گوش به زنگگوش به زنگ

چهار سال دیگر گذشت و باز جام جهانی برای نیمار و برزیل با غم و اندوه تمام شد


چهار سال پس از مصدومیت معروف نیمار و شکست تحقیرآمیز برزیل میزبان در نیمه نهایی جام جهانی 2014، آن ها دوباره باید با ناکامی دیگری در روسیه کنار بیایند.

شکست برزیل در برابر بلژیک

شکست برزیل در برابر بلژیک

به گزارش بیزینس استاندارد ، انتظار نمی رفت اوضاع برای برزیل اینگونه پیش برود ولی رفت: تیم تیته با باخت ۱-۲ به بلژیک در کازان در مرحله یک چهارم نهایی از دور مسابقات حذف شد.

برزیلی ها این بار را طوری به جام جهانی روسیه آمده بودند که ثابت کنند تیم دیگری شده اند آن هم پس از باخت تحقیرکننده برابر آلمان در بلو هوریزنته با نتیجه ۱-۷!  البته دلایل این خوش بینی هم کم نبودند.

بعد از حذف شدن آلمان و اسپانیا و آرژانتین و قبل از آن عدم صعود ایتالیا به جام جهانی روسیه، به نظر می رسید که راه برزیل برای کسب ششمین قهرمانی اش هموار باشد.

اما این چنین نبود و شاگردان تیته خیلی زود به یکی دیگر از رقبا برخورد کردند، یعنی بلژیکی که توانست به مرحله نیمه نهایی برود تا در برابر فرانسه قرار گیرد.

از زمان قهرمان شدن سلسائو در جام جهانی ۲۰۰۲ ژاپن و کره جنوبی، در چهار دوره بعدی آن ها سه بار در مرحله یک چهارم نهایی حذف شده اند.

هر چند حضور برزیل در نیمه نهایی دوره قبل آن هم به عنوان میزبان یک استثنا بود اما هواداران به شدت مشتاق بودند که بازیکنانشان این بار حذف فاجعه بار سال ۲۰۱۴ را جبران کنند.

وقتی نیمار در بازی یک چهارم نهایی برابر کلمبیا در شهر فورتالزای برزیل مصدوم شد و با شکستگی مهره کمر روی برانکارد بیرون برده شد، چشم انداز تیم لوئیز فلیپه اسکولاری هیچ جالب نبود. با این حال، هنوز کسی نمی دانست چه اتفاقاتی خواهد افتاد؛ نیمار ِ مصدوم غایب بود و برزیل دست و پا بسته در مصاف با آلمان قدرتمند ناکام ماند.

آن ها خودشان را با این فکر تسلی دادند که چهار سال دیگر وقتی نیمار صحیح و سالم و در اوج خود باشد می روند تا در خاک روسیه قهرمانی را به دست آورند.

نیمار ۲۶ ساله که در حال حاضر گرانقیمت ترین بازیکن جهان است، این بار آماده بود اما فقط همین. آمادگی برزیل برای این مسابقات تحت الشعاع رسیدن نیمار به جام بود و آن ها منتظر بهبودی او پس از عملی بودند که روی استخوان شکسته پایش صورت گرفته بود.

به هر حال نیمار به جام جهانی رسید اما پس از زدن تنها دو گل باید همراه تیمش به خانه برگردد؛ در حالی که بزرگترین اثری که از خود در این جام جهانی به جا گذاشت اشک های او بعد از بازی با کاستاریکا و از همه مهم تر، آن کارهای نمایشی و متظاهرانه اش بود.

بعضی ها عکس العمل نیمار به انتقادات شدید مخالفانش را مسخره دانستند و برخی هم اندک همدلی ای نشان دادند.

در خود برزیل هم تیتر مجله هفتگی اپوکا چنین بود:

نبوغ شگفت انگیز یا دلقک بازی رقت بار؟

نهایتا نیمار هم همان راهی را رفت که فوق ستاره های همقطارش یعنی کریستیانو رونالدو و لیونل مسی رفته بودند، با این تفاوت که او در زمان جام جهانی  ۲۰۲۲ در قطر تازه ۳۰ ساله خواهد شد.

چهار سال دیگر احتمالا برزیل خیلی متفاوتی را خواهیم دید(از همه چیز گذشته، نیمار صرفا یکی از شش بازیکن باقیمانده از تیم سال ۲۰۱۴ است).

اما تیته چه می شود؟

چنین شخص ستایش انگیزی که پس از نمایش افتضاح برزیلی ها در کوپا آمریکای ۲۰۱۶ عهده دار سرمربیگری این تیم شد و نتایج بسیار قابل قبولی را کسب کرد نباید به این راحتی ها فراموش شود. برزیل تحت رهبری دونگا در کوپا آمریکای ۲۰۱۵ در ضربات پنالتی از پاراگوئه شکست خورد و کنار رفت و سال بعد هم در ایالات متحده در همان مرحله گروهی حذف شد.

گزافه نیست اگر بگوییم در صورتی که تیته سرمربی تیم نشده بود شاید برزیلی ها حتی به این جام جهانی راه نمی یافتند.

حتی پیش از شروع مسابقات گزارش ها حاکی از آن بود که کنفدراسیون فوتبال برزیل مشتاق است تا تیته را برای چهار سال دیگر یعنی تا زمان جام جهانی قطر در تیم نگه دارد.

فعلا تنها چیزی که هست، چه برای نیمار و چه برای تمام این کشور عاشق فوتبال، یک عذاب و اندوه دیگر به خاطر ناکامی در جام جهانی است.

شاید آن ها به زودی فکرشان مشغول کوپا آمریکای سال آینده در خاک خودشان شود اما برای برزیلی ها هیچ چیزی جام جهانی نمی شود، چیزی که تازه از دست شان پریده!

منبع: business-standard.com