گوش به زنگگوش به زنگ

«جلیقه زردها» چه کسانی هستند و چه می‌خواهند؟


شنبه این هفته هم مثل روزهای تعطیل در هفته‌های گذشته، معترضان معروف به جلیقه زردها در شانزلیزه، یکی از خیابان‌های توریستی پاریس جمع شدند. طی اعتراضات قبلی که بیشتر در شهرهای کوچک‌تر و حاشیه‌ای صورت گرفته بود، یک معترض کشته شد و تعدادی از ماموران پلیس زخمی شدند.

«جلیقه زردها» چه کسانی هستند و چه می‌خواهند؟

«جلیقه زردها» چه کسانی هستند و چه می‌خواهند؟

 

به گزارش تلکسیران، در شنبه این هفته هم گفته می‌شود که ۱۰۰ نفر دستگیر و ۳۰ نفر زخمی شدند.

 

  • اما این اعتراضات از کجا شروع شد؟
  • معترضان چه کسانی هستند و خواسته‌هایشان چیست؟

جنبش جلیقه زردها از یکماه گذشته و در واکنش به افزایش مالیات بر سوخت خودروها آغاز شد و ابتدا بیشتر در شهرهای کوچک و پیرامونی که برای رفت و آمد ناچار به استفاده از خودرو هستند، شکل گرفت. مکرون این لایحه را بعنوان سیاستی برای کاهش آلودگی هوا ارائه کرد که به تصویب هم رسید.

این سیاست جدید که از اولین روز سال میلادی جدید اجرا خواهد شد، خود را بصورت افزایش ۶.۵ سِنتی بر قیمت سوخت دیزل و افزایش ۲.۹ سنتی بر گازوئیل نشان خواهد داد.

وجه تسمیه معترضان بدلیل پوشیدن جلیقه زردی است که تمام رانندگان فرانسه باید در خودروی خود داشته باشند. برنامه آن‌ها، مسدود کردن تمام جاده‌ها و مسیرهای رفت و آمد در کشور بوده و بستن خیابان شانزه لیزه هم آخرین وعده آن‌ها در شنبه‌ای بود که گذشت.

اگرچه جرقه اولیه اعتراضات، بالا رفتن هزینه سوخت خودرو در فرانسه بود اما پیامی که اکنون معترضان می‌فرستند به مسائل کلی‌تری مربوط می‌شود.

یکی از تحلیلگران مسائل فرانسه به شبکه ان.بی.سی گفته است که این جنبش، تجلی «طبقه متوسط سفیدپوست است، طبقه‌ متوسطی که در فرانسه فراموش شده است». این طبقه اجتماعی بارها بابت مالیات‌های سنگینی که برای خدمات در این کشور می‌پردازند، خدماتی که به ندرت هم از آن استفاده می‌کنند، انتقاد کرده‌اند.

یکی دیگر از مسائلی که معترضان به آن اشاره می‌کنند، اقدامات امانوئل مکرون در کاهش مالیات از ثروتمندان است. سیاستی که به گفته آن‌ها باید برعکس شود و جای خود را به حمایت‌های مالیاتی و رفاهی از گروه‌های نابرخوردار و فقیر فرانسه بدهد.

 بسیاری از معترضان حتی خواهان استعفای مکرون، رئیس جمهور فعلی فرانسه شده‌اند.

 

چرا پلیس فرانسه بسیار نگران است؟

در تجمع اعتراضی که دو هفته پیش در مسدود کردن چند مسیر در شهرهای فرانسه برگزار شد، ۱ معترض زن کشته و بیش از ۲۲۰ نفر زخمی شدند.

تخمین زده می‌شود که در ۲۰۰۰ مورد تجمعی که در آن روز در مسیر بزرگراه‌های اصلی و فرعی شکل گرفته بود، نزدیک به ۲۸۳ هزار نفر شرکت کرده بودند.

در روز ۲۳ نوامبر یک مرد ۴۵ ساله مجهز به وسیله‌ای انفجاری در خودروی خود در یک کارواش، معترضان را تهددی کرد و ار آن‌ها خواست تا تجمعی را با حضور مکرون برگزار کنند. این مرد بعد از چند ساعت اما تسلیم شد و معرتضان هم عمل او را محکوم کردند.

روز بعد – در آخرین شنبه- هزاران تظاهرکننده با جلیقه‌های زرد به تن در خیابان شانزه لیزه گرد هم آمدند. پلیس ۱۳۰ نفر را دستگیر کرد. ۲۴ تن زخمی شدند که ۵ نفر از آن‌ها از نیروهای پلیس بودند.

 

چرا این اعتراضات متفاوت است؟

فرانسوی‌ها در طول تاریخ معاصر خود، بارها و به دلایل مختلف تجمع‌های اعتراضی برگزار کرده‌اند اما چه چیزی این اعتراضات را از بقیه متمایز کرده است؟

تحلیلگران می‌گویند که این اعتراضات، هیچ رهبری مشخصی ندارند و بخش عمده سازماندهی، از طریق شبکه‌های اجتماعی صورت می‌گیرد.

اگرچه معترضان خاستگاه‌های اجتماعی و سیاسی متنوعی دارند و از گروه‌های متفاوتی برخاسته‌اند اما دولت می‌گوید که گروه‌ها و احزاب راست افراطی در فرانسه از آن‌ها پشتیبانی می‌کنند.

در نظرسنجی که این هفته منتشر شد، دو سوم فرانسوی‌ها از معترضان حمایت کرده‌اند و نزدیک به ۸۰ درصد، خواهان پس گرفتن قانون افزایش مالیات بر سوخت خودروها از سوی مکرون شده‌اند.

 

بیشتر بخوانید:

 

دولت فرانسه روز گذشته یک جلسه مذاکره با معترضان را تشکیل داد اما از ۸ نماینده، فقط ۲ نفر در این جلسه دیدار با نخست وزیر حاضر شدند. از آن دو نفر نیز یک نفر پس از آنکه متوجه شد دوربین شبکه‌های تلویزیونی حق پخش زنده این جلسه را ندارند، آنجا را ترک کرد.

جان هربرت، تنها کسی که در دیدار با نخست وزیر فرانسه حاضر شد هم بعدتر گفت که بابت حضور در این ملاقات، از سوی سایر معترضان تهدید «فیزیکی و کلامی» دریافت کرده است.

امانوئل مکرون هم نپذیرفت که مالیات‌گیری ضد آلودگی هوا را پس بگیرد. مکرون اگرچه ناچار شد که نشست زیست محیطی جی۲۰ در آرژانتین را بدلیل این اعتراضات ترک کند اما گفت که «این خشم و عصبانیت قانونی معترضان، و البته صبوری و رنج دیگران را درک می‌کند» و فرانسه برای تغییر جهت به اقتصادی با تولید کربن پایین، نیاز به زمان و برنامه ریزی است تا در این فرآیند، فقرا نیز متحمل فشار نشوند.

منبع: thejournal.ie