تبلیغات در تلکسیران

کمک 10 میلیون دلاری ترکیه به فلسطین

براساس گزارش رسمی دولت ترکیه، فلسطین 10 میلیون دلار کمک مالی از ترکیه دریافت خواهد کرد.

کمک 10 میلیون دلاری ترکیه به فلسطین

کمک ۱۰ میلیون دلاری ترکیه به فلسطین.jpg

ترکیه طبق یک توافقنامه، به منظور تامین نیاز‌های اضطراری و حمایت از توسعه اجتماعی و اقتصادی فلسطین، کمک بلاعوض به مبلغ ۱۰ میلیون دلار به این کشور اهدا خواهد کرد.

بر اساس این تصمیم که امروز در روزنامه رسمی ترکیه منتشر شد، فلسطین مبلغ اهدایی فوق را با در نظر گرفتن نیازهای نوار غزه و برای کمک به تامین مالی بودجه و توسعه ظرفیت سازمانی مورد استفاده قرار خواهد داد وهمچنین قسمتی از این وجوه برای حمایت از پروژه های توسعه اجتماعی و اقتصادی، نیازهای فوری و همچنین تقویت ظرفیت نهادی هزینه خواهد کرد.

این کمک مالی بخشی از توافق قبلی است که بین ترکیه و دولت فلسطین امضا شده است.

درس‌هایی از بحران بدهی در آفریقا و اشتباهات زامبیا

بدهی، بار دیگر آفریقا را به دام انداخت. به مدت 6 سال، دولت‌ کشورهای جنوب صحرای آفریقا، با 81 میلیارد دلار اوراق قرضه به سرمایه‌گذاران تشنه سود و بازدهی، دست و پنجه نرم کردند و در راس آن‌ها نیز وام‌های صنفی/سندیکایی و بدهی‌های دوجانبه بسیاری به چین و در حوزه ساخت و ساز قرار دارند. بدهی عمومی هم در نیمی از کشورهای جنوب صحرای آفریقا به بیش از 50 درصد از GDP رسیده است. بدین ترتیب، خطر افزایش بدهی، بیشتر این کشورها از جمله جمهوری زامبیا را تهدید می‌کند.

درس‌هایی از بحران بدهی در آفریقا و اشتباهات زامبیا

درس‌هایی از بحران بدهی در آفریقا و اشتباهات زامبیا

درس‌هایی از بحران بدهی در آفریقا و اشتباهات زامبیا

در سال ۲۰۱۶ زامبیا، این کشور جنوب آفریقا می‌توانست با هزینه کمتری نسبت به اسپانیا، استقراض کند اما حالا بازده اوراق قرضه آن، به بیش از ۱۶ درصد افزایش پیدا کرده است. اتفاقی که هراس سرمایه‌گذاران را از عدم توان بازپرداخت این تعهدات، به دنبال داشته است. به پایان رسیدنِ دوران بهار این کشورها، چند درس مهم را برای آن‌ها با خود به  همراه داشته است.

درس اول، مربوط به «مسئله اخلاقی» پاک کردن بدهی‌ها است. زامبیا در کنار ۲۹ کشور آفریقایی دیگر توانستند از سال ۲۰۰۵ و براساس طرح «کشورهای بسیار فقیر و بدهکار» که از سوی صندوق بین المللی پول ارائه شد، بدهی‌های خود را پاک کنند. منتقدانی چون ویلیامز استرلی، یک اقتصاددان، همان سال هشدار می‌دادند که پاک کردن بدهی‌ها، به استقراض‌های بی‌پروای دولت‌ها دامن می‌زند، مگر آنکه این قرض‌گیری‌های با مجموعه اصلاحاتی همراه شوند که موجب افزایش رشد اقتصادی و بهبود حکومتداری باشند.

اگر بخواهیم منصف باشیم، باید گفت که این طرح صندوق، پول‌هایی بسیاری را برای کارکردهای درستی چون مدارس و کلینیک‌ها آزاد کرد. اما هشدار این اقتصاددان هم پیش‌بینانه بوده است. یک دهه طول کشید تا زامبیا  بتواند بازپرداخت وام‌های تازه‌ای را که تا ۵۹ درصد GDP کشور بود را انجام دهد. اما علت واقعی نقد آن طرح این است که زامبیا توسط یک دولتمرد رشوه‌خوار و بی‌عرضه اداره می‌شود که از راه‌های ساده استفاده می‌کند تا جیب خودش را پر از پول کند.

بخش عمده‌ای از پول‌هایی که زامبیا قرض گرفت، یا به هدر رفت و یا به غارت. برای مثال، دولت زامبیا هنگامی که موتورهای سبک جدید را خریداری کرد، قیمت آن‌ها ۷۰ درصد افزایش یافت و ارزش هرکدام به ۱ میلیون دلار رسید. هزینه هر کیلومتر در جاده‌های جدید آن، در مقایسه با همسایگانش، به طرز شگفت‌انگیزی دو برابر بیشتر است و فرودگاه آن چنان وسیع ساخته شده است که ده برابر بیش از ترافیک معمول را در خود جای می‌دهد. اقتدارگرایی حاکم بر این کشور، آشکار کردن فساد را سخت‌تر می‌کند و اصلی‌ترین روزنامه مستقل زامبیا که درباره برخی مسائل سر و صدا به راه می‌انداخت نیز تعطیل شده است.

 

بیشتر بخوانید:

 

درس دوم این است که افزایش در تعداد قرض‌دهندگان، مشوقی برای استقراض‌های غیرمسئولانه می‌شوند. در سال ۲۰۱۶ وقتی بر همه روشن بود که زامبیا دارد به سوی یک بحران پیش می‌رود، صندوق بین المللی پول ترمز این کشور را برای قرض گرفتن‌ جدید کشید. گاهی یک افزایش نرخ بهره در بازار اوراق قرضه، آن را سر و سامان می‌دهد. اما هنوز دولت‌هایی هستند، مشخصا دولت چین، که از پر کردن فاصله استقبال می‌کنند.

امروز چین احتمالا نزدیک به یک چهارم تا یک سوم بدهی‌های خارجی زامبیا را در دست دارد(در واقع، هیچکس نمی‌داند دقیقا چقدر- و خودِ این موضوع هم نگران‌کننده است). جمهوری زامبیا، از ترکیه نیز که رویاهایی را درباره آفریقا در سر می‌پروراند، درخواست وام کرده است. و این، ما را به سومین درس رهنمون می‌کند. قوانینی که تعیین می‌کنند بدهی‌های آفریقا به چه صورت باید مدیریت شود، درحال تغییر هستند. در گذشته، بخش زیادی از این استقراض، از بانک جهانی، صندوق بین المللی پول، و کلوب پاریس(یک گروه غیررسمی از دولت‌های قرض دهنده غربی) صورت می‌گرفت. همین نیز با این پول، این قدرت را می‌داد که موجد اصلاحات اقتصادی نیز در کشور مقروض باشد. اما حالا اثرگذاری چین دارد بیشتر می‌شود و این کشور، کاری به حکومتداری خوب در آفریقا ندارد و بر آن تاکیدی نمی‌کند.

از آنجایی که تضاد منافع در میان است، گره آخرین بدهی زامبیا با دشواری به مراتب بیشتری باز خواهد شد. قرض دهندگان غربی و صندوق بین المللی پول خواهان این هستند که دولت زامبیا، دست از به هدر دادن پول‌ها بر سر زیرساخت‌های هزینه‌بر بردارد اما بانک‌های چینی که پروژه‌های زیرساختی زامبیا را تامین مالی می‌کنند نیز قرض دهندگان مهمی هستند که وام‌های کوتاه مدت‌شان به زامبیا، نیازمند تغییرات ساختاری‌ است؛ اگر پژوه‌ها لغو شوند، آن‌ها هم ممکن است از انتقال وام سر باز بزنند.

با این توضیحات، بحران بدهی در زامبیا و دیگر کشورهای آفریقایی اجتناب ناپذیر است مگر آنکه تمام قرض دهندگان از جمله چین، از صندوق بین المللی پول حمایت کنند تا از زامبیا بخواهند وضعیت مالی خود را مطابق با استانداردها کند و اقتصادش را به ریل جهان برگرداند. هرچند تمام این اتفاقات، فعلا بسیار بعید بنظر می‌رسند.

 

بیشتر بخوانید:

منبع: Economist.com

انقلاب انرژی تجدیدپذیر در آمریکای لاتین

برای قرن‌ها، منابع طبیعی مستقر در آمریکا لاتین اقتصاد جهان را به حرکت درآورده است. از گالئون‌های نقره‌ای که منابع مالی امپراطوری اسپانیا را تامین می‌کرد، تا صادرات آهن و مس که به کمکِ بازسازی چین آمد؛ در تمام این نمونه‌ها منابع طبیعی آمریکای لاتین مدت‌هاست که در سراسر جهان فروخته می‌شود. اما امروز با رونق گرفتن انرژی‌های تجدیدپذیر در این منطقه، پدیده اقتصادی جدیدی درحال شکل‌گیری است.

انقلاب انرژی تجدیدپذیر در آمریکای لاتین

انقلاب انرژی تجدیدپذیر در آمریکای لاتین

انقلاب انرژی تجدیدپذیر در آمریکای لاتین

آمریکای لاتین در سال‌های اخیر گام‌های بلندی را در زمینه بهره‌برداری از انرژی‌ بادی، خورشیدی، حرارتی و سوخت زیستی برداشته و حالا در نقطه&zwnj ای قرار دارد که بتوان آن را انقلاب انرژی نامید؛ انقلابی که این منطقه را از نو شکل خواهد داد و آن را میزبان فرصت‌های اقتصادی و تجاری جدیدی خواهد کرد. موسسه Canning House(رابط بریتانیا و کشورهای آمریکای لاتین) از طریق گردهمایی سرمایه‌گذاری سبز در لندن در تامین مالی کمک کرد.

 

وابستگی شدید به نفت

درحال حاضر، آمریکای لاتین وابستگی شدیدی به یکی دیگر از منابع طبیعی خود یعنی نفت دارد. براساس گزارش آماری صنعت نفت بریتانیا(BP)، آمریکای لاتین بیش از ۲۰ درصد نفت جهان را تامین می‌کند و به همین دلیل از نظر اهمیت، دومین منطقه نفتی مهم جهان به شمار می‌آید و به این منبع نیز متکی است. این منطقه در سال ۲۰۱۳، حدود ۴۶ درصد از عرضه انرژی خود را به صادرات اختصاص داده است که بسیار بالاتر از میانگین جهانی آن، ۳۱ درصد است.

وقتی نوبت به حمل و نقل می‌رسد، بنظر می‌رسد که سوخت نفتی حالا حالاها نقش مهمی بازی کند چراکه خودروهای الکتریکی و هیبدریدی با سرعت کندی در جهان دیده می‌شوند و مورد استفاده قرار می‌گیرند. در آمریکای لاتین نیز به ندرت این نوع خودروها وجود دارند. اگرچه برزیل گام مهمی برداشت و به سراغ اتانول بعنوان جایگزین نفت رفت اما این ماده طبیعی همچنان انتخاب اول افراد است. موضوع مهم‌تر اینکه، ناوگان حمل و نقل آمریکای لاتین که غالبا از مدل‌های قدیمی یا کنار گذاشته شده در آمریکا تشکیل شده است و یا تولیدات محلی و بومی این منطقه هستند، از شتاب فناورانه و رسیدن به وسایل نقلیه الکتریکی هنوز بسیار فاصله دارند.

 

پیش به سوی انرژی برقی

اما بخش التکریسیته آمریکای لاتین از حالا، تلاش برای کاهش وابستگی به نفت را آغاز کرده‌اند. براساس گزارش بانک اینتر-آمریکن، پیش بینی می‌شود که خروجی برقی آمریکای لاتین در سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۴۰ تقریبا به دو برابر افزایش پیدا کند و به ۱۵۰۰ تراوات ساعت، انرژی اضافه نیاز پیدا کند؛ عددی عظیم که برای تامین برق کل بریتانیا در طول ۵ سال کفایت می‌کند.

در عمل نیز دیگر هیچ کدام از نیروگاه‌های بزرگ مقیاس و تازه‎تاسیس در منطقه آمریکای لاتین، متکی به نفت نخواهد بود. اقدامی که می‌تواند زمینه را برای ورود فناوری‌های متفاوت به این منطقه مهیا کند.

کشورهای مرکزی آمریکای لاتین و کارائیبی که بصورت سنتی واردکننده نفت بوده اند، بعد از تجربه یک دهه هزینه سرسام آور، اولین قدم‌ها برای کنار گذاشتن تاسیس نیروگاه‌های انرژی نفتی را از اوایل قرن ۲۱ برداشته‌اند. در برخی نمونه‌ها از جمله جمهوری دومینیکن، این به معنای رفتن به سمت زغال سنگ به جای نفت بود که ۵ درصد عرضه انرژی آمریکای لاتین و کارائیبی را شامل می‌شود. هرچند با گسترش اهداف زیست ‌محیطی در این منطقه، بنظر نمی‌رسد که استفاده از انرژی زغال سنگ هم از سوی کشورهای زیادی در منطقه آمریکای لاتین مورد استقبال قرار بگیرد.

منبع: marketviews.com

بازاریابی از نگاه دوم

روزآمدی و نوآوری در بازاریابی، برای کنترل هزینه ها و ارزیابی زنجیره ارزش (پس از تولید، قبل و بعد از فروش)، یک پیش شرط اساسی می باشد. به عبارت دیگر، به دلیل تغییرات اساسی در حوزه مارکتینگ و تحول مفهوم بازاریابی، ایجاد یک نگرش نوآورانه و خلاق در این حوزه ضرورت دارد.

بازاریابی از نگاه دوم

بازاریابی از نگاه دوم

بازاریابی از نگاه دوم

از میان هزاران نگرش نوآورانه و خلاق، برای نمونه می توان به سفیران تبلیغ داوطلبانه اشاره کرد. سفیران تبلیغ داوطلبانه، یکی از موارد خلاقانه در حوزه بازاریابی است که فروشنده با سهیم نمودن مشتری در سود حاصل از فروش، هزینه تبلیغات را به مرور زمان به صفر می رساند. بالا بودن سطح رضایت مشتری، افزایش فروش و مطرح شدن سریع محصولات از ویژگی های عمده این شیوه از بازاریابی می باشد.

در گذشته نگرش های قدیمی و سنتی در حوزه بازاریابی، هزینه ها و مشکلات فراوانی را به پیکر کسب و کارهای نوپا وارد می ساخت. به عنوان مثال راه اندازی کمپین های تبلیغاتی در رسانه های جمعی، به ویژه تلوزیون، علیرغم هزینه های زیاد تبلیغاتی، نه تنها باعث ترویج و رونق آن کسب و کار نمی گردید، بلکه پیامدهای منفی نیز برای آن محصول و کمپانی به همراه داشت.

واقعیت این است که در مفهوم بازاریابی نوین، مشتری به عنوان بزرگترین بازوی تبلیغات، درجایگاه دیگر ابزارهای تبلیغاتی نشسته و به رسانه اصلی تبلیغاتی برای آن محصول و کمپانی تبدیل می شود. در تئوری سفیران تبلیغ داوطلبانه، محصول و خدمات از مناظر مختلف مورد بررسی واقع شده و زنجیره ارزش از نگاه مشتری مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. حذف هزینه های تبلیغات به کمپانی ها این فرصت را خواهد داد تا با افزایش سرمایه گذاری در راستای بهبود کیفیت محصول و خدمات، دامنه مزیت های محصول و خدمات را برای تولید محتوای تبلیغاتی تاثیرگذار گسترش دهند. بروز چنین اتفاقی در حوزه بازاریابی به تسهیل تبلیغات داوطلبانه منجر خواهد شد.

در بازاریابی داوطلبانه، مرزهای میان کمپانی تولید کننده محصول یا عرضه کننده خدمات در حوزه بازریابی تا حد بسیار زیادی کمرنگ می شود. در نوع پیشرفته این نوع بازاریابی مشتری در راس ساختار بدنه بازاریابی قرار گرفته و نقش اساسی در بهره وری آن کمپانی ایفا می کند.

امروزه در سطح جهانی، کمپانی های بزرگ در تلاش هستند با بومی سازی تئوری سفیران تبلیغ داوطلبانه، سیستم بازاریابی سازمان خود را بر طبق این نظریه پایه گذاری نمایند.

بحران فولاد در ایالات متحده: اتحادیه اروپا به افزایش مالیات برای واردات فولاد واکنش نشان داد

سخنگوی وزارت اقتصاد آلمان گفت:

" اتحادیه اروپا پاسخ لازم را به لایحه مالیاتی ایالات متحده در مورد واردات فولاد خواهد داد."

بحران فولاد در ایالات متحده: اتحادیه اروپا به افزایش مالیات برای واردات فولاد واکنش نشان داد

بحران فولاد در ایالات متحده: اتحادیه اروپا به افزایش مالیات برای واردات فولاد واکنش نشان داد.jpg

بحران فولاد در ایالات متحده: اتحادیه اروپا به افزایش مالیات برای واردات فولاد واکنش نشان داد

" اتحادیه اروپا پاسخ لازم را به لایحه مالیاتی ایالات متحده در مورد واردات فولاد خواهد داد."

اتحادیه اروپا به طرح ایالات متحده مبنی بر وضع مالیات اضافی برای واردات فولاد واکنش نشان داد. سخنگوی وزارت اقتصاد آلمان خاطر نشان کرد :

" اتحادیه اروپا در مقابل چنین اقدامی از جانب ایالات متحده هرگز سکوت نخواهد کرد. "

وی عنوان کرد:

" ما در کمیسیون مربوطه در اتحادیه اروپا با دیگر کشورهای عضو این اتحادیه، در مورد این موضوع در حال بحث و مذاکره هستیم. اما پیش از هر تصمیمی، ما تا اقدام رئیس جمهور ایالات متحده در این خصوص صبر خواهیم کرد. در صورتی که ایالات متحده با چنین اقداماتی سعی کند برای شرکت های اروپایی اعمال محدودیت نماید، ما نیز متقابلا به چنین اقداماتی دست خواهیم زد. "

بر اساس گزارشات منتشر شده، دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، به دلایل امنیتی قصد دارد، مالیات واردات فولاد را ۲۴ درصد افزایش دهد.

به گزارش رویترز، به موجب این قانون در صورت واردات فولاد از کشورهای ترکیه، چین، مصر، هند، روسیه، آفریقای جنوبی و برزیل، مالیات و عوارض گمرکی مازاد اخذ خواهد شد.

برخی از مقامات ایالات متحده اخیرا اعلام کردند، در مورد برخی از این کشورها تجدید نظر خواهد شد.

چه کسانی از تحریم ها علیه ایران سود می برند؟!

پس از اینکه دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا، خروج این کشور از برجام را اعلام کرد، واشنگتن متحدان خود را برای پایان دادن به واردات نفت ایران تا تاریخ 4 نوامبر(13 آبان) تحت فشار قرار داده است.

چه کسانی از تحریم ها علیه ایران سود می برند؟!

امریکا اعلام کرده متحدانش فقط تا ۴ نوامبر میتوانند از ایران نفت خریداری کنند

امریکا اعلام کرده متحدانش فقط تا ۴ نوامبر میتوانند از ایران نفت خریداری کنند

بعلاوه در جلسه توجیهی در تاریخ ۲۶ ژوئن، سخنگوی وزارت امور خارجه ایالات متحده، قاطعانه اعلام کرد که آمریکا هیچ برنامه ای برای هرگونه تمدید و یا لغو زمان بندی ارائه شده ندارد. این بیانیه باعث به وجود آمدن احساس خطر و شرایط اضطراری شد و باعث شد قیمت نفت تا ۳.۵ درصد افزایش پیدا کند.

بیژن زنگنه وزیر نفت ایران نیز در مصاحبه با CNN، ترامپ را برای این افزایش قیمت سرزنش کرد. در نهایت این افزایش قیمت به سود اقتصادهای نفت محور ازجمله عربستان سعودی، روسیه و عراق خواهد بود. به ویژه اینکه آنها قادر خواهند بود تا به عنوان جایگزینی برای نفت ایران تلقی شوند.

ایران سومین تولید کننده بزرگ در سازمان کشورهای صادر کننده نفت (اوپک) است و در ماه می ۲۰۱۸ حدودا ۲.۷ میلیون بشکه در رور نفت صادر کرده است. چین بزرگترین مشتری ایران تقریبا ۲۷ درصد از صادرات ایران را خریداری کرده است. به دنبال چین، به ترتیب هند با ۱۶ درصد، کره جنوبی و ترکیه با ۱۰ درصد و ژاپن با ۷ درصد قرار دارند. با توجه به اینکه صادرات نفت ایران تا حدود ۱ الی ۱.۵ میلیون بشکه در روز طی سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ (از  حدود ۲.۵ میلیون بشکه در روز در پایان ۲۰۱۳) به دلیل تحریم های شدید اقتصادی پایین آمده بود، بسته به اینکه کدام کشورها سیاست های کاخ سفید را برای تحریم ایران دنبال میکنند، میتوان انتظار داشت تولید ایران تا حدود ۱ الی ۲ میلیون بشکه در روز کاهش داشته باشد.

این کاهش تولید باعث خواهد شد کشور های منطقه برای پر کردن این کمبود نگاهی به دیگر تولید کنندگان داشته باشند. برای مثال ترکیه با عدم خرید نفت ایران، به امید کمک روسیه خواهد بود.

در سال ۲۰۱۷ ترکیه در مجموع ۲۴.۹ میلیون تن نفت خام وارد کرد. ۵۰ درصد این واردات از ایران و بقیه از عراق، روسیه، کویت و عربستان سعودی بود. با توجه به این موضوع که عراق(کشور دیگری که توانایی جایگزین کردن نفت ایران را دارد) یک گزینه با ریسک و خطر بیشتر محسوب میشود، اگر ترکیه به سمت اجرای تحریم های مورد نظر آمریکا علیه ایران حرکت کند، خود به خود روسیه بیش از ۶۰ درصد ار نفت ترکیه را تأمین میکند. به علاوه اینکه در حال حاضر بیشتر گاز ترکیه را نیز روسیه تامین میکند.

وقتی به این مجموعه، پروژه نیروگاه هسته ای آکی یو که قرار است توسط سازمان انرژی اتمی روستوم روسیه ساخته شود را اضافه کنیم، به این نتیجه می رسیم که ترکیه ممکن است در خطر اتکای کامل به روسیه باشد. این موضوع اگر هیچ مشکلی نیز برای ترکیه به وجود نیاورد، الزامات ناتو در مورد این کشور را نقض میکند.

با توجه به همه این موارد، نیحات زیبکچی وزیر انرژی ترکیه، در ۲۹ ژوئن گفت:

تصمیمات گرفته شده توسط آمریکا برای ما الزام آور نیستند. البته که ما از تصمیم سازمان ملل پیروی می کنیم. در باقی موارد، ما تنها از منافع ملی خود پیروی میکنیم.

برنده بعدی در صورت اجرای گسترده تحریم های آمریکا، عربستان سعودی خواهد بود. کاهش زیاد در صادرات نفت ایران( برای مثال یک میلیون بشکه در روز) احتمالا باعت افزایش شدید تولید عربستان خواهد شد. افزایشی که از اواخر دهه ۱۹۶۰ بی سابقه بوده است. این افزایش برای پاسخ گویی به نیاز بازار خواهد بود.

کره جنوبی به نوبه خود اعلام کرده که واردات نفت خام از ایران را تا پایان ماه جولای با توقف همه محموله ها خاتمه خواهد داد. به گزارش بلومبرگ، این موضوع ایران را به جز قانع کردن بزرگترین مشتری خود یعنی چین(برای خرید نفت ایران)، با گزینه های محدودی مواجه می کند. این موضوع می تواند باعث به وجود آمدن یک رابطه بدون توارن بین دو کشور شود که باعث میشود ایران مجبور به اتکای بیش از حد به چین شود. این رابطه نامساوی میتوند برای چین مثبت باشد، از آنجا که ممکن است باعت شود این کشور به بزرگ ترین و تنها وارد کننده نفت خام از ایران تبدیل شود و به طور حتم قدرت نفوذ بیشتری در اقتصاد ایران به این کشور بدهد.

منبع: rt.com


رمز عبور خود را فراموش کرده اید ؟