گوش به زنگگوش به زنگ

شل، اولین کمپانی نفتی که به معضل تولید کربن اهمیت می دهد!


با توجه به تاثیر سوخت های فسیلی بر تغییرات اقلیمی و افزایش آلودگی های محیطی و مساله گرمایش جهانی، شرکت های بین‌المللی در یک دوراهی قرار گرفته‌اند که آیا به فکر سودرسانی بیشتر باشند و یا با این واقعیت کنار بیایند که این صنعت  تهدیدی برای طبیعت محسوب می‌شود و به دنبال راه حل باشند؟

 

شرکت نفتی شل، برای کاهش تولید کربن تلاش می کند

شرکت نفتی شل، برای کاهش تولید کربن تلاش می کند

به گزارش تلکسیران، شرکت رویال داچ شل، یک شرکت نفت و گاز هلندی-بریتانیایی است که معمولا هم به نام شل شناخته می شود. به نظر می رسد شل از اولین شرکت های نفتی باشد که به مقوله آلودگی آب و هوا و تغییرات اقلیمی اهمیت می دهد.

با توجه به تاثیر سوخت های فسیلی بر تغییرات اقلیمی و افزایش آلودگی های محیطی و مساله گرمایش جهانی، شرکت های بین‌المللی در یک دوراهی قرار گرفته‌اند که آیا به فکر سودرسانی بیشتر باشند و یا با این واقعیت و راه حل های آن که این صنعت  تهدیدی برای طبیعت محسوب می‌شود کنار بیایند.

پرسش کلیدی این است که آیا این شرکت های نفتی می‌توانند بی‌آنکه خللی در تجارتشان ایجاد شود به راه حلی دست یابند تا بتوانند میزان تولید گازهای گلخانه ای را کاهش دهند؟

شل بیش از هر شرکت نفتی دیگری تلاش کرد تا راه حلی پیدا کند. این شرکت اعلام کرده است که اهداف سه تا پنج ساله ای برای خود تعیین کرده است تا میزان آلودگی های کربنی ناشی از تولیدات خود را کاهش دهد و در اهداف بلندمدت خود نیز به نصف رساندن میزان کربن تولیدی تا سال ۲۰۲۵ را مدنطر قرار داده است.

 

بیشتر بخوانید:

 

شل همچنین از سهامداران خود خواست تا به مدیرانی که در راستای رسیدن به انرژی های پاک تر تلاش می کنند پاداش خوبی داده شود. البته جزئیات این تصمیم در حال بررسی است.

نکته قابل توجه این است که  در اهداف رویال داچ نه تنها آلودگی‌های گاز و نفت تولیدی را شامل می شود،  بلکه درواقع باعث کاهش آلودگی تمام خودروها، کامیون ها، هواپیماها و کارخانه هایی که از این این تولیدات استفاده می کنند نیز می شود.

شل سیاست دیگری هم در پیش گرفته است، این شرکت می خواهد روابطش با گروه های لابی گر درباره واکنش  آنها به تغییرات آب و هوایی را مورد بررسی قرار دهد.

شرکت های نفتی علی رغم تمامی انتقادات وارده به آنها در زمینه بروز انواع آلودگی ها، اما یکی از اساسی ترین بخش های سرمایه گذاری در جهان محسوب می شوند. در بین تمامی این شرکت ها نیز، سهام رویال داچ شل از زمان جنگ جهانی دوم تاکنون سقوط نکرده است، حتی از بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ نیز جان سالم بدر برده است. اکنون نیز این شرکت به دنبال افزایش سهم خود در سطح جهانی است و سال گذشته سهم خود را از ۲۴ درصد به ۲۷ درصد افزایش داده است.

راه حل سهامداران بزرگ نفتی درباره تغییرات اقلیمی به بحثی تکراری در نشست های سالانه شان تبدیل شده است. از سال ۲۰۱۴، تعداد سهامدارانی که دغدغه محیط زیستی دارند به دوبرابر افزایش یافته، به گونه ای که ۳۱۰ سرمایه گذار بزرگ، حدود ۳۲ تیریلیون دلار را صرف تشکیل گروهی به نام  اقدام برای تغییرات آب و هوا کرده اند.

شرکت های نفتی حالا از توافق زیست محیطی پاریس هم حمایت می کنند و داوطلبانه به دنبال راه حلی برای کاهش آلودگی در عملیات بهره برداری و تولید و جابجایی نفت هستند.

اما شرکت های نفتی درباره چگونگی کاهش تولید کربن در صنایع خود نظرات متفاوتی نیز دارند که این مساله نیز دردسرهایی دارد. برای مثال بریتیش پترولیوم نزدیک به ۱۳ میلیون دلار هزینه کرد تا بتواند برای رد لایحه مالیات بر تولید کربن آرء منفی به دست آورد.

 

منبع: Economist.com