گوش به زنگگوش به زنگ

تحلیل فایننشال تایمز: سایه ایران بر نشست آینده اوپک


نتیجه نشست این هفته اوپک در وین، غیر قابل پیش بینی است. سقوط قیمت نفت تا زیر بشکه‌ای 60 دلار برای نفت خام برنت و حدود 50 دلار برای نفت غرب تکزاس، دارد برای تولیدکنندگانی که درآمد کشورشان به فروش نفت وابسته است، دردناک می‌شود. اما هنوز توافقی بر سر اینکه چه کسی و تا چه میزان تولید خود را کاهش دهد، شکل نگرفته است. 

تحلیل فایننشال تایمز: سایه ایران بر نشست آینده اوپک

تحلیل فایننشال تایمز: سایه ایران بر نشست آینده اوپک

به گزارش تلکسیران، عامل کلیدی در تشخیص آن، تاثیر تحریم‌های نفتی آمریکا علیه ایران بر بازار است. آیا آن‌ها موفق می‌شوند که درآمد نفتی ایران را قطع کنند و آن را مجددا پای میز مذاکره بیاورند؟

افزایش قیمت نفت امسال به ۸۵ دلار برای در بشکه نفت خام برنت و رسیدن به نقطه اوج خود در اوایل ماه گذشته، معلول ترسی بود که تهدیدات لفظی دولت ترامپ درباره به صفر رساندن صادرات نفت ایران، بوجود آورده بود. اگر چنین تهدیدی می‌توانست محقق شود، به معنای کاهش ۲.۵ میلیون بشکه در روز بود که کمبود جدی در تولید نفت در دهه‌های اخیر را رقم می‌زد.

این پیش بینی‌ها اما مغلوب واقعیت شدند:

اول آنکه دولت آمریکا معافیت ۶ ماهه‌ای را برای تعدادی از خریداران اصلی نفت ایران چون چین، کره جنوبی، ژاپن و هند در نظر گرفت که باعث شد حداقل نصف تجارت نفت ایران ادامه پیدا کند.

دوم، قتل جمال خاشقچی روزنامه نگار واشنگتن پست، این فرصت را به ترامپ داد که با دفاع از شاهزاده عربستان محمد بن سلمان، بتواند عربستان را به افزایش تولید نفت (و پایین نگه داشتن قیمت نفت) ترغیب کند. تولید عربستان به بالاترین میزان خود در هفته‌های اخیر، یعنی به روزانه ۱۱ میلیون بشکه رسید که حتی تشکر توئیتری کاخ سفید را هم در پی داشت.

 

بیشتر بخوانید:

 

شتاب بالای کاهش قیمت نفت و همچنین وجود مازاد نفت در بازار، همان دلیلی است که اعضای اوپک را در نشست آینده خود به فکر کاهش تولید خواهد انداخت. اما اینکه قیمت نفت به همین میزان بماند، بستگی به ایران دارد.

آیا ایران در مقابل فشار تحریم‌ها و درخواست پایان دادن به برنامه هسته‌ای از سوی آمریکا می‌ایستد یا می‌بیند که نمی‌تواند این تقابل را ادامه دهد و خواسته‌های آمریکا را می‌پذیرد؟

پاسخ به این سوال بستگی به یک داوری نهایی درباره توازن قدرت دارد. همزمان با آغاز کمپین‌های انتخاباتی ترامپ برای انتخابات سال ۲۰۲۰، او اگرچه می‌خواهد که تهران با خواسته‌های او موافقت کند اما از سوی دیگر، درگیر شدن آمریکا در تنش جدیدی در خاورمیانه هم هزینه بالایی برای این کشور به همراه خواهد داشت.

دولت ایران می‌خواهد که کنترل شرایط را در دست داشته باشد و از خطر گسترش اعتراضات عمومی پیرامون مشکلات اقتصادی سال‌های اخیر بپرهیزد. اگر دولت ایران در موضع فعلی خود باقی بماند و به مذاکره مجدد بر سر توافق بین المللی ۲۰۱۶ و محدودیت بیشتر برنامه هسته‌ای کشورش تن ندهد، آمریکا باید تصمیم بگیرد که فشارها بر این کشور را(با کاهش معافیت و افزایش تحریم‌ها) تا چه حد می‌خواهد بیشتر کند.

تحلیل من (Nick Butler) این است که رهبران ایران که پشتیبانی فعالی را از دولت‌های اروپایی دریافت می‌کنند، مسیر محتاطانه‌تری را انتخاب خواهند کرد. آن‌ها با اعطای امتیازات بسیار کمی به آمریکا، دوباره با این کشور پای میز مذاکره ملاقات می‌کنند و ترامپ را وامی‌دارند تا از اعمال تحریم‌های بیشتر دست بکشد. اروپا ممکن است نقش یک میانجی را در این میان بازی کند بویژه که احتمال آن می‌رود که ترامپ در انتخابات ۲۰۲۰ از رقیب دموکرات خود استن گرین برگ شکست بخورد.

اگر فرضیه بالا درست باشد، صادرات نفت ایران طی ماه‌های آینده مجددا احیا می‌شود و به جایگاه قبل خود در بازار نفت بازمی‌گردد. این اگرچه تحلیل و گمان من است اما پیش بینی‌های معتبر دیگری نیز نشان می‌دهند که تحریم‌های آمریکا ممکن است سختگیرانه‌تر شوند و طی یک دوره زمانی، صادرات نفت ایران را بیش از این کاهش دهند. همین غیرقابل پیش بینی بودن آینده نزدیک بازار نفت باعث شده است که تاجران و تولیدکنندگان، به قدرت بیشتری برای ادامه کار خود نیاز داشته باشند.

 

منبع: FinancialTimes.com