گوش به زنگگوش به زنگ

گروه خبری فرهنگی هنری

شانس داران و ناکامان فیلم فجر 37

بانی فیلم، گروه سینمای ایران، هادی اعتمادی مجد: در آستانه اعلام اسامی کاندیداهای جشنواره فیلم فجر 37 و برگزاری مراسم اختتامیه، بحث ها و گمانه زنی ها بر سر مشخصات برندگان و جزییات جوایز داغ شده است.

هرچند در نهایت سلیقه ها همیشه می توانند خیلی از ویژگیهای تکنیکی و محتوایی آثار را تحت الشعاع خود قرار دهند و نمی توان انتظار داشت کاملاً هم بر مدار توقع عموم و آنچه توقع می رود، حرکت کنند، اما در هر حال پیش بینی درباره کم و کیف برخی از جوایز کار چندان دشواری نیست.

بر این اساس، بیراه نیست اگر با توجه به میزان ابراز رضایت ها از فیلم «سرخپوست» نیما جاویدی، برای این اثر در چند بخش از جمله بهترین فیلم،  طراحی صحنه و لباس، فیلمنامه، کارگردانی شانس بالایی برای دریافت سیمرغ قائل باشیم. محسن نصرالهی طراح صحنه این فیلم است. ضمن اینکه نوید محمدزاده با وجود داشتن «متری شش و نیم» در فجر امسال، به اعتقاد اغلب کارشناسان در «سرخپوست» حضور به مراتب تاثیرگذارتری داشته و بازی دیدنی تری ارائه داده که او را به سیمرغ نزدیک می کند.

«متری شش و نیم» سعید روستایی هم از دیگر مدعیان سیمرغ فجر امسال است. کارگردان «ابد و یک روز» که امسال در کارگردانی یک گام رو به جلو برداشته، می تواند گوشه چشمی به سیمرغ بهترین کارگردانی داشته باشد و پیمان معادی نیز اقبال بالایی در نامزدی برای دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگرِ نقش اول مرد دارد؛ هر چند در تحقق این اتفاق با توجه به حضور رقبای قدرتمند، اما و اگرهایی هست. او «ناگهان درخت» (صفی یزدانیان) را هم در فجر امسال دارد که البته چندان نتوانسته توجهات را به سمت خود جلب کند.

در همین حال نمی توان از «ماجرای نیمروز 2 : رد خون» محمدحسین مهدویان و شانس هایش در رشته های مختلف از جمله بهترین فیلم،  طراحی صحنه و لباس، بهترین جلوه‌های ویژه میدانی، بهترین جلوه‌های بصری،‌ فیلمبرداری فیلمنامه و کارگردانی نیز چشم پوشی کرد. این فیلم حتی اگر شب 22 بهمن چند سیمرغ را با خود به خانه نبرد، در چند رشته قطعا کاندیدا خواهد بود.

«قصر شیرین» رضا میرکریمی دیگر فیلم مورد استقبال فجر امسال بوده که خیلی ها همچنان از شانس بالای حامد بهداد بازیگر این فیلم برای دریافت سیمرغ سخن می گویند.

اما نمی توان از کاندیداها حرف زد و حرفی از «مسخره باز» همایون غنی زاده به میان نیاورد. فیلمی که در رشته های بهترین ، تدوین و کارگردانی حرفهای مهمی برای گفتن دارد. اهدای سیمرغ بلورین بهترین فیلم هنر و تجربه هم تجلیل درستی از این اثر خواهد بود. از سویی بازی درخشان بازیگران این فیلم بویژه علی نصیریان، کار هیات داوران را برای انتخاب گزینه برتر برای دریافت سیمرغ بلورین دشوار می کند. هرچند احتمال می رود نصیریان در نهایت فردا شب سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را از آن خود کند.

گرچه در این رشته بازی رضا بابک در «بنفشه آفریقایی» مونا زندی حقیقی هم، چشم خیلی از تماشاگران فیلم را گرفته است. فیلمی که فاطمه معتمدآریا در آن بازی درخشانی داشته و بی تردید در میان کاندیداها جای خواهد داشت.

در رشته بهترین بازیگر نقش مکمل مرد بازی علیرضا کمالی در دو فیلم «سمفونی نهم» و تا حدودی «معکوس» را هم نباید از نظر دور داشت.

رشته ای که سعید آقاخانی با «بنفشه آفریقایی»، «حمال طلا» و «قسم» اگر جایزه آنرا نگیرد، به احتمال فراوان جزو کاندیداهایش دیده خواهد شد.

«تختی» بهرام توکلی دیگر فیلم مطرح در جشنواره امسال است که در اغلب انتخاب های مردمی جزو فیلمهای ثابت بوده است. سیمرغ زرین بهترین فیلم با نگاه ملی می تواند نصیب این فیلم شود. ضمن اینکه کارگردانی فیلم هم شانس بالایی برای کاندیداتوری دارد. گرچه سیمرغ زرین بهترین فیلم با نگاه ملی رقیبهای به ظاهر مهمتری دارد که احتمالاً فیلمهای «23 نفر» و «خون خدا» باشند تا دست خالی از فجر بیرون نروند!

اما در این میان قطعا «شبی که ماه کامل شد» نرگس آبیار هم برای کاندیدا شدن در چند رشته از جمله بهترین کارگردانی و فیلمنامه مسیر همواری را پیش روی خود می بیند. اگر موفق به تماشای این فیلم شده اید، حتما مخالفتی با نامزدی و چه بسا اهدای جایزه به هوتن شکیبا و الناز شاکردوست برای ارائه بازیهای غافلگیر کننده در این فیلم نخواهید داشت!

از سوی دیگر «قسم» محسن تنابنده نیز عرض اندام خوبی در فجر امسال داشته و خیلی ها آنرا در رشته های بهترین کارگردانی  و فیلمنامه مستحق نامزدی و دریافت جایزه می دانند. بازی مهناز افشار هم در این فیلم نقدهای مثبت متعددی گرفته است.

برخی هم از فیلم «طلا»ی پرویز شهبازی صحبت می کنند؛ فیلمی که در حد نام کارگردانش نیست، ولی شاید  بتوان با اغماض برای فیلمنامه آن و بازی هومن سیدی جایی در میان کاندیداها باز کرد.

«آخرین داستان» اشکان رهگذر نیز با فاصله قابل اعتنایی از دو رقیب دیگرش، می تواند خوش بین به دریافت سیمرغ بلورین ویژه‌ هیأت داوران به بهترین فیلم پویانمایی سینمایی باشد.

ناکامان بدون شانس!

جدا از گمانه زنی درباره کاندیداها و برندگان، برخی از آثار هم با توجه به انتقادهایی که به کیفیتشان وارد است و بازخوردهای منفی که از سوی مخاطبان و اهالی رسانه گرفته اند، باید خود را برای بیرون ماندن از دایره شانس داران آماده کنند. یکی از این فیلمها بی کم و کاست «زهرمار» جواد رضویان است که حتی شاید در حوزه مورد علاقه اش، یعنی کمدی های تجاری هم شاید از هیمن حالا بتوان آنرا جزو شکست خوردگان گیشه قلمداد کرد.

«سال دوم دانشکده من» رسول صدرعاملی در ادامه مسیر نزول این کارگردان، دیگر فیلم مردود فجر امسال است. فیلمی که حتی سطح کیفی نازل بازی برخی از بازیگران حرفه ای اش از جمله علی مصفا و ویشکا آسایش، دور از انتظار بود. در تمام اجزای این فیلم، شاید و فقط شاید بتوان نگاهی ویژه به بازی بازیگر گمنامش سها نیاستی داشت که اگر امکان عبور از برزخ کاستی های فیلم را به دست آورد و مورد توجه هیات داوران قرار گیرد، می شود نام او را در میان کاندیداها دید. این  بازیگر در نشست خبری فیلم در پاسخ به سوالی درباره اینکه به نظر می رسد بازی اش کپی از بازی نگار جواهریان است، گفته: «من قطعا رونویسی از کسی نکردم. از اول که وارد کار شدم چند نفری به من گفتند که شبیه خانم جواهریان هستم ولی من این را پیش از این نشنیده بودم». با این وصف اگر بازی تکراری نگار جواهریان را در «طلا» دیده باشید، حتما به ارزشهای بازی نیاستی و صحت ادعایش پی خواهید برد.

«تیغ و ترمه» کیومرث پوراحمد هم دیگر فیلم مایوس کننده امسال بود. فیلمی که نامزدی اش در هر رشته ای می تواند تعجب برانگیز باشد.

در جایی خواند منتقدی «آشفته‌گی» فریدون جیرانی را یک نوآر مدرن خوانده بود! بی تردید اما نادرستی این ادعا با یکبار تماشای این فیلم برایتان کاملا مسجل خواهد شد! بازی های غیر قابل تحمل بهرام رادان و مهناز افشار در این فیلم به سایر آشفتگی های آن دامن زده است. فیلمنامه کسالت بار جیرانی یک کپی دست چندم از فیلمهایی با این تم است.

ضمناً محمدرضا هنرمند هم امسال با «سمفونی نهم» نشان داد دیگر نمی توان در سینما از او تکرار موفقیتهای نسبی گذشته را داشت.

«ایده اصلی» آزیتا موگویی دیگر فیلم پایین ترین از حد انتظار فستیوال امسال، فقط این پرسش را در ذهن اهالی رسانه  و منتقدان پررنگ تر کرد که فیلمی که صرفاً به قصد گیشه ساخته شده، چرا باید وقت جشنواره و مخاطبان آنرا بگیرد.

«سونامی» میلاد صدرعاملی که حتی در گیشه پسند از آب درآمدن آن باید شک کرد، فقط نشان داد که اگرچه پسر از پدر کارگردان بهتری است، اما این نظریه و به عبارت بهتر فرضیه، لزوماً به معنای وجود دورنمای مثبت برای او نیست! «سونامی» را فقط باید یک بازی بشدت بد دیگر برای بهرام رادان در کارنامه فجر امسالش تلقی کرد.

«جمشیدیه» یلدا جبلی، «خون خدا» مرتضی علی عباس میرزایی و «درخونگاه» سیاوش اسعدی از دیگر ناامیدکنندگان فجر امسال بودند.

اشتراک گذاری در:



addup.center