گروه خبری سیاسی

روایتی از آغاز و پایان جاسوسی که طلبکار شد


امیرانتظام چنان مورد علاقه امریکایی‌ها بوده است که کاردار امریکا او را را چنین توصیف می‌کند: «در اینجا خیلی زیاد محصور انقلاب است، اما به سختی در ...
روایتی از آغاز و پایان جاسوسی که طلبکار شد

به گزارش بولتن نیوز: عباس روافیان (امیرانتظام) فرزند میرزا یعقوب رفوگر… در سال ۱۳۱۱ در تهران متولد شد. دوران کودکی و نوجوانی را در کنار پدر و عموی یهودی خود که به فرقه ضاله بهائیت گرویده بودند، رشد و نمو و تربیت می‌یابد و درسال ۱۳۲۹ دانشجوی رشته الکترومکانیک دانشگاه تهران می‌شود.

او که در دانشکده فنی با مهندس بازرگان آشنا شده بود، سعی به نفوذ در نهضت آزادی می‌کند و برابر آنچه در خاطرات بازرگان آمده است؛ در کنار حسن نزیه، ابراهیم یزدی و مهدی بازرگان عضو کمیته دانشگاه تهران می‌گردد.

 عباس امیر انتظام درگذشت

وی در سال ۱۳۳۲ همزمان با شهادت دانشجویان دانشکده فنی در ۱۶ آذر و در جریان سفر نیکسون به ایران، نامه اعتراض‌آمیز بازرگان را از طریق کاتم، کارمند سفارت امریکا و عضو سیا به مقامات امریکایی می‌رساند که به دستگیری بازرگان منجر می‌گردد. وی خود نیز از بیان این موضوع ابایی ندارد و می‌گوید: «در موقع دادن نامه، آقای ریچارد کاتم پیشنهاد کرد هرچند وقت یک بار من، او را ببینم و مطالبی را که دارم، به او بدهم.»

 این ارتباط تا سال ۱۳۴۲ ادامه می‌یابد، اما به فاصله اندکی پس از خروج کاتم از ایران، قیام ۱۵ خرداد رخ می‌دهد. او در همان سال به اداره ثبت احوال تهران مراجعه می‌کند و به طور رسمی شهادت می‌دهد که مسلمان شده است و نام خانوادگی خود را تغییر می‌دهد و به پاریس و سپس به شرق خلیج سانفرانسیسکو در امریکا می‌رود و در دانشگاه برکلی رفته، فوق لیسانس مهندسی محاسبات ساختمان می‌گیرد. وی در سال ۱۳۴۹ شرکت مهندسی مشاور تدبیر صنعت را در خیابان فردوسی، تقاطع خیابان انقلاب اسلامی برای واردات وسایل سنگین از امریکا ایجاد می‌کند و در پوشش تجارت به ارتباط با کاتم ادامه می‌دهد. ارتباط او با کاتم تا پیروزی انقلاب همچنان ادامه داشت.

در کتاب شماره ۱۰ اسناد لانه جاسوسی ملاحظه می‌شود که قبل از پیروزی انقلاب اسلامی در دی ماه ۱۳۵۷، عباس امیرانتظام در پی ملاقاتی با ریچارد کاتم که تحت عنوان نماینده کمیته حقوق بشر امریکا به ایران بازگشته بود، ابراز تمایل می‌کند که با سفارت امریکا در تهران در تماس باشد و کاتم هم او را به آن تشویق می‌کند. در ۱۹ دی ماه ۱۳۵۷ امیرانتظام تحت عنوان عضو کمیته مرکزی نهضت آزادی با استمپل، کارشناس سیاسی سفارت امریکا ملاقات و درباره حوادث آن هنگام تبادل نظر کرده و از قول نهضت آزادی می‌گوید که با دولت بختیار مقابله و رقابت نخواهد شد. از امیرانتظام در این سند به عنوان منبع جدید نهضت آزادی که باید قویاً محفوظ بماند، یاد می‌شود.

او با تأیید این دیدار در دادگاه، به دیداری نیز با رمزی کلارک در تهران در همان زمان اذعان نموده است. احمد صدر حاج سید جوادی در مصاحبه با هم میهن در این خصوص می‌گوید: «در جمع چندتن از دوستان تصمیم براین شد که عباس امیرانتظام به علت تسلط به زبان انگلیسی با امریکا مذاکره کند و از آن‌ها بخواهد تا ارتش سلطنتی را مجبور به عقب‌نشینی از خیابان‌ها و ادامه کشتار مردم کنند.» این روزنامه که مدتی صفحه آخر خود را به خاطرات این عضو گروهک نهضت آزادی اختصاص داده بود، در ادامه می‌نویسد: به خوانده‌ها و شنیده‌های خود که رجوع می‌کنیم، به یاد می‌آوریم که از آذر تا بهمن ۵۷ هر هفته این جلسات برگزار شده است. اما وقتی این را با پیرمرد درمیان می‌گذاریم، اصلاً نمی‌پذیرد: «یک یا دو جلسه بیشتر نبود.

 خیانت‌های عباس امیرانتظام به روایت اسناد لانه جاسوسی

اگر بود امیرانتظام گزارش آن را به جمعی که او را مأمور مذاکره کرده بودند، می‌داد.» این در حالی است که امیرانتظام روایت متفاوتی دارد و از تداوم جلسات می‌گوید. حاج سیدجوادی به دیدار رمزی کلارک نیز اشاره می‌کند که او نتیجه این جلسه را برای خود مثبت می‌دانست. کلارک در نتیجه این جلسه فهمید این انقلاب تحت تأثیر شوروی نیست: «کارتر بعد از گزارش رمزی کلارک، حمایت خود از شاه ایران را کمرنگ کرد.» پس از اطمینان امریکا از وجود عواملی در میان دولت آینده، تلاش می‌شود تا نقش آن‌ها در دولت مهندس بازرگان پررنگ‌تر گردد. در ۲۳ بهمن حکم سخنگویی دولت موقت و معاونت اداری نخست وزیر برای امیرانتظام صادر می‌شود. او ۴ ماه پس از دریافت این حکم به مأموریتی تازه می‌رود و با ترک دفتر نخست وزیر به عنوان سفیر کشور‌های اسکاندیناوی روانه استکهلم می‌شود.

 روایتی از آغاز و پایان جاسوسی که طلبکار شد

تماس و اطلاع‌رسانی‌های امیرانتظام با امریکایی‌ها در سوئد، بیش از پیش ادامه پیدا می‌کند. در یکی از اسناد لانه جاسوسی به نقل از طرف امریکایی آمده است امیرانتظام هنگامی که با این سؤال مواجه می‌شود که چرا برای خدمت در پست سفارت به سوئد می‌رود، چنین پاسخ می‌دهد: «این برای ما ساده‌تراست تا با یکدیگر در استکهلم صحبت کنیم!»

امیرانتظام چنان مورد علاقه امریکایی‌ها بوده است که هنگامی که به عنوان سفیر به سوئد فرستاده می‌شود، بروس لینگن -کاردار امریکا در تهران‌- نامه‌ای اداری -ولی غیررسمی‌- برای سفیر امریکا در سوئد می‌نویسد و امیرانتظام را چنین توصیف می‌کند: «در اینجا خیلی زیاد محصور انقلاب است، اما به سختی در روش و ظاهر، انقلابی به نظر می‌آید. او مدت قابل توجهی را در کشور ما گذرانده و ایالات‌متحده را بسیار خوب می‌شناسد و آنجا را دوست دارد. مطمئناً شما از او خوشتان خواهد آمد.» در ادامه، سفیر امریکا در سوئد به برقراری ارتباط با امیرانتظام و کسب اطلاع از وی تشویق می‌شود.

اظهار برائت نهضت آزادی از امیرانتظام
امیر انتظام در ۱۶/۱/۱۳۵۸ در مصاحبه مطبوعاتی خود با اشاره به شایعات موجود درباره خود، هاشم صباغیان، ابراهیم یزدی، قطب‌زاده و ابوالحسن بنی‌صدر گفت: «ما از زمانی که دانش‌آموز و در دبیرستان مشغول تحصیل بودیم، در ملی شدن نفت مبارزه کردیم و سهم داشتیم.

بعد از حکومت دکتر مصدق در نهضت مقاومت ملی و سپس در نهضت آزادی به رهبری مهدی بازرگان همکاری داشتیم. ما کسانی نیستیم که امروز به هم رسیده باشیم.» وی سپس اضافه کرد: «بنده امریکایی نیستم و دکتر یزدی عضو سیا نیست و آن گاه از فداکاری‌های صادق قطب‌زاده در پیشبرد انقلاب صحبت کرد.»، اما نهضت آزادی ایران در اطلاعیه‌ای در شنبه ۱۸ فروردین ۱۳۵۸ به این اظهارات واکنش نشان داد و تصریح کرد: «بدین وسیله به اطلاع عموم ملت ایران می‌رساند که آقای مهندس امیرانتظام تنها هنگام تأسیس نهضت آزادی ایران در سال ۱۳۴۰ به مدت ۳ ماه با این حزب همکاری داشته است و از آن پس، چه در داخل و چه در خارج از کشور، هیچ گونه فعالیتی در نهضت آزادی ایران نداشته است و نهضت در برابر سخنان و نظرات و اعمال وی مسئولیتی ندارد.» این اطلاعیه در حالی صادر شد که تا آن زمان، هنوز هیچ یک از مدارک جاسوسی او برای نیرو‌های انقلاب آشکار نشده بود و امیر انتظام همچنان از متحدان اصلی این جریان به حساب می‌آمد.

 روایتی از آغاز و پایان جاسوسی که طلبکار شد

شاید این امر به دلیل فعالیت‌های امیر انتظام بود. خود وی می‌گوید: «مسئول مذاکره و مکاتبه با تمام سفارتخانه‌ها در داخل کشور بودم از جمله امریکا و ما با امریکا بیشترین قرارداد‌ها را داشتیم، چیزی حدود هزار و ۲۰۰ قرارداد؛ بنابراین مراجعه آن‌ها برای ارتباط با دولت بیشتر با نخست وزیری انجام شد. چه آقای سولیوان به طور شخصی و یا کاردار ایشان و یا از طریق مکاتباتی که با ما صورت می‌گرفت. بنابراین ملاقات‌ها به صورت روزانه یا چند بار در هفته انجام می‌شد.» آنچه بدیهی است، در همان دولت، وزارتخانه‌ای به نام وزارت خارجه هم وجود داشته است و اتفاقاً وظیفه این وزارتخانه، مذاکره و مکاتبه با سفارتخانه‌ها در داخل و مسئولان دولت‌ها در خارج است!

یکی از مسائل حائز اهمیت نیز همین است که با وجود این وزارتخانه، چرا امیرانتظام بایستی این حجم از گفتگو و ملاقات و مراوده با مقامات امریکایی را داشته باشد تا حدی که وقتی هم به عنوان سفیر به سوئد اعزام می‌شود، اشتغالات وی با مسئولان امریکایی بیش از سوئدی‌هاست.

توطئه انحلال مجلس خبرگان
در روز‌های تابستان ۵۸ در حالی که با تصویب اصول مربوط به ولایت فقیه در قانون اساسی، عرصه را بر نیرو‌های لیبرال تنگ کرده بود، برخی اعضای دولت موقت به محوریت امیرانتظام نامه‌ای در جهت انحلال مجلس خبرگان قانون اساسی تهیه کردند. قرار شده بود ۱۵ نفر از وزرای دولت بازرگان آن را امضا کنند و به اطلاع امام برسانند و از ایشان بخواهند یا مجلس خبرگان را منحل سازد یا همه اعضای این مجلس استعفا دهند. موضوع در هیأت دولت مطرح شد. برخی اعضای شورای انقلاب که در آن جلسه حضور داشتند، در برابر این طرح مقاومت کردند. از آن جلسه آیت‌الله خامنه‌ای که از اعضای شورای انقلاب بود، چنین گزارش می‌دهد: بنده آن شب حضور داشتم و گفتم: مجلس نماینده مردم است و باید بماند و قانون اساسی را تمام کند. البته آقایان تندی کردند؛ حتی به ما اهانت کردند، امّا بالاخره اظهارات ما، مانع کارشان را روشن کرد.

از افشاگری‌های امام پس از گذشت حدود دو سال از این جریان، روشن شد که این گروه در اجرای توطئه خائنانه خود از پا ننشسته و با کمال پررویی و جسارت در ملاقاتی با امام، موضوع انحلال مجلس خبرگان را مطرح کرده‌اند. حاج سیدجوادی، از اعضای دولت موقت تهیه طرح انحلال مجلس خبرگان قانون اساسی را این گونه شرح می‌دهد: حضرت امام از سخنان توطئه‌آمیز آنان سخت برآشفته می‌شود. امیر انتظام طرحی که امضای ۱۸ وزیر کابینه را در ذیل خود داشت، به بازرگان داد و اگرچه رئیس دولت موقت امضای تمامی وزیران را می‌پسندید و از عدم امضای معین‌فر، صباغیان، یزدی و میناچی- که به دلایل ناکافی بودن دلایل از امضای آن خودداری کرده بودند- راضی نبود. این عضو دولت موقت می‌افزاید: یادم می‌آید که ما به همراه مهندس بازرگان و چند تن از وزرا رفته بودیم قم پیش آیت‌الله امام خمینی. ما می‌گفتیم که باید مجلس مؤسسان تشکیل شود و قانون اساسی را تصویب کند، اما ایشان اصرار داشتند که باید قانون اساسی به رفراندوم مردمی گذاشته شود. استدلال ما هم این بود که مردم قادر نیستند به تک تک اصول قانون اساسی رأی دهند و باید مجلس مؤسسان این قانون را از طرف مردم بررسی کند. امام استدلال اعضای دولت موقت را نمی‌پذیرد و بعد‌ها در این باره می‌فرماید: آقای بازرگان و رفقایش آمده بودند پیش ما و گفتند: ما خیال داریم که این مجلس خبرگان را منحلش کنیم.

من گفتم: شما چکاره هستید اصلش که می‌خواهید این کار را بکنید. شما چه سمتی دارید که بتوانید مجلس منحل کنید؟ امام خمینی انگیزه اعضای دولت موقت را برای طرح انحلال مجلس خبرگان، این گونه شرح می‌دهد: در مجلس خبرگان به مجرد این که صحبت ولایت فقیه شد، شروع کردند به مخالفت. حتی اخیراً در همین دو سه روز پیش در یکی از مجالس‌شان این منحرفین گفتند که این مجلس خبرگان باید منحل شود. احمد صدر حاج سیدجوادی درباره چگونگی سفیر شدن امیرانتظام هم می‌گوید: مدتی بعد از آن دیدار قم، مهندس بازرگان جلسه‌ای با اعضای شورای انقلاب می‌گذارد و بعد از آن جلسه، امیر انتظام را خصوصی به حضور می‌طلبد و حکم سفارت سوئد را به او تقدیم می‌کند و می‌خواهد که او فردا صبح زود از تهران خارج شود. عباس امیر انتظام سخن بازرگان را اجابت می‌کند، بدون این که هیچ گاه دلیل چنین خواسته‌ای را از زبان رئیس دولت موقت بشنود!

 روایتی از آغاز و پایان جاسوسی که طلبکار شد

سوئد مرکز توجه امریکا
امیرانتظام بر اساس آنچه در آذرماه سال ۱۳۵۸ از او در روزنامه کیهان -که در آن زمان در دست دوستانش قرار داشت- چاپ شده است، درباره فعالیت‌هایش در سوئد می‌گوید: «پس از دو ماهی که به سوئد رفته بودم، از طریق سفارت امریکا اطلاع دادند که آقای استمپل از واشنگتن تقاضا کرده که برای مذاکره درباره مسائل فیمابین به سوئد بیاید… اطلاع دادم بیایید که آقای استمپل و شخص دیگری به نام ژرژگیو [همان جرج کیو]به سوئد آمدند… دومین بار در اواخر شهریور از سفارت امریکا در سوئد اطلاع دادند که آقای ژرژگیو می‌خواهند برای مذاکره درباره مسائلی به دیدن من بیایند… آقای ژرژگیو آمد و درباره آینده نفت و استفاده از وسایل حفاظتی جنوب و شمال صحبت کرد و همان سؤال‌های عادی درباره عادی‌سازی روابط…» امیرانتظام در همین مصاحبه، به چندین دیدار دیگر نیز با افرادی که نام آن‌ها را به خاطر ندارد، اشاره می‌کند. این ملاقات‌ها درست در زمانی انجام شده که امام تماس با امریکائیان را منع کرده بودند.

امام در پیامی به مسئولان دولتی درباره دیدار با امریکائیان که برای عادی‌سازی روابط تلاش می‌کنند، تصریح کرده بودند: تا زمانی که امریکا، شاه را به ایران تحویل ندهد و دست از جاسوسی بر ضد نهضت ما برندارد، «هیچ یک از مقامات مسئول حق ملاقات با آنان را ندارند.»

جرج کیو با اسم مستعار «آدلسیک» بر اساس اسناد لانه جاسوسی، عباس امیرانتظام را از اوایل‌دهه ۱۹۶۰ میلادی (۱۳۴۰ هجری شمسی)، یعنی ۱۷ سال پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، می‌شناخته و در آن زمان، سیا برای امیرانتظام از کد مستعار «اس. دی پلاد»، استفاده می‌کرده است و به منظور حفاظت از او، از ذکر نام اصلی وی خودداری می‌شده است.

در اسناد به دست آمده، به جزئیات تماس‌های دهه ۱۹۶۰ میلادی امیرانتظام با سیا اشاره‌ای نمی‌شود، لیکن گویا ارتباط وی با جرج کیو مدت‌ها قطع بود تا آن که در سال ۵۷، امیرانتظام دوباره تماس‌های خود را با وی از سر می‌گیرد و او از همان نام مستعار سابق برای ادامه ارتباطات بهره می‌گیرد.

 روایتی از آغاز و پایان جاسوسی که طلبکار شد

درباره استمپل نیز سخنان ابراهیم یزدی که در روزنامه میزان ارگان نهضت آزادی در ۳/۳/۱۳۶۰ به چاپ رسیده، به خوبی روشن کننده جایگاه وی است.

ابراهیم یزدی در نهمین جلسه دادگاه امیرانتظام در توضیح علل امضای افراد مختلف در پای اسناد می‌گوید: «گاهی اوقات می‌بینید که آن افسر سیاسی –روس‌ها می‌گویند کمیسر سیاسی ولی هر دو یک معنی را می‌دهد-، یعنی کسی است که از طرف سازمان جاسوسی آنجا هست و آن افسر سیاسی باید نظر بدهد که آیا این را می‌توانند بفرستند یا نه؟ این را ببینید اینجا نوشته است که افسر سیاسی: جان استمپل…»

کشف ارتباط امیرانتظام با جاسوسان
۲۷ آذر ۱۳۵۸ عباس امیرانتظام به اتهام همکاری با سازمان جاسوسی سیا و ارتباط پنهانی با امریکا از سوی دادستانی کل انقلاب بازداشت شد. دانشجویان مسلمان پیرو خط امام تأکید داشتند اسناد و مدارک زیادی دال بر ارتباط‌های سری امیرانتظام با امریکایی‌ها در اختیار دارند.

هر چند در آن زمان برخی معتقد بودند که ارتباطات امنیتی محمد منتظری با سرویس اطلاعاتی لیبی، اسناد جاسوسی امیرانتظام را فراهم کرده، اما نحوه دستگیری و بازداشت امیرانتظام در ساختمان معروف به بیژن در لانه جاسوسی مشخص می‌کند که دانشجویان خط امام کاشف ارتباطات امیرانتظام بوده‌اند. این ارتباط زمانی کشف شد که از انتظام بدون استفاده از اسامی رمز نام برده شده بود. بنا بر آنچه روزنامه بامداد در ۲۹/۹/۱۳۵۸ در ذیل خبر دستگیری امیرانتظام نوشته است، اسناد متعددی یافت شد که در یکی از آن‌ها سیا از کاردار امریکا خواسته است که به انتظام اطلاع دهد که ما حاضریم تبادل اطلاعات بعد از دهم سپتامبر انجام شود.

 روایتی از آغاز و پایان جاسوسی که طلبکار شد

پس از این تاریخ، نام‌های مستعار او همچون «اس. دی پلاد (۱)»، «ا س. د. آهسته‌رو.۱» و «ادوارد» کشف می‌شود و طرف‌های امریکایی وی نیز افشا می‌گردند؛ افرادی همچون ریچارد کاتم، جرج کیو، جان استمپل و… که از مأموران رسمی سیا بودند و گاه نیز نام‌های آشناتری همچون رمزی کلارک، دادستان پیشین امریکا و ویلیام سولیوان، سفیر امریکا در ایران دیده می‌شود که در پوشش روابط دیپلماتیک اطلاعات را مبادله می‌نمودند.

بد نیست در اینجا یکی از اسنادی که امیرانتظام در آن‌ها با اسم رمز خود «س. د. آهسته‌رو.۱» مورد خطاب قرار گرفته است، اشاره شود. واکنش امیرانتظام در قبال شنیدن خبر حضور احتمالی شاه در امریکا چنین گزارش شده است‌: عکس‌العمل «س. د. آهسته‌رو.۱» این بود که این جریان، زحمات آن کسانی را که خواهان گسترش روابط با امریکا هستند، مشکل‌تر می‌کند.»

همچنین در ادامه سند از رئیس ایستگاه سیا در پاریس چنین سؤال شده‌است‌: «لطفاً به ما اطلاع دهید که آیا ستاد مرکزی هنوز از ایستگاه می‌خواهد که به «س. د. آهسته‌رو.۱» بگوید که آقای کیو می‌خواهد هرچه زودتر او را در اروپا ملاقات کند یا نه؟» یکی دیگر از اسناد از اختلاف دو ضدانقلاب نفوذ کرده در صف‌های انقلابیون -امیر انتظام و بنی‌صدر- حکایت دارد: «میانه انتظام با بنی‌صدر بد است. امیرانتظام گفت: بنی‌صدر مزاحمی است که دائم حرف می‌زند و شکایت می‌کند، اما از مسئولیت گریزان است» و در سند دیگری تأکید می‌شود: باید برای جذب بنی صدر مراقب بود که امیرانتظام از دست نرود زیرا عنصر بسیار مطلوبی است، اما این پیام نیز به دولت موقت داده می‌شود که او تنها کانال ارتباطی نخواهد بود.

 روایتی از آغاز و پایان جاسوسی که طلبکار شد

بر اساس اسناد به دست آمده درباره امیرانتظام، نقش دیگر اعضای دولت موقت نیز در ارتباط با امریکا از برخی اشارات دیده می‌شود که دو مورد از آن به عنوان نمونه ذکر می‌گردد: امیر انتظام در یکی از مذاکرات خود با امریکایی‌ها می‌گوید: «نزیه در جای امنی پنهان است. وی وکیل و مدیری عالی است ولی در انتقادات‌خود بصیرت ندارد. انتظام گفت: او و دیگر دوستان نزیه اعتقاد دارند او می‌تواند نجات داده شود.»

در یکی دیگر از اسناد سفارت درباره یزدی چنین می‌خوانیم‌: «هم یزدی و هم انتظام که در گذشته دائماً در موضع یاری به ما بوده‌اند، در نتیجه بی‌مبالاتی جیم بیل در مجله تایم، شروع به حمله [به امریکا]نموده‌اند، خصوصاً [حملات]یزدی که به نظر می‌رسد برای اثبات این که طرفدار امریکا نیست، تکرار می‌شود.» در سند سری دیگری به تاریخ ۳۱ مرداد ۱۳۵۸، گفته شده که یکی از اعضای سازمان سیا به نام بیدن کوپف مدت ۲ ساعت با مهندس بازرگان، ابراهیم یزدی و امیرانتظام ملاقات و آنان را در باره اوضاع منطقه توجیه کرده است.

کاردار و رایزن سیاسی سفارت امریکا نیز در این جلسه حضور داشته‌اند. در این جلسه امیرانتظام خطاب به کوپف می‌گوید: امیدوارم «سازمان» شما روابط خود را با ما بهبود بخشد، درست همان طور که کشورهایمان با تلاش‌های کاردار و دکتر یزدی، روابط خود را بهبود بخشیده‌اند. این عبارت نشان دهنده آن است که امیرانتظام به خوبی می‌دانسته که طرف مقابل آن‌ها «سازمان سیا» می‌باشد و نه سفارت امریکا. پس از کشف اسناد جاسوسی و اسامی رمز امیرانتظام، این امر به اطلاع دادستانی انقلاب رسید.

 روایتی از آغاز و پایان جاسوسی که طلبکار شد

امیرانتظام ۷ صبح روز سه شنبه ۲۷/۹/۱۳۵۸ از استکهلم به تهران می‌آید تا در جلسه‌ای با حضور قطب‌زاده وزیرخارجه وقت و سفرای کشور‌های اسکاندیناوی، فرانسه و آلمان تشکیل جلسه دهد، اما به محض ورود به ایران بازداشت و روانه زندان می‌گردد. وی با اشاره به این موضوع ابراز می‌دارد که احتمال طرح سؤال از خود پس از تصرف لانه جاسوسی را می‌داده است، اما از دستگیری‌اش شوکه شده است.

با دستگیری امیرانتظام، دوستان این متهم، جنجال فراوانی می‌کنند و او را بی‌گناه می‌خوانند. روزنامه کیهان که در آن تاریخ به جریان فکری او نزدیک بوده است، پیشگام این صحنه‌گردانی می‌شود و با افراد مختلف به نفع امیرانتظام مصاحبه می‌گیرد. به عنوان نمونه در تاریخ ۴/۱۰/۵۸ مصاحبه‌ای با هاشمی رفسنجانی به چاپ می‌رسد که وی در آن می‌گوید: من در این مورد حرف‌های آقای بازرگان را تأیید می‌کنم و به نظر من ایشان جاسوس نیست. کیهان با تیتر: هاشمی رفسنجانی نظر بازرگان را درباره امیرانتظام تأیید کرد؛ تلاش می‌کند از نفوذ هاشمی برای رهایی امیرانتظام بهره گیرد.

با این حال، تلاش‌ها به نتیجه نرسیده و امیرانتظام که انتظار چنین برخوردی را نداشته و گمان نمی‌کرده است، اسنادی علیه او کشف شده باشد، نامه‌ای سرگشاده به رئیس جمهور وقت بنی صدر (دیگر رابط سیا) به تاریخ ۴/۳ /۵۹ می‌نویسد و بدین وسیله از عدم اعمال نفوذ امریکا برای استخلاص او توسط عواملش گله می‌کند:
این روا باشد که من در بند سخت
گه شما بر سبـزه گاهی بر درخـت
این چنین باشد وفای دوستــــان
من در این بند و شما در بوستــان

محاکمه امیرانتظام
روز ۲۶ اسفند ۱۳۵۹ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست آیت‌الله محمدی گیلانی تشکیل جلسه داد. مهندس بازرگان با انگیزه حمایت از امیرانتظام در این دادگاه حضور یافت و برخی دیگر از اعضای دولت موقت نیز در جلسات بعدی برای ادای توضیحات احضار شدند. امیرانتظام در دومین جلسه دادگاه خواستار وکیل شد و آیت‌الله مکارم شیرازی، گلزاده غفوری، شیخ علی تهرانی و احمد صدر حاج سید جوادی را به عنوان وکلای خود معرفی کرد که هیچ یک از این افراد وکالت وی را نپذیرفتند.

دفتر آیت‌الله مکارم شیرازی نیز از طرح چنین درخواستی ابراز تعجب نمود و آن را ناشی از عدم شناخت امیرانتظام از ایشان توصیف کرد. سرانجام حمید صادق نوبری به عنوان وکیل متهم تعیین شد. دادگاه امیرانتظام از معدود دادگاه‌هایی است که متن کامل آن را روزنامه‌های آن زمان علی‌الخصوص کیهان و میزان به چاپ رساندند. پس از محاکمه این متهم که مجموعاً ۱۵ جلسه به طول انجامید و پس از احضار شهود از سوی متهم و دادستان و ارائه دفاعیات، دادگاه وی را در بیستم خردادماه ۱۳۶۰ به جرم انجام ملاقات‌ها و تماس‌های سری، ارائه اطلاعات و آگاهی به دشمنان انقلاب درباره مسائل و اطلاعات داخلی، فراری دادن سران فاسد رژیم شاه و مأموران سیاسی سفارت رژیم شاه در اسرائیل و… به حبس ابد محکوم کرد.

این در حالی بود که در این فاصله اسناد دیگری نیز به دست آمد که نخستین تماس رسمی «نهضت آزادی» و سفارت امریکا در تهران را در اردیبهشت ماه ۱۳۵۷ در رستوران الچیکو اعلام می‌کرد که از طرف سفارت امریکا، جان استمپل، افسر اطلاعاتی سفارت امریکا و از طرف نهضت آزادی نیز محمد توسلی با نام مستعار «محمد توکلی» و همچنین بهرام بهرامیان حضور یافتند. در سند دیگری اشاره می‌شود که محمد توسلی «رابط رسمی» نهضت آزادی با سفارت است. بر اساس همین اسناد بود که حبیب‌الله پیمان گفت: امیرانتظام یک نماد است و باید کل دولت موقت محاکمه شود. شهید محمد منتظری نیز در دادگاه خواستار محاکمه همه اعضای نهضت آزادی شد؛ تقاضایی که به نظر می‌رسد بر اساس مصالح و شرایط حساس آن مقطع انقلاب به آن ترتیب اثر داده نشد.

قاطعیت نسبی دادگاه انقلاب اسلامی در برخورد با این متهم به جاسوسی، موجب دلگرمی بیش از پیش علاقه‌مندان حکومت اسلامی شد و بسیاری از مزدوران بیگانه را مرعوب ساخت. پس از ختم دادرسی، عباس امیرانتظام برای تحمل کیفر تحویل زندان شد و نام او کم کم از زبان‌ها محو گردید. شاید یکی از عواملی که موجبات کمرنگ شدن نام او را فراهم ساخت، این بود که او حتی از سوی خانواده خویش نیز طرد شده بود. احمد قدیریان در کتاب خاطرات خود می‌نویسد: «امیرانتظام کسی بود که می‌گفت: من هیچ کس را در ایران ندارم؛ لذا آقای قدوسی فرمودند که شما با ایشان دیداری بکنید، چرا که ایشان می‌گوید پاسدار‌ها با من صحبت نمی‌کنند. من تنها هستم… لذا من رفتم و یکی دو جلسه با ایشان صحبت کردم.» قدیریان (معاون آیت‌الله قدوسی) در این خاطرات می‌افزاید بر اثر این ملاقات‌ها، برخی گمان کرده بودند که او از بستگان امیرانتظام است و به وی مشکوک شده بودند و آیت‌الله قدوسی نیز از اعمال این رأفت اسلامی صرفنظر نمی‌کنند تا سرانجام یکی از دوستانش می‌پذیرد هفته‌ای دو بار به ملاقات او بیاید.

 روایتی از آغاز و پایان جاسوسی که طلبکار شد

سکوت خبری درباره امیرانتظام ادامه داشت تا زمانی که به علت کهولت سن و عود نمودن غده پروستات، وی نیاز به درمان پیدا کرد. پس از مراحل درمان، مسئولین قوه قضائیه در دی ماه ۱۳۷۳ بر اساس رأفت اسلامی، وی را به خانه امنی در شمال تهران منتقل کردند و بر امکانات رفاهی او افزودند. علاوه بر امیرانتظام افراد دیگری همچون کیانوری نیز در آن خانه مستقر بودند؛ این رأفت اسلامی، اما موجبات گستاخی امیرانتظام را فراهم ساخت.

 

جنجال‌های امیر انتظام
امیرانتظام در این فضا به مرور با رسانه‌های بیگانه ارتباط می‌گیرد؛ به عنوان نمونه رادیو امریکا در آخر تیرماه ۱۳۷۴ با او مصاحبه کرده و به نقل از وی برای اولین بار طرح رفراندوم را مطرح می‌سازد و آن را «تن‌ها راه نجات ایران» قلمداد می‌کند.

امیرانتظام در اول آذرماه ۱۳۷۵ به رغم داشتن حکم حبس ابدی که لغو نشده بود و تنها در راستای نگاهی انساندوستانه در خارج از محل زندان نگهداری از او انجام می‌شد، با الهه میزانی (معروف به الهه امیرانتظام و الهه امیری) ازدواج می‌نماید. او پیش از این به مسئولان زندان گفته بود که یک همسر و دو فرزند دارد که در سوئیس زندگی می‌کنند.

پس از پیروزی اصلاح‌طلبان در خرداد ۷۶، ابراهیم نبوی مصاحبه‌ای با او در روزنامه جامعه در تاریخ‌های ۷، ۸ و ۹ اردیبهشت ۱۳۷۷به چاپ می‌رساند که در آن انتظام ادعا می‌کند کلیه فعالیت‌هایش قانونی بوده است. این مصاحبه که در برج فرمانیه ترتیب داده شده بود، نه تنها موجب شگفتی همپیمانان این روزنامه شد، بلکه خود مصاحبه‌گر نیز با تعجب از این عملی شدن این برنامه یاد می‌کند.

 روایتی از آغاز و پایان جاسوسی که طلبکار شد

ادعا‌های امیرانتظام در این مصاحبه، اما با واکنش سریع مرکز نشر اسناد لانه جاسوسی (دانشجویان پیرو خط امام) مواجه شد. این مرکز با استناد به ۱۲ سند موارد جاسوسی وی را مورد تصریح قرار داد و برخی دیگر از ابهام‌پراکنی‌های او را پاسخ گفت. این واکنش در روزنامه‌های گوناگون چاپ شد که از آن میان گویا چاپ جوابیه در روزنامه سلام به سردبیری عباس عبدی بیش از دیگر روزنامه‌ها بر امیرانتظام گران آمد؛ شاید از او چنین انتظاری نداشت. امیرانتظام در کتاب «آن سوی اتهام» که توسط نشر نی به چاپ رسید، اتهاماتی را نیز متوجه عباس عبدی کرد و این بار مدعی شد اسناد جعلی بوده و ساخته دست دانشجویان است؛ عبدی در پاسخ به او گفت: «آقای امیرانتظام مرتکب جرمی شده که مجازات آن را باید تحمل کند… اگر آن مدارک جعلی بود، امریکایی‌ها واکنش تندی نشان می‌دادند؛ از چند دانشجو که زبان انگلیسی نمی‌دانستند، بعید بود که بتوانند مدارک امریکایی‌ها را جعل کنند.»

امیر انتظام، اما گویا سخنان دیروز خود را نیز فراموش کرده بود؛ او مطابق آنچه در روزنامه میزان در تاریخ ۲۹/۲/۱۳۶۰ چاپ شده در دفاعیاتش در دادگاه این اسناد را جعلی خوانده بود، اما نه از سوی دانشجویان، بلکه ادعا کرده بود این اقدام کار مأموران سیا است و آن‌ها سندسازی کرده‌اند تا بین مسلمین تفرقه بیفکنند: «خداوند مرا نگه داشت تا با عنایت او چهره واقعی دشمن بشریت را بر همه نشان دهم و ثابت کنم که این اسناد را ساخته‌اند تا وحدت امت مسلمان ما را از هم بپاشند…، اما رسالت من این است که تا آخرین لحظه فریاد بزنم که برادر بیدار شو که دشمن تو امریکاست نه برادر همرزم تو!»

این سخن امیرانتظام آن قدر مضحک بود که همچون سخنان اخیرش هیچ گاه با استقبال یاران داخلی و خارجی‌اش مواجه نشد.
مناقشه عباس عبدی و امیرانتظام چند صباحی ادامه یافت و موجب تعجب بسیاری شد. این تعجب بیشتر از آن جهت بود که عباس عبدی در آن زمان به تازگی با «باری روزن»، از گروگا‌ن‌های لانه جاسوسی دست دوستی داده بود. شاید رمز این امر با راز نهفته در افشای جاسوس بودن سعادتی توسط امیر انتظام یکسان باشد. جاسوسان عموماً برای رشد و نفوذ بیشتر سعی بر ارائه اطلاعات درباره مهره‌های سوخته دارند تا از اعتماد بیشتری در مجموعه برخوردار شوند. امیرانتظام پس از دستگیری عباس عبدی در مصاحبه با روزنامه اعتماد با تأکید بر این که اظهاراتش درباره عبدی که او را «شکنجه‌گر» خوانده بود، درست بوده است، اما از دستگیری وی به اتهام جاسوسی ابراز تأسف کرد.

 روایتی از آغاز و پایان جاسوسی که طلبکار شد

بازداشت مجدد
امیر انتظام که به صورت تعلیقی در خارج از زندان به سر می‌برد، با افزودن مصاحبه‌هایش با رادیو‌های بیگانه پا را از حد فراتر نهاد و در مصاحبه‌هایش توهین‌هایی به امام (ره) و نظام انجام داد. وی در یکی از این موارد اتهامات بیشرمانه‌ای به شهید سیداسدالله لاجوردی درست چند روز پس از شهادت نسبت داد.

بیشتر بخوانید: حمایت رئیس جمهور فراری از جاسوس کهنه کار آمریکا

او پس از توهین‌هایی که به لحاظ الفاظ شنیع آن غیر قابل ذکر است، در پایان خواستار ترور‌های بیشتر شد و گفت: کسان دیگری نیز نظیر لاجوردی وجود دارند. آیا ترورکنندگان از قتل او التیام یافته‌اند.

در پی این اقدام، حجت‌الاسلام نیری، معاون قضایی وقت دیوان عالی کشور به رهبرپور، رئیس وقت دادگاه انقلاب تهران نوشت: «اوراق ضمیمه متن مصاحبه امیرانتظام است شنیدن این همه مطالب دروغ و اهانت علیه نظام مقدس اسلامی و مسئولین مخلص و فداکار موجب تأسف و تأثر است که چگونه افراد ضد انقلاب و ضد اسلام ناب محمدی (صلی الله علیه و آله) که از رأفت و رحمت اسلامی نظام و مسئولین آن بهره‌مند شده‌اند، این گونه به خود جرأت می‌دهند که علیه مقدسات نظام تاخت و تاز داشته باشند. در شرایط فعلی آیا مصداقی بارزتر از مورد فوق در مورد اعمال ضد انقلابی سراغ دارید…؟ مطرح کردن کار اطلاعاتی و میدان دادن به وی جز کلاه سر مسئولین گذاشتن و وِزر و وَبال سر کشور و سوزاندن دل مخلصین و طرفداران نظام چیزی نخواهد داشت.»

همزمان خانواده شهید لاجوردی نیز از امیرانتظام شکایت کرد. در پی آن تعلیق حکم حبس ابد امیرانتظام به علت ارتکاب جرم جدید لغو گردید و به زندان بازگشت. اما همسر وی در نامه‌ای به خاتمی رئیس جمهور وقت، از این که امیرانتظام مورد پیگرد قانونی به جرم توهین قرار گرفته است، ابراز خشم و تهدید کرد در آستانه سفر رئیس جمهور به نیویورک، این اقدام نتایج نامطلوبی بر جای خواهد گذاشت. فشار‌ها در این دوره برای آزادی امیرانتظام افزایش یافت تا آنجا که ابراهیم یزدی در مصاحبه با روزنامه «صبح امروز» ادعا کرد آیت‌الله یزدی در دیدار با او و بازرگان، گفته است ما می‌خواهیم او را آزاد کنیم، اما در خواست عفو نمی‌کند.

حمایت‌های مجدد امریکا از امیرانتظام
رویه جنجال‌آفرینی با هدایت‌های ویژه لابی‌های صهیونیستی بار‌ها تکرار شد. همسر امیرانتظام در این پروسه نقش فعالی داشت. همسری که در سن ۶۵ سالگی بر اساس رهنمود‌های امریکا و برای احیای مجدد نام او و بهره‌برداری‌های سیاسی با امیرانتظام ازدواج کرده بود.

به عنوان نمونه الهه امیرانتظام با جنجال‌های مطبوعاتی با کمک روزنامه‌های زنجیره‌ای چنین تظاهر کرد که پس از دستگیری مجدد، همسرش ممنوع الملاقات شده است؛ اما کمیسیون حقوق بشر اسلامی با تأکید بر این که محدودیتی در ملاقات‌های هفتگی اعمال نشده، یادآور شد همسر آقای انتظام مایل نیست در روز‌های تعیین شده برای ملاقات خانواده‌ها به ملاقات شوهرش بیاید و روز‌های دیگری را پیشنهاد می‌کند که به علت مخالفت با ضوابط قانونی زندان‌ها، قابل اعمال نیست.

امیر انتظام خود نیز در مصاحبه با رادیو‌های بیگانه به طرح ادعا‌هایی پرداخت که گاه آنچنان غیرمنطقی بود که موجب خنده شنوندگان می‌شد. به عنوان نمونه او در گفتگو با مجله آلمانی فوکوس، ادعا کرد تحت شکنجه قرار گرفته است: «خاطرات من خیلی خوفناک هستند. من به اتفاق ۲۶ نفر زندانی در سلولی با ابعاد ۱?۵۰ متر در ۲?۶۵ متر در شرایط دشواری زندگی می‌کردم. نیمی از ما می‌بایست پشت به پشت در روی زمین می‌نشستیم و نیمی دیگر یا به صورت نشسته یا درازکشیده در روی تخت. هر یک ساعت و نیم، ما و گروه قبلی جابه‌جا می‌شدیم.»

وی توضیح نداده است در شرایطی که در ابعاد مذکور حتی به طور ایستاده نیز نصف تعداد مذکور هم حتی نمی‌توانند بایستند، چگونه گروهی نشسته و گروهی دراز می‌کشیدند؟!

ماجرای دروغی كه هرسال به امام خمینی نسبت می دهند/ وعده «آب و برق مجانی» از کجا آمد؟+سند

این ادعا‌های عجیب حتی در سایت شخصی وی نیز منعکس شده و بنابراین، نمی‌توان آن را ناشی از تحریف دانست.
امیرانتظام، خرداد ۱۳۸۴ نیز در مصاحبه با صدای امریکا می‌گوید: «همان طور که می‌دانید، با کمال تأسف در قانون اساسی جمهوری اسلامی جایگاهی برای بانوان ایران جهت همکاریشان در مسائل اجتماعی و دخالتشان پیش‌بینی نشده و به همین دلیل بیش از ۵۰ درصد جمعیت ایران که بانوان ایران آن را تشکیل می‌دهند، حق دخالت در این امور را ندارند»

 روایتی از آغاز و پایان جاسوسی که طلبکار شد

یکی دیگر از نشانه‌های هدایت خارجی در این پروژه، حمایت‌های ویژه از اوست. امیرانتظام در سال ۱۳۷۵ (۱۹۹۷) جایزه حقوق بشر «برونو کرایسکی» اتریش را گرفت و به دنبال آن همسرش ادعا کرد وی نامزد جایزه نوبل است. اگرچه این ادعا نادرست بود، اما وی در سال ۱۳۸۲ (۲۰۰۳) همزمان با روز‌هایی که جهانبگلو در ایران فعال بود، یک جایزه صهیونیستی دیگر به اتفاق هاشم آغاجری از بنیاد کرانسکی در سفارت لهستان در امریکا دریافت کرد. دریافت این جایزه با توجه به نقش ویژه لهستان در برنامه‌های خاورمیانه‌ای امریکا، مفهوم خاصی دارد.

منبع : ویژه نامه رمز عبور

مشت کوبیدن بر روان نیز خشونت است


زبان حجاریان زبان خشونت است! خشونتی پنهان و بزک شده. خشونت تنها مشت بر دهان کوبیدن نیست. مشت کوبیدن بر روان نیز خشونت است.
مشت کوبیدن بر روان نیز خشونت است

گروه سیاسی: داریوش سجادی روزنامه‌نگار و فعال سیاسی مقیم آمریکا، در یادداشت زیر، نوشته‌های اخیر سعید حجاریان را نقد کرده و معتقد است حجاریان در نوشتار خود از همه زبان‌ها و بهداشت‌ها و نا بهداشتی‌های کلامی سخن گفته اما مُحیلانه از زبان منحصربه‌فرد خود چشم‌پوشی کرده!

به گزارش بولتن نیوز، متن این یادداشت که در صفحه اجتماعی نگارنده نیز منتشرشده، به شرح زیر است:

سعید حجاریان طی یادداشتی با عنوان «سیاست ورزی بهداشتی» دست به گونه شناسی کلامت در سیاست زده و ابراز داشته: گندزدایی از زبان و نزاهت و نزاكت گفتار سیاسی وظیفه اخلاقیون است كه باید فعال شوند و آن را دائماً به مردم گوشزد كنند.

حجاریان در نوشتار خود از همه زبان‌ها و بهداشت‌ها و نا بهداشتی‌های کلامی سخن گفته اما مُحیلانه از زبان منحصربه‌فرد خود چشم‌پوشی کرده!

زبان حجاریان زبان خشونت است! خشونتی پنهان و بزک شده.

خشونت تنها مشت بر دهان کوبیدن نیست. مشت کوبیدن بر روان نیز خشونت است.

مشت کوبیدن بر روان نیز خشونت استآنی که مخاطب را با ادبیات استخفاف و خشونت کلامی، تحقیر و تحریک کرده و آنگاه فرد ناشی از این استخفاف را به غیظ و خشونت‌ورزی دلالت می‌کند! چنین فردی در کنار چنان فردی هر دو متهم به خشونت‌ورزی‌اند.

جنگ روانی و خشونت کلامی کاری است که حجاریان به‌غایت در آن تبحر دارد.

وقتی در انتخابات مجلس ششم با تفرعنی سانتی مانتال رقیب را به عتیقه تشبیه کرد که باید بپذیرد دیگر زمان نشستنش در موزه‌ها و طاقچه‌ها رسیده باظرافت در حال پمپ خشونت به زیر پوست رقیب بود.

حجاریان اکنون نیز دست از سنت مالوف خود برنداشته و با همان حیلت وقتی برای انتخابات پیش رو متوسل به ادبیاتی خائفانه شده و می‌گوید رقیب اصلاح‌طلبان در انتخابات بعدی «براندازانند»! فی‌الواقع در حال واکنش نشان دادن به شعاری است که در دی ۹۶ در تجمعات اعتراضی آنتن گرفت مبنی بر آنکه «اصلاح‌طلب، اصولگرا ـ دیگِ تمومِ ماجرا» و بدین‌وسیله می‌کوشد با توسل به جنگ روانی و این ادعا که اکنون رقیب اصلاح‌طلبان لایه‌های برانداز شده‌اند به حکومت پالس نگران‌کننده منتقل کند تا ضمن ترساندن نظام برای اصلاح‌طلبی نیز تکدی سهمیه در انتخابات کرده باشد!

 

انتهای پیام/#

نظرات صریح مجمع تشخیص مصلحت نظام در رد لایحه پالرمو


رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در نامه‌ای به دبیر شورای نگهبان نظر این مجمع درباره لایحه پالرمو را اعلام کرد.
نظرات صریح مجمع تشخیص مصلحت نظام در رد لایحه پالرمو

به گزارش بولتن نیوز: آیت‌الله سیدمحمود هاشمی‌شاهرودی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در تاریخ ۱۷ تیرماه ۱۳۹۷ طی نامه‌ای به آیت‌الله احمد جنتی دبیر شورای نگهبان، نظر این مجمع درباره لایحه الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با جرائم سازمان‌یافته فراملی (لایحه پالرمو) را اعلام کرده است که بر اساس نظر مجمع تشخیص مصلحت نظام، آیت‌الله جنتی نیز طی نامه‌ای به علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی در تاریخ ۲۰ تیرماه ۱۳۹۷، علت ردّ لایحه پالرمو توسط شورای نگهبان را به وی اعلام کرده است.

متن نامه آیت‌الله جنتی به رئیس مجلس و همچنین متن نامه آیت‌الله شاهرودی به آیت‌الله جنتی را از پیوست ذیل دانلود کنید.

متن این نامه‌ها به شرح ذیل است:

بسمه تعالی

رئیس محترم مجلس شورای اسلامی

عطف به نامه شماره ۷۹/۲۳۰۲۴ مورخ ۲۷ خرداد ۹۷ و پیرو نامه شماره ۹۷/۱۰۰/۵۸۹۱ مورخ ۱۷ تیر ۱۳۹۷؛

لایحه الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با جرایم سازمان‌یافته فراملی

که با اصلاحاتی در جلسه مورخ بیستم خردادماه یک هزار و سیصد و نود و هفت به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است؛ در جلسه ۲۰ تیر ۹۷ شورای نگهبان مورد بحث و بررسی قرار گرفت و با توجه به اصلاحات به‌عمل‌آمده، نظر این شورا به شرح ذیل اعلام می‌گردد:

- وفق بند ۲ اصل ۱۱۰ قانون اساسی،‌نظر دوم مجمع تشخیص مصلحت نظام به شماره ۴۷۶۴۴-۹۹۰۰ مورخ ۱۷ تیر ۱۳۹۷ در خصوص لایحه مذکور عیناً برای اقدام لازم ارسال می‌گردد.

احمد جنتی

دبیر شورای نگهبان

به گزارش فارس،‌ متن نامه آیت‌الله شاهرودی به آیت‌الله جنتی نیز به شرح ذیل است:

بسمه تعالی

حضرت آیت‌الله جنتی

دبیر محترم شورای نگهبان

سلام‌علیکم؛

پیرو نامه شماره ۹۹۰۰/۹۷۴۱ مورخ ۹ تیر ۱۳۹۷ و در اجرای مقررات در اجرای مقررات نظارت بر حسن اجرای سیاست‌های کلی نظام، ابلاغیه‌های مورخ ۱۳۸۴/۶/۱۵ و ۱۳۹۲/۱۲/۲۴ مقام معظم رهبری (مدظله‌العالی) و در چارچوب اقدامات مصرح در ماه هفت مقررات مذکور، نظر هیأت عالی نظارت بر حسن اجرای سیاست‌های کلی نظام در جلسه مورخ ۱۳۹۷/۴/۱۶ در مورد لایحه الحاق ایران به کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با جرائم سازمان‌یافته فراملی (کنوانسیون پارلرمو) به شرح ذیل ابلاغ می‌گردد:

۱- اگرچه مجلس شورای اسلامی تلاش نموده است در بند ۱ ماده واحده با ملاک قرار دادن تفسیر جمهوری اسلامی از کنوانسیون موارد سوءاستفاده‌های محتمل علیه جمهوری اسلامی را سد نماید؛ اما به دلیل اینکه بیانیه تفسیری فاقد ارزش حقوقی است امکان اینکه ایران بتواند مفاد کنوانسیون را برابر قوانین و مقررات داخلی خود تفسیر نماید نیست بلکه حتی موظف است قوانین و مقررات خود را اصلاح نماید و لذا با بند ۴ سیاست‌های کلی امنیت ملی در حوزه دفاعی (حراست از منابع حیاتی کشور در خارج) و بند ۲/۲ در حوزه خارجی (تکیه بر استقلال حقوقی کشور) و بند ۸ حوزه خارجی (تأمین منافع ملی و مقابله یا مداخله در امور داخلی کشور) مغایر است.

۲- پذیرفتن ارجاع به داوری با دیوان بین‌المللی دادگستری در خصوص تفسیر با اجرای مفاد کنوانسیون مغایر با اصل حاکمیت ملی و مداخله در امور کشور و حاکمیت بیگانگان خواهد بود. لذا با مواد و بندهای ذیل بند ۸ حوزه خارجی (تأمین منافع ملی و مقابله با مداخله در امور کشورها) و بند ۲ سیاست‌های کلی امنیت ملی در حوزه اقتصادی (جلوگیری از حاکمیت بیگانگان و نیروهای معاند) مغایرت دارد. لازم به ذکر است رعایت مفاد اصل ۱۳۹ قانون اساسی، مذکور در بند ۲ ماده واحده، مربوط به اموال عمومی و دولتی می‌شود. که اولاً همه اختلافات، مالی نمی‌باشد؛ ثانیاً همه اختلافات مالی نیز منحصراً به اموال عمومی و دولتی نمی‌شود.

۳- اگرچه مجلس شورای اسلامی در بند ۴ اعلام نموده است این کنوانسیون خدشه‌ای بر حق مشروع و پذیرفته‌شده ملت‌ها یا گروه‌های تحت سلطه وارد نخواهد نمود. اما این شرط با توجه به درخواست برنامه اقدام FATF که از جمهوری اسلامی خواسته است این استثناء را در قانون مربوطه حذف نماید بی‌اثر است لذا گروه‌های مبارز به عنوان گروه‌های مجرم سازمان یافته تلقی خواهند شد. بنابراین با بند ۱۰ حوزه خارجی مبنی بر حمایت از جریانات اصیل اسلامی و نیروهای حامی انقلاب اسلامی) مغایر است.

۴- بند ۵ مصوبه مجلس در خصوص اینکه پذیرفتن کنوانسیون به معنای شناسایی رژیم اشغالگر صهیونیستی نخواهد بود. کفایت لازم را ندارد و باید تصریح گردد که هیچ‌گونه معاضدت حقوقی یا پاسخ به سؤال یا هرگونه تعامل دیگری با رژیم صهیونیستی انجام نخواهد گرفت و از این جهت بند ۴ حوزه خارجی (مقابله با رژیم صهیونیستی و جلوگیری از نفوذ آن در منطقه و کشورهای اسلامی و نهادهای بین‌المللی و جهان) را پوشش نمی‌دهد.

۵- این کنوانسیون و سایر بندهای مورد درخواست گروه FATF در جهت شناسایی دقیق فعالیت‌های اقتصادی اشخاص حقیقی و حقوقی صورت می‌گیرد که در مرحله بعد مورد هدف تحریم و فشار دشمن قرار گیرند درحالی‌که در شرایط تحریم پذیرش تعهدات مندرج در این کنوانسیون و شروط گروه اقدام FATF به معنای تسلیم شدن در برابر خواست‌های مخرب نظام سلطه در حوزه اقتصادی خواهد بود و توان کشور را در دور زدن تحریم‌ها و کار با اشخاص حقیقی و حقوقی که بایستی کلی به‌دوراز چشم بیگانگان صورت گیرد را دچار خدشه می‌سازد و از این جهت با بند ۳ حوزه اقتصادی سیاست‌های کلی امنیت ملی (رعایت تناسب تعهدات خارجی با توانمندی‌های اقتصادی کشور) مغایر است.

سید محمود هاشمی شاهرودی

رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام

و رئیس هیأت عالی نظارت

بیانیه سازمان پدافندغیرعامل کشوردرباره اظهارات وزیرارتباطات


برای صیانت از منافع ملی و رعایت قانون با احدی رو دربایستی نداریم.
بیانیه سازمان پدافندغیرعامل کشوردرباره اظهارات وزیرارتباطات

به گزارش بولتن نیوز، روابط عمومی سازمان پدافند غیرعامل کشور با صدور بیانیه ای نسبت به اظهارات شتاب زده وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات واکنش نشان داد.

در این بیانیه آمده است: حسب تصویت مراجع قضایی هرگونه فعالیت تلگرام در کشور غیرقانونی است و همه دستگاه ها باید فعالیت در بستر نسخه های رسمی و غیر رسمی این نرم افزار را متوقف کنند.

این بیانیه با تاکید بر اینکه نباید منافع ملی را پای اهداف سیاسی، یا تبلیغاتی ذبح کنیم، می افزاید: اولا درخواست عجولانه وزیر ارتباطات از جمعی از خبرنگاران برای بازدید از یک محل خاص در این وزارتخانه زیاده از حد تبلیغاتی است و بهتر بود ایشان بجای این اقدام جمعی از کارشناسان فنی، قضایی و امنیتی را برای حضور در محل مربوطه دعوت می کرد.

ثانیا، بررسی های بیشتر نشان دهنده این است که ابعاد موضوع بسیار فراتر از چیزی است که در سخنرانی رئیس سازمان پدافند غیرعامل کشور اشاره شده است و ثالثا اساسا در این موضوع تردیدی نیست که تداوم فعالیت نسخه های غیر رسمی تلگرام عامل اصلی صدمه دیدن تلاش های شبانه روزی تیم های جوان جهادی، متخصص داخلی است که در ماه های گذشته با انگیزه و اخلاص نسخه های کارآمدی از پیام رسان های داخلی را توسعه داده اند.

همانگونه که در مصاحبه با رسانه های اعلام شده تلگرام در کشور CDN داشته و بهتر بود دولت محترم همان امکاناتی را که به تلگرام اختصاص یافته بود، در اختیار پیام رسان های داخلی قرار می دادند تا خدمات بهتر و با کیفیت تری ارائه کنند.

این بیانیه ضمن دعوت از وزیر جوان و پر تلاش ارتباطات به داشتن حوصله بیشتر و اشراف بر زیر مجموعه خود آورده است: اگر همین همت و تلاشی که دوستان برای حفظ تلگرام به هر قیمتی دارند در حمایت از شبکه های اجتماعی بومی داشتند، به طور قطع خدمات دهی این شبکه ها قابل رقابت با نسخه های خارجی بود.

در انتهای این بیانیه آمده است: سازمان پدافند غیرعامل کشور بر خلاف برخی دستگاه ها در صیانت از منافع ملی و رعایت قانون با کسی رو دربایستی نداشته و از برگزاری شوهای رسانه ای تخریبی نمی هراسد.

دیدار هیئت دولت با رهبری معظم؛ پیام‌های ضمنی و نکات ناگفته


رهبری معظم برای خارج کردن دولت از انفعال، ناامیدی و شوک ناشی از بیهوده بودن دل بستن به برجام! شخصاً وارد میدان شده‌اند.
دیدار هیئت دولت با رهبری معظم؛ پیام‌های ضمنی و نکات ناگفته

گروه سیاسی: دیدار اعضای هیئت دولت با رهبری معظم انقلاب حاوی نکات بسیار مهم و توصیه‌های کاربردی معظم له برای عبور از شرایط سخت اقتصادی بود.

به گزارش بولتن نیوز، پیام‌های ضمنی و نکات ناگفته این دیدار نیز واجد توجه مضاعف است:


۱. آنچه مشخص است رهبری معظم برای خارج کردن دولت از انفعال، ناامیدی و شوک ناشی از بیهوده بودن دل بستن به برجام! شخصاً وارد میدان شده‌اند.
۲. روحانی و دولت طی پنج سال گذشته تمام محاسبات و برنامه خود را در سبد آمریکا (برجام) قرار داده بود که با پایان برجام عملاً خود را خلع سلاح شده می‌بیند.
۳. ملاقات رهبری معظم با دولت دقیقاً در سالروز برجام انجام شد. درواقع رهبری در سالروز برجام با نقد تلویحی دستاوردهای وهمی برجام؛ بر توانایی‌ها و ظرفیت‌های واقعی ایران تأکید کردند.
۴. به این فراز کلیدی از فرمایشات رهبری دقت کنید:
«جداً معتقدم دولت به‌شرط انجام اقداماتِ لازم، خواهد توانست بر مشکلات فائق آید و توطئه‌های آمریکا را ناکام بگذارد.»
گرچه هزینه بسیاری به‌واسطه توهم اعتماد به غرب (بخوانید برجام!) بر کشور تحمیل شد و از طرف دیگر دولت فعلی توان مدیریتی بالایی ندارد و بسیاری از ظرفیت‌های انسانی سرمایه‌ای کشور را بلااستفاده رها کرده است اما باوجود همه این نواقص؛ همین دولت، توان ناکام گذاشتن آمریکا را دارد.

۵. (مهم) فرمایشات امیدآفرین و رهنمودهای کاربردی رهبری عزیز در شرایط زمانی خاص خطاب به تیم دولت ابراز شد. شرایط به‌گونه‌ای است که جریان [فرصت‌طلب] اصلاحات و فتنه، به‌جز شماتت! و ابراز برائت! راهکاری در برابر دولت روحانی و عبور از تنگنای اقتصادی ندارد. شرکای اعتدال! به‌جای چاره‌اندیشی برای اقتصاد و مدیریت کشور؛ تنها دغدغه‌شان؛ تکرار استمرار حضور در قدرت است. تجربه تلخ برجام صرفاً توسط روحانی اجرا شد اما مقدمات نظری و رسانه‌ای آن توسط همین جریان استمرار طلب! ایجاد شد.

۶. فارغ از هیاهوها و با بی‌توجهی محض به انتخابات و غیر انتخابات؛ جریان ارزشی و انقلابی می‌بایست برای‌ حل مشکلات مردم و کشور مسئولانه و همدلانه اقدام کند.

 

انتهای پیام/#


منبع: تبیین

گفت‌وگو با دانشمندی که هدف ترور است + فیلم


دانشمند هسته‌ای کشورمان که نامش در فهرست ترور دشمنان قرار گرفته است،‌ در این باره گفت: زندگی در این شرایط برایم سخت نیست، چون قبل‌تر هم هدف...
گفت‌وگو با دانشمندی که هدف ترور است + فیلم

به گزارش بولتن نیوز، فریدون عباسی از دانشمندان هسته‌ای که مورد سوءقصد قرار گرفته و همکار شهیدان شهریاری و علیمحمدی بوده است، در برنامه شب گذشته «ثریا» گفت: ترورهای هسته‌ای را باید به دستاوردهای خودمان ارتباط دهیم. وقتی دشمن به حذف فیزیکی رو می‌آورد، هم آن افراد دارای ارزش خاص هستند و هم این موضوع می‌تواند به یک جریانات خاص پشت پرده وصل باشد.

رئیس پیشین سازمان انرژی اتمی اظهار داشت: بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، با گرایشی شدن رشته‌های مختلف دانشگاهی، نیروی انسانی خوبی در دانشگاه‌ها تربیت شد و وقتی این ظرفیت با عرق ملی و تعهد اسلامی و انقلابی همراه شد، توانست کارهای بزرگی کند در عرصه جنگ آثار و برکات آن مشهود بود.

وی اذعان کرد: ما در صنعت هسته‌ای دیر شروع کردیم و زمان‌هایی را در فاصله سال‌های ۶۷ تا ۷۶ از دست دادیم. با آمدن مهندس اقازاده در صنعت هسته‌ای کشور و تجربه‌ای که ایشان از صنعت نفت به سازمان انرژی اتمی منتقل کرد و از سوی دیگر همزمانی با فارغ‌التحصیلی دانشجویان از دانشگاه‌ها موجب جهش در زمینه مختلف تولید سخت، غنی‌سازی و دیدگاه‌هایی درباره ساخت رآکتور هسته‌ای به ویژه رآکتور عراق وجود داشت.

به گفته عباسی، دشمن تلاش‌های زیادی در خرابکاری‌های صنعتی داشت اما نتوانست صنعت ما را متوقف کند، بنابراین علاوه بر خارج کردن دانشمندان هسته‌ای از دور، می‌خواست رعب بزرگی را در دل دانشمندان ایجاد کند تا جرأت همکاری با نظام را پیدا نکنند. اما ما با تأسی به سیره سیدالشهدا(ع)، مرعوب نشدیم.

وی در پاسخ به این پرسش که زندگی‌کردن به عنوان فردی که در فهرست ترور وجود دارد، آیا سخت نیست، اظهار داشت: برای من سخت نیست، زمان انقلاب هم مورد تهاجم گروهک‌های منافقین قرار گرفتم و دو بار از نارنجک آن‌ها زنده بیرون آمدم. در دوران جنگ هم جاهای مختلفی بود که آسیب دیدم یا در معرض آسیب بودم، اما سعی کردم کارم را انجام دهم. در حوزه علمی هم همینطور است، اگر چیزی به نفع نظام و اقتدار کشور است، این جان ارزشی ندارد.

عباسی در پاسخ به این پرسش که هدف آژانس از بازرسی دانشگا‌ه‌ها چیست و آیا ما اصلا در برجام پذیرفتیم که آن‌ها می‌توانند از اتاق اساتید دانشگاه‌های ما هم دیدن کنند؟ اظهار داشت: خیر چنین چیزی در متن برجام نیست اما برجام مجازات مجرم است و از نظر کشورهایی که با ما مذاکره می‌کردند، ما از ان‌پی‌تی تخطی کردیم و مجرم شناخته شدیم. برجام مجازات مجرم است وگرنه برای چی باید انقدر محدودیت روی فناوری هسته‌ای کشور باید بگذارند؟

استنباط من این است که در مذاکراتی که علنی نیست، مواردی رد و بدل شده و پذیرفته شده که ما مجرم هستیم. گزارش سال ۲۰۱۵ آقای آمانو به شورای حکام اژانس، مبنای برجام و مبنای قطعنامه ۲۲۳۱ و مبنای بیانیه اتحادیه اروپاست. این گزارش می‌گوید تا قبل از سال ۲۰۰۳ (۱۳۸۲) دولت‌های ایران کار سازمان‌یافته در رابطه با سلاح هسته‌ای انجام می‌داده‌اند، اما در مذاکرات آن را خفیف‌کرده‌اند و گفته‌اند در حد مطالعات علمی و امکان‌سنجی بوده است. یعنی پرونده PMD ما را به MD تبدیل کرده‌اند، یعنی پرونده احتمالاً نظامی به پرونده نظامی تبدیل شده است. حالا اگر دوستان مذاکره‌کننده این موضوع را نپذیرفته‌اند حتماً در رسانه‌ها بگویند که ما نپذیرفته‌ایم و این همه محدودیت بر کشور ما اعمال شده است.

 

بر اساس این گزارش، فریدون عباسی صبح روز هشتم آذرماه ۱۳۸۹ در حالی که مشغول رانندگی بود، متوجه نصب بمب توسط یک موتورسوار از عوامل موساد به درب خودرویش شد و بلافاصله از خودرو بیرون پرید. این حادثه در میدان دانشجو رخ داد و پیکر مجروح عباسی به بیمارستان منتقل شد و از حادثه جان سالم به در برد.


بستن