_  

ستاره های زن عضو هیئت داوران جشنواره کن 2018 بیشتر از مردان هستند

برگزارکنندگان فستیوال کن روز چهارشنبه اعلام کردند که زنان بازیگر هالیوود، کیت بلانچت، کریستن استیوارت و لی سیدو، هیئت داورانی با اکثریت ستاره های زن را در فستیوال ماه آینده تشکیل خواهند داد.

ستاره های زن عضو هیئت داوران جشنواره کن 2018 بیشتر از مردان هستند

ستاره های زن در هیئت داوران کن

ستاره های زن در هیئت داوران کن

ایوا دوورنی نویسنده و کارگردان آمریکایی(کارگردان فیلم معروف "سلما")، و خادیا نین خواننده و آهنگساز اهل بروندی، پنج زن از نه عضو هیئت داوران جشنواره کن را تکمیل کردند.

در سالی که جنبش " من هم" در صدر تیترهای خبری بود و در حالی که تنها سه زن کارگردان امکان رقابت میان ۱۸ کارگردان را داشتند، برگزارکنندگان فستیوال کن به روشنی احساس کردند لازم است موضعی قوی تر نسبت به زنان در پیش بگیرند.

آن ها پیشتر در همین سال اعلام کرده بودند که بازیگر زاده استرالیا یعنی کیت بلانشت رئیس هیئت داوران خواهد بود.

گفته می شود که دست کم چهار مورد آزار جنسی که هاروی وینستاین غول بدنام صنعت سینما به آن ها متهم شده در کن رخ داده است.  آزیا آرجنتو بازیگر زن ایتالیایی مدعی شده که وقتی ۲۱ ساله بوده، این فیلم ساز در هتلش به او تجاوز کرده است.

شاید فون تریر بازگردد

با این که اکثر اعضای هیئت داوران را زنان تشکیل می دهند، شواهد نشان می دهند که اجازه حضور به کارگردان محروم دانمارکی لارس فون تریر داده شده است. او ادعاهای بیورک ِ خواننده، مبنی بر آزار جنسی وی توسط تریر را رد کرده است.

فون تریر به این دلیل که در سال ۲۰۱۱ ادعا کرده بود قبلا یک نازی بوده، از حضور در جشنواره کن محروم شده بود؛ همچنین ستاره ایسلندی بیورک(برنده بهترین بازیگر زن در فستیوال کن سال ۲۰۰۰ برای ایفای نقش در فیلم موزیکال فون تریر "رقصنده در تاریکی") در ماه اکتبر ادعا کرده بود که این فیلمساز بر روی صحنه او را مورد آزار جنسی قرار داده است.

با این حال تیری فرمو مدیر فستیوال کن روز سه شنبه مشخصا اشاره کرد که فون تریر در آستانه بازگشت به جشنواره قرار دارد.

او گفت که با توجه به این که این کارگردان پرطرفدار در حال به پایان بردن فیلم جنایی دنباله دار خود "خانه ای که جک ساخت" است مسئول فستیوال سخت در پی آن بود که محرومیت موسوم به "شخص نامطلوب" را ملغا کند.

تنش میان بیورک و فون تریر به هنگام اکران اولین فیلم آن ها در کن مشهود بود. بیورک در ماه اکتبر گفت:

"من فهمیدم ... که گویا اکثر جاهای دنیا این طور است که کارگردان مرد می تواند به بازیگران زن عمدا دست بزند و آن ها را آزار دهد و مؤسسه سازنده فیلم اجازه این کار را بدهد!"

البته خود فون تریر این ادعاها را رد کرد؛ تهیه کننده او پیتر آلبائک ینسن نیز به روزنامه دانمارکی "جیلاندس پوستن" گفت:

”در واقع من و فون تریر هستیم که قربانی شده ایم.“

 او ادامه داد:

”تا جایی که من یادم می آید ما قربانی بودیم. آن زن از من و فون تریر و همه شرکت ما روی هم، قوی تر بود.“

سایر اعضای مرد هیئت داوران کن عبارتند از: بازیگر چینی چانگ چن، کارگردان کانادایی دنیس ویلنیوو و نویسنده فرانسوی روبر گدیگیون.

برگزارکنندگان روز سه شنبه اعلام کردند که آندری زویاگینستف کارگردان روسی و خالق کلاسیک هایی چون "بازگشت"، "لویاتان" و "بدون عشق" نیز یکی از نه عضو هیئت داوران خواهد بود.

استیوارت ۲۸ ساله مدت هاست که چهره محبوب برترین فستیوال فیلم دنیاست و در بخش اصلی با فیلم "در جاده" ساخته والتر سالز در ۲۰۱۲ و فیلم های "ابرهای سیلز ماریا" ساخته اولیویر آسایاس و "کافه سوسایتی" اثر وودی آلن در ۲۰۱۴ رقابت داشته است.

همچنین او سال گذشته اولین فیلم کوتاه خود را در مقام کارگردان با نام "بیا شنا کن" در فستیوال کن به نمایش گذاشت.

سیدو بازیگر زن فرانسوی که در فیلم "شبح" جیمز باند ایفای نقش کرده بود، برنده مشترک  نخل طلایی سال ۲۰۱۳ برای فیلم عاشقانه جنجالی "آبی گرم ترین رنگ است" شد.

آوردن فیلم جدید فون تریر که ستاره هایی چون اما تورمن، رایلی کیو و مت دیلن در آن بازی می کنند، کمکی خواهد بود تا حضور این ستارگان بر جو شدیدا سیاسی شده کن اندکی غلبه یابد.

دو تن از کارگردانانی که بر سر جایزه نخل طلایی رقابت می کنند، یعنی جعفر پناهی کارگردان برجسته ایرانی و کریل سربرنیکوف کارگردان روس، اجازه خروج از کشورهایشان را ندارند و گویا عدم حضورشان در جشنواره کن ۲۰۱۸ قطعی است.

فرمو از کرملین درخواست کرده که اجازه دهد سربرنیکوف، که به اتهام جنجال برانگیز پولشویی در حصر خانگی است، به کن سفر کند و فیلمش را در جشنواره اکران کند.

مقامات فرانسوی نیز درخواست مشابهی برای پناهی داده اند. او کارگردان فیلم " تهران تاکسی" است که با دستگیری، زندان و ممنوعیت ساخت فیلم در کشورش مواجه بوده است.

فستیوال کن امسال از ۸ تا ۱۹ مه در تفریحگاه ریویرای فرانسه برگزار می شود.

منبع: france۲۴.com

جنیفر آنیستون در نقش اولین زن رئیس جمهور ایالات متحده به ایفای نقش خواهد پرداخت

جنیفر آنیستون در مقابل تیگ نوتارو و به عنوان همسر او در فیلم "first ladies" به ایفای نقش خواهد پرداخت.

جنیفر آنیستون در نقش اولین زن رئیس جمهور ایالات متحده به ایفای نقش خواهد پرداخت

جنیفر انیستون در فیلم  first ladies  نقش آفرینی خواهد کرد

جنیفر انیستون در فیلم first ladies نقش آفرینی خواهد کرد

جنیفر آنیستون در نقش اولین زن رئیس جمهور ایالات متحده در فیلم جدید نتفلیکس بازی خواهد کرد. در  فیلم first ladies ، آنیستون به همراه کمدین تیگ نوتارو و به عنوان همسر او به ایفای نقش خواهد پرداخت. آن ها به ترتیب در نقش های بورلی و کیسی نیکلسون بازی خواهند کرد. نتفلیکس اعلام کرد: شعار فیلم first ladies این است که:

پشت هر زن موفق یک زن بزرگ قرار دارد !

این فیلم بر اساس زندگی واقعی نوتارو و همسرش، استفانی آلین ساخته می شود و آن ها در کنار هم نویسندگی فیلم نامه را بر عهده خواهند داشت.

آنیستون به همراه نوتارو، آلین، آدام مک کی، ویل فرل، جسیکا البام و بتسی کچ در تولید این فیلم نقش خواهند داشت.

با این حال این تنها پروژه ای نیست که آنیستون در حال انجام آن است. او همچنین قرار است در کنار ریس ویترسپون در برنامه ای که بر رقابت پشت صحنه ی برنامه های صبحگاهی متمرکز است به اجرا بپردازد. اپل حقوق این سری برنامه را در اختیار دارد و تا به حال تاریخی برای شروع نمایش آن اعلام نکرده است.

نوتارو سابقه همکاری با نتفلیکس را از تله فیلم کمدی تیگ نوتارو از بودنش در اینجا خوشحال می شود ، که در ۲۲ می پخش خواهد شد، داشته است. او همچنین قرار است کارگردانی سری بعدی کمدی الن دی جنرس را بر عهده بگیرد.

منبع: independent.co.uk

بیوگرافی کارگردان فیلم دیوانه ای از قفس پرید

میلوش فورمن، فیلم سازی انقلابی بود، که با ساخته های خود هالیوود را به چالش کشید. دو اثر او با نام های "آمادئوس" و "دیوانه ای از قفس پرید" برنده جوایز اسکار شده اند. وی در سن 86 سالگی و در ایالات متحده آمریکا در گذشت.

بیوگرافی کارگردان فیلم دیوانه ای از قفس پرید

میلوش فورمن در سن ۸۶ سالگی درگذشت

میلوش فورمن در سن ۸۶ سالگی درگذشت

میلوش فورمن، فیلم سازی بود که با کارگردانی انقلابی خود، هالیوود را به چالش کشید. دو اثر از او برنده جایزه اسکار شده اند. این کارگردان محبوب، در سن ۸۶ سالگی و در ایالات متحده آمریکا در گذشت.

خبر درگذشت این کارگردان، توسط نماینده ایشان اعلام شد. علت فوت آقای فورمن نامشخص است.

میلوش فورمن اواخر دهه ۷۰ میلادی، در حالی از چکسلواکی به ایالات متحده مهاجرت کرد که کار های طنز گونه او، مورد قبول حکومت شوروی نبود. تنها چند سال پس از ورود به آمریکا، اثر محبوب او با نام "دیوانه ای از قفس پرید"، با اقتباس از یک رومان و بازی جک نیکلسون، پنج جایزه اسکار را از آن خود کرد. از جمله این جوایز می توان به بهترین کارگردانی و بهترین فیلم اشاره کرد. این اثرِ آقای فورمن، او را در درجه بهترین کارگردانانی قرار داد که سعی در ساختن فیلم های بزرگ با مسائل ضدفرهنگی بودند.

"آمادِئوس" اثری دیگر از فورمن بود که با فیلم نامه نویسی پیتر شَفِر، زندگی ولفگانگ آمادئوس موتزارت(Wolfgang Amadeus Mozart) را به نمایش کشید. بار دیگر، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم، تنها بخشی از جوایز متعدد این اثر بودند.

میلوش فورمن که حال شهروند ایالات متحده بود، یکی از بالاترین لذت های ساختن فیلم آمادئوس را ، بازگشت به کشور خود برای فیلم برداری خواند. سرزمینی که در آن زمان، توسط حکومتی کمونیستی اداره می شد. او در خاطرات خود نوشته است:

" من هر کاری در زندگی ام انجام داده ام، تا برنده باشم."

آقای فورمن تنها چند سال پس از تولدش، شاهد آشفتگی های ناشی از اشغال کشورش بود. در سال ۱۹۳۹ و تنها هفت سال پس از تولدش، چکسلواکی توسط نیروهای آلمان اشغال شد. مادر او و فردی که او به عنوان پدر می شناخت، هر دو دستگیر و در نهایت، در اردوگاه های مرگِ نازی ها کشته شدند. سال های بسیار، میلوش فورمن، خود را به صورت مبهم، نیمه یهودی معرفی می کرد در حالی که والدین او برای عبادت، به کلیسا های پروتستان مراجعه می کردند.

در سال ۱۹۶۴، فیلم "پیتر سیاه" از دیگر ساخته های این کارگردان، که مشکلات کار جوانان را به نمایش می کشید، منتشر شد. تنها کمی پس از این انتشار، خانمی که در اردوگاه آشویتس با مادر آقای فورمن همراه بود، با او ارتباط برقرار کرد. این خانم به آقای فورمن در رابطه با پدر واقعی اش توضیح داد. پدر اصلی او، معماری یهودی بود که در آن زمان با مادرش در ارتباط بود. در نهایت، آقای فورمن موفق به یافتن پدر واقعی اش شد که پس از جنگ، در کشور پِرو زندگی می کرد.

میلوش فورمن به مدرسه فیلم سازی در پراگ مراجعه کرد و با ارائه ای در نمایشگاه جهانی بروسل ۱۹۵۸، توجه را به سوی خود جلب کرد. در سال ۱۹۶۵، یکی از اولین ساخته های او با نام "عشق های یک بلوند"، توانست بازخورد مناسبی از شرکت کنندگان بین المللی دریافت کند.

دو سال بعد، ساخته دیگر میلوش فورمن به نام "جشن آتش نشان ها" (The Firemen’s Ball)، با تمسخر ادارات دولتی آتش نشانی، مسئولان کشور چِک را به چالش کشید. در آن زمان آقای فورمن به دنبال موقعیت های بهتر برای ادامه کار در خارج از کشور بود.

پس از تهاجم جماهیر شوروی در آگوست ۱۹۶۸، آقای فورمن با مذاکراتی در شهر پاریس، تولید اولین فیلم هالیوودی خود را آغاز کرد. در سال ۱۹۷۱، اولین فیلم آمریکایی او با نام "فرار از خانه" توسط استدیوی یونیورسال پیکجرز(Universal Pictures) منتشر شد. بازخوردهای این فیلم بسیار ضعیف بود و در نهایت آقای فورمن ۵۰۰ دلار به استدیو بدهکار شد.

اوایل دهه ۸۰ میلادی، طبق گفته های شخص آقای فورمن، او یکی دوره افسردگی را پشت سر گذاشت. فورمن اکثر زمان خود را در هتل چلسی و منطقه منهتن می گذراند، در طی روز می خوابید و با دوستان مهاجرش معاشرت می کرد. تا آن زمان با یانا بریخووا(Jana Brejchova) و سپس با ویرا کشیلادسوا(Vera Kresadlova) ازدواج کرده بود که هر دو بازیگر بودند. همسر دوم او به همراه دو پسرش، پیتر و ماتج، در چکسلواکی زندگی می کردند. علاوه بر این دو فرزند، آقای فورمن دو پسر دیگر با نام های جیمز و اندرو، از همسر سومش، مارتینا فُرمانُوا(Martina Formanova) داشت.

آقای فورمن در خاطرات خود، از نحوه انتخاب خود به عنوان کارگردان اثر "دیوانه ای از قفس پرید" توسط مایکل داگلاس و سائول زانتز این گونه می نویسد:

"به نظر، من به عنوان کارگردان برای بودجه آن ها مناسب بودم."

ستاره این فیلم جک نیکلسون بود. اما آقای فورمن که به انتخاب بازیگر های نه چندان معروف علاقه داشت، لوئیز فلچر را به شهرت بسیاری رساند، تا جایی که جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را برای بازی در نقش یک پرستار دریافت کرد.

دو فیلم دیگر میلوش فورمن، "مو" و "رِگتایم"  در سال های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۱، به موفقیت های کمتری دست یافتند اما اقای فورمن را در لیست فعالان مورد توجه صنعت فیلم سازی نگه داشتند. در سال ۱۹۷۸، اقای فورمن با همکاری فرانک دنیل به فعالیت در دانشگاه هنر کلمبیا پرداخت.

"آمادئوس" شاهکاری دیگر از آقای فورمن و زانتز بود که هشت جایزه اسکار را از آن خود کرد که از جمله این جوایز می توان به جایزه بهترین بازیگر مرد، بهترین فیلم و بهترین کارگردانی اشاره کرد. این فیلم، موفقیت و حرفه آقای فورمن را به بالاترین درجه خود رساند.

پنج سال پس از انتشار "آمادئوس"، آقای فورمن اقتباسی از یک رمان قرن ۱۸ با نام، "والمونت" را منتشر کرد. این فیلم با بازی کالین فِرث و آنِت بِنینگ موفقیت های لازم را به دست نیاورد. پس از این عنوان، آقای فورمن با انتشار آثار جدید، هالیوود را به چالش کشید.

"مردم در برابر لَری فلینت" عنوانی ضدقهرمانی بود که چهره ای دلسوزانه از ناشر مجله هاستلر(Hustler)، لری فلینت را به نمایش می کشید. این اثر با انتشار از سوی استدیوی کلمبیا پیکچرز(Columbia Pictures) در سال ۱۹۹۶ به موفقیت بسیاری دست یافت و به فروش ۲۰ میلیون دلاری رسید.

تنها کمی قبل از انتشار "مرد روی ماه" در سال ۱۹۹۹، میلوش فورمن، با مارتینا فُرمانُوا که همکار او در ساخت این اثر بود، ازدواج کرد. آن ها نام بازیگر های اثر خود، اَندی کافمن و جیم کَری را بر روی پسران خود گذاشتند.

عنوان بعدی آقای فورمن با نام "اشباح گویا" داستان هنرمندی در زمان فتوحات ناپلئون و شکنجه دینی اسپانیا را به نمایش می کشد. این عنوان با بازی ناتالی پورتمن و خاویر باردم، طرفداران منحصر به فردی را  در آمریکا به سوی خود جذب کرد. این عنوان به نظر اقتباسی از زندگی آقای فورمن بود؛ زندگی هنرمندی که به دلیل ریشه های یهودی اش، زندانی و شکنجه شده است.

در مصاحبه ای با روزنامه استار تریبون(Star Tribune)، میلوش فورمن از دو دلی ها و چالش های شخصیت "گویا" برای موفقیت و در عین حال، رها شدن از زنجیر سخت گفت. او در وصف گویا این چنین می گوید:

"گویا، نابود شده بین انتخاب اعتراض و سکوت است. او شجاع ترین بزدل هاست."

منبع: nytimes.com

مدیر فرودگاه دوبی: فرودگاه هیترو باید 24 ساعته باز باشد نه اینکه یک باند جدید بسازد

مدیر شلوغ ترین فرودگاه مسافر بری جهان خواستار لغو محدودیت های شبانه در فرودگاه هیترو لندن شد.

مدیر فرودگاه دوبی: فرودگاه هیترو باید 24 ساعته باز باشد نه اینکه یک باند جدید بسازد

لیست عزیمت های فرودگاه هیترو در ترمینال دوم که نشان می دهد اولین پرواز ساعت ۶ صبح است

لیست عزیمت های فرودگاه هیترو در ترمینال دوم که نشان می دهد اولین پرواز ساعت ۶ صبح است

 

پاول گریفیتس(Paul Griffiths) مدیر عامل فرودگاه های دبی گفته که هواپیمای جدید و بی سر و صدا به این معنی است که قوانین اخیر سر و صدا در شلوغ ترین فرودگاه انگلیس غیر ضروری هستند.

در مصاحبه ای با مجله خبری ایندیپندنت(The Independent) گفت:

برخلاف دوبی، تمام فرودگاه های انگلیس یک سوم روز را تعطیل هستند. بنابراین تصور کنید که وقتی تمام آن سرمایه گذاری ها، و همچنین آن زیر ساخت های حیرت آور و عجیب حدود هشت ساعت در روز بیکار هستند، چه اتفاقی می افتد؟

در چند سال اخیر با سرمایه گذاری در تکنولوژی های جدید، تکنولوژی هواپیما و تاثیرات زیست محیطی آن به طرز شگفت انگیزی کاهش یافته است.

اما چرا انگلیس هنوز اصرار دارد که این محدودیت در ساعات کاری را مانند گذشته اعمال کند؟

اگرچه از نظر فنی فرودگاه هیترو ۲۴ ساعته باز است، اما برای کاهش سر و صدا و عدم ایجاد مزاحمت برای ساکنان محلی یکی از جدی و سخت گیرانه ترین محدودیت ها را بین همه ی فرودگاه های اروپا دارد.

تعداد صعود و فرود های بین ساعات ۱۱:۳۰ شب تا ۶ صبح سالیانه ۵۸۰۰ بار است، یعنی چیزی حدود ۱۶ بار در هر شب. فرودگاه های پر صر و صدا و شلوغ تر که کاملا ممنوع هستند.

برنامه فرودگاه را طوری تنظیم کرده اند که هر روز بین ساعات ۴:۳۰ تا ۶ بامداد حدود دوازده هواپیما که عمدتا از قاره های آفریقا، آسیا و استرالیا حرکت کرده اند، فرود بیاید.

اولین پرواز های هر روز راس ساعت ۶ بامداد است که شامل حرکت های خطوط هوایی اتریش به وین، شرکت هواپیمایی تاپ پرتغال به لیسبون و سوییس به زوریخ می باشد. آخرین پرواز نیز ساعت ۱۰:۴۵ شب از شرکت هواپیمایی ایرفلوت به سمت مسکو می باشد. اگرچه گاهی با وجود تاخیر در حرکت هواپیماها پروازهای دیرتری نیز وجود دارد.

در ماه آوریل، کمیته انتخاب حمل و نقل از دولت خواست که هفت ساعت از شب را ممنوعیت پرواز اعلام کند. این بیش از ممنوعیت پرواز کنونی است.

حدود ده سال است که آقای گریفیتس مدیر عامل فرودگاه های دوبی است. او پیش از آن، مدیر عامل فرودگاه گاتویک بود. این فرودگاه دومین فرودگاه شلوغ انگلیس است که در جهان بیشترین استفاده را از باندهای فرودگاهی خود دارد.

او همچنین خواستار کار ترکیبی (بدین معنی که از هر دو باند هم برای عزیمت و هم برای فرود استفاده شود) به جهت استخراج ظرفیت های بیشتر فرودگاه هیترو گردید. در حال حاضر، الگوی استاندارد این است که یکی از باندهای فرودگاهی فقط برای عزیمت و دیگری تا ساعت ۳ بعد از ظهر(یعنی تا زمان تعویض مدیریت) فقط برای فرود استفاده می شود. این کار به نفع ساکنان محلی است چرا که مدتی را به دور از سرو صدا و در آرامش به سر می برند.

اما استفاده از هر دو باند هم برای صعود و هم برای فرود باعث گشایش و کشف بیشتر ظرفیت های فرودگاهی می شود.

مدیر عامل شرکت های هواپیمایی دوبی گفته است که اگر جت های مدرن و بی سر و صدا استفاده می شدند، این تاثیرات ناچیز به نظر می رسید.

اما جان استوارت رییس انجمن کنترل سر و صدای هواپیماها گفت:

پرواز های شبانه قرار است همچنان نگرانی بزرگی برای ساکنان محلی باشد، چون تکنولوژی جدید قرار نیست حداقل در آینده نزدیک آن را تغییر دهد.

انجمن بین المللی حمل و نقل هوایی از خیلی وقت پیش با کنواسیون های هوایی مخالفت کرده و گفت:

محدودیت های پرواز شبانه روی خطوط هوایی، مسافران و همچنین اقتصاد داخلی تاثیر منفی می گذارد.

در این میان، جان باسبی مدیر یکی از پروژه های قبلی به مجله خبری ایندیپندنت گفت که با افزایش تعداد مسافران در هر هواپیما نیاز به یک باند اضافی در فرودگاه را نفی می کند.

او گفت:

افزایش تعداد مسافران در هر پرواز از ۱۵۰ نفر در سال ۲۰۰۷ به ۱۷۰ نفر در سال ۲۰۱۶ و سپس به ۲۵۵ نفر، پنجاه درصد به ظرفیتی که باند فرودگاهی پیش بینی شده بود اضافه خواهد کرد.

منبع: independent.co.uk

دو جوان هندی نامزد دریافت جایزه هوگو برای داستان های علمی- تخیلی و داستانی شدند

نام میمی ماندل نویسنده اهل دهلی و وکیل گاوتام بهاتیا در فهرست دریافت جایزه اسکار داستان های علمی تخیلی جهان می باشد.

دو جوان هندی نامزد دریافت جایزه هوگو برای داستان های علمی- تخیلی و داستانی شدند

نشان یادبود جایزه ی هوگو هر ساله اندکی تغییر می کند، این عکس مربوط به سال ۲۰۱۷ است که اوا جوکینن آن را طراحی کرده است

میمی ماندل اهل کلکته اولین نویسنده ی هندی نامزد دریافت یک جایزه ی هوگو برای کتابی است که آن را به صورت مشترک ویرایش کرده است. همچنین در فهرست نامزدها نام وکیل گوانتام بهاتیای اهل دهلی نیز مشاهده می شود که در کنار آن اسامی هفت   افق های ناشناخته دیده می شود. ویراستار و کارمندان مجله ی جایزه هوگو سالانه  بهترین داستان های علمی-تخیلی و داستانی جهان را شناسایی می کند.

ماندل ۳۰ ساله اهل کلکته که در حال حاضرساکن نیویورک است میگوید:

بنیاد هوگو، همچون تمام انجمن های داستان های علمی-تخیلی و داستانی جهان، به شکل تاریخی فقط فضایی برای پرورش افراد سفید پوست (اروپایی) بود. هنوز هم این بنیاد به شکل عمده تحت تسلط سفیدپوستان و امریکایی ها می باشد .

دریافت این جایزه به نوعی یک پیروزی لایه ای برای ماندل اهل دهلی است، وی می گوید:

برخلاف عقیده ی عموم به خانه برگشتم، زندگی قومیتی به شدت در ایالات متحده و کشورهای غربی حاکم است. خیلی قوی تر از آن این موضوع در فضاهای شهری هند حاکم است، بنابراین جامعه های مهاجرین هندی معمولا کوچک و با یک ارتباط خوب و قوی است. من باید از تلاش اجدادم و خودم تشکر کنم و به افراد جامعه نشان دهم که این موضوع شدیدا مظلومانه است.

بوتلر و همکاری در ویرایش با الکساندرا پیرس، در طبقه ی بهترین کار جهانی، این کتاب یک گلچین ادبی غیرتخیلی از هفت نویسنده جهانی و نامه های شخصی به اکتاو بوتلر است که پس از مرگ نویسنده به چاپ رسیده است، در واقع او اولین نویسنده ی آفریقایی- امریکایی در حوزه داستان های علمی-تخیلی است که در سال ۲۰۰۶ فوت کرد.

 ماندل:  بنیاد هوگو، همچون تمام انجمن های داستان های علمی-تخیلی و داستانی جهان، به شکل تاریخی فقط فضایی برای پرورش افراد سفید پوست (اروپایی) بود

 ماندل: بنیاد هوگو، همچون تمام انجمن های داستان های علمی-تخیلی و داستانی جهان، به شکل تاریخی فقط فضایی برای پرورش افراد سفید پوست (اروپایی) بود

ماندل می گوید:

هدف کتاب مستندسازی چالش های شگرف و مختلفی بود که نویسندگان بعد از شهرت و ارتباط با دنیای انجمن های علمی-تخیلی و داستانی دنیا با آن روبرو می شوند

 وی ادامه داد:

این افراد با بوتلر درباره ی تلاش ها و پیروزی هایشان در این ژانر سخن می گویند و این نامه ها از نویسندگان معروف گرفته تا افرادی که اولین کتابشان را چاپ کرده بودند، می باشد.

درضمن برای بهاتیای ۲۹ ساله این شور و هیجان از کاندید شدن در ژانری آغاز شد که از ۱۰ سالگی عاشق آن بود،

وی بیان کرد:

اولین کتاب علمی-تخیلی که خواندم کتاب هابیت بود، آن زمان ۱۰ ساله بودم و بعد از آن سری مجموعه های آیزاک آسیموف را خواندم. کاندید شدن برای دریافت جایزه نشان دهنده ی شناخت واقعی اعضای انجمن بود.

بهاتیا یک وکیل است که از سال ۲۰۱۶ وارد تیم ویراستاری مجله افق های ناشناخته شده است، اما ۴ سال است که در ویرایش کتاب مشارکت دارد.

او می گوید:

تنها در صورتی که ساختار موسسه ای برای انجمن داستان های علمی-تخیلی و داستانی داشته باشیم این حوزه درهند پیشرفت می کند.

بازگشت به عقب

سال گذشته نیز یک هندی در لیست نامزدهای جایزه هوگو حضور داشت. آیشواریا سابرامانیان، ناظر ویراستاران مجله افق های ناشناخته است، از کسانی بود که در کنار بهاتیا به عنوان ویراستاران در این فهرست حضور داشت.

سابرامانیان ۳۲ ساله که اکنون دوره ی پست دکترای خود را در بریتانیا می گذراند، می گوید:

زمانی که جایزه هوگو شامل تنوع و انواع حوزه ها شد، تغییرات قابل توجهی در انتخاب نامزدهای آن صورت گرفت. این تغییر یک تغییر ضعیف تر در انتخاب نامزدهای جایزه است و همین امر یکی از دلایلی است که مشاهده ی حضور کتاب میمی در این لیست برای من بسیار دلپذیر است.

برخی کتاب های چاپی موسسه افق های ناشناخته اندکی جایگاهی شده اند، از جمله انبوه اشعارغیر داستانی و اشعار علمی-تخیلی. وی افزود:

کسب شناخت و آگاهی عمومی هرگز به معنای آن نیست که می توانیم جایزه ها را بدست بیاوریم.

اعطای جوایز هوگو از سال ۱۹۵۵ آغاز شد و پس از مرگ هوگو گرنسبک، ویراستار و ناشر اولین مجله ی علمی-تخیلی دنیا یعنی   است که از سال ۱۹۲۶ انتشار آن آغاز شد.“

این جوایز توسط انجمن جهانی داستان های علمی-تخیلی و داستانی و به عنوان یک مجمع جهانی علمی هر ساله در ماه آگوست برگزار می شود: برندگان آن با رای عمومی تعیین می شوند.

بهاتیای ۲۹ ساله می گوید:   اولین کتاب علمی-تخیلی که خواندم کتاب  هابیت  بود

بهاتیای ۲۹ ساله می گوید: اولین کتاب علمی-تخیلی که خواندم کتاب هابیت بود

کوین استندلی عضو انجمن بازاریابی جوایز هوگو در انجمن جهانی داستان های علمی-تخیلی و داستانی می گوید:

جوایز هوگو همیشه برای کارهای منتشر شده در سراسر جهان و به هر زبانی، قابل دسترسی بوده است. گرچه برای شناسایی آن، این کتاب باید برای اعضای انجمن بین المللی داستان های علمی-تخیلی قابل دسترس باشد. اینترنت این امر را بسیار ساده تر کرده است. کتاب ماندل توسط یک انتشارات کوچک در استرالیا به چاپ رسیده بود، اما با استفاده از اینترنت جستجوی آن در امریکای شمالی و اروپا به سادگی امکان پذیر است. این امر ۲۰ سال پیش امکان پذیر نبود.

سابرامانیان افزود:

نویسندگان هندی در جوایزعلمی-تخیلی دیگری نیز در گذشته شناخته شده بودند. آمیتواو گوش برنده ی جایزه آرتور سی کلارک برای کروموزوم بندر کلکته (در سال ۱۹۹۷) شد و در دو سال گذشته مقاله ای به قلم واندادا سینگ در کتاب گوش، با نام دیوانگی عظیم، در لیست نامزدهای جایزه انجمن داستان های علمی تخیلی بریتانیا قرار گرفت و همچنین داستان بلعندگان ایندراپرامیت داس در لیست جوایز کرافورد قرار گرفته است.

 

منبع:hindustantimes.com

دختر اورسن ولز از نتفلیکس درخواست کرد آخرین فیلم پدرش را درجشنواره کن به نمایش درآورند

نتفلیکس از قانون جدید مدیریتی جشنواره فیلم کن که مطابق آن شرکت کنندگان در بخش رقابتی، باید فیلم خود را در کشور فرانسه اکران کنند، خرسند نیست.

دختر اورسن ولز از نتفلیکس درخواست کرد آخرین فیلم پدرش را درجشنواره کن به نمایش درآورند

اورسون ولزاورسون ولز

دختر اورسن ولز از نتفلیکس درخواست کرد در تصمیم خود خصوص خروج از جشنواره فیلم کن که نتیجه ی آن عدم اکران فیلم "طرف دیگر باد" پدرش به روی پرده ی جشنواره فرانسه می شود، تجدید نظر کند.

نتفلیکس تصمیم دارد به عنوان اعتراض به قانون جدید که تمامی فیلم های رقابت کننده بخش برتر مستلزم اکران در فرانسه هستند، از جشنواره خارج شود. این امر به روی سبک تجاری نتفلیکس که ابتدا فیلم را روی پرده ی سینمای خود اکران می کنند، تاثیر می گذارد.

دختر ولز از تد ساراندوس، مدیر داخلی نتفلیکس، درخواست کرد در تصمیم خود تجدید نظر کند. نتفلیس در تکمیل این فیلم سرمایه گذاری کرده است. بئاتریس در نامه ای به ساراندوس که در تولید این زیبای مغرور سهیم است، گفت :

"از خواندن اخبار درباره ی نزاع با جشنواره فیلم کن خیلی ناراحت شدم. من به نمایندگی از پدرم صحبت می کنم."

وی افزود:

"من شاهد بودم چگونه کمپانی های بزرگ فیلم سازی زندگی و کار او را از بین بردند، و مردی که من عاشقش هستم را نابود کردند. اصلا نمی خواهم نتفلیکس یکی دیگر از این کمپانی ها باشد."

اورسون ولز این فیلم را به کارگردانی (جان هیوستون) ساخت که با یک فیلم بازگشتی بعد ازچندین سال زندگی در اروپا، بین سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۶، به هالیوود بازگشته بود، اما با دشواری های بسیاری در ساخت و سرمایه گذاری مواجه شد. این فیلم سرانجام حدود ۴۰ سال ناتمام ماند.

در اکتبر سال ۲۰۱۴ برای تکمیل این فیلم اقداماتی انجام شد اما مجدد به بن بست خورد، حتی با وجودی که تولیدکنندگان تلاش کردند سرمایه را از طریق سرمایه گذاری جمعی بالا ببرند. در آخر نتفلیکس از تکمیل آن پشتیبانی کرد.

اسپانسر فیلم، فیلیپ جان ریمزا نیز نارضایتی خود از خروج فیلم از جشنواره را اظهار داشته است.

وی در بیانیه ای اظهار داشت :

"فیلم ما برای رقابت در بخش اکران، به عنوان یک انتخاب رسمی در تئاتر بزرگ لومیر انتخاب شده است، بنابراین مستقیما نباید تحریم شود. آنچه ناراحت کننده و دشوار است مواجهه با ضوابط و شرایطی است که هر شخص با این تصمیم گیری دچار آن می شود (جشواره کن، نتفلیکس، دوستداران فیلم و همه ی کسانی که به سختی بر روی این اثر تاریخی تلاش کردند."

وی افزود:

"تاکید می کنم، من با احساسات خود درگیر شدم. "آن سوی باد" بدون نتفلیکس وجود نداشت، اما این مسئله از ناراحتی و دلشکستگی من نمی کاهد."

وضعیت بغرنج موجود بین نتفلیکس و جشنواره کن به روی کارهای کارگردانان بزرگی چون آلفونسو کوارون، کارگردان فیلم رم که وی نیز تصمیم به خروج از جدول اکران رقابت فیلم ها را داشت، تاثیر گذاشته است.

منبع:hindustantimes.com 


شما میتوانید 5 خبرگزاری را پین کنید

می توانید یکی از خبرگزاری ها از حالت پین درآورده و مجددا تلاش کنید

بستن