گوش به زنگگوش به زنگ

گروه خبری پزشکی

قانون گذاری جنسی با هدف مراقبت از سلامت جنسی کودکان(قسمت دوم)

  1. صفحه اصلی
  2. اخبار پزشکی

اهمیت و تاثیر رسانه ها در دنیای امروز موضوعی ناشناخته نیست. با این حال بررسی وضع کودک و حقوق او در برابر این فناوری شگفت و پر قدرت هنوز هم از جذاب ترین مباحث علمی و اجتماعی است.
به گزارش روابط عمومی رادیو سلامت دکتر علی آذین ، فلوشیپ پزشکی جنسی در گفتگو با برنامه "مثبت تربیت " در موضوع قانون گذاری با هدف مراقبت جنسی از کودکان گفت:
برای آموزش کودکان دو منبع اصلی وجود دارد: یکی والدین و خانواده و دیگری منبع مدرسه است. منبع والدین و خانواده مهم ترین نهاد آموزشی برای کودک در این حوزه است و دلیلش رابطه نزدیکی است که با کودک دارند. دو نکته بسیار مهم که والدین باید آگاه باشند این است که اول، والدین خودشان راجع به این مسائل آموزش دیده باشند، خوانده باشند و آگاه باشند تا بتوانند به کودکانشان آموزش دهند؛ به این شکل نیست که والدین با تصورات ذهنی خودشان بتوانند این مسائل را به کودکانشان آموزش دهند.

مسئله سوءاستفاده از کودکان مشکل و معضلی جهانی است و تقریبا همه کشورها به نوعی با آن درگیرند و این صرفا مربوط به کشور ما نیست. آنچه تفاوت را ایجاد می کند رویکردهای مقابله ای، سیاست های پیشگیرانه و آموزش های عمومی است که در هر کشوری وجود دارد و برای مردم آن جامعه ارائه می شود. در ایران بعد از اینکه چنین اتفاقی می افتد، جامعه دچار شوک می شود و در رسانه ها آتش فشانی از هیجان ها به پا می شود و همه درباره این مسائل بحث می کنند، اما بعد از مدتی همه چیز فروکش می کند تا دوباره فاجعه ای به این شکل رسانه ای شود و باز ما این منحنی سینوسی را داشته باشیم، اما هیچ گاه به این فکر نمی کنیم که برای آینده کودکانمان چه کرده ایم.
برای آموزش والدین منابع مختلفی وجود دارد. یکی از این منابع می تواند مدرسه باشد. مدرسه به عنوان یک حلقه ارتباطی میان والدین و کودک و سازمان های ذی ربط مثل سازمان بهزیستی، سازمان نظام روان شناسی وزارت بهداشت که متولی آموزش متخصصان در این حوزه هستند عمل کنند و مدارس نقش میانجی را داشته باشند برای اینکه این شرایط را هماهنگ کنند. منبع دیگر کتب معتبری است که در این زمینه وجود دارد. منبع سوم هم می تواند سایت های معتبر باشد. البته فضای مجازی همیشه منبع موثقی نیست و بهتر است از این فضا با احتیاط بیشتری جهت کسب اطلاع استفاده کنند. منبع دیگر موسسه های مردم نهادی است که در این زمینه فعالیت می کنند و چون این سازمان ها شناخت بسیار درستی نسبت به مراکز پرخطر و گروه هایی با ریسک بالا دارند و متخصصانی که با آنها همکاری می کنند در این زمینه آموزش دیده اند، به همین دلیل خانواده ها می توانند در این زمینه از سازمان های مردم نهاد کمک بگیرند.