوت کنند و بهره ببرند. اما ما برای دعوت مهمانان از این طریق توانمندی نداریم.

سهیل سلیمانی در پایان به جنبه آموزش و سرگرمی برنامه «پنجره‌ها» اشاره کرد و گفت: ما سعی کردیم که در بستر سرگرمی، آموزش بدهیم. شاید آموزش ما مستقیم نباشد اما با معرفی کتاب، آیتم‌ها، گفت‌وگوها با چهره‌ها، مفاهیم آموزشی خود را پوشش می‌دهیم. در برنامه‌سازی بهتر است مفاهیمی را که می‌خواهیم به مخاطب انتقال دهیم مستقیم (رو) نباشد و در بستر برنامه جریان داشته باشد تا تأثیرگذاری آن بیشتر شود.

باید برای سینما و تئاتر ایران گریه کرد

خبرگزاری میزان: بازیگر سریال آرایشگاه زیبا گفت: این روزها در سینمای ایران مبتدی‌ها کارگردان، بازیگر، نویسنده و تهیه کننده شده‌اند. اینها فکر می‌کنند همه چیز پول است و اگر پول باشد همه کارها پیش می‌رود اما این اشتباه محض است.

محمود بصیری بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر ایران درخصوص فعالیت های خود در عرصه بازیگری گفت: سال گذشته به طور کامل مشغول بازی در یک تئاتر بودم اما برای عرصه تصویر پیشنهاد مهمی نداشته ام که بخواهم بازی در آن را قبول کنم.

وی دلیل کم کاری خود طی سالیان گذشته را اینگونه شرح داد: متاسفانه برخی آثار و پیشنهادات به شدت ضعیف هستند. انگار کارگردانان و فیلمنامه نویسان مرا نمی شناسند که چنین کارهایی را به من پیشنهاد می دهند. برای من بلند و کوتاه بودن نقش هیچ اهمیتی ندارد اما می خواهم در نقشی بازی کنم که بعد از آن از مردم خجالت نکشم.

بازیگر سریال "آرایشگاه زیبا" در همین راستا ادامه داد: من می خواهم در کاری بازی کنم که بر اساس توانایی‌ام انتخاب شده باشم نه اینکه صرفاً به هر قیمتی در قامت یک بازیگر حضور داشته باشم. متاسفانه وضعیت کیفی آثار به شدت کاهش پیدا کرده و من سعی می کنم سر هر کاری حاضر نشوم. می‌خواهم اگر در یک بخش کوتاه از فیلم هم بازی می‌‎کنم آن بخش تاثیرگذار و قابل قبول بوده و من صحنه پرکن نباشم.

وی با نقد حضور برخی تازه کارها در سینما افزود: امروزه هرکسی در سینمای ایران نویسنده و کارگردان شده است. کارگردان سر صحنه حاضر می شود اما نمی داند باید چه کاری انجام دهد. همه عوامل آفیش می شوند و بعد متوجه می‌شویم که کارگردان خودش هم نمی‌داند می‌خواهد چه کاری انجام دهد و همگی معطل وی می شویم.

بازیگر سریال "بدون شرح" با نقد وضع فعلی سینما تاکید کرد: این روزها در سینمای ایران مبتدی‌ها کارگردان، بازیگر، نویسنده و تهیه کننده شده‌اند. اینها فکر می کنند همه چیز پول است و اگر پول باشد همه کارها پیش می‌رود اما این اشتباه محض است. خدا شاهد است که هیچ وقت برای پول کاری را انجام ندادم زیرا می دانم هنر با پول هنر نمی شود.


وی گیشه محور بودن سینما را سمی خطرناک دانست و افزود: باید برای سینما و تئاتر ایران گریه کرد. سینمای ایران دیگر هیچ چیزی برای انتقال به مخاطب ندارد. متاسفانه سینماگران نمی‌دانند خوشدلی با خوشگلی فرق دارد. از نظر من سینماگر واقعی باید اهل دل باشد و برای دلش فیلم بسازد و نه برای گیشه و پول.

بصیری درخصوص علاقه جوانان به بازیگری خاطرنشان کرد: این روزها تعداد زیادی از جوانان پیش من آمده و می‌گویند می خواهیم بازیگر شویم. متاسفانه این جوانان نمی دانند که عمر خود را بیهوده تلف می کنند. من به تمامی جوانانی که پیش من می‌آیند می گویم که اگر می خواهید بازیگر شوید در ابتدا بروید و یک شغل در آمدزا پیدا کنید و بعد به سراغ این حرفه بیایید چون این کار آینده و عاقبت ندارد.

فیلم های فوتبالی سینمای ایران و جهان

خبرگزاری شبستان: فوتبال به عنوان پرطرفدارترین ورزش‌ جهان نگاه فیلمسازان را نیز به خود جلب کرده؛ به طوری که آن ها در فیلم هایشان، مستقیم و غیرمستقیم به فوتبال و حواشی آن پرداخته اند.
فیلم های فوتبالی سینمای ایران و جهان

ورزش فوتبال جایگاه ویژه ای بین مردم دنیا دارد و به همین دلیل برخی از فیلمسازان سینما و برنامه سازان تلویزیون نیز این ورزش محبوب - که اتفاقا در سینما چندان محبوب نیست- را دستمایه کارشان قرار داده اند. در این میان انواع رویکردها به این مقوله دیده می شود که طیف گسترده ای از فیلم های انگیزشی تا پرداختن به دست های پنهان پشت صحنه این ورزش صنعت جهانی را در بر می گیرد. از طرفی دیگر شاهد حضور فوتبالیست های فعال یا بازنشسته در عرصه سینما در نقش خودشان، یک ورزشکار و یا نقش های مختلف سینمایی دیگر هم هستیم.

جام جهانی فوتبال نیز که هر چهار سال یکبار برگزار می شود، مخاطبان بسیار گسترده خودش را دارد و به همین بهانه در آستانه برگزاری جام جهانی روسیه ۲۰۱۸ مروری بر برخی از فیلم های ساخته شده درباره فوتبال و موضوعات مرتبط با آن داشته ایم که در زیر می خوانید.

فوتبال در سینمای جهان

شاید بتوان گفت معروف ترین فیلم های سینمایی با موضوع فوتبال، فیلم «فرار به سوی پیروزی» است که در آن چندین بازیکن معروف فوتبال جهانی چون پله و بابی مور و نیمی از بازیکنان تیم فوتبال ایپسویچ تاون که سال ۱۹۷۸ قهرمان شد، در کنار هنرپیشه هایی همچون سیلوستر استالونه ایفای نقش کرده اند. در خلاصه داستان این فلیم آمده است: «در حالیکه اسرای متفقین در حال آماده شدن برای برگزاری یک مسابقه فوتبال با تیم ملی آلمان در پاریس اشغالی هستند، نیروی مقاومت فرانسه و افسرهای بریتانیایی در حال طرح ریزی نقشه ای برای فرار آنها هستند…»

کارگردان «فرار به سوی پیروزی» جان هیوستون و تهیه‌کنندگان آن ماریو کاسر، گردون مک‌لندون و اندرو ج. وجنا بودند.  این فیلم برگرفته از یک ماجرای واقعی در کیف اوکراین اشغال شده توسط ارتش نازی است. اتفاقی که دست مایه دو فیلم دیگر پیش از آن هم شده بود اما به دلیل حضور ستاره هایی از عرصه سینما و فوتبال به نام سیلوستر استالونه و پله و کارگردانی پر آوزاه به نام جان هیوستن که تا پیش از ساخت این اثر چهاردهه فعالیت در هالیوود و ساخت فیلم هایی ماندگار و کلاسیک را در کارنامه خود داشت، جذاب ترین و پرطرفدارترین فیلم فوتبالی سینما را رقم زده است.

فیلم سینمایی «دو نیمه در جهنم» ساخته فیلمساز مجار زولتان فابری در سال ۱۹۶۱ است. این فیلم هم راجع به یک بازی فوتبال بین اسرای جنگی و سربازان آلمان نازی در روز تولد هیتلر است. این فیلم سیاه و سفید است اما به دلیل اینکه به دفعات در دهه ۶۰ از شبکه های تلویزیون ایران پخش شده برای مخاطب ایرانی آن سالها اثر شناخته شده ای است.

«در جستجوی اریک» فیلمی در ژانر درام کمدی است که اریک کانتونا، بازیکن سابق تیم ملی انگلیس و منچستریونایتد در آن نقش آفرینی کرد. این فیلم در سال ۲۰۰۹ توسط کن لوچ، کارگردان انگلیسی ساخته شد. این کارگردان از دیگر توانایی اریک کانتونای افسانه ای در این فیلم استفاده کرد و توانست تصویر دیگری از این اسطوره فوتبالی منچستر دهه ۹۰ را در ذهن مخاطب بسازد.

«در جستجوی اریک» روایت زندگی اریک بی شاپ؛ یک پستچی تنها و به بن‌بست رسیده است، نمونه‌ای مثالی از کاراکتر طبقه فرودست، حاشیه‌نشین و محروم و غمگین جامعه است که در شهر منچستر زندگی غمباری را می‌گذراند؛ اریک در یک بحران عمیق روحی از همه جا و همه کس بریده و دچار افسردگی، رخوت و سستی در ادامه راه زندگی است. لوچ  در فیلم «در جستجوی اریک» بر بزرگترین تراژدی زندگی دست می‌گذارد اما با توسل به یک فانتزی هوشمندانه، پایانی خوش‌بینانه برای اثرش رقم می‌زند.

«فوتبال شائولین» دیگر فیلمی با موضوع فوتبال اما اکشن و رزمی است که البته در آن بیشتر از تکنیک های کونگ فوی شائولین بهره گرفته شده است تا نمایش فوتبال رئال. این فیلم به کارگردانی استیون چو است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. در خلاصه داستان این فیلم آمده است: «فان» بازیکن سابق فوتبال است که پای او سال ها قبل، در طول بازی شکسته و دیگر کنار گذاشته شده، او که به تازگی متوجه شده رقیب دیرینه اش «هانگ» این بلا را سر او آورده، سرخورده از همه جا تصمیم می گیرد نوع جدیدی از فوتبال را ارائه کند.

از دیگر فیلم های سینمایی که درباره فوتبال و بازیکنان فوتبال ساخته شده اند، می توان به «بازی بزرگ» محصول ۱۹۵۳ انگلیس و ساخته موریس الوی، «دار و دسته» محصول ۱۹۸۹ انگلیس به کارگردانی آلن کلارک که این فیلم در سال ۲۰۰۹ توسط نیک لاو بازسازی شد، «لگدزنان و جیغ‌کشان» محصول ۲۰۰۵ آمریکا، «کفشدوزک» محصول ۱۹۹۲، «دختر گریگوری» محصول ۱۹۸۱، «ترس دروازه‌بان از پنالتی» به کارگردانی ویم وندرس محصول سال ۱۹۷۲، «ساکر مام» محصول ۲۰۰۸، «مثل بکام کات‌دار بزن» محصول ۲۰۰۲ و انیمیشن های سینمایی «فوتبال دستی» محصول ۲۰۱۳ و «انسان نخستین» محصول ۲۰۱۸ اشاره کرد.

همچنین فیلم های مستند پرتره از بازیکنان بزرگ فوتبال جهان ساخته شده است که مهمترین آنها «زیدان؛ نابغه ای به نام زیزو» و «مارادونا» محصول ۲۰۰۸ است. کوستوریتسا در فیلم «مارادونا» به سه وجه مختلف از شخصیت مارادونا می‌پردازد؛ مارادونای فوتبالیست، مارادونای سیاست‌پیشه، مارادونای معتاد.

فیلم های مستند «رونالدو» محصول ۲۰۱۵ و «مسی» محصول ۲۰۱۴ نیز درباره بازیکنان فوتبال جوان و مطرح این روزها است که زندگی نامه ای از این دو بازیکن فوتبال به تصویر کشیده شده است.

فوتبال در سینمای ایران

گرچه در میان فیلم های ورزشی در ایران، توجه به فوتبال رتبه اول را دارد و تقریبا اثری از رشته های دیگر ورزشی وجود ندارد اما به نظر می رسد تولید سخت و پر هزینه فیلم های فوتبالی هم کار را برای هنرمندان ایرانی سخت کرده است. از جمله مشکلات تولید فیلم های فوتبالی ترکیب بازیگران سینمایی با بازیکنان فوتبالی به نحوی که تماشاچیان سینمایی متوجه ضعف هر کدام در حرفه غیر تخصصی خودشان نشوند است و یا تنوع لوکیشن و استادیوم هایی که بتواند برای تولید آثار مورد استفاده قرار گیرند، استفاده از امکانات ویژه تصویر برداری و ... این کار را تخصصی و پر هزینه می کند و یا اینکه آنچه بیشتر از هیجانات رقم خورده در میدان بازی و مستطیل سبز برایشان جذاب است حواشی مربوط به این ورزش پرطرفدار کشور است. مشکلات بازیکنان زن و مرد در ایام بازیگری و یا بعد از آن و حتی مسایل مربوط به تماشاچیان از جمله مسایل مورد توجه این فیلمسازان در عرصه سینما و تلویزیون قرار گرفته است.

فیلم سینمایی «فوتبالیست ها» شاید مشهورترین فیلم ایرانی باشد که درباره فوتبال ساخته شده است. این فیلم شاید تنها فیلمی باشد که به صورت مستقیم به مربی گری و بازی فوتبال پرداخته است که علی پروین و حمید استیلی در آن ایفای نقش کرده اند. این فیلم محصول ۱۳۷۹ علی اکبر ثقفی است و فاطمه گودرزی و مرحوم جمشید اسماعیل خانی نیز در ان حضور داشتند.

از فیلم های دیگر سینمای ایران که به صورت غیرمستقیم به فوتبال پرداخته و موضوعات حاشیه ای چون زندگی شخصی و مافیای فوتبال را تصویر کرده است می توان به «یادم تو را فراموش» علی عطشانی، «عرق سرد» سهیل بیرقی، «زاپاس» برزو نیک نژاد، فیلم «ازدواج غیابی» کاظم معصومی، «آفساید» جعفر پناهی، فیلم «مثلث آبی» به کارگردانی هادی صابر و سریال های «پژمان»، «به سوی افتخار»، «آخرین بازی» و «لژیونر» اشاره کرد که بازیکنان فوتبالی چون مرحوم مجید سبزی، غلام فتح آبادی، احمدرضا عابدزاده، پژمان جمشیدی، علی انصاریان، بهروز رهبری فرد، وحید شمسایی، حسین یاریار، کریم باقری، آرش برهانی، جواد زرینچه و ... در آنها ایفای نقش کردند.

-محمدصالح حجت الاسلامی

نقش فروشی در سینمای ایران حاکم شده است

خبرگزاری میزان: بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون گفت: باید سینما را به دست افراد حرفه ای و پیشکسوت این عرضه سپرد و برای آن اساسنامه تنظیم شود که هر کسی از هر جایی وارد سینما نشده، تهیه کنندگی کند و برای پولشویی های دیگر از این حربه استفاده کند.
نقش فروشی در سینمای ایران حاکم شده است

شهرام پوراسد بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون  درباره دلایل کم‌کاری خود گفت: متاسفانه پیشنهاداتی که برای بازی به من داده می‌شود از کیفیت خوبی در متن برخوردار نبوده و فیلمنامه ضعیفی دارند به اندازه ای که هیچ جذابیتی برایم ندارند.


وی در همین راستا افزود: نمی‌دانم نسل جدید فیلمسازی با چه پشتوانه‌ای و از کجا روی کار آمده‌اند که نسل گذشته را نمی‌شناسند و تنها دورهمی‌های خود را در آثار نمایشی به بازی می‌گیرند و همان‌ها در همه آثار حضور پیدا می‌کنند و این معضل اصلی است. به عنوان بازیگری که ۲۷ سال است در این عرصه کار می‌کنم در گذشته از ۱۰ متن یا فیلنامه به ۶ مورد آن فکر می‌کردم اما در حال حاضر از ۱۰ فیلمنامه تنها یک مورد شاید کمی جذابیت داشته باشد.
 


بازیگر آخرین شناسایی درباره دلایل ضعف فعلی عرصه فیلمنامه نویسی اظهار کرد: درکنار سرعت در نگارش یک فیلمنامه یا همزمانی در نگارش چند فیلمنامه برای کسب در آمد بیشتر و نیز نداشتن مطالعه یا سطح ضعیف از سواد نویسندگی، فیلمسازی و سینما به سمتی رفته است که جنبه صنعتی آن هنر را پشت سر گذاشته و هنر زیر سوال رفته است در حالی که در همه دنیا با وجود صنعتی بودن سینما هنر در اولویت است. اما در ایران تهیه کننده و سرمایه گذار تنها به این مسئله فکر می‌کنند که با هزینه کمتر سود بیشتر به جیب بزنند و این متاسفانه لطمات زیاد به هنر زده است.

پور اسد ادامه داد: وضعیتی که این روزها بر عرصه بازیگری حاکم شده خرید و فروش نقش برای بازی است. بازی در نقشی به بنده پیشنهاد شد و من فیلمنامه را پذیرفتم اما در بحث مالی به توافق نرسیدیم، بعدها شنیدم بازیگر دیگری برای همان نقش نه تنها پولی نگرفته بلکه پولی هم پرداخت کرده و قرارداد بسته است. اگر در گذشته روزی یکی دو مورد بدین شکل وجود داشت متاسفانه در حال حاضر این وضعیت با میزان بالا وجود دارد.

وی به تهیه بودجه فیلمسازی از طربق بازیگران اشاره و بیان کرد: امروز با پول‌هایی که از بازیگران تازه وارد برای ایفای نقش می‌گیرند بخشی از بودجه تولید فیلم را فراهم می‌کنند.



بازیگر سریال رنج و سرمستی درباره احتمال بهبود وضعیت سینما خاطرنشان کرد: باید سینما را به دست افراد حرفه ای و پیشکسوت این عرضه سپرد و برای آن اساسنامه تنظیم شود که هر کسی از هر جایی وارد سینما نشده، تهیه کنندگی کند. اگر در گذشته تهیه‌کننده پول خوب می‌گرفت ابتدا اثر ساخته می‌شد و جنبه‌های هنری آن در نظر گرفته می‌شد در نهایت اگر پولی باقی می‌ماند تهیه‌کننده ماشین یا خانه می‌خرید اما در حال حاضر تهیه‌کنندگان اول فکر می‌کنند از چه کسانی پول دریافت کنند سپس سرمایه‌گذاری جمعی خود را می‌کنند و در پایان اگر چیزی ماند فیلمشان را می‌سازند.

ابهام در خرید باکس گزارشگر جام جهانی توسط صداوسیما

خبرآنلاین: در حالی که گفته می شد صدا و سیمای ایران حق پخش رقابت های جام جهانی 2018 را خریداری نکرده و بازی ها را از سایر شبکه ها اصطلاحا می دزد ، این قضیه تکذیب شد.
ابهام در خرید باکس گزارشگر جام جهانی توسط صداوسیما

صدا و سیمای ایران حق پخش بازی های جام جهانی را به طور کامل خریداری کرده که اگر جز این بود، به دلیل قوانین سخت گیرانه حاکم بر امور رسانه ای، امکان پخش هیچ کدام از بازی ها از تلویزیون مقدور نبود.

با این حال به نظر می آید که صدا و سیما باکس گزارشگری را برای این بازی ها خریداری نکرده. باکسی که هم شامل گزارش بازی می شود هم شامل گزارش های میدانی. اتفاقی که باعث شده تا گزارشگر ارسالی صدا و سیما برای بازی های ایران یعنی پیمان یوسفی و تیم های ارسالی از شبکه سه و شبکه ورزش برای تهیه گزارش های میدانی و حواشی هر بازی، امکان ورود به ورزشگاه و فیلم برداری را نداشته باشند.

گزارشگران ایرانی در حال حاضر فقط به عنوان هوادار و با خرید بلیت می توانند وارد ورزشگاه شوند و حق هیچگونه تصویربرداری با دوربین را ندارند.

البته صدا و سیما مدعی است که باکس گزارشگر را خریده و گزارشگران را با FAN ID به روسیه فرستاده تا بعدا پول آن را ترانسفر کند که گویا بخاطر تحریم های بانکی این اتفاق محقق نشده. ادعایی که البته مشخص نیست تا چه اندازه صحت داشته باشد.

نویسنده قانون‌گریز مسئول ارزشیابی هنرمندان شد!

کیهان: فردی که سابقه دهن‌کجی به قوانین کشور و انتشار کتابی مبتذل در تخریب ارزش ها را در کارنامه دارد، نماینده تام‌الاختیار وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس شورای عالی ارزشیابی هنرمندان و نویسندگان کشور شد!
نویسنده قانون‌گریز مسئول ارزشیابی هنرمندان شد!

سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، طی حکمی محمدرضا اسدزاده را به عنوان نماینده تام‌الاختیار خود و رئیس شورای عالی ارزشیابی هنرمندان و نویسندگان کشور منصوب کرد.


اسدزاده درحالی به این مسئولیت‌ها منصوب شده که وی شهریور سال ۱۳۹۱ در شهر باکو پایتخت جمهوری آذربایجان، کتابی را به چاپ رساند. این کتاب که هم ساختاری بسیار ضعیف و نازل داشت و هم به وهن فضای کشورمان می‌پرداخت از وزارت ارشاد مجوز نگرفته بود و پس از چاپ در باکو به طور غیرقانونی در کشور توزیع شد.


جای سوال است که چگونه فردی که خود قوانین و ارزش‌های کشور را نادیده گرفته و کتابی سخیف را منتشر کرده، به عنوان رئیس شورای عالی ارزشیابی هنرمندان و نویسندگان منصوب شده است؟


شما میتوانید 5 خبرگزاری را پین کنید

می توانید یکی از خبرگزاری ها از حالت پین درآورده و مجددا تلاش کنید

بستن