ناظمی درباره کناره‌گیری قاسم افشار از تلویزیون اظهار کرد: ما سرمایه‌های سازمان و بخش خبر را باید بهتر از این حفظ می‌کردیم و من دقیق نمی‌دانم چه اتفاقی افتاد که از کار خبر تلویزیون کنار رفتند اما فکر می‌کنم باید حرمت ایشان بهتر نگه داشته می‌شد.
گروه خبری فرهنگی

به گزارش تجارت امروز؛ قاسم افشار، گوینده‌ای نام‌آشنا که بیش از سه دهه اخبار مهم کشورمان را روایت کرد و ۱۰ سال اخیر زندگی خود را از تلویزیون دور بود، برای همیشه همکارانش را تنها گذاشت و در سن ۶۷ سالگی دار فانی را وداع گفت.

محمدرضا حیاتی، مازیار ناظمی، مرتضی حیدری، حسن عابدینی و فواد بابان که تجربه سال‌ها  همکاری با زنده‌یاد قاسم افشار را داشتند، در گفت‌وگوهایی مجزا خاطراتشان را با این گوینده باسابقه روایت کردند. 

 با تمام وجود دعا کردم خبر درگذشت قاسم افشار شایعه باشد

محمدرضا حیاتی با اشاره به درگذشت زنده‌یاد قاسم افشار (گوینده سابق خبر صداوسیما) اظهار کرد: آقای افشار برای من دوست و رفیق خیلی خوبی بود و من با شنیدن خبر درگذشت او با تمام وجود دعا کردم کاش تمام این‌ها شایعه‌ای باشد که مانند همیشه در فضاهای مجازی علم می‌کنند اما متاسفانه با خبر شدم که یکی از همکارانم را برای همیشه از دست داده‌ام. 

او با بیان این که زنده‌یاد افشار خدمت‌گزار و تاثیرگذار در عرصه رسانه و صداوسیما بود، اظهار کرد: قاسم افشار در سال‌هایی که مشغول به کار بود با همه اعضای خبر و اعضای تحریریه رابطه خوب و صمیمانه‌ای داشت. زمانی که در هیات تحریریه بود ارتباط خیلی خوب و نزدیکی با همه داشت و هیچ موقع در طول این ایام طولانی که همکار ما بود هیچ کلام نامربوطی از او شنیده نشد. 

حیاتی درباره نحوه آشنایی خود با مرحوم افشار و شروع به کار در صداوسیما گفت: آقای افشار قبل از من در یک برنامه مذهبی جلوی دوربین می‌رفت و برنامه اجرا می‌کرد. در همان سال‌ها بود که با حضور او در بخش خبر آشنا شدم و کارمان در بخش خبر را به موازات هم شروع کردیم. در لحظاتی که ما با هم بودیم، افشار خیلی آدم شاد و بذله‌گویی بود و همه را با کلمات و زبان خود سر ذوق می‌آورد. او روحیه‌ای بشاش داشت که همین یکی از خصوصیات ویژه شخصیتش بود. 

این گوینده خبر با بیان این که این اواخر با ارتباطات تلفنی و دیگر راه‌ها با ایشان در ارتباط بودم، تصریح کرد: از ابتدای بیماری آقای افشار به طور مرتب جویای احوالش بودم و وقتی از دوستان نزدیک پرس‌وجو می‌کردیم می‌گفتند که حالش خوب است. همین چند وقت پیش با تماس تلفنی که با افشار داشتم، گفتم که به زودی برای زیارت شما به مشهد می‌آیم که خیلی خوشحال شد و قرار شد که به زودی همدیگر را ببینیم که متاسفانه دیگر میسر نشد. 

وی با اشاره به خاطرات هشت سال دفاع مقدس و فضای کار در دوران جنگ تحمیلی، بیان کرد: عملیات که می‌شد ما در تحریریه حضور داشتیم و خبرهای مربوط به پیروزی‌ها و عملیات را می‌خواندیم و در این سال‌ها که در کنار آقای افشار در رادیو و تلویزیون کار می‌کردم او با صدای رسا و گرمی که داشت بسیار تاثیرگذار بود.

قاسم افشار که از سال‌های اول انقلاب، گویندگی در بخش های خبری رادیو و تلویزیون را بر عهده داشت و در بحبوحه سال های دفاع مقدس با صدایی حماسی بارها اخبار مربوط به پیروزی های رزمندگان اسلام را به اطلاع هموطنان رسانده بود، بامداد امروز بر اثر ایست قلبی دار فانی را وداع گفت.

قاسم افشار در گویندگی بی‌نظیر بود

فواد بابان، گوینده پیشکسوت خبر نیز با خواندن بیت شعر «هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق  ثبت است بر جریده عالم دوام ما»، یادآور شد:  درباره شخصیت بی بدیل خبر تلویزیون هرچقدر بگویم کم است به دلیل اینکه سی سال سر یک میز باهم بودیم. ایشان سال ۶۰ برای گویندگی امتحان دادند و وارد سازمان شدند.

او درباره شخصیت قاسم افشار بیان کرد: قاسم افشار فردی برجسته، متدین، معتقد، با ایمان، پاک، خالص، ثابت قدم و خوش خلق بود . همچنین از جهت شخصیت حقوقی و کاری  بی‌بدیل بود و از سال ۶۰ تا ۹۰ که گویندگی کردند و ما در التزام رکاب ایشان بودیم ، یکبار هم غیبت نکرد . اگر می‌خواست یک یا دو روز مرخصی بگیرد از قبل زنگ می‌زد و به شوخی می‌گفت، شنیدم می‌خواهی به جای من بیایی  و در ادامه می‌گفت به جای شما می‌آیم و شما هم به جای من بیا. ایشان بسیار بذله گو، رک و دوست داشتنی بود. 

این گوینده پیشکسوت خبر با اشاره به فعالیت خبری خود از سال ۱۳۵۲ ادامه داد: می‌توانم قسم بخورم که در گویندگان قبل انقلاب و بعد از انقلاب نظیر قاسم افشار را از جهت گویندگی ندیدم چون تن صدای بی‌نظیری داشت و کمترین تپق را در طول گویندگی خود می‌زد و این مساله بی نظیر است من کمتر کسی را اینگونه دیدم.

بابان اضافه کرد: ایشان همیشه دو ساعت قبل از پخش خبر می‌آمد زیرا گویندگان معمولا باید دوساعت قبل به استودیو بیایند. او در طول این سی سال بی‌نظمی در رفت و آمد به کار نداشت درحالی که ما بی‌نظمی داشتیم.

او در پایان درباره کناره گیری قاسم افشار از تلویزیون، اظهار کرد: ایشان سی سالشان پر شده بود و خودشان هم مایل نبودند که به کار ادامه دهند. البته چشمشان به واسطه بیماری دیابت  ضعیف شده بود. همیشه می‌گفتند دوست دارم در اوج از کار کناره بگیرم  و تقریبا سال ۹۰ بود که از سازمان کناره گرفت.

میان فعالان خبر تلویزیون ارتباط دوستانه‌ای وجود دارد

حسن عابدینی، مدیر خبرگزاری صداوسیما نیز ضمن عرض تسلیت برای درگذشت قاسم افشار (گوینده خبر) اظهار کرد: این واقعه نه فقط برای تلویزیون، بلکه برای حوزه رسانه‌ای کشور بسیار تاسف‌برانگیر است. درگذشت جناب آقای قاسم افشار که از گویندگان حرفه‌ای نسل نخست گویندگان صداوسیما بودند، برای همه همکارانی که با او کار کردند و مردمی که بیش از سه دهه با ایشان خاظره دارند، بسیار سخت است.

او ادامه داد: آقای افشار فردی بسیار اخلاقی و به وقت کار بسیار جدی بودند که تلاش می‌کردند دانشی که دارند را به نیروهای جوان منتقل کنند. وظیفه شناسی آقای افشار به گونه بود که در این ۳۰ سالی که گویندگی خبر می‌کردند حتی یک بار به اندازه یک دقیقه هم تاخیر نداشتند. همچنین از نظر فن گویندگی جزو سرآمدان گویندگی بودند و همواره تلاش می‌کردند تا به نیروهای جوان و تازه‌کار کمک کنند و تجربیاتشان را در اختیار آنها بگذارند.  امیدوارم خدواند ایشان را رحمت کند و به خانواده‌شان صبر بدهد و در نهایت به همه کسانی که با صدا و تصویر او در سال‌های جنگ و بعد از انقلاب خاطره دارند، تسلیت می‌گویم.

مدیر خبرگزاری صداوسیما همچنین در پاسخ به این پرسش که "آیا در ۱۰ سالی که زنده‌یاد قاسم افشار در تلویزیون حضور نداشت، از او خبر داشتید؟"، گفت: گاهی در این مدت دوستان صداوسیما با او ارتباط داشتند و ارتباط دوستانه‌ای وجود داشت. میان دوستانی که خبر تلویزیون را برعهده دارند، ارتباط دوستانه‌ای وجود دارد که به مرور به ارتباطی عمیق و صمیمی تبدیل می‌شود. بنابراین این ارتباط نه تنها با آقای افشار بلکه با سایر دوستانی که از این حرفه بازنشسته شده‌اند نیز وجود داشته و همواره نیز وجود دارد.

عابدینی همچنین درباره زمان و مکان تشییع پیکر زنده‌یاد قسام افشار، بیان کرد: ما از زمانی که خبر فوت آقای قاسم افشار را شنیدیم، یک تیم خبری را به منزل ایشان فرستادیم. طبیعتا و قطعا خانواده آن مرحوم در این باره تصمیم می‌گیرند که به محض اطلاع‌رسانی، زمان و مکان دقیق را اعلام می‌کنیم تا تمام افرادی که با ایشان خاطره دارند در این مراسم حضور پیدا کنند.         

باید حرمت قاسم افشار بیشتر نگه داشته می‌شد

همچنین مازیار ناظمی، گوینده خبر در سخنانی اظهار کرد: حدود دو ماه پیش با یکسری از دوستان قدیمی خبر به موسسه خیریه (بنت الهدی) ایشان که برای درگذشت دختر کوچک خود ایجاد کرده است، رفتیم و ایشان را دیدیم. ایشان گفت به من سر بزنید و حالم را بپرسید به دلیل اینکه روزگار خیلی طولانی نیست. فقدان او غم‌انگیز است، قاسم افشار مرد بزرگی بود که روحیه بزرگی داشت. صدا، ابهت و اجرای او برای کشور و نظام ذخیره بود و از ایشان آموختیم و بسیاری مانند من افتخار می‌کنند که شاگرد قاسم افشار بودند. جای او خالی است و باید تا دور هم هستیم قدر هم را بدانیم و به هم احترام بگذاریم.

او با اشاره به آشنایی خود با قاسم افشار بیان کرد: قاسم افشار یک شخصیت دوست‌داشتنی بود و صدای او بی‌نظیر و ماندگار است. این عبارت که تنها صداست که می‌ماند، برازنده قاسم افشار است. در رویای من بود که با آقای حیاتی و فواد بابان همکار شوم. سال ۷۹ روز اولی بود که آقای افشار را دیدم؛ در خبر ۱۹ شبکه یک بخش ورزشی را اجرا می‌کردم. خود را معرفی کردم و گفتم نیروی جدید اخبار ورزشی هستم و ایشان هم با دقت به حرف من گوش می‌داد. در نهایت گفت خوشحالم که همکار ما شدی. ایشان در آن دوره به من اصول خبر را می‌گفت و برای من جالب بود که فردی چنین نگاه محبت‌آمیزی به جوانی دارد که از شهرستان آمده است و رفتارش سخاوتمند بود.

این گوینده خبر تلویزیون ادامه داد: او فردی فوتبالی بود و اطلاعاتش در این راستا کامل بود و درباره فوتبال سر به سر هم می‌گذاشتیم و با من شوخی می‌کرد. آهنگ صدای ایشان، طمأنینه، حضور و اجرای ایشان به ما انگیزه می‌داد و همیشه پشت ما بود. حضور او در تحریریه، حرف زدن و نگاهش برای بچه‌هایی مانند ما که تازه داشتیم در خبر مطرح می‌شدیم و کار یاد می‌گرفتیم، واقعا ارزشمند بود.

ناظمی درباره کناره‌گیری قاسم افشار از تلویزیون اظهار کرد: ما سرمایه‌های سازمان و بخش خبر را باید بهتر از این حفظ می‌کردیم و من دقیق نمی‌دانم چه اتفاقی افتاد که از کار خبر تلویزیون کنار رفتند اما فکر می‌کنم باید حرمت ایشان بهتر نگه داشته می‌شد. در آن دوره موضوعی پیش آمد و گفتند گویندگانی که بازنشسته هستند، در شیفت قرار نگیرند؛ البته این موضوع با حال و هوای انتخابات سال ۸۸ تقارن پیدا کرد اما به نظرم موضوع کناره‌گیری ایشان بیشتر کم‌حرمتی به او بود. قاسم افشار فردی ارزشمند بود و فردی نبود که بخواهی هر جا از او استفاده کنی. بعد از آن هم برنگشت و هیچ برنامه‌ای را نپذیرفت. گاهی با او ارتباط تلفنی داشتیم.

او در پایان گفت: قاسم افشار بیماری دیابت هم داشت و با آن درگیر بود. فضای مجازی در این مدت نامهربان بود و شایعاتی درباره سلامتی ایشان منتشر می‌کردند. 

قاسم افشار هیچگاه از کار خیر فروگذار نکرد

مرتضی حیدری ـ مجری و گوینده خبر ـ ضمن عرض تسلیت برای درگذشت قاسم افشار (گوینده خبر) گفت: آقای افشار یک استاد تمام عیار بود. نه اینکه بخواهم الان که او را از دست داده‌ایم بگویم، بلکه همیشه هم به خودشان و هم در جمع همکاران گفته‌ام که او بسیار در کارش جدی و استاد و در آداب و معاشرت انسانی بسیار شریف و بی‌ریا بود. 

او ادامه داد: آقای افشار در تمام عمر و به‌ویژه در این ۱۰ سالی که از کار خبر دور بودند، کار خیر می‌کردند و به افراد محروم و نیازمند رسیدگی می‌کردند. در واقع او هم در کار حرفه‌ای خود استاد و انسانی تمام عیار بود و هم در منش و رفتار خود. امیدوارم خداوند او را رحمت کند.

حیدری یادآور شد: زنده‌یاد افشار با وجود اینکه در سال‌های اخیر با بیماری دست و پنجه نرم می‌کردند، اما هیچ‌گاه از کار خیر فروگذاری نکردند.

/ایسنا
مسئله واگذاری نمایشگاه به صنف و دخالت صنف در قسمتی از شئونات مدیریتی باز هم مثل سال‌های گذشته بود.
گروه خبری فرهنگی
به گزارش تجارت امروز؛ محمود آموزگار با بیان این‌که نمایشگاه کتاب امسال با دوره‌های قبل تفاوت زیادی نداشت، می‌گوید: ما به طور جدی با پدیده کتاب‌سازی مواجه هستیم و یکی از مشکلات جدی نمایشگاه این پدیده است.

رییس اتحادیه ناشران و کتاب‌فروشان تهران و عضو هیأت امنای مؤسسه نمایشگاه‌های فرهنگی ایران درباره ارزیابی‌اش از  سی و یکمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران اظهار کرد: ۳۱ ‌دوره از برگزاری نمایشگاه کتاب تهران به این ترتیبی که  شاهدش هستیم می‌گذرد و می‌توان گفت، تقریبا به رویدادهای فرهنگی کشورمان سنجاق شده است. هر سال ضرورت بررسی و ارزیابی دقیق‌تر از چند و چون آثار و نتایج برگزاری نمایشگاه کتاب، بیشتر و بیشتر خودش را نشان می‌دهد. نمایشگاه کتاب امسال با دوره‌های گذشته تفاوت زیادی نداشت و همان رویه و روالی که در چند سال اخیر در نمایشگاه اجرا شده بود، در این نمایشگاه هم اجرا شد.

او افزود: مسئله واگذاری نمایشگاه به صنف و دخالت صنف در قسمتی از شئونات مدیریتی باز هم مثل سال‌های گذشته بود. البته چند ‌سال تجربه صنف در برگزاری نمایشگاه و دخالت در مدیریت و اجرای آن نتیجه‌اش این است که شاید صنف بتواند با قاطعیت بیشتری این نگاه را مطرح کند که آمادگی لازم برای برگزاری نمایشگاه کتاب را خواهد داشت. فکر می‌کنم این موضوع در کنار تغییر مکان نمایشگاه دو موضوعی بود  که در نمایشگاه سی و یکم  قابل توجه بود.  مکان نمایشگاه به دلیل آماده نبودن شهر آفتاب دوباره به محل سابق  یعنی مصلا برگشت که فضای مسقف بیشتری را برای برگزاری نمایشگاه در اختیار برگزارکنندگان نمایشگاه قرار داده بود. همچنین قرار گرفتن مصلا در مرکز شهر تهران رفت‌وآمد بازدیدکنندگان و ناشران را آسان می‌کرد. این‌ها مجموعه تفاوت‌هایی است که نمایشگاه امسال در مقایسه با نمایشگاه سال گذشته داشت.

آموزگار همچنین درباره برنامه‌های جنبی نمایشگاه کتاب بیان کرد: برنامه‌های نمایشگاهی امسال هم در دستور کار بودند و برنامه‌های خوبی هم  اجرا شد، اما کماکان می‌توانیم نتیجه بگیریم به دلیل درگیری‌های فروشندگان (ناشران) و خریداران، آن‌طور که باید و شاید، برنامه‌های نمایشگاهی و برنامه‌های جنبی نمایشگاه که حول موضوعات مهم فرهنگی و هنری و نشر و کتاب است، دیده نمی‌شود. مراجعه‌کنندگان  چند ساعتی وقت‌شان را می‌گذارند تا کتاب‌هایی را که لازم دارند خریداری کنند، بنابراین فرصتی برای‌شان پیش نمی‌آید در این جلسات شرکت کنند  و ناشران هم درگیر اداره غرفه‌ و امر فروش کتاب‌ هستند و ترجیح می‌دهند وقت‌شان را صرف غرفه خود کنند.

او با اشاره به اضافه شدن پنج عنوان کتاب به حد نصاب عناوین ناشران برای گرفتن غرفه در نمایشگاه کتاب، اظهار کرد: ترجیح این بود که  شورای سیاست‌گذاری به جای پرداختن به افزایش کمی تعداد عناوین، به موضوع کیفیت کتاب‌ها می‌پرداخت. ما خیلی جدی با پدیده کتاب‌سازی مواجه هستیم  و متأسفانه  کتاب‌سازان به راحتی عناوین‌شان به حد گرفتن غرفه می‌رسد اما ناشران کوچک که کتاب‌های خوبی هم منتشر می‌کنند، به دلیل این‌که به حد نصاب نمی‌رسند، بیرون می‌مانند. این یکی از مشکلات جدی نمایشگاه است که ضروری است به آن توجه شود.

رییس اتحادیه ناشران و کتاب‌فروشان تهران سپس گفت: ناشرانی هستند  که در انتخاب عنوانی که منتشر می‌کنند، دخالتی ندارند، بلکه فقط  خدمات نشر ارائه می‌دهند. یعنی فقط پروانه کسب‌شان را به کار می‌گیرند و از طریق به‌کارگیری پروانه کسب می‌توانند کتاب چاپ کنند؛ آن‌ها هزینه چاپ را کامل  از مؤلف می‌گیرند، حتی برخی حق برند هم می‌گیرند و  مسئولیتی در قبال پخش و توزیع کتاب در نظر نمی‌گیرند. این برای‌شان آمار کتاب محسوب می‌شود، در حالی که هیچ دخالتی در تولید کتاب ندارند. تولید امر مادی ماجرا نیست، بلکه امر معنوی ماجرا است. نشر کار خلاقانه‌ای است؛ ناشر استعدادها را کشف می‌کند و زمینه‌ بهتر دیده شدن استعدادها را از طریق انتشار آثار فراهم می‌کند، به این ترتیب نیاز داریم در سال‌های آتی در این زمینه دقت بیشتری داشته باشیم.

 او در ادامه درباره تعلیق آرای ناشران متخلف و حضور این ناشران در نمایشگاه امسال  که به نظر می‌رسد برخی حمایت اتحادیه ناشران را نیز دارند، خاطرنشان کرد: این‌طور نبوده، اتحادیه ناشران دخالتی در این ماجرا نداشته و هرگونه حمایت از این ناشران را تکذیب می‌کنم. اتحادیه  موافق تعلیق هم نبوده است. تعلیق مجازات‌ها به معنای بخشیده شدن نیست، بلکه به معنای این است که اجرای این مجازات‌ها برای مدتی (دو سال) تعلیق می‌شود که اگر  در این دو سال تخلف دیگری داشتند، مجازات تخلف جدید و مجازات قبلی با هم  اعمال می‌شود. البته تعدادی از کسانی که تعلیق شده بودند، در سال جاری (نمایشگاه سی و یکم) به دلیل تخلف‌های تازه دوباره مجازات شدند.

 آموزگار با تأکید بر این‌که اتحادیه با تعلیق آرا موافق نبوده است، گفت: اعتقاد اتحادیه بر این است که اگر تخلفی صورت گرفته است، باید رسیدگی شود. این تعلیق دقیقا دستور رئیس نمایشگاه بود که لازم‌الاجرا است. ما به عنوان اتحادیه که شخصیت حقوقی مستقل است در بیرون از نمایشگاه به این تصمیم  انتقاد داریم اما  زمانی که در چارچوپ اجرای دستورات در نمایشگاه قرار می‌گیریم به این موضوع تمکین می‌کنیم.

 او درباره جابه‌جایی محل برگزاری نمایشگاه کتاب به مصلا و این‌که آیا مصلا را مکان مناسبی برای نمایشگاه کتاب می‌داند، اظهار کرد: مصلا اشکالاتی دارد، سیستم تلفن همراه در  داخل شبستان  اختلال پیدا می‌کرد و تهویه شبستان کفایت نمی‌کرد. واقعیت این است که این‌ها بحث‌های ریزی است.  امسال به سازه‌های سال گذشته  شهر آفتاب آسیب‌های خیلی جدی وارد شده بود که امکان استفاده از آن‌ها را غیرممکن می‌کرد. ما باید بر اساس ممکنات و مقدورات صحبت کنیم  و نمی‌توانیم ایده‌آل‌های‌مان را مطرح کنیم؛ زیرا با کار اجرایی سر و کار داریم. ایده‌ال من این است فضای نمایشگاه کتاب بزرگ‌تر و تمیز با دسترسی مناسب، تهویه و آنتن‌دهی خوب باشد. دوست داریم نمایشگاه کتاب  این‌گونه باشد و سعی می‌کنیم به این نقطه نزدیک شویم. اما واقعیت این است که امکانات نداریم.

 رییس اتحادیه ناشران و کتاب‌فروشان تهران و عضو هیأت امنا و هیات مدیره مؤسسه نمایشگاه‌های فرهنگی ایران همچنین درباره فروش بازی‌های فکری و لوازم‌تحریر در بخش کودک و نوجوان نمایشگاه کتاب که تا پایان نمایشگاه نیز به شکل مشهودی ادامه داشت، گفت: فروش این اقلام خلاف آیین‌نامه است و تخلف محسوب می‌شود. این تخلف‌ها باید گزارش شود تا هیئت نظارت و رسیدگی به تخلفات به آن‌ها رسیدگی کند.

او در پایان خاطرنشان کرد: نمایشگاه کتاب تهران آمیزه‌ای از  نکات مثبت و منفی است؛ یعنی عده‌ای به نمایشگاه نقد دارند و عده‌ای هم  نمایشگاه را خیر مطلق می‌دانند. این موضوع مستلزم این است که بر روی جنبه‌های مختلف نمایشگاه کار کارشناسیِ‌ بی‌طرفانه انجام گیرد و با لحاظ کردن منافع پیشه‌ها و حرفه‌های دست‌اندرکار حوزه کتاب از این جمع‌بندی استفاده شود؛ تا اقدامات لازم برای بهبود وضعیت نمایشگاه را داشته باشیم.
/ایسنا
احسان علیخانی در برنامه ماه عسل از فیلترینگ تلگرام انتقاد کرد.
رئیس انجمن فیلمنامه‌نویسان خانه سینما گفت: اینکه یک‌ نفر از در وارد شود و بگوید فیلمنامه دارد و می‌شود آن را ساخت برای ما اذیت‌کننده است. ما با توجه به همکاری و توجه مدیرعامل و هیات‌مدیره خانه سینما همراهی لازم را برای این موضوع انجام می‌دهیم.
گروه خبری فرهنگی
به گزارش تجارت امروز؛ مدیرعامل خانه سینما با تاکید براینکه روزگار تفکیک و جداسری‌ها به سر آمده است، گفت: یک تلقی جدی در جامعه وجود دارد که تمام مبنای خود را بر سینما گذاشته اما آیا دلیل طلاق‌ها و اختلاس‌ها سینماست؟!

هفتمین شب انجمن فیلمنامه‌نویسان خانه سینما شامگاه سه‌شنبه ۲۵ اردیبهشت‌ماه در خانه سینما با حضور جمعی از فیلمنامه‌نویسان، برخی از اعضای صنوف و مدیرعامل خانه سینما برگزار شد.

در ابتدای این برنامه که‌ با اجرای کامران ملکی همراه بود، یادآوری شد که ۱۲ سال قبل اولین شب این کانون برگزار شد و وقفه‌ها دلایل بیشماری داشته است. 

سپس رضا مقصودی رئیس انجمن فیلمنامه‌نویسان خانه سینما در سخنانی با تبریک سالروز بزرگداشت فردوسی و روز فیلمنامه‌نویس اظهار کرد: سال‌ها پیش که فقط عضو کانون بودم، انتقادی به کار صنف داشتم اما بعد که خودم آمدم متوجه شدم کار صنفی در این تاریخ و جغرافیا کار سختی است و اینجا از روسای پیشین کانون از جمله سیامک تقی‌پور، فرهاد توحیدی، ابوالحسن داوودی، جابر قاسمعلی و شادمهر راستین تشکر می‌کنم. 

او‌ با بیان اینکه پس از ۲۵ سال این انجمن سال گذشته در وزارت کار ثبت قانونی شده است، گفت: این اواخر خبری شنیدم که خوشحال‌کننده بود؛ آن هم به دو مرحله‌ای شدن پروانه ساخت مربوط می‌شود که باید از صنوف تاییدیه گرفته شود اما نکته‌ای وجود دارد و آن مستثنی شدن دو صنف بازیگران و فیلمنامه‌نویسان است در حالی که من افرادی را می‌شناسم که تنها شغل و منبع درآمدشان فیلمنامه‌نویسی است.

وی ادامه داد: اینکه یک‌ نفر از در وارد شود و بگوید فیلمنامه دارد و می‌شود آن را ساخت برای ما اذیت‌کننده است. ما با توجه به همکاری و توجه مدیرعامل و هیات‌مدیره خانه سینما همراهی لازم را برای این موضوع انجام می‌دهیم.

مقصودی در پایان خطاب به اعضای انجمن اعلام کرد که روز شنبه هفته آینده مجمع برای انتخاب بازرس برگزار می‌شود و خوب است که اعضا حضور فعالی داشته باشند.

در ادامه، منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما با بیان اینکه «مناسبت امروز تقدیر از شراره اصلی است که یک فیلم را بنا می‌کند»، به روز فردوسی اشاره و بیان کرد: چگونه می‌شود ما یک سینمای ۱۰۰ ساله داریم ولی نشانی از شاهنامه و فردوسی در آن دیده نمی‌شود؟ این مسئله دلایل متعددی ممکن است داشته باشد ولی شاید دلیل مهم آن از نشناختن ناشی شود.

او‌ افزود: نسبت ما به عنوان سینماگر با شاهنامه چگونه است؟ ما چقدر لطافت‌هایی را که در جزئیات شاهنامه وجود دارد، می‌شناسیم؟ از این بابت ما اولین گروهی هستیم که‌ باید به خودمان نقد وارد کنیم. ما در خانه سینما آماده‌ایم در هر جهتی که فیلمنامه‌نویسان برای قرارگیری در منزلت واقعی خود نیاز دارند، اقدام کنیم. 

او افزود: ما نیازمند یک دگرگونی جدی درون خودمان و نیازمند یک مواجهه خلاقانه به متن هستیم. اقتباس در سینما مغفول مانده و اگر‌ به تحول احتیاج داریم باید مواجهه خلاقانه را دنبال کنیم.

وی‌ گفت: سینمای ایران وارد دوران جدیدی شده ‌و ما نیازمند دگرگونی در همه وجوه هستیم و برای اینکه به رشد سینما ادامه دهیم به یک تحول و دگرگونی ذهنی نیاز داریم. در این راستا مدیران سینمایی نیز باید به این مسئله اشراف داشته باشند و باید برای راز میهن‌دوستی که به غصه تبدیل شده کاری کنیم. سینمای ایران اگر‌ احساس میهن‌دوستی را تقویت نکند با روزی مواجه‌ می‌شود که حضرت فردوسی یقه ما را می‌گیرد و باید پاسخ دهیم. البته به یک جای دیگر هم باید پاسخ دهیم چون سینمای ایران مورد اتهام مداوم است.

شاهسواری در این‌باره اضافه کرد: یک تلقی جدی وجود دارد که مبنایش را بر سینما گذاشته ولی آیا واقعا دلیل این حجم طلاق، اختلاس و ... سینماست؟ چرا ما در برابر این نظرات سکوت می‌کنیم؟

مدیرعامل خانه سینما بیان کرد: در پایان یک جشنواره، یک مرکز تحقیقاتی سینمای ایران را زیر سوال برد و همه سکوت کردند. آیا ما به عنوان فعال صنفی مسائل‌ را از شبه مسائل نمی‌توانیم تشخیص دهیم؟ آیا الان برگزاری یک جشنواره و اینکه چه کسی وام گرفته و نگرفته مهم است؟ واقعا شرایط نقد در سینمای ایران آن ‌چیزی است که ما با آن مواجه هستیم؟ 

وی خاطرنشان کرد: این سینما در سال‌های گذشته با صبوری این راه را طی کرده است. ما گاهی خود را به نشنیدن می‌زنیم در حالی که من به متانت و رفتار درست اعتقاد دارم ولی اگر خودمان نتوانیم حرفمان را درست بگوییم دیگران در جایی دیگر و‌ با صدای بلند فریاد می‌زنند.

شاهسواری گفت: خانه سینما حق ایجاد مرز درون اعضای خود را ندارد. روزگار تفکیک و جداسری‌ها به سر آمده است. جوانانی که آمده‌اند کار و اعتبار و حیثیت می‌خواهند و آن وقت از روی تمام نفسانیت‌های ما عبور می‌کنند و ما می‌مانیم ‌و خودمان. این در حالی است که مسئولیت کار ما سنگین است ولی برخی‌‌ برای شکاف‌ و انشقاق آمده‌اند و من به غریزه حس می‌کنم با یک موج طرف خواهیم شد اما خانه سینما هیچ تفکیکی در هیچ بخشی ندارد.

او تاکید  کرد: ما باید خودمان را برای یک‌ جهش آماده کنیم چون میل به دیدن فیلم خوب زیاد شده است و امیدوارم به برکت نام‌ فردوسی حس میهن‌دوستی را حداقل ما در خانه‌ سینما افزایش دهیم.

در‌بخش بعدی این مراسم، جایزه بهترین گفت‌وگونویسی به فیلمنامه‌نویس فیلم وارونگی بهنام بهزادی تقدیم شد.

بهزادی در این بخش گفت: فیلمنامه‌نویسی برای من‌ کار بسیار سختی است و در جمعی حرفه‌ای در هم‌صنفی‌ها که هستم به آنها حسادت می‌کنم و البته معتقدم خلاقانه‌ترین بخش کار ما همین فیلمنامه‌نویسی است.

همچنین جایزه بهترین پیرنگ داستانی به فیلمنامه اسرافیل به نوشته آیدا پناهنده و ارسلان امیری تعلق گرفت.

جایزه بهترین شخصیت‌پردازی به فیلم‌ برادرم خسر‌و، پریسا هاشم‌پور‌ و احسان بیگلری اهدا شد و لوح تقدیر بهترین فیلمنامه هم‌ به فروشنده اصغر فرهادی تعلق گرفت. /ایسنا
خانه موزه سیمین دانشور و جلال آل احمد افتتاح شد
در سالروز ولادت مرحوم سیمین دانشور، یکی از مفاخر ادبی این سرزمین، خانه موزه سیمین دانشور و جلال آل احمد افتتاح شد. یک از نقاط تمایز این خانه موزه نسبت به سایر خانه‌های مشاهیر این است که شخص جلال آل احمد از آغاز تا انتهای ساخت خانه بر روند کار نظارت داشته و‌ تمام مراحل توسط ایشان مستند نگاری شده است. این خانه از سال ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲ توسط مرحوم جلال آل احمد و در زمانی که سیمین دانشور در حال سپری کردن دکتری در خارج از کشور بود، به کمک دوست جلال، سرهنگ معینی ساخته شد.
گروه خبری فرهنگی
در سالروز ولادت مرحوم سیمین دانشور، یکی از مفاخر ادبی این سرزمین، خانه موزه سیمین دانشور و جلال آل احمد افتتاح شد. یک از نقاط تمایز این خانه موزه نسبت به سایر خانه‌های مشاهیر این است که شخص جلال آل احمد از آغاز تا انتهای ساخت خانه بر روند کار نظارت داشته و‌ تمام مراحل توسط ایشان مستند نگاری شده است. این خانه از سال ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲ توسط مرحوم جلال آل احمد و در زمانی که سیمین دانشور در حال سپری کردن دکتری در خارج از کشور بود، به کمک دوست جلال، سرهنگ معینی ساخته شد. گفتنی است جلال با دست خود سنگ‌ های این خانه را می‌ تراشیده است. حتی در نامه‌ هایی که به سیمین نوشته از جراحت دست خود و مشکلاتی که پیش آمده، گفته است و این خود گواه اهمیت این خانه است.

به گزارش تجارت امروز، گفتنی است خانه سیمین دانشور و جلال آل احمد محل حشر و نشر بسیاری از اصحاب شعر و ادب، دین و سیاست همچون نیما یوشیج و … بوده است و از این منظر اهمیت قابل توجهی دارد. این خانه در منطقه ی ۱ شهرداری تهران و در فاصله ی کمی از میدان قدس و در محله ی دزاشیب واقع شده است. عرصه ی ملک ۴۲۰ متر مربع و زیربنای آن در حدود ۲۲۰ متر مربع است که در ۲ طبقه ساخته شده است. ۸ اردیبهشت سالروز تولد سیمین دانشور است. او در سال ۱۳۰۰ در شیراز زاده شد. نویسنده و مترجم ایرانی که در اکثر فعالیت‌ های فرهنگی و اجتماعی همسرش حضور و همکاری داشت. وی نخستین زن ایرانی بود که به صورتی حرفه‌ ای در زبان فارسی داستان نوشت. مهم‌ترین آثار او رمان سووشون و جزیره ی سرگردانی است که نثری ساده دارد و به ۱۷ زبان زنده ی دنیا ترجمه شده‌ است. سووشون از جمله پر فروش‌ترین آثار ادبیات داستانی در ایران به‌ شمار می‌ رود و هنوز هم خوانندگان این  کتاب از آن یا شور و شوق یاد می کنند. دانشور همچنین عضو و نخستین رئیس کانون نویسندگان ایران بود. او عصر روز ۱۸ اسفند ۱۳۹۰  در ۹۰ سالگی در خانه‌اش در تهران درگذشت.

خوشبختانه این راه روشن است و قرار است به زودی خانه ی نیما یوشیج هم توسط شهرداری تهران خریداری و بلافاصله مرمت آن برای تبدیل به خانه موزه آغاز شود. خانه هایی که بی شک روح ساکنان شان در آن ها دمیده شده است و باید بیش از پیش زنده نگه داشته شوند.

/

loading

شما میتوانید 5 خبرگزاری را پین کنید

می توانید یکی از خبرگزاری ها از حالت پین درآورده و مجددا تلاش کنید

بستن