گوش به زنگگوش به زنگ

جهانِ غرق در بدهی، چه بر سر ما می‌آورد؟


تمام جهان درحال غرق شدن در بدهی است. جمله معروفی به نقل از یک مقاله‌نویس آمریکایی می‌گوید: «یک بدهکار، درواقع یک بَرده است». در پرتو این عبارت، نیازی نیست که مدرک اقتصاد داشته باشیم تا بگوییم که نظام مالی کنونی که تمام جهان را تسخیر کرده است، پایدار نخواهد بود و با یک سقوط زشت و فاجعه‌بار رو به رو خواهد شد. 

جهانِ غرق در بدهی، چه بر سر ما می‌آورد؟

جهانِ غرق در بدهی، چه بر سر ما می‌آورد؟

ماه گذشته، موسسه مالی بین المللی (IIF) واقع در واشنگتن در آخرین گزارش آماری خود اعلام کرد که بدهی جهانی به ۲۴۷ تریلیون دلار رسیده  که به معنای ۱۱.۱ درصد افزایش در مقایسه با سال گذشته است. صندوق بین المللی پول پیش بینی می‌کند که روند تصاعدی بدهی‌ها در جهان ادامه داشته باشد.

براساس این گزارش، در میان بدهی دولت‌ها، بیشترین افزایش میزان بدهی را دولت‌های برزیل، عربستان سعودی، نیجریه و آرژانتین داشته‌اند. در آرژانتین و نیجریه که دو بازار نوظهور هستند، بیش از سه چهارم بازخرید بدهی‌ها به دلار خواهد بود ضمن اینکه ۹۰۰ میلیون دلار از بدهی‌های این دو کشور بعنوان در سهام آمریکا نگه داشته می‌شوند تا سال ۲۰۲۰ که زمان سررسید آن‌ها است.

در عربستان سعودی، ظاهرا بدهی خودش یک تجارت سودآور است، هرچند فقط برای عده‌ای. بدهی در عربستان نباید باعث تعجب شود چراکه درباره کشوری صحبت می‌کنیم که ثروتمندترین شهروندانش را گروگان نگه می‌دارد و دارایی‌هایشان را مصادره می‌کند تا با به چنگ آوردن ۸۰۰ میلیارد دلار اضافه، خود را نجات دهد. شاید بسیار ساده‌تر بود اگر برای بدست آوردن چنین مبلغی، فقط تصمیم می‌گرفت تا نیروهای نظامی خود را از یمن خارج کند و به فقیرترین مردم عرب اجازه نفس کشیدن بدهد.

اما براساس گزارش صندوق بین المللی پول در سال ۲۰۱۶، کشورهایی با بیشترین میزان بدهی، چه در بخش عمومی و چه در بخش شرکت‌های خصوصی، آمریکا با بیش از ۴۸ تریلیون دلار، چین با بیش از ۲۵ تریلیون دلار و ژاپن با بیش از ۱۸ تریلیون دلار هستند. درواقع اقتصادهای پیشرفته و توسعه یافته، از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۶ روند رو به افزاشی در میزان بدهی‌هایشان داشته‌اند.

 

بدهی یک چیز است و نرخ بهره‌ای که با بدهی می‌آید هم چیز دیگر. برخی پیش بینی کرده‌اند که با سیاست‌های کاهش مالیات دونالد ترامپ و جنگ تجاری او با دیگر کشورها بخصوص اقتصادهای بزرگ جهان، نرخ بهره ممکن است تا سال ۲۰۲۸ به بیش از ۱ تریلیون دلار برسد.

رابطه نرخ بهره و بدهی چیست؟

نرخ بهره بالا، انگیزه سرمایه‌داران را برای وام‌دهی یا سرمایه‌گذاری افزایش می‌دهد. افزایش سه دفعه‌ای نرخ بهره توسط ترامپ همزمان با کاهش مالیات نیز به قصد ایجاد تحرک در سرمایه‌گذاری در این کشور صورت گرفت. اما با بالا رفتنِ تصاعدی نرخ بهره، بازپرداخت وام‌ها نیز دشوار و دشوارتر می‌شوند و باعث تراکم بدهی‌ها می‌شوند. بنابراین قرض‌گیری برای بازپرداخت بدهی یا وام قبلی نیز تبدیل به یک رویه معمول می‌شود که فقط حجم بدهی‌ها را بیشتر و بیشتر می‌کند. این همان نظام مالی حاکم بر جهان است که ادامه‌اش منجر به وقوع فاجعه می‌شود.

حال بیایید کمی به پشت صحنه چند بازیگر اصلی اقتصاد جهان نگاه کنیم. آیا این تصادفی است که برای سال‌های طولانی، چین و روسیه هردو به ذخیره‌ سازی طلا اقدام کرده‌اند؟ آیا تصادفی است که در ژوئن همین سال، روسیه ۴۷ میلیارد دلار از ۹۶ میلیارد دلار سهام خود در آمریکا را فروخت؟ حتی قزاقستان، هند و ترکیه هم درحال ذخیره سازی طلا برای خود هستند.

همین چند روز پیش، سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه گفت که دورانی که دلار آمریکا نقش واحد پولی جهانی را داشت به سر آمده و احتمال دارد لازم باشد تا از واحدهای پولی ملی برای معامله با روسیه، ترکیه، چین و ایران استفاده شود.

تضعیف نقش دلار آمریکا به خودی خود اهمیت دارد، اما آیا به این موضوع فکر کرده‌اید که اگر آمریکا مهم‌ترین دارایی خود (دلار) را از دست بدهد، چه اتفاقی برای بدهی‌های عظیم این کشور می‌افتد؟ دلار آمریکا ۸۰ درصد معاملات مالی و اقتصادهای جدید را تامین می‌کند؛ پس سقوط دلار آمریکا با سقوط نظام مالی جهان کنونی گره خورده است.

منبع: rt.com