تبلیغات در تلکسیران

«از کی» ارزان‌تر از شرکت‌های بیمه سنتی


صنعت بیمه یكی از درآمدزاترین صنایع در دنیاست كه به دلیل اجتناب‌ناپذیر بودن استفاده از آن، توانسته كسب‌وكارهای جانبی و درآمدزای بیشتری را در كنار خود به وجود آورد.
«از کی» ارزان‌تر از شرکت‌های بیمه سنتی

شایلی قرایی

استارت‌آپ‌های ارائه‌کننده خدمات بیمه در کشورهای دیگر بعد از سال‌ها فعالیت جا افتاده‌اند و کمتر کسی در این کشورها به شیوه سنتی بیمه‌نامه‌های مختلف را برای امور مختلف دریافت می‌کند. بیمه عمر، حوادث، خودرو، خانه، آتش‌سوزی، عمر و… مواردی از صدها مدل بیمه ارائه‌شده در جهان است که مردم برحسب نیازهای خود از آنها استفاده می‌کنند. تصور کنید برای دریافت هر مدل از این خدمات بخواهید از منزل خارج شوید، وقت و هزینه بسیاری می‌طلبد.
در کشور ما طی چند سال اخیر استارت‌آپ‌ها و کسب‌وکارهای نوین و آنلاین بسیاری پا به عرصه فعالیت گذشته‌اند که استارت‌آپ «از کی» نیز از جمله آنهاست. این استارت‌آپ با استفاده از شعار «از کی بیمه بخریم؟» فعالیت ویژه خود را در حوزه بیمه آنلاین آغاز کرده و در این مسیر از بهترین ابزارهای رقابتی بهره برده است. با «از کی»‌‌ مشتریان می‌توانند شرکت‌های مختلف بیمه را براساس معیارهای مختلف مقایسه و با بهره‌گیری از مشاوره رایگان، بهترین بیمه را انتخاب کنند و سفارش دهند.
شرکت «از کی» ‌‌بیمه‌نامه مشتری را در عرض چند ساعت صادر و به صورت کاملا رایگان به محل دلخواه ارسال‌‌ می‌کند. در حال حاضر شرکت‌های فراوانی در حوزه استارت‌آپ‌های بیمه‌ای در حال فعالیت هستند و تعداد آنها نیز در حال افزایش است. به گفته یاشار ژاله‌دوست، ‌بنیان‌گذار و مدیرعامل استارت‌آپ «از کی» مزیت‌‌های رقابتی «از کی» و کیفیت ارائه خدماتی که در این شرکت انجام می‌شود، این استارت‌آپ را در مدت‌زمان کمی از رقبای مشابهش متمایز خواهد کرد.با این حال به نظر وی، مهم‌ترین رقیب این استارت‌آپ برای ادامه فعالیت در این حوزه شرکت‌های مشابه نیستند، بلکه رفتار کلی مشتریان در بازار کشور خواهد بود. به گفته وی، بازار بیمه، بازار بسیار بزرگی است و مطمئنا پتانسیل فراوانی برای فعالیت شرکت‌های استارت‌آپی خواهد داشت، اما مهم‌ترین عاملی که در روند موفقیت این شرکت‌ها تاثیرگذار است، نوع رفتار متقاضیان خرید بیمه در ایران و روی آوردن به خرید اینترنتی بیمه است. در شرایط کنونی درصد بسیار ناچیزی از بازار بیمه به خریدهای آنلاین اختصاص دارد و اکثریت این بازار در اختیار انواع خریدهای سنتی قرار دارد. ما امیدواریم با فرهنگ‌سازی پیرامون خرید آنلاین بیمه، همان تغییری که در بازارهای مشابه اتفاق افتاد، برای بازار بیمه نیز رخ دهد و شاهد افزایش روزافزون سفارش‌های اینترنتی در تعداد بیشتری از حوزه‌های اقتصادی
باشیم.

استارت‌آپ‌ها در ابتدا مورد بی‌توجهی بازارهای سنتی قرار می‌گیرند
یاشار ژاله‌دوست، ‌بنیان‌گذار و مدیرعامل استارت‌آپ «از کی»
دنیای امروز دنیای فناوری و تکنولوژی است و چاره‌ای جز همگام شدن با دنیا نداریم. سال‌هایی که پشت سر گذاشتیم سال‌های شکوفایی استارت‌آپ‌ها در ایران بود. در تمام بخش‌ها و حوزه‌ها استارت‌آپ‌ها نفوذ کردند و خود را به عنوان شریان اصلی و قلب تپنده اقتصاد معرفی کرده‌اند. باید اشاره شود که در تمام حوزه‌ها استارت‌آپ‌ها می‌توانند نقش موثری در افزایش درآمدزایی و ثروت‌آفرینی داشته باشند که در این رابطه کشورهای توسعه‌یافته باید الگوی استارت‌آپی در ایران باشند. در حال حاضر جای خالی بسیاری از استارت‌آپ‌ها در ایران احساس می‌شود که کسب‌وکارهای نوین در حوزه بیمه از همان نمونه‌ها بوده است. کلاس تجاری و رشد اقتصادی کشورهای توسعه‌یافته را که نگاه می‌کنیم، متوجه دخالت مستقیم استارت‌آپ‌ها در اقتصاد خواهیم شد. صنعت بیمه می‌تواند یکی از صنایع پیشرو در راه‌اندازی استارت‌آپ‌های ارائه‌دهنده خدمات در این حوزه باشد، به شرطی که زیرساخت‌ها و حمایت‌ها در کنار ایده‌ها باشند.
از جمله مزایای ارائه خدمات در استارت‌آپ‌ها، کسب‌وکارهای آنلاین و نوپا این است که اجازه حق انتخاب با مشتری است. برخلاف کسب‌وکارهای سنتی که گاهی پای تحمیل خدمات به مشتری به میان می‌آید، در این مدل کسب‌وکارها این‌طور نیست. در مقایسه با خریدهای سنتی، به عنوان مثال خرید آنلاین بیمه به خریداران این امکان را می‌دهد که به ‌راحتی چندین شرکت بیمه‌گر را در کنار هم مقایسه کنند که این کار بسیار ساده‌تر از مراجعه به چندین نمایندگی بیمه مختلف و به یاد سپردن شرایط و مزایا و معایب هریک از آنهاست. این مثال در رابطه با دیگر استارت‌آپ‌ها هم دیده شده که در بیش از 90 درصد مواقع رضایت مشتری را کسب کرده است. البته نمی‌توان منکر مشکلاتی که بر سر راه توسعه و پیشرفت استارت‌آپ‌ها وجود دارد، شد. امروز با وجود استقبال از کسب‌وکارهای آنلاین و استارت‌آپ‌ها هنوز کسب‌وکارهای سنتی و ‌سازوکار اقتصاد با این مدل از کسب‌وکارها هماهنگ نشده‌اند و آنها را سدی برای ادامه راه خود می‌دانند. بنابراین این موضوع که سازوکار بازارهای اقتصادی و کسب‌وکارهای سنتی ایران هنوز راه‌حل‌های خوبی برای هماهنگی با استارت‌آپ‌ها پیدا نکرده‌اند مشکلاتی را بر سر راه تولید و توسعه استارت‌آپ‌ها به وجود آورده است. البته با این واقعیت هم روبه‌رو هستیم که بازارهای استارت آپی معمولا در ابتدا مورد بی‌توجهی بازار سنتی قرار می‌گیرند و با مخالفت و مقاومت روبه‌رو می‌شوند اما در نهایت و به مرور زمان، پس از تحمل مشقت‌های بسیار پذیرفته می‌شوند. در ابتدای این مسیر کسب‌وکارهای نوین باید این مسیر پرپیچ و خم را برای خود ترسیم کنند تا با روبه رو شدن با این موانع بتوانند در مقابل آن مقاوم باشند. با تمام این تفاسیر مشتریان با استفاده از استارت‌آپ‌هایی که خدمات را سریع‌تر و بهتر ارائه و در هزینه‌های آنها صرفه جویی می‌کنند هر روز بیشتر از قبل به سمت این مدل کسب‌وکارها کشیده می‌شوند. مردم در شرایط فعلی مشغله‌های فراوانی دارند و از صرف وقت و هزینه و رفت‌وآمد در سطح شهر به خاطر خرید یک بیمه‌نامه راضی نیستند. «از کی» با ارائه اطلاعات دقیق و پشتیبانی کارشناسان حرفه‌ای، تجربه خریدی آسان، سریع و مطمئن را برای تمامی کاربران فراهم و بیمه‌نامه را به صورت رایگان به مکان دلخواه آنها ارسال می‌کند.
همچنین مشتریان با مشاهده قیمت‌ها هم دلیل دیگری برای استفاده از «از کی» پیدا می‌کنند. این دلیل به تفاوت قیمت بیمه‌نامه‌های ارائه شده در «از کی» برمی‌گردد. «از کی» در اکثر موارد بیمه‌نامه‌ها را تا حد امکان ارزان‌تر از شرکت‌های سنتی ارائه می‌دهد و با صرف‌نظر از کارمزد فروش بیمه‌نامه، سود مالی فراوانی را نیز در کنار خدمات منحصربه‌فرد خود عاید مشتریان خواهد کرد.

بزرگ نمایی استارت‌آپ‌ها برای ورود به بورس


استارت‌آپ‌ها بعد از اینكه به شرایط ثبات رسیدند و تا حدودی تكلیف روندهای‌شان مشخص شد، نیاز به جذب سرمایه‌های کلان برای توسعه بیشتر دارند كه این سرمایه را از راه‌های مختلف جذب سرمایه‌گذار، سرمایه‌گذاران خطرپذیر، ورود به بورس و... تامین می‌كنند.
بزرگ نمایی استارت‌آپ‌ها برای ورود به بورس

محمد جوادی قاضیانی 

به گزارش کسب و کار نیوز،  ورود به بورس یکی از راه‌هایی است که در اغلب کشور‌های پیشرفته دنیا هم برای استارت‌آپ‌ها اتفاق می‌افتد و استارت‌آپ‌ها بعد از ورود به بورس و با اشتراک گذاشتن سهام‌شان سرمایه عظیمی را جذب می‌کنند، اما در ایران تا همین چند ماه گذشته خود استارت‌آپ‌ها خیلی علاقه‌مند به تامین سرمایه از این طریق نبوده‌اند و به گفته مسئولان انجمن صنفی کسب‌وکار‌های اینترنتی، برخی از استارت‌آپ‌ها با وجود داشتن شرایط ورود به بورس علاقه‌ای از خود نشان نمی‌دادند، اما با اوج گرفتن نوسانات اقتصادی و افزایش تحریم‌ها بسیاری از استارت‌آپ‌ها هم با توجه به عدم امکان جذب سرمایه خارجی سعی در ورود به بورس و تامین سرمایه به این شکل کردند که با توجه به نبود سازوکار درست برای ارزش‌گذاری درست استارت‌آپ‌ها، بعضا ارزش‌های غیرواقعی را روی خود می‌گذارند و با بزرگ نشان دادن خود سعی در ورود به بورس با قیمت‌های غیرواقعی دارند.

بی‌رغبتی استارت‌آپ‌ها برای ورود به بورس تا قبل از سال 97
بر اساس گزارش ها قبل از سال 97 تعداد 10-12استارت‌آپ توانایی و شرایط ورود به فرابورس را داشته‌اند و این امکان برای آنها وجود داشته است که به فرابورس وارد شوند، اما بعضی از استارت‌آپ‌ها به دلیل از دست دادن کنترل‌ روی کارشان و کند شدن روند‌های توسعه‌ای ترجیح می‌دادند که این اتفاق نیفتد و به فرابورس وارد نشوند. البته جدای این دلیل مشکلات دستگاه قانون‌گذاری هم در حوزه فرابورس وجود داشت که کار استارت‌آپ‌ها را برای ورود به بورس دشوار می‌ساخت.
مشکلاتی که همه آنها از عدم تعریف درست استارت‌آپ‌ها در قانون نشأت می‌گرفتند و با تلاش‌های انجمن و اتحادیه کسب‌وکار‌های اینترنتی و صحبت‌های، مدیرعامل فرابورس تا حدودی رفع شده بودند.

افزایش تمایل استارت‌آپ‌ها برای ورود به بورس در ماه های اخیر
در چند ماه اخیر و بعد از شدت گرفتن نوسانات اقتصادی و بالا و پایین شدن‌های اقتصادی بسیاری از استارت‌آپ‌ها و کسب‌وکار‌ها با مشکلات تامین مالی روبه‌رو شده‌اند و به نوعی دخل‌شان با خرج‌شان نمی‌خواند. همین‌طور با افزایش تحریم‌ها امکان جذب سرمایه‌های خارجی هم برای آنها از بین رفته است.
از طرفی سرمایه‌گذار‌های داخلی از سرمایه‌گذاری‌های بدون بازده مالی دوری می‌کنند و بیش از آنکه به فکر سرمایه‌گذاری در استارت‌آپ‌ها باشند به دنبال بازگشت سرمایه‌های‌شان هستند.
حتی اگر هم این‌طور نباشد سرمایه‌گذاران داخلی توانایی پرداخت مبالغ هنگفت را برای سرمایه‌گذاری در استارت‌آپ‌ها ندارند. پس تنها راه‌حلی که می‌تواند سرمایه عظیمی را به سمت استارت‌آپ‌ها سوق دهد بورس و سرمایه‌های مردمی است که در چند ماه گذشته چند استارت‌آپ بزرگ سعی در ورود به بورس داشته‌اند و به نوعی به دنبال ورود به فرابورس و تامین مالی هستند که کار درستی است، اما چند استارت‌آپ برای ورود به بورس سعی در ارزش‌گذاری‌های غیرواقعی دارند و به گفته برخی از فعالان این حوزه، با انجام معاملات صوری و غیرواقعی سعی در بزرگ نشان دادن خودشان و ارزش استارت‌آپ‌شان دارند تا برای ورود به فرابورس بتوانند سهام‌شان را به قیمت بالاتری به فروش برسانند و سرمایه بیشتری را جذب کنند، اما چرا باید استارت‌آپ‌های بزرگ سعی در بزرگ نشان دادن خودشان داشته باشند و چرا نباید یک سازوکار درست برای ارزش‌گذاری استارت‌آپ‌ها وجود داشته باشد؟

ارزش‌گذاری استارت‌آپ‌ها
ارزش‌‌گذاری استارت‌آپ‌ها با توجه به ذات آنها کار بسیار دشواری است و با وجود معرفی روش‌های متعدد برای ارزش‌گذاری یک استارت‌آپ، باز هم ارزش‌گذاری آن به صورت دقیق اتفاق نمی‌افتد و گاها با ارزش واقعی آن فاصله زیادی دارد. ارزش‌گذاری استارت‌آپ‌ها رابطه مستقیمی با شرایط روانی دارد و بی‌جهت نیست که استارت‌آپ‌های بزرگ با انجام تبلیغات گسترده سعی در باارزش نشان دادن خود دارند. اغلب کارشناسان این حوزه هم بر تاثیر عوامل روانی در ارزش‌گذاری استارت‌آپ‌ها اتفاق نظر دارند. به طور مثال کیارش عباس‌زاده، کارشناس توسعه کسب‌وکار با تاکید بر بخش روانی در ارزش‌گذاری استارت‌آپ‌ها می‌گوید: همه روش‌های ارزش‌گذاری استارت‌آپ‌ها تقریبی هستند و در تمام این روش‌ها به علت تقریبی بودن‌شان یک مدل متفاوت قیمت‌گذاری برای فروش انجام می‌شود و عوامل روانی تاثیرگذاری زیادی را در آنها دارند و به راحتی نمی‌توان از بیرون چنین چیزی را محاسبه کرد و در نهایت آن چیزی که نقش قوی‌تری می‌تواند داشته باشد، عوامل روانی هستند که یک برند را می‌سازند و تعیین می‌کنند که بازار چه میزان برای یک شرکت یا استارت‌آپ پول پرداخت می‌کند.
به عنوان مثال برند برای ارزش‌گذاری هر کسب‌وکاری بسیار مهم است که یکی از ابعاد برند اعتماد ( TRUST) است که ین نشان‌دهنده این است که ارزش‌گذاری کاملا بار روانی دارد. به طور مثال شما برای تلویزیون «سونی» ارزش بیشتری از «ال‌جی» قائل هستید و اگر بخواهید آنها را در ذهن‌تان قیمت‌گذاری کنید ارزش «سونی» را بیشتر از «ال‌جی» در نظر خواهید گرفت؛ حتی اگر زاییده ذهن ما باشد. بازار سهام هم همین‌طور است و یک بخش بسیار مهمی از آن بازار عرضه و تقاضاست و اگر به رشد سهم امید باشد تقاضا بیشتر و سهم گران‌تر می‌شود و از طرفی اگر امیدی به رشد کسب‌وکاری نباشد و تاثیر روانی آدم‌ها را به این نتیجه برساند که آن شرکت رشد نخواهد کرد طبیعتا آدم‌ها به سمت فروش سهام‌شان سوق پیدا خواهند کرد و درنتیجه کاهش ارزش آن شرکت اتفاق می افتد.

مزیت تامین مالی شخصی استارت آپ


با رشد استارت‌آپ‌ها و جا افتادن این مفهوم در بین مردم به‌ویژه سرمایه‌گذاران، استارت‌آپ‌ها وارد فاز جدیدی شدند؛ فازی به نام استقبال بیشتر از آنها و علاقه‌مندی سرمایه‌گذاران به گذاشتن سرمایه‌های‌شان در این حوزه.
مزیت  تامین مالی شخصی  استارت آپ

محمد جوادی قاضیانی

به گزارش کسب و کار نیوز،  این موضوع وقتی جدی‌تر شد که مردم موفقیت‌های استارت‌آپ‌هایی مثل «اسنپ»، «دیجی‌کالا»، «تپ‌سی» و… را دیدند و کارآفرینان و جوانان تشویق به ایجاد چنین استارت‌آپ‌هایی شدند و سرمایه‌گذاران هم به دنبال سرمایه‌گذاری در استارت‌آپ‌هایی با آینده مشابه هستند؛ یعنی می‌توان این‌طور استنباط کرد که سرمایه‌گذاران ترس سال‌های گذشته را برای سرمایه‌گذاری در استارت‌آپ‌ها ندارند و کسانی که ایده دارند با سختی‌های کمتر نسبت به گذشته می‌توانند به روش‌های مختلف سرمایه مورد نظرشان را جذب کنند. شیوه‌های مختلفی برای جذب سرمایه در استارت‌آپ‌ها وجود دارد. استفاده از سرمایه‌ها و منابع شخصی، شتاب‌دهنده‌ها، VCها، شراکت و… روش‌های تامین مالی در حوزه استارت‌آپ‌ها هستند، اما با این وجود هنوز هم یکی از محبوب‌ترین و مورد اعتماد‌ترین روش‌ها برای این کار همان روش اول؛ یعنی استفاده از سرمایه‌ها و منابع شخصی است. وقتی صحبت از تامین مالی با استفاده از سرمایه‌ها و منابع شخصی می‌شود ذهن اکثر ما به سمت پس‌انداز و پول‌های ذخیره‌شده موسسان استارت‌آپ‌ها می‌رود، اما پس‌انداز شخصی یکی از زیرمجموعه‌های تامین مالی با استفاده از سرمایه و منابع شخصی است و این روش می‌‌تواند زیرمجموعه‌های دیگری هم داشته باشد.

زیرمجموعه‌های تامین مالی استارت‌آپ‌ها به روش استفاده از منابع و سرمایه‌های شخصی
1? استفاده از پس‌انداز شخصی: یکی از روش‌های سنتی و مورداعتماد برای تامین مالی و کارآفرینی استفاده از پس‌انداز‌ شخصی صاحبان کسب‌وکار‌هاست. آنها این سرمایه را قبل از تاسیس کسب‌وکارشان و با فعالیت‌هایی که داشته‌اند یا از طریق خانواده به دست آورده‌اند و عموما در مرحله شروع کسب‌وکارشان مورد استفاده قرار می‌دهند. در ایران استارت‌آپی مثل «تحلیل ارتباط برنا» به این شیوه عمل کرده و توانسته است به موفقیت برسد.
2? استفاده از درآمد استارت‌آپ: برخی از صاحبان استارت‌آپ‌ها اعتقاد دارند که سرمایه توسعه استارت‌آپ‌شان را باید خودشان به دست بیاورند و در کسب‌وکارشان برای فعالیت‌های مختلف مثل بازاریابی، توسعه و… هزینه کنند؛ یعنی استارت‌آپ‌تان باید از ابتدا درآمدزا شده باشد و درآمد حاصل از آن را مرحله به مرحله خرج فعالیت‌های توسعه‌ای خودتان کنید. در ایران استارت‌آپی مثل «استاد سلام» به این شیوه تامین مالی شده و توسعه پیدا کرده است.
3? پول درآوردن از فعالیت‌های حاشیه‌ای: شما وقتی یک استارت‌آپ خاص را راه‌اندازی می‌کنید، احتمالا در یک یا چند حوزه متخصص هستید و توانایی انجام کار را دارید. به عنوان مثال شما متخصص برنامه‌نویسی هستید و یک استارت‌آپ در این حوزه راه‌اندازی می‌کنید و لازم نیست تمام وقت و انرژی‌تان را در ابتدای فعالیت صرف آن کنید. در چنین زمانی با تخصصی که شما دارید می‌توانید علاوه بر هدایت استارت‌آپ خودتان به کسب‌وکار‌های دیگر هم که نیاز به تخصص شما دارند سرویس ارائه کرده و کسب درآمد کنید و از آن درآمد برای توسعه استارت‌آپ‌تان استفاده کنید. استارت‌آپ «پونز» به این روش تامین مالی شده است.
4? استفاده از سرمایه‌های غیرمادی: شما قبل از ورود به حوزه کسب‌وکار مطمئنا شناخت نسبتا خوبی را از این حوزه به دست آورده‌اید؛ شناختی که دستاورد آن علاوه بر یادگیری، ارتباطاتی هم به شما اضافه کرده است. ارتباطاتی مثل دانشگاه، رسانه، موسسان استارت‌آپ‌های دیگر، جمع‌های کتابخوانی و هر ارتباط دیگری که اگر هوشمندانه عمل کنید می‌توانید از آنها استفاده کنید و سرمایه موردنیازتان برای تبلیغات و بازاریابی را کاهش دهید. استارت‌آپی مثل «رایچت» تبلیغات و بازاریابی‌اش را به کمک همین سرمایه‌های غیرمادی انجام داده و توانسته است بیش از 3000 مشتری داشته باشد و هزینه خاصی بابت تبلیغات نپردازد.
5? پیش‌فروش محصولات و خدمات: شما می‌توانید بخشی از کالا و خدمات‌تان را پیش‌فروش و نیاز‌های سرمایه‌ای خودتان را تامین کنید. البته باید مراقب باشید که سر موعد مقرر به تعهدات‌تان عمل کنید.
6? تهاتر: استارت‌آپ‌ها به‌ویژه کسب‌وکار‌های B2B می‌توانند با تهاتر محصولات، خدمات و حتی تخصص‌شان بخشی از نیاز‌های خودشان را برطرف کنند و جذب سرمایه داشته باشند. البته علاوه بر تهاتر باید دقت داشته باشید که می‌توانید با تعریف منافع مشترک با دیگر کسب‌وکارها بسیاری از هزینه‌های خودتان و نیاز به جذب سرمایه را کاهش دهید.

مزیت استفاده از این روش تامین مالی
خوبی این روش تامین مالی در این است که شما مقروض نمی‌شوید و تعهد مالی نخواهید داشت؛ یعنی به دلیل ذات استارت‌آپ‌ها و عدم قطعیت آنها بهتر است مقروض نشوید و روی منابع خودتان تکیه کنید. مقروض شدن و تعهد مالی داشتن ممکن است شما را از مسیری که برای رشد استارت‌آپ باید طی کنید، دور کند. ضمنا با این روش شما اختیار کافی برای تغییر مسیر‌ها و تصمیم‌گیری در شرایط بحرانی را خواهید داشت و به راحتی می‌توانید مسیر و برنامه‌های‌تان را تغییر دهید.

خطرات استفاده از این روش
در برهه‌ای از مرحله رشد استارت‌آپ‌ها، برای اینکه توسعه پیدا کرده و بتوانند با رقبای موجود رقابت کنید، نیازمند سرمایه زیادی هستند. عموما امکان فراهم شدن سرمایه‌های بزرگ از روش عنوان‌شده وجود ندارد؛ یعنی دیگر سرمایه‌ها و پس‌انداز‌های شخصی جواب نمی‌دهد و استارت‌آپ‌ها ملزم به جذب سرمایه میلیاردی برای توسعه و تبدیل شدن به کسب‌وکار هستند. به همین دلیل کسانی که از این روش برای تامین مالی استفاده می‌کنند باید دقت داشته باشند که این نمی‌تواند در بلندمدت جواب بدهد و برای توسعه و رقابت نیازمند جذب سرمایه‌های بزرگ‌تر هستند. البته زمان جذب سرمایه‌های بزرگ وقتی است که کسب‌وکار شما به ثبات رسیده و چشم‌انداز آن مشخص است.

هفت خـوان استارت آپـی


اهمیت استارت‌آپ‌ها در درجه اول به كارآفرینی و ایجاد اشتغال آنهاست و این شركت‌ها به این دلیل در دنیا اهمیت پیدا كرده‌اند كه زودبازده هستند و می‌توان به درآمدزایی از آنها و كسب سود در كنار اشتغالزایی حساب كرد.
هفت خـوان   استارت آپـی

شایلی قرایی

به گزارش کسب و کار نیوز متاسفانه در ایران ایده‌های ناب بسیاری در صف سودجویی و درآمدزایی متولیان متعدد نوظهور قرار گرفته‌اند که این وقت‌کشی بسیاری از آنها را از ادامه راه منصرف کرده است. از زمانی که استارت‌آپ‌ها در ایران شروع به فعالیت و رشد کرده‌اند، سال‌های زیادی نمی‌گذرد، اما همین مدت اندک کافی است تا فضای کارآفرینی در کشور، خود را با تحولات فناوری هماهنگ کند، اما در کنار این هماهنگی متولیانی هستند که اجازه به سرانجام رسیدن و درآمدزایی از این شرکت‌ها را نمی‌دهند. هر متولی و سازمان خود صاحبان ایده را یک سال در صف نگه می‌دارد تا در این بازه زمانی بتواند پول بیشتری کسب کند، در حالی که این شرکت‌ها خودشان نیازمند سرمایه‌اند و باید حمایت شوند تا درآمدزا باشند. بدون شک ایده و صاحبان ایده در کشور برای راه‌اندازی این نوع کسب‌وکارها و ایجاد حجم زیادی فرصت شغلی وجود دارد، اما مزاحمت‌هایی که برای متقاضیان وجود دارد (از جمله تعدد دریافت مجوز از دستگاه‌های مختلف برای راه‌اندازی یک استارت‌آپ)، زمینه را برای ایده‌فروشی، سپردن پیاده‌سازی طرح‌ها به شرکت‌های خارجی و مهاجرت صاحبان ایده به خارج از کشور فراهم کرده است و در این ارتباط، موارد بسیاری هستند که به دلیل عدم حمایت، مهاجرت کردند. این زنگ خطری برای مسئولان است که نشان می‌دهد با بی‌توجهی به ظرفیت چشمگیر اشتغالزایی در حوزه استارت‌آپ‌ها، این فرصت‌ها چگونه از دست می‌رود.

هدف اصلی کسب‌وکار قربانی زیاده‌خواهی متولیان متعدد
سعید کشمیری، کارشناس و مشاور استارت‌آپ
همواره از ظرفیت اشتغالزایی استارت‌آپ‌ها صحبت می‌شود، در حالی که در ایران اگر یک استارت‌آپ بخواهد به مرحله بهره‌برداری و پیاده‌سازی برسد، سال‌ها باید منتظر بماند. در کشورهای توسعه‌یافته که سال‌هاست اقتصاد خود را برپایه استارت‌آپ‌ها پایه‌ریزی کرده‌اند فرایند راه‌اندازی تا بهره‌برداری از آن و تجاری‌سازی یک سال طول می‌کشد و این در حالیست که همان استارت‌آپ اگر بخواهد در ایران راه‌اندازی شود و به مرحله بهره‌برداری برسد 4 تا 5 سال به طول می‌انجامد و در این راه بسیاری از ایده‌ها قربانی همین وقت‌کشی خواهد شد یا بسیاری از صاحبان ایده‌های ناب از ادامه کار منصرف می‌شوند و در بهترین حالت جذب شرکت‌ها یا خانه‌نشین می‌شوند و در بدترین حالت مهاجرت را انتخاب کرده و با کوچ از کشور به ارتقای شرکت‌های خارجی کمک می‌کنند. به عبارت بهتر و روان‌تر طول مدت راه‌اندازی یک استارت‌آپ، از مرحله دریافت مجوز تا پیاده‌سازی کسب‌وکار، در دنیا کمتر از یک سال است، در حالی که این بازه زمانی در ایران بین 4 تا 5 سال زمان می‌برد. بنابراین در تجاری‌سازی و رسیدن به مرحله محصول‌دهی یک استارت‌آپ در ایران وقت‌کشی بسیاری داریم و دلیل آن هم کسب سود و درآمد از یک استارت‌آپ است که هنوز اول راه است. دست در این حوزه بسیار زیاد شده و سازمان‌های بسیاری برای درآمدزایی از کسب‌وکارهای نوپا و استارت‌آپ‌ها کیسه دوخته‌اند. این بدان معناست که علاوه بر دستگاه‌های دولتی، اتحادیه‌ها و بخش خصوصی نیز با هدف کسب درآمد، وارد مراحل ارائه مجوز شده‌اند که این مساله جای تعجب بسیاری دارد. چرا باید یک جریان و کسب‌وکار در کشور چندین متولی داشته باشد که موجب شود از ابتدا تا مرحله بهره‌برداری از استارت‌آپ این مقدار وقت‌کشی داشته باشیم و در این چند سال هدف اصلی آن کسب‌وکار قربانی زیاده‌خواهی متولیانی شود که فقط می‌خواهند جیب خود و سازمان مربوطه را پر کنند؟ این در حالیست که دولت هم در ارائه مجوزها به این کسب‌وکارها تعلل می‌کند و اجازه نمی‌دهد راه یکساله طی شود و دست به دست دیگر متولیان داده تا این فرایند 4 تا 5 سال به طول بینجامد. این در حالیست که دولت و دیگر متولیان نوظهور بر این واقعیت آگاهند که اگر تمام ظرفیت اشتغالزایی و تولید ارزش‌افزوده از این کسب‌وکارها به‌کار گرفته شود، سالانه شاهد ایجاد مشاغل بسیاری خواهیم بود. این نکته جالب است که با وجود اینکه در چند سال اخیر تعداد استارت‌آپ‌ها افزایش داشته، ایده‌های بسیاری برای راه‌اندازی در صف سازمان‌های متعدد مانده‌اند.

فرار سرمایه گذاران از ریسک استارت آپ ها

فرار سرمایه گذاران  از  ریسک استارت آپ ها
طی هفته گذشته چند استارت‌آپ اعلام ورشكستگی كردند و مهم‌ترین دلیل آن را ناتوانی در تامین مالی و هزینه‌های جاری خود اعلام كرده‌اند. در راه‌اندازی استارت‌آپ‌ها مهم‌ترین چالشی كه وجود دارد كه ممكن است از رسیدن یك ایده خلاقانه به یك محصول جهانی جلوگیری كند، تامین مالی و جذب سرمایه است.

شایلی قرائی

به همین دلیل برای این شرکت‌ها در مراحل ابتدایی جذب سرمایه‌گذار حیاتی است. سرمایه‌گذاری که با مراحل راه‌اندازی و رشد این مدل از کسب‌وکارها آشنا باشد و در صورت طولانی شدن مراحل محصول‌دهی دست از حمایت نکشد.

تعدادی از این استارت‌آپ‌ها متعلق به مجموعه‌ای بودند که به بورس و فرابورس ایران درخواست پذیرش داده‌اند. این شرکت‌ها معتقدند در صورت ورود به بورس یا فرابورس می‌توانند امید به اداره و تامین هزینه‌های خود از طریق سرمایه عامه مردم داشته باشند، اما برخی از این شرکت‌ها هنوز شفافیت مالی ندارند و به درآمد ثابتی دست پیدا نکرده‌اند که بتوانند به سوددهی سهام خود مطمئن باشند. این استارت‌آپ‌ها با درخواست پذیرش از بورس و فرابورس ایران سعی دارند با جمع کردن منابع مالی از بازار سرمایه عمر خود را طولانی‌تر کنند، اما سرمایه‌گذاران حرفه‌ای با استقبال نکردن از آنها به بازار سرمایه سیگنال دادند که ریسک سرمایه‌گذاری در آنها بیش از حد معقول است. ورشکستگی زودهنگام چند استارت‌آپ این پیام سرمایه‌گذاران حرفه‌ای را بسیار زودتر از آنچه انتظار می‌رفت به بازار سرمایه رساند. بسیاری معتقدند برگ‌ریزان کسب‌وکارهای اینترنتی شروع شده است و اگر صاحبان این کسب‌وکارها می‌خواهند ادامه حیات دهند باید ایده‌هایی نو برای مدل کسب‌وکار خود خلق کنند و از کپی‌برداری بپرهیزند.
از طرفی ارزش‌گذاری استارت‌آپ‌ها نیز مدت‌هاست که با اختلاف‌نظرهای زیادی مواجه شده است. در این مورد نهاد ناظر بازار سرمایه نیز اعلام کرده که ارزش‌گذاری‌های استارت‌آپ‌ها را قبول ندارد، چراکه مشخص نیست این اعداد و ارقام از کجا آمده است. بسیاری نیز معتقدند ارزش‌هایی که استارت‌آپ‌های فعلی اعلام می‌کنند غیرواقعی و صرفا یک مانور تبلیغاتی است، اما تمامی کسب‌وکارها حتی زیان‌ده و کوچک می‌توانند با شفافیت وارد فرابورس شوند. فرابورس شفافیت در بازار را به عنوان یک اصل و رکن می‌داند و همه اعضای شرکت باید به آن اصل پایبند باشند. بر این اساس تمام کسب‌و‌کارهای نوپا و کوچک در صورتی که دارای صورت مالی شفاف باشند، می‌توانند وارد فرابورس شوند.
به هر حال تعدادی از شرکت‌های استارت‌آپی ایرانی آنقدر بزرگ شده‌اند که می‌خواهند وارد بورس شوند و مسئولان سازمان بورس اوراق بهادار به دنبال فراهم کردن شرایطی هستند که نام این شرکت‌ها هم روی تابلو بورس جایی پیدا کند. دولت یازدهم از سال گذشته بخشی از تمرکز خود در بخش اشتغال و توسعه اقتصادی کشور را در حوزه حمایت از استارت‌آپ‌ها متمرکز کرد و حالا ورود برخی از شرکت‌های استارت‌آپی بزرگ در کشور به تالار مبادلات بورس هم قدمی در همین راستاست. اتفاقی که می‌تواند به رشد سرمایه‌گذاری عمومی در حوزه استارت‌آپ‌ها و شفاف شدن بازارهای مالی ایده در کشورمان منجر شود. سورنا ستاری، معاون علمی و فناوری رئیس‌جمهوری نیز اعلام کرد: استارت‌‌آپ‌ها نسل جدیدی از کارآفرینان اقتصادی هستند که ضمن توسعه اقتصاد دانش‌بنیان به ارائه خدمات ارزان، شفاف و در دسترس می‌پردازند. امروزه شرکت‌های دانش‌بنیان با ابعاد حدود یک میلیارد دلاری در بورس حضور دارند.
او همچنین با اشاره به حضور شرکت‌های بین‌المللی که روزگاری استارت‌آپ‌های کوچکی بودند و حالا سهام‌شان جزو ارزشمندترین سهم‌ها در بازارهای بین‌المللی است، گفت: روزگاری شرکت‌های نفتی چون توتال و شل، شرکت‌های بانکی و خودرو‌سازان جزو شرکت‌های مطرح جهان بودند، اما در حال حاضر آمازون، فیسبوک و اپل بالا آمده و جزو 10 شرکت اول دنیا هستند. خرداد 95 چند نفر با در دست داشتن یک طرح استارت‌آپی به تاکسیرانی مراجعه کردند، اما آنها با تحقیر بیرون آمدند. این در حالیست که اکنون ارزش یکی از شرکت‌های آنها یک میلیارد دلار است.

آینده‌ بازار سرمایه متعلق به استارت‌آپ‌ها و شرکت‌های دانش‌‌بنیان
عماد مفتح، کارشناس استارت‌آپ
از زمانی که استارت‌آپ‌ها در ایران شکل گرفتند و توجه اقتصاد به آنها جلب شد مشکلاتی بر سر راه این شرکت‌ها به وجود آمد که مهم‌ترین آنها مشکلات مالی و تامین هزینه‌ها بود. مدت‌زمان بسیاری طول کشید تا اعتماد سرمایه‌گذاران برای سرمایه‌گذاری در این شرکت‌های نوپا جلب شود و انتظار برای دست یافتن یک استارت‌آپ به محصول بازارپسند مشکلات را برای اعتماد سرمایه‌گذار بیشتر کرده است. استارت‌آپ‌ها امروز نقش بسزایی در رشد اقتصادی کشورها و به‌تبع آنها، ایران دارند و اگر امروز شاهد تکانه‌هایی در اقتصاد البته در برخی بخش‌ها هستیم به دلیل ظهور این شرکت‌ها بوده است. در این میان مشکلاتی وجود دارد تا یک استارت‌آپ به بازدهی موردنظر برسد. یکی از مشکلات عنوان شد و باید اشاره شود که بسیاری از ایده‌های بکر در قالب برخی شرکت‌های نوپا به دلیل مشکلات مالی شدید در معرض ورشکستگی قرار گرفته‌اند. حمایت‌های مالی آنطور که باید برای استارت‌آپ‌ها که برای طی مسیر راهی طولانی در پیش دارند، وجود ندارد و سرمایه‌ها به سمت این شرکت‌ها سرازیر نمی‌شوند. البته کارهای خوبی طی این چند سال انجام شده که مهم‌ترین آنها تاسیس پارک‌های علم و فناوری در راستای حمایت از استارت‌آپ‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان است. راهکارهای بسیاری برای خروج استارت‌آپ‌ها از موضوع مشکلات مالی و تامین هزینه‌ها وجود دارد که شاید مهم‌ترین و اصلی‌ترین آنها ورود به بورس و فرابورس باشد. با ورود برخی از این شرکت‌ها که شرایط ورود به بورس را دارند برخی از مشکلات مالی از طریق سرمایه عامه مردم حل خواهد شد. هرچند که ریسک آن را نیز باید پذیرفت. البته ضرورت دارد استارت‌آپ‌ها برای ورود به بورس شرایطی را هم داشته باشند. بلوغ نسبی و گذشتن از مراحل ابتدایی و همچنین شفافیت مالی برای بورسی شدن این شرکت‌ها لازم است. استارت‌آپ‌هایی که در مراحل اولیه شکل‌گیری قرار دارند و هنوز به بلوغ نرسیده‌اند یا درآمد ثابت نسبی ندارند، شرایط دشواری در صورت ورود به فرابورس تجربه خواهند کرد. بنابراین بهتر است ابتدا یک شرکت و استارت‌آپ به بلوغ و ثبات نسبی برسد و بعد وارد بورس یا فرابورس شود. اما به طور کلی باید اشاره شود که آینده‌ بازار سرمایه متعلق به استارت‌آپ‌ها، شرکت‌های دانش‌بنیان، صنایع کوچک و متوسط در کنار صنایع بزرگ کنونی خواهد بود و به همین دلیل لازم است شرایط برای حضور این شرکت‌ها در بورس فراهم شود؛ یعنی دولتی‌ها و خصوصی‌ها کمک کنند تا استارت‌آپ به مرحله درآمدزایی و شفافیت مالی برسد و با ورود به بورس بتواند این هزینه‌ها را جبران کند. ورود به بورس برای عرضه اولیه یک نقطه‌عطف و مهم برای همه کسب‌وکارها و به‌ویژه استارت‌آپ‌هاست؛ چراکه کمتر شرکتی شانس این را دارد که بتواند وارد بازار سرمایه شود. در واقع، ورود به بورس به دلیل بلوغی که در سازمان ایجاد می‌کند، امکان موفقیت شرکت‌ها و کسب‌وکارهای جدید و در حال رشد را افزایش می‌دهد.

ایده پردازی در جهت بازار

ایده پردازی  در جهت  بازار
بازار مولفه بسیار مهمی برای شروع یك كسب‌وكار است. بازار است كه یك فرد را به این فكر می‌اندازد كه كسب‌وكاری را شروع کند تا بتواند كسب درآمد داشته باشد.

محمد جوادی قاضیانی

به گزارش کسب و کار نیوز بعد از بازار، پارامتری که بسیار مهم است، نیاز بازار است و نیاز بازار است که ما را ترغیب به حضور در بازار می‌کند. همیشه درباره ایجاد بازار برای استارت‌آپ‌ها بعد از ایجاد استارت‌آپ و تشکیل شرکت صحبت می‌شود که نمی‌تواند درست باشد؛ یعنی استراتژی‌های ایجاد بازار بعد از تشکیل شرکت و ایجاد استارت‌آپ معنا و نمود پیدا نمی‌کنند و به نوعی توسعه بازار قبل از ایده‌پردازی آغاز شده است؛ یعنی شما نخستین گامی که برای ایجاد بازار خواهید داشت تولید کالا یا خدمتی است که نیازش قبل از تشکیل استارت‌آپ‌تان شناسایی شده است و شما کلید ایجاد بازار را قبل از ایجاد استارت‌آپ‌تان می‌زنید. پس مرحله اول ایجاد بازار برای استارت‌آپ‌ها که اساسی‌ترین مرحله آن هم هست، قبل از تشکیل استارت‌آپ و با شناسایی نیازی که بازار دارد و برای آن پول پرداخت شود، آغاز می‌شود. چه بسا کسب‌وکاری که پول‌های کلان و استراتژی‌های ایجاد بازار روز دنیا را به‌کار بگیرد و کلی هزینه کند، اما با عدم رعایت این پیش‌نیاز همه هزینه‌ها و استراتژی‌هایش به در بسته بخورند. البته این را با قطعیت نمی‌گوییم، چون در این وضعیت هم راهکارهایی وجود دارد که می‌تواند با متنوع کردن سبد، ایجاد نیاز کاذب و… موفق ظاهر شوند، ولی مطمئنا اگر این پیش‌نیاز را هم رعایت می‌کردند، می‌توانستند منافع بیشتر و بلندمدت‌تری را به دست بیاورند.
در مراحل بعدی و گام‌های بعدی برای ایجاد بازار با توجه به اینکه عموما استارت‌آپ‌ها سرمایه و قدرت زیادی در ابتدای کار ندارند استراتژی‌های نیچ‌مارکت را استفاده می‌کنند. «نیچ‌مارکت» به معنای بخشی از بازار است که تاکنون توجه ویژه‌ای روی آن نشده است و رقبای بزرگی در آن وجود ندارند و برای استارت‌آپ‌ها بخش‌های خوبی هستند که بتوانند کار خودشان را از آنجا شروع کنند و در ادامه گام به گام بازار خودشان را بزرگ‌تر کنند.
برخی از استارت‌آپ‌هایی که کار خودشان را به صورت نیچ‌مارکت آغاز کرده‌اند:
1? دیجی‌کالا: همانطور که از اسمش بر می‌آید کار خودش را با فروشگاه اینترنتی حوزه دیجیتال آغاز کرد و در ادامه بیشتر حوزه‌ها و اخیرا هم سوپرمارکت را به فروشگاه خود اضافه کرده است.
2? شیپور: پلتفرمش را برای خرید و فروش کالاهای دست دوم آغاز کرد و کلی روی آن مانور داد و در ادامه آنطور که شاهد هستیم، هر چیزی در آن خرید و فروش می‌شود.
3? تیزلند: کار خودش را با فروش کتاب و ارائه محتوا برای کلاس پنجم و ششمی‌ها آغاز کرد و در ادامه سال به سال یک مقطع به بازار و خدمات خود اضافه
می‌کند.
4? اسنپ: به صورت تاکسی‌های آنلاین حمل‌ونقل و ماشین سواری استارت کارش را زد و در حال حاضر شاهد ورود آنها به بخش موتوری و فروشگاه آنلاین هستیم و حتی اسنپ محیط انتخابی‌اش هم به صورت نیچ‌مارکت و شهر تهران برگزیده است و در حال حاضر در بیش از 10 شهر خدمات خود را ارائه می‌دهد.
این فهرست تا چند هزار هم می‌تواند ادامه داشته باشد و با بررسی بیشتر استارت‌آپ‌ها شروع نیچ‌مارکتی را در آنها خواهیم دید و این بدان معناست که برای ایجاد بازار باید دقت داشته باشید که یک نیاز بزرگی از بازار را شناسایی کنید و در ادامه شروع‌تان را برای پاسخ به بخشی از آن داشته باشید.

کوتاه‌مدت فکر کنیم
سامان فائق، کارشناس توسعه کسب‌وکار
وقتی یک سرویس راه‌اندازی کرده یا محصولی را روانه بازار می‌کنید بلافاصله فکرهای خلاق‌تر و بنگاه‌های ثروتمند‌تر از شما به فکر این می‌افتند که ایده یا محصول شما را با مزایای رقابتی موثرتر روانه بازار کنند و تبلیغات بیشتری داشته باشند تا سهم بازار بزرگی را از آن خود کنند. از طرفی با توجه به اینکه ذائقه مشتریان با سرعت بالایی در حال تغییر است، ارائه یک خدمت برای مدت طولانی با مشکلات فراوانی روبه‌رو خواهد بود و به همین دلیل است که خبر شکست تعداد بالایی از تجارت‌ها این روز‌ها به گوش‌مان می‌رسد. پیشنهاد می‌دهم سعی کنید کالا یا خدمات یا سرویسی طراحی کنید که در مدت کوتاهی بتواند علاوه بر بازگشت سرمایه‌گذاری انجام‌شده، سود معقولی را نیز به شما برساند. نکته اینجاست که باید قبول کنیم بنگاه‌ها و افرادی که به تازگی فعالیت خود را شروع کرده‌اند توسط بزرگ‌تر‌ها بلعیده می‌شوند. جایی مطالعه می‌کردم که نتیجه جذب سرمایه از شرکت‌های سرمایه‌گذاری (هر نوعی از آن) نیز در نهایت منجر به این می‌شود که شما را مجبور کنند کنار بکشید تا آنها بهتر جلو ببرند. پس بهتر است کوتاه‌مدت فکر کنیم و محصولاتی داشته باشیم که در کوتاه‌مدت نتیجه درخشانی داشته باشد.

رمز عبور خود را فراموش کرده اید ؟