گوش به زنگگوش به زنگ

ژیژک: نژادپرستی در اروپا و اسرائیل زنده است


اسلاوی ژیژک یک فیلسوف فرهنگی است و درحال حاضر بعنوان محقق ارشد در موسسه فلسفه و جامعه شناسی در دانشگاه لیوبلیانا در پایتخت اسلوونی فعالیت می‌کند. 

ژیژک: نژادپرستی در اروپا و اسرائیل زنده است

ژیژک: نژادپرستی در اروپا و اسرائیل زنده است

به گزارش تلکسیران، یادداشت زیر به قلم او و درباره حضور نشانه‌های پررنگ حیات نژادپرستی در اروپا و اسرائیل نوشته شده است:

خبرگزاری سی.ان.ان این هفته نظرسنجی را منتشر کرد که نشان می‌دهد یهودستیزی، زنده و سرپا در اروپا حضور دارد.

 

حالا پرسش این است: از چه زمانی نقد صادقانه سیاست دولت اسرائیل پایان گرفت و یهودستیزی آغاز شد؟

نتایج این نظرسنجی‌ هولناک و تاثیرگذار است. ۲۰ درصد جوانان فرانسوی، اطلاعاتی درباره هولوکاست ندارند و از آن بی‌خبر هستند. درواقع تقریبا همین درصد افراد (۲۰ درصد) هم بر این باورند که یهودستیزی، نتیجه رفتار خود یهودیان است و یک سوم پاسخ دهندگان هم فکر می‌کنند یهودیان بیش از حد نفوذ دارند.

در همین حال که باید بدون هیچ اغماضی همه صورت‌های یهودستیزی را محکوم کنیم و با آن بجنگیم، می‌بایست ملاحظات دیگری را هم به نتایج این نظرسنجی بیافزاییم:

  • اول، جالب است بدانیم آن درصد افرادی که درباره یهودیان نظرات منفی دارند با کسانی که درباره مسلمانان و سیاه پوستان نظر منفی دارند، قابل مقایسه هستند. مهم است که مطمئن شویم هیچ نوع نژادپرستی را نرمال و قابل قبول درنظر نگرفته‌ایم.
  • دوم اینکه لازم است تناقض درون یهودستیزی صهیونیستی را آشکار کنیم: بسیاری از اروپایی‌ها (و آمریکایی‌های) یهودستیز که نمی‌خواهند در کشورشان پذیرای تعداد زیادی از یهودیان باشند، در عین حال از گسترش اسرائیل در کرانه باختری حمایت کامل می‌کنند. پس (موضع) این افراد را چگونه باید در نظر بگیریم؟

همین تناقض، ما را به پرسشی کلیدی رهنمون می‌کند:

ما چگونه یهودستیزی را می‌سنجیم؟

در کدام نقطه، نقد قانونی سیاست‌های اسرائیل در کرانه باختری تمام می‌شود و یهودستیزی آغاز؟

بهتر است این را از طریق ملاحظات بیشتری توضیح دهیم.

 

بیشتر بخوانید:

 

دو وجه از یک موضوع

در فضای عمومی ما، یکی از بهترین نمودهای محو تدریجی معنای کنایه زدن، تکرار یک استعاره مشخص درباره مذاکره صلح میان اسرائیل و فلسطینی‌ها بود. نزدیک به یک دهه پیش، در یکی از دوره‌هایی که گفت‌وگوهای صلح هنوز در حال انجام بود، مذاکره کننده فلسطینی یادآوری کرد که اسرائیل همزمان با انجام مذاکره درباره چگونگی تقسیم کرانه باختری، به تدریج شهرک‌های بیشتری را هم در آن منطقه می‌ساخت. او این مورد را با موقعیتی مقایسه کرد که دو نفر بر سر یک میز، درحال گفت‌وگو بر سر تقسیم یک پیتزا هستند اما همزمان، یک نفر از آن‌ها تمام مدت درحال خوردن تکه‌هایی از پیتزا است.

در مستند تازه‌ای که درباره کرانه باختری پخش شد، یک ساکن (اسرائیلی) مثال مشابهی می‌زند اما بدون کنایه‌ تلخ و با حس رضایتی بی‌رحمانه:

مذاکرات ما با فلسطینی‌ها مثل این است که همزمان با بحث درباره چگونه تقسیم کردن یک پیتزا است، ما داریم تکه‌هایی از همان پیتزا را می‌خوریم!        

فیلسوف مشهور فرهنگی ?اسلاوی ژیژک

فیلسوف مشهور فرهنگی اسلاوی ژیژک 

آنگونه که این مستند سکونتگاه‌های کرانه باختری را معرفی می‌کند و نشان می‌دهد، موضوع واقعا آزاردهنده‌ای وجود دارد. می‌دانیم برای بخش عمده‌ای از ساکنان جدید این سکونتگاه‌ها، آنچه آنها را به آنجا کشانده نه رویای صهیونیسم بلکه آرزوی زندگی در مکانی مناسب در نزدیکی یک شهر بزرگ(اورشلیم) بوده است.

آنها زندگی فعلی خود را نسبت به زمانی که در حومه لس آنجلس می‌زیستند، بسیار بهتر توصیف می‌کنند:

محوطه‌های سبز، هوای پاک، آب و برق ارزان، و دسترسی آسان به شهر اصلی از طریق بزرگراه‌های مخصوص. مضاف بر این‌ها، زیرساخت‌های بومی(مدارس، فروشگاه‌ها و مراکز مختلف) که از آمریکا ارزان‌تر هستند و توسط اسرائیلی‌ها ساخته شده‌اند.

 

بیشتر بخوانید:

 

نامردم

اما شهر و روستاهایی که فلسطینی‌ها ساکن آن‌ها هستند، انگار اساسا نامرئی هستند و برای اسرائیلی‌ها فقط در دو صورت نمود پیدا می‌کنند:

  • کارگران ارزانی که سکونتگاه‌ها را می‌سازند
  • خشونت‌های گاه به گاهی که مایه تصدیع خاطر آنان می‌شود!

در کلامی خلاصه، عمده ساکنان(اسرائیلی) در حباب‌هایی نامرئی و جدا افتاده از محیط زندگی‌ می‌کنند که گویی هرآنچه خارج از آن حباب‌ها رخ می‌دهد به دنیای دیگری تعلق دارد و برای آن‌ها اهمیتی ندارد. حالا دیواری که در کرانه باختری ساخته شد تا شهر تحت سکونت اسرائیلی‌ها را از شهر فلسطینی‌ها جدا کند، رویایی بود که به بهترین شکل خود را در این سیاست محقق کرده است. 

دیوار سمت اسرائیلی‌ها با نقاشی‌هایی از طبیعت، درختان و چمنزارها ی آنسوی دیوار تزئین شده است اما بدون اثری از تصویر شهر فلسطینی‌ها.

آیا این پاکسازی قومی در خالص‌ترین شکل خود نیست؟ کشیدن تصاویرِ آنسوی دیوار بصورت خالی و آماده سکونت.

پس آیا باید درباره این تردید کنیم که اسرائیل واقعا بدنبال صلح در خاورمیانه است؟

حتما هست. چون استعمارگران و اشغالگران همواره در نهایت بدنبال صلح هستند، اما بعد از آنکه آنچه می‌خواستند را بدست آوردند. صلح به آنها اجازه می‌دهد از چیزی که دزدیده‌اند استفاده کنند و لذت ببرند.

هیچ شکی نیست بعد از آنکه آلمان در سال ۱۹۴۱ بخش عمده‌ای از اروپا را اشغال کرد، در نهایت بدنبال صلح بود(و بی‌رحمانه با تمام کسانی که در برابر این صلح مقاومت می‌کردند، تحت عنوان تروریست می‌جنگید). درواقع، هنگام بکار بردن اصطلاح «استعمارگر»، باید یادآوری شود که یک قرن پیش خودِ صهیونیست‌های اولیه هم از این اصطلاح برای به سرانجام رساندن تلاش‌های خود استفاده کردند.

حالا باید به نقطه شروع این متن بازگردیم:

اگر از میان کسانی که این متن را خوانده‌اند، کسی پیدا می‌شود که آن را یهودستیز بداند، پس فکر می‌کنم او نه تنها کاملا در اشتباه است بلکه تهدیدی برای ارزشمندترین چیز در سنت یهودی به شمار می‌آید.

منبع: rt.com