گوش به زنگگوش به زنگ

یک دست رباتیک که می تواند مکعبی را به طرز شگفت انگیزی بچرخاند!


محققان یک دست رباتیک را در آزمایشگاه هوش مصنوعی غیرانتفاعی OpenAI که تامین مالی آنرا ایلان ماسک و دیگران بعهده گرفتهاند،‌ طراحی کرده‌اند.

دست روباتیک به نام Dactyl ارائه شده توسط گروه تحقیقاتی آزمایشگاه OpenAl در سانفرانسیسکو که می‌تواند با چرخش مکعب و بر اساس یک انتخاب تصادفی، بعد صحیح مکعب را به سمت بالا قرار دهد

دست رباتیک به نام Dactyl ارائه شده توسط گروه تحقیقاتی آزمایشگاه OpenAl در سانفرانسیسکو که میتواند با چرخش مکعب و بر اساس یک انتخاب تصادفی، بعد صحیح مکعب را به سمت بالا قرار دهد

این تیم برای اجرای نرم افزارش روی هزاران کامپیوتر به مدت ۴۸ ساعت و به طور همزمان، معادل ۳۵۰۰ دلار به گوگل پرداخت کرده است. این تیم پس از شبیه‌سازی روبات در یک محیط مجازی، آن را در دنیای واقعی به معرض آزمایش گذاشت.

این دست رباتیک که Dactyl نام دارد و یاد گرفته است که خود را حرکت دهد، این هفته توسط تیم ۱۲ نفره محققان ارائه شد. کار این دست رباتیک، تنظیم یک مکعب است که روی هر بعد  آن یک حرف الفبا به صورت O ، P ، E ، N ، A  و   I نوشته شده است. دست رباتیک باید بر اساس یک انتخاب تصادفی، یکی از این ابعاد که شامل یک حرف الفبا است را رو به بالا قرار قرار دهد.

کن گلدبرگ، استاد رباتیک برکلی از دانشگاه کالیفرنیا که با این پروژه مرتبط نیست، خاطرنشان کرد که موفقیت OpenAI یک تعامل قابل توجه است، زیرا نشان می‌دهد چگونه ربات‌هایی که در محیط مجازی آموزش دیده‌اند، در دنیای واقعی کار می‌کنند. آزمایشگاه او تلاش می‌کند چیزی شبیه یک روبات به نام Dex-Net  را به معرض آزمایش بگذارد که هرچند دست آن ساده‌تر از Dactyl  است اما با اشیای پیچیده‌تر تعامل دارد.

او گفت:

 نکته کلیدی این ایده، این است که شما می‌توانید در شبیه‌سازی پیشرفت بسیار زیادی داشته باشید. این کار، زمانی که آزمایش‌های فیزیکی بسیار سخت می‌شود، یک راه قابل قبول برای حرکت رو به جلو به شمار می‌آید.

انگشت‌های Dactyl در دنیای واقعی توسط نقاط مادون قرمز و دوربین‌ها ردیابی می‌شوند. در آموزش، هر حرکت شبیه‌سازی شده که مکعب را به هدف نزدیک‌تر کرد، یک امتیاز مثبت می‌گیرد. افتادن مکعب منجر به گرفتن ۲۰ امتیاز منفی می‌شود.

این روند، یادگیری تقویتی نامیده می‌شود. نرم افزار ربات، میلیون‌ها بار در یک محیط شبیه‌سازی اجرا می‌شود و برای کسب بالاترین امتیاز، بسیار تلاش می‌کند. OpenAl ، تقریبا همان الگوریتمی را استفاده می‌کند که بازیکنان انفرادی در بازی‌های ویدیویی نظیر Dota ۲ بکار می‌گیرند.

در دنیای واقعی، یک تیم از محققان حدود یک سال کار کرد تا دست مکانیکی را به این نقطه برساند.

اما چرا؟

دلیل اصلی این بود که دست رباتیک، در محیط شبیه‌سازی شده اصطکاک را درک نمی‌کرد. بنابراین با توجه به اینکه انگشتان واقعی‌اش از جنس لاستیک هستند، نمی‌توانست مثل انسان درک کافی از گرفتن اجسام داشته باشد.

محققان، محیط شبیه‌سازی خود را با ایجاد تغییراتی در گرانش، زاویه دست و دیگر متغیرها اعمال کردند تا نرم افزار یاد بگیرد به روشی تطبیق‌پذیر عمل کند. این امر در کاهش فاصله نتایج بین محیط شبیه‌سازی و دنیای واقعی بسیار موثر بود.

این تغییرات به دست رباتیک کمک کرد تا قبل از رها کردن مکعب، بعد صحیح آن را بیش از ۱۲ بار به سمت بالا قرار دهد. در شبیه‌سازی نیز قبل از اینکه آزمایش متوقف شود، دست موفق شد ۵۰ بار به طرزی موفقیت‌آمیز عمل کند.

هدف OpenAI توسعه هوش مصنوعی عمومی و یا ماشین‌هایی است که نظیر انسان به روشی امن و سالم می‌توانند فکر کنند و یاد بگیرند وبه نحوی گسترده توزیع شوند. ماسک هشدار داده است که اگر سیستم‌های هوش مصنوعی صرفا توسط شرکت‌های سودآور یا دولت‌های قدرتمند توسعه یافته باشند، ممکن است از عادت‌های انسانی فراتر بروند و خطرناک‌تر از جنگ هسته‌ای کره شمالی باشند.

منبع: abcnews.com