تبلیغات در تلکسیران

شمارش معکوس تا جام جهانی: 11 شادی گل به یادماندنی در تاریخ جام جهانی فوتبال

تقریبا 4 هفته به آغاز جام جهانی روسیه باقی مانده است. آیا تا به حال به این فکر کرده اید که اگر برای تیم ملی کشورتان در جام جهانی گل زدید، چگونه واکنش نشان خواهید داد؟ آیا با احساساتی مهار نشده شادی می کنید و با هیجانی شدید در تمام زمین شروع به دویدن می کنید؟ نظرتان درباره یک شادی خلاقانه با هم تیمی هایتان چیست؟

شمارش معکوس تا جام جهانی: 11 شادی گل به یادماندنی در تاریخ جام جهانی فوتبال

شادی گل معروف ببتو در جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا

شادی گل معروف ببتو در جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا

برای اکثر ماها شادی پس از گل یک سرگرمی فرضی است. اما برخی از فوتبالیست های حرفه ای، برای نوع خاصی از شادی پس از گل در بزرگ ترین تورنومنت جهانی فوتبال مطمئنا افکار بسیار جذابی در سر دارند.

گل زدن یک چیز است و به شکلی شایسته در تاریخ تیم ملی کشورتان ثبت خواهد شد، اما جشن شادی گل هم اگر نگوییم بیشتر، به همان اندازه مهم است. این شادی می تواند جایگاه تان را در تاریخ جام جهانی محکم کند؛ حتی اگر خود گل چندان جذاب نباشد، یک شادی گل منحصر به فرد می تواند به چیزی نمادین بدل شود.

بیایید به بعضی از بهترین شادی های پس از گل در تاریخ جام جهانی نگاهی بیندازیم:

 

  • فالکائو – برزیل در برابر اسپانیا، ۱۹۸۲

فالکائو – برزیل در برابر اسپانیا، ۱۹۸۲

شادی گل پرشور فالکائو در جام جهانی ۱۹۸۲

همان طور که در مقدمه گفته شد، انتخاب گزینه این طرف و آن طرف دویدن، آن هم با احساساتی مهارنشدنی مطمئنا گزینه مورد پسند هافبک برزیلی، فالکائو بود. او پس از انداختن توپ روی پای چپش و فرستادن سه بازیکن اسپانیایی به طرف دیگر، توپ را با حرکتی موج دار به انتهای گوشه دروازه فرستاد.

او پس از به ثمر رساندن گل، سراسر شادمانی و هیجان بود. فالکائو به طرف نیمکت دوید، شور و حالی مجنونانه در چهره اش نقش بسته بود، و دستانش با هیجان بی پایانی در اطراف تکان می خوردند. این حرکت به جشن شادی کلاسیک و نمادینی تبدیل شده است، احتمالا به این دلیل که این همان شیوه ای است که ما همه خودمان را به هنگام جشن گرفتن یک گل در جام جهانی با آن تصور می کنیم.

 

  • دیه گو مارادونا – آرژانتین در برابر یونان، ۱۹۹۴

شادی گل عجیب مارادونای افسانه ای در جام جهانی ۱۹۹۴

شادی گل عجیب مارادونای افسانه ای در جام جهانی ۱۹۹۴

فقط به آن مردمک ها نگاه کنید. این یکی جشن شادی ای بود که جر و بحث های زیادی را برانگیخت که آیا دیه گو مارادونا در زمان بازی اش در جام جهانی ۱۹۹۴، تحت تأثیر یک ماده خاص بود یا نه.

خود ِ گل که فوق العاده بود. یک جاخالی سریع و آوردن توپ روی پای چپ جادویی اش و بعد فرستادن توپ به بالا گوشه چپ دروازه: این ها ارزش چنان شادی پر احساسی را داشت، اما اگر کسی مواد مصرف می کند(که بعد هم معلوم شد مارادونا مصرف داشته – شاید بهتر باشد آن قدر به دوربین نزدیک نشود) !

 

  • رقص بازیکنان تیم ملی کلمبیا، ۲۰۱۴

خوشحالی تیمی بازیکنان کلمبیا در جام جهانی ۲۰۱۴

خوشحالی تیمی بازیکنان کلمبیا در جام جهانی ۲۰۱۴

آن ها با کارهای بزرگی که در جام جهانی ۲۰۱۴ انجام دادند قلب میلیون ها نفر در سراسر دنیا را تسخیر کردند. بازیکنان کلمبیا با بازی های درخشان خود به مرحله یک چهارم نهایی رسیدند. بهترین گلزن این مسابقات، خامس رودریگز، از تیم آن ها بود.

اما آنچه کلمبیایی ها را بسیار محبوب ساخت، حرکات موزون آن ها بود. کلمبیایی ها در آن رقابت ها چندین بار شادی پس از گل خود را با جمع شدن و انجام یک رقص کوتاه تند و همراه با پرش جشن گرفتند.

 

  • فابیو گروسو – ایتالیا در برابر آلمان، ۲۰۰۶

شادی گل احساسی گروسو در جام جهانی ۲۰۰۶

شادی گل احساسی گروسو در جام جهانی ۲۰۰۶

گل های وقت اضافه که منجر به صعود به فینال یا قهرمانی می شوند معمولا صحنه های به شدت پر هیجانی ایجاد می کنند، اما گل فابیو گروسو به آلمانی ها در سال ۲۰۰۶ هیجان بی نظیری را برانگیخت.

یک پاس باشکوه و بدون نگاه از آندریا پیرلو به درون محوطه جریمه به گروسو شانس بسیار کوچکی داد تا در زاویه ای باز گل بزند، و او هم فرصت را از دست نداد. گروسو با یک شوت کات دار بی نقص پای چپ توپ را به انتهای گوشه دروازه ینس لمن فرستاد. این گل حتی باعث شد جیان لوئیجی بوفون هم از دروازه اش بیرون بیاید و با هم تیمی هایش جشن بگیرد.

 

  • به به تو – برزیل در برابر هلند، ۱۹۹۴

وقتی تازه یک گل تمام عیار را در مرحله یک چهارم نهایی جام جهانی به ثمر رسانده اید، چه شیوه ای بهتر از اعلام تولد پسر نوزادتان با یک شادی نمادین؟

ببتو پس از آنکه اد دی گوی را جا گذاشت و توپ را وارد دروازه هلند کرد، با دستانی که به چپ و راست تکان می داد شروع به شادمانی کرد تا حرکتی گهواره ای را برای جشن تولد پسر نوزادش نشان دهد.

آن کودک، سال گذشته با تیم اسپورتینگ قراداد بست. احساس پیری نمی کنید؟!

 

  • جولیوس آگاهووا – نیجریه در برابر سوئد، ۲۰۰۲

پشت واروهای بی پایان زولیوس آگاهووآ در جام جهانی ۲۰۰۲

پشت واروهای بی پایان زولیوس آگاهووآ در جام جهانی ۲۰۰۲

یک پشتک وارو پس از به ثمر رساندن گل به اندازه کافی ستایش برانگیز است، اما هفت بار پشتک وارو زدن دیگر خودنمایی است. با این حال، این دقیقا همان کاری بود که جولیوس آگاهووا پس از به ثمر رساندن گل در مرحله پایانی مسابقات ۲۰۰۲ برای نیجریه انجام می داد.

وقتی که او پشتک واروهای چندباره اش را تا پرچم کرنر شروع می کرد به نظر می رسید که دیگر اصلا قصد ندارد حرکات آکروباتیک اش را متوقف کند. گفته می شود فردای آن روز سرمربی وقت تیم ملی ژیمناستیک نیجریه پس از دیدن خوشحالی آگاهووآ او را به تیم ملی دعوت کرده بوده!

 

  • روژه میلا – کامرون در برابر کلمبیا، ۱۹۹۰

شادی موزون روژه میلا در جام جهانی ۱۹۹۰

شادی موزون روژه میلا در جام جهانی ۱۹۹۰

گل ِ فوروارد ِ کامرون به نوبه خود آن قدر خوب بود که دهه ها در اذهان بماند: میلا از چندین بازیکن کلمبیایی گذشت و بعد توپ را وارد دروازه کرد.

با این حال، علاوه بر گل، روژه میلا با تبدیل شادی پس از گل اش به جشنی نمادین موفقیت بزرگی نیز کسب کرد. شماره نُه کامرون به طرف پرچم کرنر دوید و با آن رقصید، گویی که داشت عاشقانه با زنی می رقصید.

 

  • رابی کین – جمهوری ایرلند در برابر آلمان، ۲۰۰۲

شادی گل دیوانه وار رابی کین در جام جهانی ۲۰۰۲

شادی گل دیوانه وار رابی کین در جام جهانی ۲۰۰۲

حرکت معروف چرخ گاری، با غلت زدن به طرف جلو و تکان دادن شدید دست ها به اطراف، شادی ای که ما اکنون به دیدنش از سوی روبی کین عادت کرده ایم، بیشترین جذابیت را در سال ۲۰۰۲ داشت.

ربی که در دقیقه ۹۶ گل ایرلندی ها را به آلمان صدرنشین زد صحنه های دیوانه واری خلق کرد که همه از نیمکت نشین ها گرفته تا بازیکنان توی زمین را مبهوت می کرد.

 

  • پاپا بوبا دیوپ – سنگال در برابر فرانسه، ۲۰۰۲

خوشحالی جالب دیوف در جام جهانی ۲۰۰۲

خوشحالی جالب دیوف در جام جهانی ۲۰۰۲

توپ و دروازه در اختیار پاپا بوبا دیوف بود تا او شانس گل زدن به فرانسه را داشته باشد. با این حال، وقتی که توپ دوباره به طرف او برگشت هم تیمی هایش خجالت اش ندادند و او هم با خوشحالی توپ دوم را شوت کرد.

بنابراین فقط همان بخت دوم را می توان به عنوان توضیح جشن شادی ای که در پی آن برگزار شد، قلمداد کرد. دیوف ناگهان پیراهن اش را درآورد و به شکل ظریفی روی زمین پهن کرد، و بعد او و هم تیمی هایش شروع به رقصیدن به دور آن کردند. واقعا لحظه معرکه ای بود، یکی از نمادین ترین شادی های تمام دوره ها.

 

  • فینیدی جورج – نیجریه در برابر یونان، ۱۹۹۴

شادی گل عجیب و غریب روژه میلا در جام جهانی ۱۹۹۴

شادی گل عجیب و غریب فینیدی جورج در جام جهانی ۱۹۹۴

دوباره، مثل کار موفق روژه میلا، ضربه چیپ فینیدی جورج احتمالا به خودی خود وارد سنت جام جهانی می شود. اما شادی پس از گل، آن را بسیار معروف تر کرد. این بازیکن نیجریه ای پس از به ثمر رساندن چیپ ِ ظریف خود، به طرف پرچم کرنر دوید، بعد روی دست و پایش راه رفت، آن وقت یک پایش را بلند کرد و ادای سگی را درآورد که دارد ادرار می کند.

 

  • مارکو تاردلی – ایتالیا در برابر آلمان غربی، ۱۹۸۲

شادی گل به یاد ماندنی مارکو تاردلی در جام جهانی ۱۹۸۲

شادی گل به یاد ماندنی مارکو تاردلی در جام جهانی ۱۹۸۲

 لذت و سرور گل زدن در فینال جام جهانی بی نهایت بود، چیزی که من از کودکی رؤیایش را داشتم. شادی من به تبع آن رؤیا بروز پیدا کرد.

نقل قول فوق متعلق است به مارکو تاردلی پس از گل او در فینال جام جهانی به آلمان غربی در سال ۱۹۸۲. این یکی از به یاد ماندنی ترین شادی گل های تاریخ فوتبال بود، مشخصا به خاطر آن نگاه ِ سرشار از وجد ِ ناب و بی مهار در چهره تاردلی.

چشم های تاردلی با ناباوری باز بودند، مشت های گره کرده اش بالا و پایین می شدند، و او شروع کرد به این طرف و آن طرف دویدن، بی آنکه بداند به کجا. این نوع شادی کردن به ما یادآوری می کند که فوتبالیست ها هم، در نهایت انسان هستند و چنان چه فرد سخت تلاش کند حتی دور از دسترس ترین رؤیاهای کودکی نیز می توانند محقق شوند.

 

منبع: ۹۰min.com

دنی آلوز: رئال مادرید بدون کریستیانو رونالدو تیم سرسخت تری شده است

به عقیده دنی آلوز، باشگاه رئال مادرید حالا در نبود کریستیانو رونالدو، تبدیل به حریف سر سخت تری شده است.

دنی آلوز: رئال مادرید بدون کریستیانو رونالدو تیم سرسخت تری شده است

نظر دنی آلوز درباره رئال بدون رونالدو

نظر دنی آلوز درباره رئال بدون رونالدو

این تابستان کریستیانو رونالدو پس از ۹ سال رئال مادرید را به مقصد یوونتوس ترک کرد. رونالدو این هفته در جریان پیروزی ۲-۱ مقابل ساسولو، اولین گلش را با پیراهن یوونتوس به ثمر رساند.

حالا رئال مادرید نیز تحت هدایت خولن لوپتگی، از نظر عملکرد تیمی فوق العاده ظاهر شده است؛ با اینحال کهکشانی ها در همین هفته مقابل اتلتیک بیلبائو با نتیجه ۱-۱ متوقف شد. در لیگ قهرمانان اروپا نیز رئال مادرید در اولین مسابقه خود، آاس رم را با نتیجه پر گل ۳ بر ۰ مغلوب کرد. حال رئالی ها امیدوارند برای چهارمین سال متوالی قهرمان لیگ قهرمانان شود. دنی آلوز مدافع راست اسبق بارسلونا و پاری سن ژرمن بر این باور است که حالا رئالی ها حریف سر سخت تری شده اند و اگر پاری سن ژرمن در لیگ قهرمانان مقابل این تیم اسپانیایی قرار بگیرد، کار سختی خواهد داشت.
دنی آلوز در اینباره می گوید:

قرار گرفتن مقابل حریفی مانند رئال مادرید آسان نخواهد بود. فکر می کنم نظرم با تمام افراد دیگر متفاوت است. رئال مادرید بدون کریستیانو رونالدو حالا مانند یک تیم بازی می کند و حالا بازی کردن مقابل آن ها سخت تر شده است. حداقل این نظر و فهم من درباره این موضوع است. اینکه فکر کنیم رئال مادرید ضعیف تر شده است، حرف اشتباهی است؛ رئال مادرید همیشه یک تیم قوی باقی خواهد ماند.

 

بیشتر بخوانید:


این هفته پاری سن ژرمن در لیگ قهرمانان اروپا مقابل لیورپول قرار گرفت و با نتیجه ۳ بر ۲ شکست خورد. حالا دنی آلوز معتقد است زمان اثبات پاری سن ژرمن فرا رسیده است و این تیم باید در لیگ قهرمانان بالاخره قهرمان شود. دنی آلوز ادامه داد:

رسیدن به اهداف این باشگاه، سخت به نظر نمی رسد. اما باید شرایط مختلفی را نیز داشته باشید تا بتوانید کار های متفاوتی انجام دهید و روحیه داشته باشید. امسال احساس خوبی دارم. شرایط اینجا رو به بهبود است و تیم روز به روز پیشرفت می کند. شرایط در حال تغییر است و فهم مردم نسبت به فوتبال رو به تکامل است.


پاری سن ژرمن امسال توماس توخل را جانشین اونای امری کرد.

دنی آلوز درباره این موضوع گفت:

من عاشق توخل هستم. او روحیه فوق العاده ای دارد و روحیه باشگاه را به کلی تغییر داده است. ما چالش سختی مقابل تیم های بزرگ اروپایی خواهیم داشت اما این موضوع را می پذیریم و خودمان را آماده خواهیم کرد. می دانیم که برای پیشرفت و صعود، باید عملکردی که در لیگ فرانسه داریم را در لیگ قهرمانان نیز داشته باشیم.


منبع: express.co.uk

از بکهام تا رونالدوی اورجینال: 6 بازیکنی که با شیطان درونشان مبارزه کردند

هیچ فوتبالیستی دوران بی نقصی را سپری نکرده است و قطعا در دوران حرفه ای خود شکست های دردناکی را تجربه کرده است اما برای جبران این شکست ها، گاهی اوقات سرنوشت فرصتی دوباره به بازیکنان می دهد تا شکست های قبلی خود را جبران کنند.

از بکهام تا رونالدوی اورجینال: 6 بازیکنی که با شیطان درونشان مبارزه کردند

دیوید بکهام و رونالدو نازاریو بازیکنانی بودند که شکست های خود را بعدا جبران کردند

دیوید بکهام و رونالدو نازاریو بازیکنانی بودند که شکست های خود را بعدا جبران کردند

در این مقاله نگاهی می اندازیم به بازیکنانی که شکست های قبلی خود را به فراموشی سپردند و توانستند بعدا شیطان درونشان را نابود کنند و به پیروزی برسند؛ این بازیکنان شامل استوارت پیرس، مایکل بردلی، رود فن نیستلروی، نیمار، دیوید بکهام و رونالدو نازاریو هستند.

 

۱) استوارت پیرس:

استوارت پیرس

استوارت پیرس

در جام جهانی ۱۹۹۰ و در نیمه نهایی، استوارت پیرس نتوانست ضربه پنالتی خود را تبدیل به گل کند؛ اما ۶ سال بعد در رقابت های یورو ۱۹۹۶، انگلستان با اسپانیا روبرو شد و کار به ضربات پنالتی کشید؛ پیرس بودن اینکه بترسد و حس مسئولیت پذیری خود را از دست دهد، پشت ضربه پنالتی ایستاد و آندونی زوبیزارتا دروازه بان اسپانیا را مغلوب کرد؛ وی پس از این گل خوشحالی معروفی انجام داد و به گفته خودش این خوشحالی برای این بود تا بار روانی پنالتی ۱۹۹۰ را فراموش کند.

 

۲) مایکل بردلی:

مایکل بردلی

مایکل بردلی 

دو فصل پیش مایکل بردلی به عنوان کاپیتان تیم تورنتو، در فینال جام حذفی سال ۲۰۱۶، ضربه پنالتی را از دست داد و همین کافی بود تا تیم مقابل یعنی ستل ساندرز قهرمان جام حذفی شود. با اینحال تیم قدرتمند تورنتو سال بعد به نیمه نهایی رسید و دوباره مقابل تیم ستل ساندرز قرار گرفت؛ اما اینبار تورنتو با کاپیتانی مایکل بردلی توانست انتقام سال گذشته را بگیرد و به فینال برسد؛ در فینال نیز تورنتو با نتیجه ۲-۰ پیروز شد و بردلی جام حذفی را با افتخار بالای سر برد.

 

۳) رود فن نیستلروی:

رود فن نیستلروی

رود فن نیستلروی

در ماه سپتامبر ۲۰۰۳، رود فن نیستلروی مهاجم منچستریونایتد در اوخر فصل مقابل آرسنال یک پنالتی حساس را از دست داد؛ اگر این پنالتی گل می شد، یونایتد بازی را ۱-۰ پیروز می شد و شاید قهرمان لیگ جزیره می شد. لحظاتی بعد بین بازیکنان آرسنال و منچستریونایتد در اواخر بازی درگیری شدیدی پیش آمد و آن بازی به نبرد اولدترافورد معروف شد؛ ۱۳ ماه بعد آرسنال در حالی به استادیوم اولدترافورد بازگشت که در ۴۹ بازی شکست نخورده بود اما وین رونی بری تیمش یک پنالتی گرفت و این بار فن نیستروی توپ را به گل تبدیل کرد؛ پس از این گل فن نیستروی خوشحالی بسیار زیادی کرد.

 

۴) نیمار:

نیمار جونیور

نیمار جونیور

تیم برزیل سال ها در رقابت های المپیک نتوانست مدال طلا را به دست آورد و همیشه یا به مدال نقره و یا برنز اکتفا می کرد. سال ۲۰۱۲ و در جریان مسابقات اُلمپیک لندن، تیم برزیل که نیمار جوان را در ترکیب خود داشت، مغلوب مکزیک شد و به مدال نقره بسنده کرد. با اینحال در اُلمپیک بعدی که چهار سال بعد برگزار شد، تیم ملی برزیل با نیمار توانست در فینال مسابقه، آلمان را شکست دهد؛ در این تورنومنت وی کاپیتان برزیل بود و چهار گل نیز به ثمر رساند، از جمله در همین فینال یک پنالتی حساس را تبدیل به گل کرد.

 

۵) دیوید بکهام:

دیوید بکهام

دیوید بکهام

پس از جام جهانی ۱۹۹۸، دیوید بکهام به دشمن شماره یک رسانه ها و مردم انگلستان تبدیل شد؛ در آن تورنومنت و مرحله یک شانزدهم انگلستان مقابل آرژانتین قرار گرفت. دیوید بکهام به دلیل خطای خشنی که انجام داد از داور کارت زرد گرفت و در نهایت نیز آرژانتین در آن مسابقه پیروز شد؛ با اینحال پس از این اتفاق، از نظر باشگاهی وی چهار فصل موفق را در تیم های باشگاهی اش گذراند تا در جام جهانی ۲۰۰۲ نوبت انتقامش فرا رسد؛ در مرحله گروهی انگلستان و آرژانتین مقابل یکدیگر قرار گرفتند و آنگلستان با کاپیتانی دیوید بکهام توانست انتقام آن شکست را بگیرد.

 

۶) رونالدو:

رونالدو لوییز نازاریو دلیما

رونالدو لوییز نازاریو دلیما

رونالدو نازاریو بدترین و بهترین شب های فوتبالی خود را در فینال جام جهانی ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ تجربه کرد. سال ۱۹۹۸ رونالدو نازاریو که عنوان گران قیمت ترین بازیکن جهان را یدک می کشید نتوانست جام را به خانه خود ببرد و در فصول بعد نیز به دلیل مصدومیت های کابوس وار آن طور که باید و شاید عملکرد فوق العاده ای از منظر باشگاهی نداشت؛ با اینحال وی در حالی با تیم ملی برزیل به فینال این رقابت ها رسید که با ۸ گل زده آقای گل بود و از آمادگی بالایی برخوردار بود. وی توانست در آن شب تیمش را به مقام قهرمانی برساند و نام خود را در تاریخ جاودانه کند.

 

منبع: ۹۰min.com

عجیب ولی واقعی: اتلتیکومادرید و والنسیا پرخرج ترین تیم های لالیگا

اخیرا پنجره نقل و انتقالاتی اروپا بسته شده است و در این پنجره برخی اتقالات عجیب به وقوع پیوستند؛ با اینحال یکی از اتفاقات جالب در این تابستان، حضور دو تیم اتلتیکو مادرید و والنسیا در جمع پُر خرج ترین تیم های حاضر در لالیگا بود.

 

عجیب ولی واقعی: اتلتیکومادرید و والنسیا پرخرج ترین تیم های لالیگا

اتلتیکومادرید و والنسیا در بین پُر خرج ترین تیم های لالیگا

اتلتیکومادرید و والنسیا در بین پُر خرج ترین تیم های لالیگا

با توجه به دخل و خرج باشگاه های حاضر در لالیگا، دو تیم اتلتیکومادرید و والنسیا بیشترین هزینه را برای خرید بازیکنان جدید تقبل کرده اند. اتلتیکومادرید ۴۵ میلیون یورو از فروش های خود کسب کرده است؛ البته آن ها شیمه ورسالیکو را به اینتر فروخته اند اما اینتر سال آینده پول خرید وی را پرداخت خواهد کرد. با اینحال اتلتیکومادرید برای خرید بازیکنان جدید ۱۲۳ میلیون یورو هزینه کرده است و بنابراین شکافی ۷۸ میلیون یورویی بین دخل و خرج این باشگاه به وجود آمده است.

سال آینده فینال لیگ قهرمانان اروپا در استادیوم خانگی اتلتیکو برگزار خواهد شد و به همین دلیل مدیران این تیم اسپانیایی تصمیم به تقویت تیمشان گرفته اند تا این باشگاه حضوری قدرتمند تر در این رقابت داشته باشد. والنسیا نیز از این حیث در رتبه دوم قرار دارد؛ والنسیا برای خرید بازیکنان جدید، حدود ۱۲۵ میلیون یورو هزینه کرده است و ۵۷ میلیون یورو بابت فروش هایش کسب کرده است. بنابراین خفاش ها ۶۷ میلیون یورو بیش تر از در آمدشان هزینه کرده اند. بارسلونا، ویارئال و در اتفاقی عجیب ختافه، هرکدام به ترتیب با ۴۳، ۲۸ و ۱۸ میلیون یورو هزینه در مکان های بعدی قرار دارند.

اما رئال مادرید در اقدامی عجیب فقط ۱۲ میلیون یورو بیش تر از درآمدش خرج کرده است؛ به نظر می رسد مسئولان رئال مادرید قصد دارند تابستان آینده مبلغ هنگفتی را برای خرید نیمار هزینه کنند و به همین دلیل نسبت به تیم های دیگر کمتر خرج کرده اند.

در طرف مقابل لالیگا، تیم های اتلتیک بیلبائو، رئال بتیس و رئال سوسیه داد، سود زیادی از فروش بازیکنانشان به دست آوردند اما تصمیم گرفتند این پول را برای خرید بازیکنان جدید هزینه نکنند؛ اتلتیک بیلبائو در ازای ۸۰ میلیون یورو کپا آریزابالاگا را به چلسی واگذار کرد و سودی ۵۲ میلیون یورویی به دست آورد. بتیس نیز با فروش فابین روئیز به ناپولی حدود ۱۹ میلیون یورو و رئال سوسیه داد نیز با فروش آلوارو اودریورزولا به رئال مادرید حدود ۱۹ میلیون یورو سود به دست آوردند.

منبع: Marca.com

کیلیان امباپه و کریستین پولیشیچ در بین نامزد های جایزه پسر طلایی اروپا

لیست 100 نفره نامزد های جایزه پسر طلایی اروپا اعلام شده است و 60 بازیکن مستعد و جوان از این لیست، در لیگ های سطح اول اروپا بازی می کنند. از جمله بازیکنان مشهور که نامشان در این لیست قرار دارد، کیلیان امباپه و کریستین پولیشیچ هستند.

کیلیان امباپه و کریستین پولیشیچ در بین نامزد های جایزه پسر طلایی اروپا

کیلیان امباپه و کریستین پولیسیچ ستارگان آینده فوتبال اروپا؟

کیلیان امباپه و کریستین پولیسیچ ستارگان آینده فوتبال اروپا؟

به موعد مقرر اعلام برنده جایزه پسر طلایی اروپا نزدیک می شویم و به همین دلیل لیست نامزد های این عنوان به تازگی اعلام شده است. جوانان مستعد تیم های بزرگ اروپا برای کسب این عنوان باید با یکدیگر رقابت کنند؛ بازیکنانی مانند لیونل مسی، رحیم استرلینگ، پُل پوگبا، وین رونی و ایسکو قبلا توانسته اند این عنوان را کسب کنند.

 

نام کیلیان امباپه مهاجم پاری سن ژرمن و کریستین پولیشیچ مهاجم دورتموند نیز در این لیست به چشم می خورد، سال گذشته کیلیان امباپه موفق به کسب این جایزه شد و این احتمال وجود دارد که وی برای دومین مرتبه متوالی این عنوان را به دست آورد. کیلیان امباپه به این دلیل در این لیست حضور دارد که وی هنوز زیر ۲۱ سال سن دارد و در لیگ معتبر لوشامپیونه فرانسه بازی می کند. وی شانس اصلی کسب جایزه پسر طلایی اروپا است؛ با اینحال او باید با بازیکنانی مانند کریستین پولیشیچ، وینیسیوس جونیور و ماتیاس دلیخت رقابت کند؛ ماتیاس دلیخت مدافع ۱۹ساله آژاکس آینده بسیار درخسانی دارد و امیدوار است بتواند برای اولین بار به عنوان یک مدافع، جایزه پسر طلایی را برنده شود.

بازیکنانی که از لیگ برتر انگلستان در این لیست حضور دارند شامل: ترنت الکساندر آرنولد، فیل فودن، براهیم دیاز، تام دیویس، دیگو دالوت، خوان فویت، روبن ویناگره و رایان سسنیون هستند؛ سسنیون بازیکن فولام، جزو ۶۰ بازیکنی است که در لیگ های معتبر اروپایی توپ می زنند؛ فصل گذشته فولام توانست به لیگ برتر انگلستان صعود کند. این لیست ۶۰ نفره در ماه نوامبر به ۲۰ نفر کاهش می یابد و در ماه دسامبر نیز برنده توسط رای دهندگان انتخاب خواهد شد.

 

ده نفر ابتدایی لیست پسر طلایی اروپا به شرح ذیل است:

اشرف حکیمی از رئال مادرید،

کارلس آلنا از بارسلونا،

کوین آمیان از تولوز،

کریستین پولیشیچ از دورتموند،

موسا باروو از آتالانتا،

ساندر برگ از خنک،

برهیم دیاز از منچسترسیتی،

جاستین بیلو از فاینورد،

 و یوسیپ برکالو از وولفسبورگ

منبع: Mirror.com

بولت رسما فوتبالیست شد: شماره 95 بر تن قهرمان اسبق دو 100 متر جهان

یوسین بولت اولین بازی خود برای تیم استرالیایی سنترال کاست مارینرز را انجام داد. سرمربی این تیم استرالیایی قبل از آغاز این مسابقه که جمعه شب برگزار شد، اذعان کرد که نباید تمام تمرکز هواداران و بازیکنان به اولین بازی یوسین بولت معطوف شود. 

بولت رسما فوتبالیست شد: شماره 95 بر تن قهرمان اسبق دو 100 متر جهان

اولین بازی رسمی یوسین بولت برای تیم سنترال کاست مارینرز استرالیا

بولت در لباس تیم سنترال کاست مارینرز استرالیا

این پیغام آشکاری به هوادارانی است که با ماسک یوسین بولت در استادیوم حاضر شدند یا روزنامه محلی که نام خود را به یوسین بولت اکسپرس تغییر داده بود یا برنامه ای تلویزیونی که تمرکز خود را برای نشان دادن بازی این دونده جامائیکایی قرار داده بود؛ بر خلاف صحبت های این سرمربی، افراد بسیاری منتظر اولین بازی این دونده مشهور بودند.

یوسین بولت دوران ورزشی خود هنوز به اتمام نرسانده است زیرا به تازگی به حوزه ورزش فوتبال نیز وارد شده است؛ وی در تیم سنترال کاست مارینرز استرالیا پیراهن شماره ۹۵ را می پوشد؛ دلیل انتخاب این عدد این است که وی در دوی صد متر رکورد ۹.۵۸ ثانیه را به نام خود ثبت کرده است.

در ثانیه های آغازین بازی تیم سنترال کاست مارینرز خیلی زود و در ثانیه ۱۹ بازی به گل رسیدند؛ دقایقی بعد یوسین بولت با حالتی مضطرب در کنار نیمکت شروع به گرم کردن کرد اما به مرور وی توانست بر این احساس خود غلبه کند و با چهره ای شاداب با همی تیمی های خود که بر روی نیمکت نشسته بودند، صحبت کرد.

فصل گذشته میانگین تعداد تماشاگران باشگاه مارینرز استرالیا، حدود ۷.۱۹۴ نفر بود که نسبت به سال های گذشته بسیار کم و بی سابقه بود؛ اما در این مسابقه استادیوم مملو از تماشاگرانی بود که برای تشویق تیشمان و خصوصا بازی یوسین بولت به ورزشگاه آمده بودند. تاثیر بولت در افزایش تماشاگران به طور واضح مشخص بود. در اواسط نیمه دوم تماشاگران شعار سر دادند:

ما بولت را می خواهیم!

و این صدا رفته رفته بلند تر شد؛ در نهایت دقیقه ۷۰ وی با استوک های نارنجی قدم به زمین چمن گذاشت و وارد بازی شد؛ در دقایق اولیه که وی به میدان آمد، به عنوان وینگر بازی کرد اما رفته رفته به مرکز خط حمله تیمش انتقال یافت. این ورزشکار ۳۲ ساله در اولین لمس توپش بد شانس بود و نتوانست توپ را به خوبی کنترل کند اما در حرکت بعدی اش توانست با سرعت سرمسار آور خود سه نفر از بازیکنان حریف را جا بگذارد و در این لحظه همگان منتظر گلزنی وی بودند اما موفق به این کار نشد. در ۱۰ دقیقه آخر مسابقه وی عملکرد خاصی نداشت و مسابقه نیز به پایان رسید.

یوسین بولت پس از پایان بازی گفت:

تجربه خوبی بود. همان چیزی بود که انتظارش را داشتم. آمادگی بدنی ام بسیار بهتر از هفته گذشته است و در حال حاضر در حال کسب تجربه از هم تیم هایم هستم. بازیکنان مرا پذیرفته اند و تلاش می کنند در زمین تمرین چیز هایی را به من بیاموزند و مرا برای پیشرفت تشویق می کنند.

مالوی سرمربی تیم سنترال کاست مارینرز استرالیا بر این باور است که عملکرد بولت نه بد بود و نه خوب. با اینکه بولت سرعت بسیار خوبی دارد اما فوتبال ورزشی نیست که فقط به سرعت بازیکنان بستگی داشته باشد و یک فوتبالیست باید در تمام جهات پیشرفت کند. بنابراین شاید بتوانیم بازی کردن یوسین بولت را یک نمایش تبلیعاتی بدانیم؛ مانند اتفاقی که برای لالیگا در حال وقوع است. (بازی کردن تیم های اسپانیایی در خاک آمریکا به دلیل مسائل تجاری)

به هر حال یوسین بولت از چهار ماه پیش تمرینات فوتبالی خود را آغاز کرده است و تمام تلاش خود را برای فوتبالیست شدن انجام داده است؛ اما این احتمال وجود دارد که وی اسباب بازی این تیم استرالیایی شده باشد تا این تیم به اهداف مختلف خود دست یابد. در صورتی که وی به طور منظم در ترکیب ثابت این تیم استرالیایی قرار گیرد، شاید این ادعا باطل شود. زمان همه چیز را مشخص خواهد کرد.

منبع: theguardian.com


رمز عبور خود را فراموش کرده اید ؟