تبلیغات در تلکسیران

پیروزی انگلیس در نیمه اول مقابل کرواسی


تیم فوتبال انگلیس در نیمه اول بازی مقابل کرواسی در نیمه نهایی جام جهانی 2018 به پیروزی رسید.
پیروزی انگلیس در نیمه اول مقابل کرواسی
به گزارش جهان نیوز، تیم‌های انگلیس و کرواسی از مرحله نیمه نهایی جام جهانی 2018 روسیه از ساعت 22:30 در ورزشگاه لوژنیکی مسکو به مصاف هم رفتند که این دیدار در نیمه اول با نتیجه یک بر صفر به نفع سه شیرها به پایان رسید.

گل‌ها: تریپیر(5) انگلیس-
داور: جنید چاکر از کشور ترکیه
اخطارها: 
اخراج: 

ترکیب کرواسی: سوباچیچ، ورسالیکو، استرینیچ، لوورن، ویدا، راکیتیچ، مودریچ، بروزویچ، پریسیچ، ربیچ و مانژوکیچ.

ترکیب انگلیس: پیکفورد، استونز، واکر، مگوایر، تریپیر، یانگ، لینگارد، هندرسون، دله الی، کین و استرلینگ.

شرح نیمه اول
سه شیرها خیلی زود به گل رسیدند و در دقیقه 3 بازی دله الی پشت محوطه جریمه یک خطا از مدافعان کروات گرفت تا تریپیر گل اول انگلیس را به زیبایی تمام با یک ضربه فنی و آزاد از پشت محوطه جریمه به ثمر برساند. در نهایت این دیدار در نیمه اول با برتری یک بر صفر سه شیرها به پایان رسید.

منبع: فارس

به دنبال مدرک جانبازی نباشید، تحت نظر هستید!


نایب رئیس فراکسیون ورزش مجلس شورای اسلامی با اشاره به قانون منع به کارگیری بازنشستگان در دستگاه‌های دولتی گفت: اینکه برخی از روسای فدراسیون‌ها به دنبال افزایش درصد جانبازی‌شان باشند را رصد خواهیم کرد.
به دنبال مدرک جانبازی نباشید، تحت نظر هستید!
به گزارش جهان نیوز، علی اصغر یوسف‌نژاد نایب رئیس فراکسیون ورزش مجلس شورای اسلامی درباره قانون منع بکارگیری بازنشستگان گفت: فلسفه این قانون و توجیه آن این بود که فضای بیشتر در کادر مدیریتی برای جوان‌ها باز شود و افرادی که تاکنون مانعی برای حضور نیرو‌های جوان‌تر بوده‌اند کنار بروند و فضا برای سایرین باز شود. قرار شد با ابلاغ این قانون از ادامه حضور اسامی تکراری و معمولا کم‌انگیزه در سطح مدیریت خودداری شود.
 
وی درباره اجرای قانون مذکور در ورزش عنوان کرد: در هر اداره‌ای که به نحوی از بودجه عمومی استفاده می‌شود این قانون اجرا خواهد شد حتی اگر این بودجه اندک هم باشد باز هم مشمول این قانون است.

یوسف‌نژاد درباره اینکه فدراسیون‌های ورزشی مانند فدراسیون فوتبال نیز مشمول این قانون خواهند شد تصریح کرد: تمامی فدراسیون‌ها، تیم‌های ورزشی، معاونین وزارت ورزش مشمول این قانون خواهند بود.

نایب رئیس فراکسیون ورزش مجلس که با برنامه تهران ورزشی رادیو تهران صحبت می‌کرد در پاسخ به این سوال که به نظر می‌رسد عده‌ای از روسای فدراسیون‌ها با توجه به قانون ایثارگری به دنبال این هستند که درصد جانبازی‌شان را به بالای 50 درصد برسانند خاطر نشان کرد: صدردصد این افراد را رصد خواهیم کرد. چیزی که ملاک است این است که وضعیت افراد قبل از ابلاغ این قانون لحاظ خواهد شد و وضعیتی که بعد از ابلاغ قانون بوجود می‌آید مشمول نخواهد شد بنابراین وضعیت افراد از این تاریخ به قبل محسوب می‌شود و بعد از این دیگر محاسبه نخواهد شد.

وی تاکید کرد: تمامی دستگاه‌های اجرایی که به نحوی از بودجه عمومی استفاد می‌کنند مشمول اجرای این قانون هستند و اینکه برخی از نهاد‌های عمومی می‌گویند که ما غیردولتی هستیم و مشمول این قانون نخواهیم شد مثل شهرداری‌ها درست نیست و همه آن‌ها مشمول این قانون خواهند شد.

منبع: خبرورزشی

می‌بازند، بازمی‌گردند و همچنان وعده می‌دهند!


ورزش کشور به دلیل ضعف در نظارت و ارزیابی، دچار برخی فدراسیون‌ها شده که فقط نقش همراه و توریست را در بازیهای آسیایی و المپیک دارند و نبودشان برای کشور مقرون به صرفه‌تر است.
می‌بازند، بازمی‌گردند و همچنان وعده می‌دهند!
به گزارش جهان نیوز، حالا که بازیهای آسیایی اندونزی به پایان رسیده، وقت مناسبی فراهم شده تا ارزیابی دقیقی درباره عملکرد فدراسیون ها داشت؛ موضوعی که می تواند راهگشای آینده وزارت ورزش و کمیته المپیک به عنوان دستگاه های بالادستی این حوزه باشد.

اما واقعیت این است که باید اذعان داشت، وزن کارشناسی در این دو دستگاه، تنزلی جدی داشته و نمی تواند رسالت خود را به درستی انجام دهد که اگر چنین نبود، شاید کاروان ما با این نتایج ناامیدکننده به کشور باز نمی گشت.
 
فقط یک مرور ساده نشان می دهد در کاروان اعزامی به جاکارتا و پالمبانگ، برخی رشته ها فقط نقش همراه و به عبارتی دقیق تر، توریست را داشتند. کارنامه تنیس ایران حتی یک ست پیروزی را نیز به ثبت نرساند! بدمینتون ایران اگر بدون فدراسیون اداره می شد، نتیجه ای بدتر از آنچه اکنون رقم زده را بایگانی نمی کرد. اسکواش، ژیمناستیک، دوچرخه سواری، سوارکاری، سامبو، جوجیتسو، هندبال، شنا و شیرجه و سه گانه، بدون داشتن فدراسیون یا تشکیلاتی خاص نیز نتیجه کنونی را رقم می زدند.

چرا باید در سال میلیاردها تومان بودجه ورزش، صرف این فدراسیون ها شود که عملا در میادین آزمون و رقابت، نقش گردشگرانی را دارند که به جز آبروی یک کاروان، ارز کشور را هدر می دهند. مخاطب این مطلب، ورزشکاران یا اهالی این ورزش‌ها نیست که قطعا قابل احترام بوده و هستند و نباید انتقادی بدان‌ها داشت. روی سخن با مدیرانی است که به دلیل ناتوانی و ضعف خود، این مجموعه ها و ظرفیت ها را در کشور از بین برده و اکنون نیز در مقام مدعی و مطالبه گر، بر مسند تکیه زده و ایام را به خوشی می گذرانند.

در چنین مواقعی، مدیران این فدراسیون ها از کاستی ها سخن می گویند و البته، وعده روزهای خوش آینده را می دهند که تا کنون هیچ یک از این قول ها عملی نشده و همچنان در انتظار فرداهای موعود هستیم! اما تشکیلات وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک که حسابی فربه و عظیم است، نباید تحلیل دقیق از این سال ها ارائه دهد و مانع از اتلاف سرمایه های ریالی و ارزی در این زمینه ها شود؟ چگونه کارشناسان این دو دستگاه، عملکردهای اینگونه ضعیف و حتی موجب شرمساری را مورد ارزیابی قرار می دهند که مدیران ارشد ورزش کشور در تصمیمات خود، چنین بدیهی و آشکار، واقعیت ها را نمی بینند؟

آیا وقت آن نرسیده که چنین مدیرانی به مردم معرفی شوند و جای خود را به اشخاص لایق و کاردان بسپارند؟ این بخش های عریض و طویل نظارت و ارزیابی در وزارت ورزش و کمیته المپیک، دقیقا چه وظیفه ای بر عهده دارند؟

هجدهمین دوره بازیهای آسیایی بار دیگر نشان داد که مسئولان ارشد ورزش کشور بایستی در سازوکار ارزیابی دستگاه های خود تجدیدنظر جدی داشته باشند که وضعیت نامطلوب کنونی، محصول سال ها تحلیل و بررسی نادرست و غلط آنهایی است که القابی مانند "دکتر" را یدک می کشند؛ اما ساده ترین پیش بینی هایشان هم غلط از آب درمی آید.

اگر در چنته این کارشناسان و مسئولان کهنسال و همیشه در پشت میز مدیریت چیزی بود، امروز در جایگاهی نبودیم که برخی فدراسیون ها را در قامت توریست و میهمان در جاکارتا و پالمبانگ ببینیم.

منبع: مشرق

«زنان» ایران طلا را دوست نداشتند!


گروه 105 نفره بانوان در کاروان ورزش ایران با وجود تلاشی که داشتند تنها یک مدال طلا در بازیهای آسیایی کسب کردند. این درحالی است که زنان ایران 10 موقعیت گرفتن طلا را از دست دادند.
«زنان» ایران طلا را دوست نداشتند!
به گزارش جهان نیوز، کاروان ورزش ایران درحالی با 378 ورزشکار در هجدهمین دوره بازیهای آسیایی حضور یافت که 105 عضو این کاروان را بانوان تشکیل می دادند. این برای نخستین بار بود که این تعداد از بانوان به بازیهای آسیایی اعزام می شدند.
 
بانوان ایران درحالی عازم اندونزی شدند که انتظار می رفت تعدادی از آنها بتوانند با کسب مدال های طلا، نقره و برنز به بالا رفتن جایگاه ورزش ایران در جدول توزیع مدال ها کمک کنند. هر چند در برخی رشته ها این اتفاق افتاد اما انتظارات به طور کامل برآورده نشد و برخی با ناکامی اندونزی را ترک کردند.

در هفدهمین دوره بازی‌های آسیایی 2014 که به میزبانی اینچئون و در کره‌جنوبی برگزار شد بانوان ایران 57 شرکت کننده داشتند که حمیده عباسعلی و نجمه خدمتی دو بانوی طلایی کشورمان بودند. کیمیا علیزاده نیز بخت نخست تکواندو در اینچئون بود که به دلیل کم بودن سن اجازه حضور در رقابت ها را نیافت.

درحالی که انتظار می رفت با افزایش تعداد ورزشکاران زن در بازیهای آسیایی جاکارتا تعداد و کیفیت مدال ها در این بخش نیز افزایش یابد اما نه تنها این اتفاق رخ نداد بلکه برخی ورزشکارانی که در دوره قبل مدال آوری کرده بودند هم موقعیت خود را از دست دادند!

طلای اینچئونِ حمیده عباسعلی در جاکارتا به برنز تبدیل شد، طلای خدمتی نه تنها از دست رفت بلکه مدال دیگری نیز جایگزین آن نشد و حضور دو فینالیست تکواندو به تک مدال برنز کیانی ختم شد اما باز هم در کنار این ناکامی‌ها ستاره‌های جدید ظهور کردند تا کام ورزش زنان تلخ نشود، زهرا کیانی با تاریخ سازی نخستین مدال نقره تالو زنان ایران در بازی‌های آسیایی را دریافت کرد و تیم ملی کبدی با شکست هندِ پرقدرت طلا گرفت.

بدون شک طلایی ترین نتیجه کاروان ایران در بخش بانوان را تیم کبدی گرفت که توانست با عبور از قدرت اول جهان به مدال طلا دست پیدا کند. سایر ورزشکاران ایران که انتظار می رفت مدال طلا کسب کنند در گام نهایی کم آوردند و به مدال نقره بسنده کردند. 

ورزش بانوان ایران در هر دوره تک ستاره هایی داشتند که توانستند مدال طلا کسب کنند اما بعد از آن یا به دلیل عدم توجه کافی مسئولان و یا هر دلیل دیگری دچار افت شدند و از صحنه اول ورزش خارج شدند. به همین خاطر نیاز است تا از ورزشکارانی که در این دوره نشان دادند پتانسیل موفقیت در دوره های بعد را دارند حمایت ویژه کنند. 

نگاهی به عملکرد بانوان ایران  در یک قدمی طلا نشان می دهد آنها برای رسیدن به طلای ناب باید تلاش بیشتری داشته باشند و مسئولان هم حمایت بیشتری از آنها داشته باشند. در این دوره که نشان دادند خیلی طلا را دوست نداشتند! هر چند اطمینان داریم در صورت حمایت ویژه این نقره ها در دوره بعد به طلا تبدیل خواهد شد.

* بانوان مدال آور در هجدهمین دوره بازی‌های آسیایی-اندونزی:
طلا:
تیم کبدی

نقره:
مرجان سلحشوری - پومسه
زهرا کیانی - ووشو
الهه منصوریان - ووشو
شهربانو منصوریان - ووشو
تیم روئینگ چهار نفره زنان
نازنین ملائی- قایقرانی روئینگ
طراوت خاکسار - کاراته
رزیتا علیپور - کاراته
هدیه کاظمی - کایاک 500 نفره
تیم دو نفره روئینگ

برنز:
مه لقا جام بزرگ - تیراندازی
تیم روئینگ دو نفره - قایقرانی
ناهید کیانی - برنز
حمیده عباسعلی- کاراته
پگاه زنگنه - کاراته
تهمینه کربلایی صادقی - پنجاک سیلات
تیروکمان

منبع: مهر

سود ترانسفر بازیکنان به جیب چه کسانی می رود؟


مدیرانی که تحت هر شرایطی می‌خواهند هوادار را راضی نگه دارند، قراردادهایی می‌بندند که در پایان آن باشگاه را وارد چالش می‌کند. مثل حالا که استقلال هنوز درگیر قرارداد تیام یا حسینی است.
سود ترانسفر بازیکنان به جیب چه کسانی می رود؟
به گزارش جهان نیوز، فوتبال ایران را باید جمع اضداد نامید؛ هر چیز عجیبی که بخواهید درونش پیدا می‌شود، از بی‌نظمی‌های متفاوت در امر برگزاری رویدادهای مختلف تا یک فدراسیون آشفته، تا باشگاه‌های گلخانه‌ای فقط به دنبال نتیجه هستند و در راه آن همه‌چیز از جمله درآمدزایی را که مهم‌ترین رکن باشگاه‌داری است هم فدا می‌کنند.

از این دست موارد در فوتبال ایران زیاد است. نمونه آشکارش هم قراردادهای عجیبی که با بازیکنان جوان و گمنام با بندهایی عجیب‌تر بسته می‌شود تا به قول معروف خاکش را باشگاه بخورد و منفعتش در آینده و زمانی که بازیکن به ستاره سکوها تبدیل شد تمام و کمال به جیب خودش برود.

استقلال و پرسپولیس امسال هم عایدی زیادی از ترانسفر ستاره‌هایشان نداشتند و این کهکشان بدون اینکه درآمد خاص و چشمگیری برایشان داشته باشد بیش از هر زمان دیگری خالی از ستاره شد؛ به امید آنکه جوان‌ترها در آینده جای خالی‌شان را پر کنند.

  هزینه به جای سودآوری
واعظ آشتیانی، مدیرعامل سابق استقلال و معاون اسبق وزیر صنایع در این مورد به «فرهیختگان» گفت: «وقتی مجامع باشگاه‌ها در هدف‌شان چیزی به اسم سوددهی پیش‌بینی نشده و بیشتر به دنبال هزینه کردن و برآورد هزینه‌های فصل هستند، پس این اتفاقات نیز اجتناب‌ناپذیر است. ضمن اینکه در تفکر مدیران ما از گذشته تاکنون این موضوع وجود دارد که جذب بازیکن صرفا هزینه بوده و هیچ‌گاه به بازیکن به چشم سرمایه نگاه نمی‌شود. اگر به بازیکن به چشم سرمایه نگاه شود مطمئن باشید که فضا دگرگون خواهد شد.»

وی ادامه داد: «شما به باشگاه‌های بزرگ دنیا نگاه کنید. اکثر آنها در بورس هستند و وقتی شما به سهامداران ریز و درشتی که در پایان فصل به دنبال انتفاع هستند نگاه کنید، قاعدتا باید به دنبال درآمدزایی باشید که یکی از راه‌های آن جذب و پرورش بازیکن و انتقال آن به تیم‌های دیگر با سود مالی بالاست. دقیقا مثل رفتاری که با بازیکنانی مانند نیمار یا رونالدو صورت گرفت که البته درباره رونالدو به شکلی دیگر و سوددهی به‌واسطه فروش پیراهن یا گران کردن بلیت بازی‌های یوونتوس بود. آیا در باشگاه‌های ما هم به این شکل با بازیکن رفتار می‌شود؟»

  نتیجه‌گرایی، آفت مدیران ایرانی
امید نورافکن با بند عجیبی که در قراردادش بود با پرداخت اندکی پول از استقلال جدا شد. حسینی نیز بخش کمتر قراردادش را به استقلال داد و به ترکیه رفت. تیام نیز طبق قراردادش می‌تواند با یک قرارداد 400 هزار دلاری از استقلال جدا شود و یک ریال هم پرداخت نکند، از قبال انتقال ابراهیمی، امیری و احمدزاده هم خیری به سرخابی‌ها نرسید. این در حالی است که تقریبا تمام پولی که بابت انتقال جهانبخش به برایتون پرداخت شده به حساب آلکمار واریز شده است! مدیرعامل سابق استقلال در این خصوص یادآور شد: «این موضوع علت دارد. ورزش ما نتیجه‌گراست.

مدیرانی که تحت هر شرایطی می‌خواهند هوادار را راضی نگه دارند، قراردادهایی می‌بندند که در پایان آن باشگاه را وارد چالش می‌کند. مثل حالا که استقلال هنوز درگیر قرارداد تیام یا حسینی است.

این به دلیل نتیجه‌گرا و پایین بودن آستانه صبر هواداری است که انتظار دارد تیمش تحت هر شرایطی قهرمان شود. این نشان می‌دهد که ما اصلا اعتقادی به برنامه و هدف نداشته و به دنبال روزمرگی هستیم. مدیران ما تا وقتی که بقای خود را در کسب نتایج و راضی نگه داشتن هوادار می‌بینند، این اتفاقات نیز همواره رخ خواهد داد. ضمن اینکه اگر باشگاه‌ها دایره حقوقی خود را تقویت کنند که قراردادهایشان بر اساس منافع دوطرف باشد، کمتر چنین چالش‌هایی را تجربه خواهند کرد و چنین کوتاهی‌هایی صورت نخواهد گرفت.»

واعظ آشتیانی با بیان نقش اصلی دلال‌ها به‌عنوان محرک بازیکنان درخصوص اینکه آیا در گذشته و زمان مدیریت وی قراردادها به سود بازیکن بود یا باشگاه گفت: «فقط در یک مورد خاص با 6 بازیکن جوان از جمله محبوب مجاز، عابدینی، یعقوب کریمی و سه بازیکن دیگر در مجموع 150 میلیون تومان قراردادهای سه ساله بستیم که مدیریت بعدی همه آنها را فسخ کرد و جالب اینکه یکی دو سال بعد مجبور شدند فقط برای یعقوب کریمی 700 میلیون هزینه کنند تا آنها به استقلال برگردند.»

  مدیرانی که نه بلدند و نه می‌خواهند!
امیر عابدینی، مدیرعامل اسبق که در بحث ترانسفر بازیکنان سوابق خوبی دارد نیز در این خصوص به «فرهیختگان» گفت: «بازیکن با حضور در استقلال و پرسپولیس یا تیم‌های بزرگ دنیا برای خودش ایجاد برند و هویت می‌کند، به تیم ملی دعوت می‌شود و هوادار زیادی نیز پیدا می‌کند. اگر بازیکنی حتی آزاد هم نباشد و حق ترانسفرش به باشگاه قبلی پرداخت شود و به دو تیم سرخابی می‌آید باید در قراردادش ذکر شود که در صورت انتقال به باشگاه بعدی، این حق انتقال پرداخت و جبران شود.

به این شکل بازیکن تا روزی که می‌ماند این دین را به باشگاهش خواهد داشت یا به ازای هر سال 25 درصد را از این حق انتقال را می‌توان کسر کرد که بعد از سه سال، با نرخ تورم عملا این بخش صفر شده و نوش جان بازیکنی که این مدت برای تیم بازی کرده است و الان اگر پولی درمی‌آورد دیگر نوش جانش. اما نمی‌شود برای یک بازیکنی که می‌خواهد یک فصل برای تیم بازی کند یک میلیارد بدهیم، بلکه او باید بداند این پول را برای دو سه فصل به او پرداخت کرده‌ایم. از سوی دیگر در صورت انتقال خارجی باید به‌گونه‌ای قرارداد بست که حداقل نیمی از حق انتقال به باشگاه خارجی به باشگاه مبدا برسد.»

وی ادامه داد: «من تعجب می‌کنم که باشگاه‌های ما هنوز صورت مساله اولیه بستن قراردادها را درست منعقد نمی‌کنند. هم بلد نیستند و هم نمی‌خواهند این کار را بکنند. مگر می‌شود من برای علیرضا جهانبخش دو بار حق انتقال برای داماش بگیرم و باشگاه‌های دیگر نتوانند! چرا نمی‌توانند؟

جالب اینکه حق آموزش هم نمی‌گیرند! همین حق آموزش سالی 90 هزار دلار می‌شود اما همین موضوع که یک اصل مهم و در عین حال ابتدایی به‌شمار می‌رود هم در ترانسفرهای خارجی جایی ندارد و همین‌طوری بازیکن را آزاد می‌کنند. البته شاید هم چون به بودجه دولتی وصل هستند برایشان مهم نیست. مدیریت هزینه پدر فوتبال ما را درآورده به‌خصوص در دو باشگاه بزرگ پایتخت.»

  قرارداد 15 میلیون تومانی کریمی
عابدینی درباره نقش دلالیسم در قراردادهای یک طرفه به سود بازیکنان گفت: «به اسم مدیر بازیکن می‌آیند و طبق قوانین فیفا، جایگاه هم دارند اما باشگاه‌ها هستند که باید حرف آخر را بزنند. درنهایت هم اتفاقاتی می‌افتد که به جای باشگاه‌ها، صددرصد حق ترانسفر را آنها می‌گیرند. باشگاه‌ها باید با قدرت قرارداد بنویسند و فدراسیون فوتبال نیز باید از باشگاه‌هایش حمایت کند و در همین راستا itc مجانی صادر نکند.»

وی درباره اینکه در زمان وی چگونه این‌گونه قراردادها برای پرسپولیس سودآوری داشت، گفت: «در زمان من همه بازیکنان خوشبخانه خوب ترانسفر شدند.

از علی دایی که سرآمد بود تا مهدوی‌کیا، باقری و میناوند و حتی شاهرودی که به ترکیه و چین رفتند. حتی بازیکنانی که به بلژیک و اتریش رفتند همگی بدون استثنا برای باشگاه پولساز شدند و از سوی دیگر بازیکنی که جذب می‌شد با حداقل پرداخت می‌آمد.

به‌طور مثال بازیکنی مانند علی کریمی با قراردادی 15 میلیونی به پرسپولیس آمد و ببینید همین کریمی به کجاها رسید. اعتقاد دارم اگر یک مقدار با برنامه کار کنند و زمان بگذارند و به روزمرگی دچار نشوند می‌توانند بر مشکلات‌شان فائق شوند.»

منبع: فرهیختگان

تبریز در مه/ سقوط آزاد ورزش و سکوت متولیان!


به دنبال رأی شورای حل اختلاف استان آذربایجان شرقی و بعد از انحلال تیم‌های مورد حمایت سازمان ورزش شهرداری تبریز، اکثر فعالیت‌های این سازمان در راستای توسعه ورزش همگانی هم تا اطلاع ثانوی تعطیل شده و به تعبیر دیگر، درب ورزش تبریز را تخته کردند.
تبریز در مه/ سقوط آزاد ورزش و سکوت متولیان!
به گزارش جهان نیوز، با توجه به مخالفت هیات تطبیق فرمانداری تبریز با مصوبه شورای شهر تبریز مبنی بر ادامه فعالیت سازمان ورزش و در ادامه تائید رأی هیات تطبیق توسط شورای حل اختلاف استان آذربایجان شرقی متشکل از نمایندگان سه قوا و نماینده شورای استان، راهی جز پایان تمامی فعالیت‌های سازمان ورزش را پیش‌روی قرار نداده و ورزش تبریز ناچار باید به این رأی تن دهد.
 
تیم‌های مورد حمایت شهرداری تبریز از بسکتبال قهرمان گرفته تا والیبال محبوب و دوچرخه‌سواری پر افتخار همگی منحل شدند و روز گذشته نیز خبر تعطیلی مسابقات لیگ برتر فوتسال کارکنان شهرداری تبریز، مسابقات المپیاد ورزشی محلات تبریز، طرح صبح و ورزش در 100 پارک و مسابقات فوتسال و والیبال بانوان تا اطلاع ثانوی منتشر شد. 

این روزها خبری از علایم حیاتی در ورزش تبریز نیست، رشته‌هایی که به لطف حمایت شهرداری جان گرفته بودند، به یکباره از بین رفتند و قطعاً این شرایط به وجود آمده ظلم در حق تمامی افرادی است که در طول این سال‌ها برای سرپا نگه داشتن نماینده تبریز در والیبال، بسکتبال، فوتبال، شیرجه، شطرنج و ... تلاش کرده‌اند. حدود دو ماه دیگر تور دوچرخه‌سواری ایران (آذربایجان) بدون حضور نماینده‌ای از تبریز –که مهد دوچرخه سواری ایران است- برگزار خواهد شد!  

در این بین وضعیت تیم فوتبال شهرداری تبریز پیچیده‌تر است، این تیم با بازیکنان مدنظر سرمربی قرارداد منعقد کرده و طبق برنامه 21 مرداد ماه باید در اراک به مصاف تیم آلومینیوم این شهر برود. باتوجه به قرارداد منعقد شده با بازیکنان و کادرفنی، در صورت انحلال، تیم فوتبال شهرداری متحمل ضرر مالی می‌شود. 

تیم‌داری شهرداری در رشته‌های مختلف، موجی از امید را برای جوانان تبریز ایجاد کرده بود تا با پروراندن استعدادها در تیم بزرگسالان رشته‌ی مورد نظر بازی کنند، ولی اکنون وضعیت چطور است؟ جوانان تبریزی با چه امیدی والیبال، بسکتبال، دوچرخه‌سواری و ... را در رده‌های پایه پیگیری کنند؟ هدفشان حضور در کدام تیم تبریزی باشد؟ 

عملکرد سازمان ورزش شهرداری تبریز در طول یکسال گذشته نشان داده که حمایت از ورزش حرفه‌ای تناقضی با توسعه ورزش همگانی ندارد. این سازمان توانسته علاوه بر برپایی ورزش صبحگاهی و عصرگاهی، المپیاد ورزشی محلات و مسابقات شطرنج سیمولتانه را با حضور 2018 ورزشکار برگزار کند و این قضایا در حالی رخ داد که سازمان ورزش برای اداره‌ی تیم‌های ورزشی با ورزشکاران صد درصد بومی آماده می‌شد. 

البته می‌توان همین تیم‌های بسکتبال و والیبال را هم نوعی حمایت از شور و نشاط اجتماعی تلقی کرد؛ چرا که هر هفته هزاران ورزش دوست از مسابقات این تیم ها استقبال می‌کردند که اکنون این شور و نشاط جای خود را به یأس و ناامیدی داده است. 

به نظر می‌رسد شهردار تبریز باید هر چه سریع‌تر موضع خود را در قبال این رأی شورای حل اختلاف اعلام کند و متولیان امر نیز به خاطر اذهان عمومی در خصوص رأی صادر شده و دلایل آن شفاف سازی کنند. مسئولان استان قطعا دلیل و توضیحی برای این اقدام خود دارند، ولی ای کاش با اتخاذ تدابیری شرایط را مدیریت می کردند تا شاهد انحلال یکباره این همه تیم پر افتخار نباشیم.

سال‌ها طول می‌کشد ورزش تبریز در اکثر رشته‌ها تیم داشته و به شرایط سال‌های گذشته خود برگردد، انحلال تمامی تیم‌های این مجموعه سقوط آزاد است، سقوطی که اوج گرفتنش شاید دیگر ممکن نباشد.

منبع: ایسنا
رمز عبور خود را فراموش کرده اید ؟