گوش به زنگگوش به زنگ

جراحی اقتصاد ایران با ابزاری نوین


برای هیچکدام از شهروندان آگاه به مباحث اقتصادی ایران پوشیده نیست که اقتصاد ایران در 30 سال اخیر دچار هرج و مرج و بی برنامه گی مفرطی شده است، که مانند بدهی های معوق، تبعات آن از دولتی به دولت دیگر با قدرالسهم های مختلف منتقل شده است. آنچه مبرهن است ، آنست که عمده دردهای اقتصادی کشور ازجنس اقتصاد نیست که برای آن نسخه های اقتصادی بپیچیم، بلکه سر منشاء آلام اقتصاد ایران را بایستی درحوزه های دیگر جستجو کنیم که خارج از جغرافیای اقتصاد می باشد.

mrfarhadi.jpg

جراحی اقتصاد ایران

لیکن آنچه که قطعی می باشد، اینست که چنانچه در آینده ای نزدیک، برنامه ای فراگیر و هوشمندانه برای درمان نابسامانی های اقتصادی، طراحی و اجرایی نکنیم، و به قول اهل ذوق، طرحی نو درنیاندازیم. سونامی ناشی از بحران اشتغال و رکود اقتصادی و ده ها عارضه ناشی از آن، تمامی زیرساخت های بالفعل و بالقوه اقتصادی کشور را درخود فرو خواهد برد. معذالک به دلیل اجتناب از تکرار مکررات از ذکر یکایک فهرست بلند بالای معضلات اقتصادی اجتناب و صرفاً به راهکارهای جراحی اقتصاد کشور می پردازیم.

اول اتحاد ملی: شاید در نگاه نخست بیان ضرورت تحقق اتحاد ملی، بعنوان یک الزام و نه انتخاب و بعنوان تاثیرگذارترین مولفه اجتماعی در بهبود شرایط اقتصادی کشور، قدری کلی گویی و قرین به لفاظی به نظر برسد. به خصوص درشرایطی که آحاد جامعه ایرانی سهم خود را از اول انقلاب و بلاخص در زمان جنگ تحمیلی و سربزنگاه های مخاطرات کشور با حضور همه جانبه خود، جانی و مالی پرداخت کرده اند. اما طرف مقابل یعنی کارگزاران و مدیران ارشد کشور تا کنون در پرداخت سهم خود کوتاهی نموده اند. فلذا شاید اینطور به نظر برسد که طرح موضوع ضرورت اتحاد ملی، تاثیرگذاری خود را از دست داده باشد.

لیکن بایستی توجه داشته باشیم که بیان ضرورت فوق نه از باب امنیت ملی و خطراتی که کشور عزیزمان را احاطه کرده است که درجای خود بسیارمهم است ، بلکه از منظر آنکه، شفافیت بعنوان مولودی مبارک و محصول اول اتحاد ملی تلقی می گردد که اقتصاد کشور سخت بدان نیازمند است. و تا زمانی که جامعه و ناظران آگاه و خدا ترس نتوانند، عملکرد مدیران خود را رصد و سره را از ناسره تمیز دهند، شفافیت اولین قربانی دعواهای سیاسی و تسویه حساب های جناحی خواهد بود. درنتیجه فضا غبارآلود و شرایط برای ایجاد رانت، مفاسد اقتصادی، تصدی گری مدیران بی کفایت، نارضایتی و سلب اعتماد عمومی که سم مهلک برای یک اقتصاد پویا می باشد، مهیا و امور کشور هیچگاه سامان نخواهد یافت .

شفافیت: تمامی کارگزاران کشور در تمامی قوا بایستی درک کنند که نظارت همگانی و عمومی جامعه بطور اعم و رسانه ها جمعی بطور اخص بهترین دستگاه نظارتی بر عملکرد مدیران کشورمی باشند که می توانند با میلیون ها چشم بینا کارکرد مدیران ارشد خود را رصد و کنترل نموده و خطاهای مدیریتی تصمیم سازان را شناسایی و در مواقع لزوم  با ارائه راهکارهای کاربردی گره از معضلات اقتصادی کشور بگشایند.

محصول اول شفافیت ، جلب اعتماد عمومی می باشد که ضمن اثر شفابخشی دراقتصاد کشور، در عرصه سیاسی نیز موجبات دلگرمی بیش از بیش و مشارکت تمامی ایرانیان را فراهم و راه برای تسری شایعات و سوء استفاده دشمنان می بندد. جان کلام آنکه بهتراست ملت کاستی ها را از زبان خود مسئولین بشنوند تا اینکه از زبان بیگانگان و معاندان که یک دروغ را صد دروغ کرده و در شبکه عظیم رسانه ای تحت سیطره خود به خورد جامعه می دهند.

اعتماد عمومی: مدیران کشور بدانند که در دنیا و آخرت، ملت ایران و حضرت باری تعالی، عملکرد آنها را نه به نیت که به عمل آنها می سنجد، لذا نه در بیان که در عمل به این باور برسند که درصورت جلب بیش از بیش اعتماد عمومی به صحت عملکرد خود، ملت ایران دریایی از سرمایه های مادی و معنوی خود را به میدان خواهد آورد که دیگر نبود سرمایه گذاری های خارجی در حوزه های گوناگون تا بدین حد دل مشغولی مسئولین نباشد.

محصول اول اعتماد عمومی، رشد سرمایه گذارهای ملی در بخش های صنعت، معدن، تجارت، کشاورزی و رفع بیکاری و ارتقاء امنیت ملی و در آخر رشد تولید ناخالص ملی خواهد بود.

مسئولین بدانند جوانان این مرز بوم، سرشار از انگیزه و استعداد برای اداره کشور می باشند و توانایی شگرفی در راه اندازی شرکت های دانش بنیان و استارتاپ های خواهند بود که آینده اقتصادی کشور را دردست خواهند گرفت ، جهان فردا دنیای خواهد بود که با تمام شدن ذخایر زیرزمینی ملت های فقیر، تکنولوژی و هوش مصنوعی بر همه چیز سیطره خواهد یافت، اگر به ذکاوت جوانانمان هم اینک بهای لازم را ندهیم، تاریخ،  فرهنگ و هویت ملی ما ایرانیان درچرخه عظیم صنعت و تکنولوژی قدرت های بزرگ به برده گی خواهد رفت .

والسلام . سعید پورفرهادی

عضو اتاق بازرگانی تهران و اتحادیه صادرکنندگان نفت، گاز و پتروشیمی