گوش به زنگگوش به زنگ

گروه خبری ورزشی

نگران بهم خوردن ریتم پرسپولیس نباشید


یقین داشته باشید شکست پرسپولیس در اهواز نگرانی‌های جدی و مهمی در خصوص ناهماهنگی‌ها و بهم خوردن هارمونی این تیم ایجاد نخواهد کرد.

محمد قراگزلو/ بعد از نخستین باخت این فصل پرسپولیس بسیاری دست به تحلیل برده اند و درباره چرایی این شکست می گویند یا می نویسند. غالب تحلیل ها نیز حول یک محور می گردد یا با این هشدار آغاز می شود که پرسپولیس بعد از برداشتن محدودیت ها و حضور بازیکنان جدید، هماهنگی قبلی اش را از دست داده و این چالش تازه ای است که می تواند در مسیر کسب سومین قهرمانی متوالی، برایش گران تمام شود.

پیش از این برخی تحلیل های موازی بر این مبنا استوار بود که پنجره بسته طی یک سال گذشته برای پرسپولیس نعمت بود و جدا از خالی بودن نیمکت، تیمی که درون میدان بازی می کرد آنقدر مهره خوب داشت که باصلابت و مقتدرانه بازی می کرد.

این گروه از منتقدان اعتقاد داشتند پرسپولیس در اوج محدودیت شرایط بهتری داشت چرا که نه برانکو برای چیدان ترکیب نهایی دچار سردرگمی می شد، نه نیمکت نشینان معترض و شناخته شده ای در این تیم بودند که به بهانه بازی نکردن تیم شان را بهم بریزند.

حالا همان گروه بعد از نخستین باخت فصل پرسپولیس که از قضا با برخورداری از تمام مهره های جدید رقم خورد، می گویند پیش بینی شان درست از آب درآمده و تیم برانکو با نفرات جدید هماهنگی قبلی را ندارد. البته که با یک نود دقیقه نمی توان چنین نظر قاطعی را پذیرفت اما باید دید پرسپولیس از این ماجرا چقدر نفع می برد و احتمالا تا چه میزان متضرر خواهد شد.

واقعیت این است که داشتن دو بازیکن شاخص در هر پست می تواند برای هر تیمی یک امتیاز باشد و در عین حال خطر بالقوه به حساب بیاید. طبیعتا با در نظر گرفتن فرهنگ بازیکنان ایرانی نیمکت نشینی برای چند هفته متوالی شرایط روانی بازیکن را بهم می ریزد و این مساله روی اصل کیفیت فنی بازیکن هم تاثیر منفی می گذارد که باید دید برانکو در این زمینه چگونه و چطور مهره های قابل و صاحب نام نیمکت نشینش را توجیه و مدیریت خواهد کرد.

طبیعتا رسن، عالیشاه و بودیمیر بازیکنانی نیستند که مدتی طولانی روی نیمکت بنشینند و در ادامه راه با اضافه شدن انصاری و ماهینی شرایط روی نیمکت پیچیده تر هم خواهد شد. هر چند جو پرسپولیس طی دو سه سال اخیر جوری نبوده که شاهد اعتراض نیمکت نشین ها باشیم اما حرکات زیرپوستی نفرات معترض می تواند هر تیمی را بهم بریزد.

مساله ناهماهنگی بازیکنان جدید اما نکته ای حل شدنی است و بیشتر از اینکه نگران کننده باشد، یک اتفاق مثبت به حساب می آید. مطمئنا کیفیت بازیکنانی مثل ترابی، رفیعی یا بودیمیر در سطحی است که به قدرت پرسپولیس اضافه خواهد کرد. ضمن اینکه اساسا بازیکنانی در این سطح خیلی زودتر از تصور ما در تیمی مثل پرسپولیس راه می افتند.

جدا از سروش که پیش از این تحت هدایت برانکو با بسیاری از این بازیکنان بازی کرده، کیفیت ترابی ملی پوش یا بودیمیری که از بهترین تیم کرواسی آمده در مجموع به قدرت پرسپولیس اضافه خواهد کرد پس نگران هماهنگی آنها با سایر نفرات نباشید. از سوی دیگر دیدید که مهدی شیری خیلی زود با پرسپولیس هماهنگ شده و در سومین بازی پاس گل می دهد و شریفی، نادری و کریمی هم با توجه به پتانسیل شان راه درازی برای جا افتادن در ترکیب پرسپولیس ندارند. به شرطی که برای حضور موفق در پرسپولیس مشاوره های درستی بگیرند و شخصیت بیرون از زمین شان همسنگ با انتقال شان به این باشگاه بزرگ رشد کند.

در واقع همه چیز به برانکو و کادرش بستگی دارد. از نوع مدیریت نیمکت و بازی دادن به همه نفرات – که با توجه به تعدد و فشردگی بازی ها استفاده از بیشتر بازیکنان ناگزیر است – تا ایجاد هماهنگی و چفت کردن نفرات جدید و قبلی با یکدیگر که بیانگر هنر مربیان و اینجا ایوانکوویچ خواهد بود و شاید با در نظر گرفتن اطمینانی که در کلام او بعد از باخت در اهواز دیده شد، می توان به هنر برانکو برای حفظ تیم نونوار شده اش در مسیر قهرمانی دل بست.

یقین داشته باشید شکست پرسپولیس در اهواز نگرانی های جدی و مهمی در خصوص ناهماهنگی ها و بهم خوردن هارمونی تیم ایجاد نخواهد کرد و از همین بازی پنجشنبه می توانید ببینید تیم برانکو چقدر به کیفیت قبلی اش نزدیک شده یا حتی از آن پیشی می گیرد. هر چند مشمول زمان شدن این مساله می تواند منجر به از دست رفتن امتیاز و عقب افتادن در کورس قهرمانی شود.

11 – 670



addup.center