چرا آفریقای جنوبی به فکر تغییر در اصلاحات ارضی افتاد؟ :جهان - تلکسیران
گوش به زنگگوش به زنگ

چرا آفریقای جنوبی به فکر تغییر در اصلاحات ارضی افتاد؟


فرآیندی شکل گرفته است که دارد به تدریج، اشتباهاتی که در دوران آپارتاید رخ داد را تصحیح می‌کند. در فوریه امسال، رامافوسا بالاخره توانست ژاکوب زوما رئیس جمهور قبلی آفریقای جنوبی را کنار بزند و بر صندلی او بنشیند. 

چرا آفریقای جنوبی به فکر تغییر در اصلاحات ارضی افتاد

چرا آفریقای جنوبی به فکر تغییر در اصلاحات ارضی افتاد

قریب به اتفاق شهروندان آفریقای جنوبی، از اینکه از شر دزدی‌های زوما و اطرافیان او خلاص شدند، خوشحال بودند. سرمایه‌گذاران خارجی هم. رامافوسا برخلاف همتای پیشین خود، اقتصاد را می‌شناسد. در ماه‌های اخیر، برخی بابت حرف‌هایی که رئیس جمهور جدید آفریقا درباره اصلاحات ارضی می‌زند، نگران شده‌اند. او روز ۳۱ جولای به تلویزیون رفت و اعلام کرد که حزب او، کنگره ملی آفریقا بدنبال اصلاح قانون و یافتن راهی است تا دولت بتواند بدون پرداخت غرامت و جریمه، زمین‌ها را از سفیدپوستان باز پس بگیرد. تا جایی که می‌دانیم سال گذشته، این حزب مخالف چنین اقدامی بود، پس چه شده که حالا از آن پشتیبانی می‌کند؟

 

طبق گفته‌های رامافوسا، «گناه بزرگ» آفریقای جنوبی این بود که سفیدپوستان، زمین‌ها را از بومیان سیاه پوستان این منطقه گرفتند. حالا طبیعتا بدون سر زدن به گذشته، غیرممکن است که بتوان بار احساسی پشت اصلاحات ارضی امروز را درک کرد. بعد از پایه گذاری اتحادیه آفریقای جنوبی (پیشاهنگ جمهوری امروز) در سال ۱۹۱۰، دولت مجموعه قوانینی را وضع کرد که طبق آن‌ها از اکثریت جمعیت در برابر اقلیت سفید پوست که یک پنجم جمعیت را شامل می‌شد، حفاظت و پشتیبانی کند. از سال ۱۹۴۸ و تحت نظام آپارتاید حزب ملی، میلیون‌ها سیاه‌ پوست از مالکیت زمین‌های خود محروم شدند.  پس از تشکیل دموکراسی در سال ۱۹۹۴، حزب کنگره ملی سوگند خورد که این میراث ظالمانه را تغییر دهد. آن‌ها اعلام کردند که با استفاده از قدرت دولت، زمین‌ها را از کشاورزان سفیدپوست خریداری و به سیاه پوستان باز می‌گردانند. همچنین به کسانی که در زمین‌هایشان کشت انجام داده‌ بودند، غرامتی پرداخت می‌کنند و وضعیت مالکیت جمعیت سیاهان را تقویت می‌کنند.

در هر یک از این موارد، بهبود به کندی صورت می‌گرفت. برای مثال، در گزارش حسابرسی‌ منتشره در ماه فوریه، دولت متوجه شد که سیاه پوستان تنها ۴ درصد از زمین‌های کشاورزی انفرادی را در تملک دارند درحالیکه درباره سفیدپوستان، این رقم به ۷۲ درصد می‌رسد. شتاب تغییرات، بسیاری را در حزب کنگره ملی، بویژه آن‌ها که نگران از دست دادن آراء خود در ای.اف.اف (شاخه ملی‌گرا و چپ رادیکال سیاه پوستان) و در انتخابات بعدی بودند را ناامید کرده بود. برای ای.اف.اف و بسیاری از آفریقای جنوبی‌ها که هنوز علاقه‌ای به زندگی در مرزعه و زمین کشاورزی داشتند، فقدان سیاست اصلاحات ارضی باعث شد که نابرابری‌ها را که بخشی از آن نتیجه حکمرانی بد حزب کنگره ملی بویژه ۹ سال حکومت زوما بود، دیگر تحمل نکنند. اگرچه مسئله اصلاحات ارضی، به سختی در بین ۱۰ مسئله اصلی آفریقای جنوبی جای می‌گیرد، اما بسیار نمادین است و حزب کنگره ملی معتقد است که باید نشان دهیم که دست روی دست نگذاشته‌ایم.

 

چه خواهد شد؟

منفی‌نگران از این می‌ترسند که هر تغییری در قانون اساسی، به دست درازی بیشتری در حقوق مالکیت منتهی می‌شود و حتی شاید نتیجه آن، شبیه به مصادره زمین در زیمبابوه باشد. اما اقلیتی نیز هستند، حداقل الان. در هر صورت غیرمحتمل است که پیش از انتخابات سال آینده، تغییری در قانون اساسی صورت بگیرد. برای آن انتخابات، حزب کنگره ملی و ای.اف.اف روی هم ممکن است به دو سوم اکثریت مجمع ملی نیاز داشته باشند.

با همه این توضیحات، رامافوسا رئیس جمهور فعلی آفریقای جنوبی تاکید دارد که اجرای سیاست بازپس گیری زمین، نباید به اقتصاد یا تولید مواد غذایی آسیبی وارد کند. باید دید آیا او به درستی امید دارد که وضعیت فقرای این کشور را بهبود بخشد یا نه؟

منبع: Economist.com