_  

اعضای عصبانی جشنواره کن در ملا عام با تغییرات به وجود آمده در مراسم افتتاحیه فیلم دست به گریبان می شوند

واقعه بزرگ سینما با سلفی ها و نتفلیکس به مبارزه می پردازد اما همچنین از تغییر دلیل پیشرفت زنانی که پیتر هوول را نوشتند استقبال می کند.

 اعضای عصبانی جشنواره کن در ملا عام با تغییرات به وجود آمده در مراسم افتتاحیه فیلم دست به گریبان می شوند

طرح کارت اعتباری جشنواره فیلم کن با نوشته لطفی درخواست کرده است که روی فرش قرمز عکس سلفی نگیرید.

طرح کارت اعتباری جشنواره فیلم کن با نوشته مودبانه درخواست کرده است که روی فرش قرمز عکس سلفی نگیرید.

جشنواره کن، فرانسه- اغتشاش گران شجاع در جشنواره فیلم کن امسال، هیاهوی تهدیدآمیز غارتگرانه ای ایجاد کردند، و البته منظور من اصلا اشاره به فیلم تک نوازی: جنگ ستارگان که هفته آینده برای اولین بار در اینجا اکران می شود، نیست.

این حادثه بزرگ سینمایی در ریویرای فرانسه، که ۷۱ امین انتشار آن در روز سه شنبه بود اتفاق افتاد و حس محاصره توسط دنیای مدرن را نمودار می کند و جنگی برای بازگشت به گذشته و جلوگیری از برخی تغییرات است، البته خودش تغییراتی نیز ایجاد می کند.

این نشریه همه چیز از سلفی های مسخره و خنده دار روی فرش قرمز باعث توئیت کردن منتقدان سینمایی نسبت به این جمله شد که آزار جنسی موجب ایجاد ترس وجودی ای می شود که بدین شکل نتفلیکس غول پیکر برای تماشاگران قدیمی سینما تمام شود.

ممنوعیت عکس سلفی گرفتن شاید بارزترین اقدام مقامات جشنواره کن است که وقار و نظم بیشتری به این جشنواره سالیانه می دهد و صادقانه تنها به دنبال تجلیل فیلم است، اما در سال های اخیر دچار یک سری روابط و وقایع خارجی نیز شده است- که امسال نیز با جنبش های اختیار به زنان، #من هم همینطور و #خجالت آور است، همراه بود که اولین معیار جشنواره کن در دوره ی پس از وینستن آشکار شده است.

همانطور که بیش از ۴ هزار روزنامه نگار روز دوشنبه جشنواره کن را به باد انتقاد گرفتند مدیر جشنواره هنری، تری فریماکس طی اقدام بی سابقه ای کنفرانس خبری فی البداهه ای برای توضیح تغییرات چندگانه ای که امسال در مراسم جشنواره صورت گرفته است، برگزار کرد.

وی گفت:

ممنوعیت عکس سلفی روی فرش قرمز خارج از کاخ جشنواره و کنگره کن به این دلیل است که فیلمبرداران در اجرای مراسم وقفه ایجاد می کنند و گاهی در حین عکاسی روی فرش قرمز سر می خورند یا زمین می افتند.

فریماکس افزود:

شما برای دیدن خودتان به جشنواره کن نمی آیید، بلکه برای تماشای فیلم به این جشنواره می آیید ... و همیشه در حین عکس سلفی گرفتن قیافه افراد خیلی بد می شود.

کارت های اعتباری جشنواره کن با نوشته ی درخواست روی فرش قرمز عکس سلفی نگیرید اصلاح شده است. در این کارت هشدار داده شده است که از ورود افراد خاطی به سالن اکران ممانعت می شود.

روزنامه نگاران درباره تغییرات در برنامه ها نمایش اعلام نارضایتی می کنند، زیرا باید همزمان با سایر افرادی که به جشنواره می آیند به تماشای فیلم ها بنشینند، حرکتی که به شکل یک توئیت، مانند روزنامه های صبح سال های گذشته، مورد نقد قرار گرفت.

در ابلاغیه جشنواره کن اینطور آمده است که:

 اصولا به محض اینکه یک فیلم اکران می شود شبکه های اجتماعی تبدیل به یک سری صفحات رنگی شایعه پراکنی می شوند.

تغییرات دیگری که در جشنواره صورت گرفته است در حوزه شرکت های جهانی است، به خصوص در مورد آشکارسازی سو استفاده های جنسی ای که در مورد هالیوود و دیگر شرکت های دنیا هنوز از جشنواره سال قبل به گوش می رسد.

همانطور که جشنواره سانداس امسال مراسم خود را برگزار کرد، جشنواره کن نیز یک تلفن خصوصی برای گزارش هرگونه رفتار سو استفاده جنسی اختصاص داد. فریماکس گفت جشنواره از تجاوز جنسی فیلم هاروی وینستن مغول شدیدا متعجب است و بعضی افراد اعلام کرده اند که در جشنواره کن سال گذشته این اتفاق رخ داده بود.

فریماکس افزود:

 نه تنها من و دیگر مدیران جشنواره کن رفتار به قول معروف وینستنی را محکوم کردیم بلکه از خودمان و رفتارمان پرس وجو کردیم.

وی گفت:

به منظور نمایش پشتیبانی برنامه ریزی شده است که روز شنبه ۱۰۰ زن برای ایراد سخنرانی به روی فرش قرمز بروند البته درباره دنیای مدرن، نه جشنواره.

اما وی هنوز در خصوص هرگونه عمل مثبتی که تعداد زنان حاضر در بهترین جشنواره سینمای اروپا را افزایش دهد پافشاری می ورزد – که تنها ۳ مورد از ۲۱ مورد- فیلم های کاندید امسال به کارگردانی زنان بود و تنها یک کارگردان زن (کمپین جین، فیلم پیانو در سال ۱۹۹۳) برنده جایزه شده است.

فرامیکس این موضوع را در گفته های خود به رئیس هیئت داوران جشنواره کیت بلانچت اظهار کرده است. کیت بلانچت در مجله تجاری گوناگونی اخیر گفته است ۵ زن و ۴ مرد در برنامه داورای فیلم ها حضور دارند که کیفیت کارشان مد نظر بوده است نه دستور جلسه ای که ممکن است به آنها داده شده باشد.

وی می گوید:

نمی توانم منتظر گفتگوها بمانم، جشنواره کن یک ماهیت چند ملیتی دارد و نقش من پاسخ به کارهاست نه دستور جلسات.

با این وجود شرط بندی بر سر اینکه برنامه ی بلانچت نمی تواند مانع حضور نویسنده/کارگردان ایتالیا آلیس رورواچر، برنده جایزه فرمول یک سال ۲۰۱۴ برای فیلم شگفت انگیزان شود وجود دارد. فیلم جدید وی به نام لازاروی خوشحال یک فیلم تخیلی درباره سفر زمان یک روستایی است که براساس جدول شانسی که منتقد اروپایی نیل ونگ اظهار کرده است، بهترین شانس برای دریافت جایزه را دارد.

مورد بعدی نتفلیکس است که قصد کناره گیری ندارد.

اعتراضات سال گذشته درباره غول هایی بود که چشم را اذیت می کردند و این مخالفت ها راهی برای  ممنوعیت آشکار امسال در خصوص شرکت نتفلیکس در رقابت جشنواره بزرگ پالم ایجاد کرد.

پیتر هاول در ۷۱ امین جشنواره بین المللی فیلم کن در جنوب فرانسه، مخفیانه یک عکس سلفی مقابل کاخ جشنواره گرفت. عکس های سلفی روی فرش قرمز امسال به ممنوعیت جدی مواجه هستند.

نتفلیکس با خارج کردن چندین فیلم خود از این جشنواره، از جمله آن سوی باد آخرین فیلم ساخته ی اورسن ولز که مدتها در انتظار اکران بوده است، این کار را تلافی کرده است و نهایتا از سرمایه گذاران نتفلیکس تشکر کرد. اخیرا نتفلیکس و فریماکس هر دو گفته اند امیدوارند مشکلات و اختلافات آنها در جشنواره سال ۲۰۱۹ حل شود.

برخی از بهترین پیش بینی ها در مورد فیلم های جشنواره کن ۲۰۱۸ در مورد برانگیختگی اجتماعی است.

این فیلم ها شامل بازگشت بلکککلنزمن ، ساخته اسپایک لی به رقابت جشنواره است که برای اولین بار بعد از تب جنگل سال ۱۹۹۱ با یک داستان واقعی قوی درباره پلیس سیاه پوستی که در دهه ۱۹۷۰ به جمعیت کوکلس کلان نفوذ کرده است. جان دیوید واشنگتن (پسر دنزل) و آدام درایور ستاره های این فیلم هستند و فیلم ساخته ی برو بیرون از ساخته های جردن پیل است.

بلیط طلایی دیگر اثر کارگردان کنیایی ونوری کیهو است که بخشی از رقابت نوعی نگاه فیلم های خاص خواهد بود. این فیلم اولین فیلم کنیایی است که در جشنواره کن اکران می شود اما اکران آن در وطن کیهو با ممانعت مواجه شد زیرا این فیلم درباره عشق دو زن به یکدیگر است.

تنها یک شرکت کننده در جشنواره کن ۲۰۱۸ است که انتظار می رود حرکتی از خود نشان دهد، اما احتمالا اتفاقی نخواهد افتاد. این فرد ژان لوک گدار بت شکن ۸۰ ساله ای است که پنجاه سال پیش به اتمام جشنواره کمک کرد. آن زمان وی و ائتلافی از فیلم سازان، دانشجویان و کارکنان فیلم سازی به ماهیت بورژوازی جشنواره کن اعتراض کردند.

بازگشت گدار به جشنواره با فیلم کتاب تصویر یکی دیگر از کارهای شعری سینمایی وی است که فریمکس در واکنش به این حضور اظهار داشت از این حضور بسیار خوشحال است.

منبع:  thestar.com

طرح کارت اعتباری جشنواره فیلم کن با نوشته لطفی درخواست کرده است که روی فرش قرمز عکس سلفی نگیرید.

طرح کارت اعتباری جشنواره فیلم کن با نوشته مودبانه درخواست کرده است که روی فرش قرمز عکس سلفی نگیرید.

جشنواره کن، فرانسه- اغتشاش گران شجاع در جشنواره فیلم کن امسال، هیاهوی تهدیدآمیز غارتگرانه ای ایجاد کردند، و البته منظور من اصلا اشاره به فیلم تک نوازی: جنگ ستارگان که هفته آینده برای اولین بار در اینجا اکران می شود، نیست.

این حادثه بزرگ سینمایی در ریویرای فرانسه، که ۷۱ امین انتشار آن در روز سه شنبه بود اتفاق افتاد و حس محاصره توسط دنیای مدرن را نمودار می کند و جنگی برای بازگشت به گذشته و جلوگیری از برخی تغییرات است، البته خودش تغییراتی نیز ایجاد می کند.

این نشریه همه چیز از سلفی های مسخره و خنده دار روی فرش قرمز باعث توئیت کردن منتقدان سینمایی نسبت به این جمله شد که آزار جنسی موجب ایجاد ترس وجودی ای می شود که بدین شکل نتفلیکس غول پیکر برای تماشاگران قدیمی سینما تمام شود.

ممنوعیت عکس سلفی گرفتن شاید بارزترین اقدام مقامات جشنواره کن است که وقار و نظم بیشتری به این جشنواره سالیانه می دهد و صادقانه تنها به دنبال تجلیل فیلم است، اما در سال های اخیر دچار یک سری روابط و وقایع خارجی نیز شده است- که امسال نیز با جنبش های اختیار به زنان، #من هم همینطور و #خجالت آور است، همراه بود که اولین معیار جشنواره کن در دوره ی پس از وینستن آشکار شده است.

همانطور که بیش از ۴ هزار روزنامه نگار روز دوشنبه جشنواره کن را به باد انتقاد گرفتند مدیر جشنواره هنری، تری فریماکس طی اقدام بی سابقه ای کنفرانس خبری فی البداهه ای برای توضیح تغییرات چندگانه ای که امسال در مراسم جشنواره صورت گرفته است، برگزار کرد.

وی گفت:

ممنوعیت عکس سلفی روی فرش قرمز خارج از کاخ جشنواره و کنگره کن به این دلیل است که فیلمبرداران در اجرای مراسم وقفه ایجاد می کنند و گاهی در حین عکاسی روی فرش قرمز سر می خورند یا زمین می افتند.

فریماکس افزود:

شما برای دیدن خودتان به جشنواره کن نمی آیید، بلکه برای تماشای فیلم به این جشنواره می آیید ... و همیشه در حین عکس سلفی گرفتن قیافه افراد خیلی بد می شود.

کارت های اعتباری جشنواره کن با نوشته ی درخواست روی فرش قرمز عکس سلفی نگیرید اصلاح شده است. در این کارت هشدار داده شده است که از ورود افراد خاطی به سالن اکران ممانعت می شود.

روزنامه نگاران درباره تغییرات در برنامه ها نمایش اعلام نارضایتی می کنند، زیرا باید همزمان با سایر افرادی که به جشنواره می آیند به تماشای فیلم ها بنشینند، حرکتی که به شکل یک توئیت، مانند روزنامه های صبح سال های گذشته، مورد نقد قرار گرفت.

در ابلاغیه جشنواره کن اینطور آمده است که:

 اصولا به محض اینکه یک فیلم اکران می شود شبکه های اجتماعی تبدیل به یک سری صفحات رنگی شایعه پراکنی می شوند.

تغییرات دیگری که در جشنواره صورت گرفته است در حوزه شرکت های جهانی است، به خصوص در مورد آشکارسازی سو استفاده های جنسی ای که در مورد هالیوود و دیگر شرکت های دنیا هنوز از جشنواره سال قبل به گوش می رسد.

همانطور که جشنواره سانداس امسال مراسم خود را برگزار کرد، جشنواره کن نیز یک تلفن خصوصی برای گزارش هرگونه رفتار سو استفاده جنسی اختصاص داد. فریماکس گفت جشنواره از تجاوز جنسی فیلم هاروی وینستن مغول شدیدا متعجب است و بعضی افراد اعلام کرده اند که در جشنواره کن سال گذشته این اتفاق رخ داده بود.

فریماکس افزود:

 نه تنها من و دیگر مدیران جشنواره کن رفتار به قول معروف وینستنی را محکوم کردیم بلکه از خودمان و رفتارمان پرس وجو کردیم.

وی گفت:

به منظور نمایش پشتیبانی برنامه ریزی شده است که روز شنبه ۱۰۰ زن برای ایراد سخنرانی به روی فرش قرمز بروند البته درباره دنیای مدرن، نه جشنواره.

اما وی هنوز در خصوص هرگونه عمل مثبتی که تعداد زنان حاضر در بهترین جشنواره سینمای اروپا را افزایش دهد پافشاری می ورزد – که تنها ۳ مورد از ۲۱ مورد- فیلم های کاندید امسال به کارگردانی زنان بود و تنها یک کارگردان زن (کمپین جین، فیلم پیانو در سال ۱۹۹۳) برنده جایزه شده است.

فرامیکس این موضوع را در گفته های خود به رئیس هیئت داوران جشنواره کیت بلانچت اظهار کرده است. کیت بلانچت در مجله تجاری گوناگونی اخیر گفته است ۵ زن و ۴ مرد در برنامه داورای فیلم ها حضور دارند که کیفیت کارشان مد نظر بوده است نه دستور جلسه ای که ممکن است به آنها داده شده باشد.

وی می گوید:

نمی توانم منتظر گفتگوها بمانم، جشنواره کن یک ماهیت چند ملیتی دارد و نقش من پاسخ به کارهاست نه دستور جلسات.

با این وجود شرط بندی بر سر اینکه برنامه ی بلانچت نمی تواند مانع حضور نویسنده/کارگردان ایتالیا آلیس رورواچر، برنده جایزه فرمول یک سال ۲۰۱۴ برای فیلم شگفت انگیزان شود وجود دارد. فیلم جدید وی به نام لازاروی خوشحال یک فیلم تخیلی درباره سفر زمان یک روستایی است که براساس جدول شانسی که منتقد اروپایی نیل ونگ اظهار کرده است، بهترین شانس برای دریافت جایزه را دارد.

مورد بعدی نتفلیکس است که قصد کناره گیری ندارد.

اعتراضات سال گذشته درباره غول هایی بود که چشم را اذیت می کردند و این مخالفت ها راهی برای  ممنوعیت آشکار امسال در خصوص شرکت نتفلیکس در رقابت جشنواره بزرگ پالم ایجاد کرد.

پیتر هاول در ۷۱ امین جشنواره بین المللی فیلم کن در جنوب فرانسه، مخفیانه یک عکس سلفی مقابل کاخ جشنواره گرفت. عکس های سلفی روی فرش قرمز امسال به ممنوعیت جدی مواجه هستند.

نتفلیکس با خارج کردن چندین فیلم خود از این جشنواره، از جمله آن سوی باد آخرین فیلم ساخته ی اورسن ولز که مدتها در انتظار اکران بوده است، این کار را تلافی کرده است و نهایتا از سرمایه گذاران نتفلیکس تشکر کرد. اخیرا نتفلیکس و فریماکس هر دو گفته اند امیدوارند مشکلات و اختلافات آنها در جشنواره سال ۲۰۱۹ حل شود.

برخی از بهترین پیش بینی ها در مورد فیلم های جشنواره کن ۲۰۱۸ در مورد برانگیختگی اجتماعی است.

این فیلم ها شامل بازگشت بلکککلنزمن ، ساخته اسپایک لی به رقابت جشنواره است که برای اولین بار بعد از تب جنگل سال ۱۹۹۱ با یک داستان واقعی قوی درباره پلیس سیاه پوستی که در دهه ۱۹۷۰ به جمعیت کوکلس کلان نفوذ کرده است. جان دیوید واشنگتن (پسر دنزل) و آدام درایور ستاره های این فیلم هستند و فیلم ساخته ی برو بیرون از ساخته های جردن پیل است.

بلیط طلایی دیگر اثر کارگردان کنیایی ونوری کیهو است که بخشی از رقابت نوعی نگاه فیلم های خاص خواهد بود. این فیلم اولین فیلم کنیایی است که در جشنواره کن اکران می شود اما اکران آن در وطن کیهو با ممانعت مواجه شد زیرا این فیلم درباره عشق دو زن به یکدیگر است.

تنها یک شرکت کننده در جشنواره کن ۲۰۱۸ است که انتظار می رود حرکتی از خود نشان دهد، اما احتمالا اتفاقی نخواهد افتاد. این فرد ژان لوک گدار بت شکن ۸۰ ساله ای است که پنجاه سال پیش به اتمام جشنواره کمک کرد. آن زمان وی و ائتلافی از فیلم سازان، دانشجویان و کارکنان فیلم سازی به ماهیت بورژوازی جشنواره کن اعتراض کردند.

بازگشت گدار به جشنواره با فیلم کتاب تصویر یکی دیگر از کارهای شعری سینمایی وی است که فریمکس در واکنش به این حضور اظهار داشت از این حضور بسیار خوشحال است.

منبع:  thestar.com

انتقاد شدید جمیله جمیل از تارانتینو

جمیل نحوه انتخاب بازیگران اثر جدید تارانتینو، با نام "روزی روزگاری در هالیوود" را شدیدا محکوم کرده است.

انتقاد شدید جمیله جمیل از تارانتینو

انتقاد شدید جمیل از تارانتینو

انتقاد شدید جمیل از تارانتینو

جمیله جمیل، ستاره هالیوودی فیلم جای خوب ، نسبت به انتخاب امیل هرش از سوی کوئنتین تارانتینو به شدت واکنش نشان داد. هرش برای ایفای نقش در اثر جدید تارانتینو، با نام روزی روزگاری در هالیوود انتخاب شده است. تنها دو سال پیش بود که هرش به علت خشونت علیه یکی از بازیگران زن هالیوود، مجرم شناخته شد و انتقاد شدید جمیل نیز به علت همین سوء سابقه است.

هرش در سال ۲۰۱۵ با حمله به دنیله برنفیلد، قصد خفه کردن او را داشت. طی این اقدام خشونت آمیز، دادگاه وی را محکوم به ۱۵ روز زندان، پرداخت مبلغ ۴.۷۵۰ دلار خسارت و ۵۰ روز خدمت به عموم کرد.

جمیل نحوه انتخاب بازیگران این اثر جدید از تارانتینو را شدیدا محکوم کرده است. وی در این رابطه می گوید:

خیلی جالب است. امیل هرش، گلوی بهترین دوست من را تا حد مرگ فشار داد که در نهایت منجر به غش کردنش شد، آن هم در مقابل چشمان ده ها نفری که در آن مهمانی حضور داشتند. اما تارانتینو به همین راحتی، اسم او را به همراه تعدادی دیگر از بازیگران در توییتر قرار می دهد.

هرش، دوست من را با سه سال تجربه اختلالات استرسی پس از حادثه رها کرد و هیچ گاه هزینه های آن را پرداخت نکرد و هم چنان هم در این رابطه معذرت خواهی نکرده است.

جمیل در ادامه سخنان خود، با اشاره به عدم معذرت خواهی از سوی هرش، تمام بازیگران حاضر در فیلم تارانتینو را گناهگار دانست.

امیل هرش برای این جرم  رقت انگیز خود معذرت خواهی نکرده است. اما در بازگشت خود، مستقیما وارد عرضه سینما و در کنار بازیگران حرفه ای می شود. باید برای هر کسی که در تولید این فیلم نقش دارد تاسف خورد. بسیاری از بازیکنان مرد و قابل دیگری وجود داشتند که به هیچ زنی حمله نکردند و برای بازی در این اثر مناسب بودند.

منبع: Business-Standard.com

انتقاد شدید جمیل از تارانتینو

انتقاد شدید جمیل از تارانتینو

جمیله جمیل، ستاره هالیوودی فیلم جای خوب ، نسبت به انتخاب امیل هرش از سوی کوئنتین تارانتینو به شدت واکنش نشان داد. هرش برای ایفای نقش در اثر جدید تارانتینو، با نام روزی روزگاری در هالیوود انتخاب شده است. تنها دو سال پیش بود که هرش به علت خشونت علیه یکی از بازیگران زن هالیوود، مجرم شناخته شد و انتقاد شدید جمیل نیز به علت همین سوء سابقه است.

هرش در سال ۲۰۱۵ با حمله به دنیله برنفیلد، قصد خفه کردن او را داشت. طی این اقدام خشونت آمیز، دادگاه وی را محکوم به ۱۵ روز زندان، پرداخت مبلغ ۴.۷۵۰ دلار خسارت و ۵۰ روز خدمت به عموم کرد.

جمیل نحوه انتخاب بازیگران این اثر جدید از تارانتینو را شدیدا محکوم کرده است. وی در این رابطه می گوید:

خیلی جالب است. امیل هرش، گلوی بهترین دوست من را تا حد مرگ فشار داد که در نهایت منجر به غش کردنش شد، آن هم در مقابل چشمان ده ها نفری که در آن مهمانی حضور داشتند. اما تارانتینو به همین راحتی، اسم او را به همراه تعدادی دیگر از بازیگران در توییتر قرار می دهد.

هرش، دوست من را با سه سال تجربه اختلالات استرسی پس از حادثه رها کرد و هیچ گاه هزینه های آن را پرداخت نکرد و هم چنان هم در این رابطه معذرت خواهی نکرده است.

جمیل در ادامه سخنان خود، با اشاره به عدم معذرت خواهی از سوی هرش، تمام بازیگران حاضر در فیلم تارانتینو را گناهگار دانست.

امیل هرش برای این جرم  رقت انگیز خود معذرت خواهی نکرده است. اما در بازگشت خود، مستقیما وارد عرضه سینما و در کنار بازیگران حرفه ای می شود. باید برای هر کسی که در تولید این فیلم نقش دارد تاسف خورد. بسیاری از بازیکنان مرد و قابل دیگری وجود داشتند که به هیچ زنی حمله نکردند و برای بازی در این اثر مناسب بودند.

منبع: Business-Standard.com

جنیفر آنیستون در نقش اولین زن رئیس جمهور ایالات متحده به ایفای نقش خواهد پرداخت

جنیفر آنیستون در مقابل تیگ نوتارو و به عنوان همسر او در فیلم "first ladies" به ایفای نقش خواهد پرداخت.

جنیفر آنیستون در نقش اولین زن رئیس جمهور ایالات متحده به ایفای نقش خواهد پرداخت

جنیفر انیستون در فیلم  first ladies  نقش آفرینی خواهد کرد

جنیفر انیستون در فیلم first ladies نقش آفرینی خواهد کرد

جنیفر آنیستون در نقش اولین زن رئیس جمهور ایالات متحده در فیلم جدید نتفلیکس بازی خواهد کرد. در  فیلم first ladies ، آنیستون به همراه کمدین تیگ نوتارو و به عنوان همسر او به ایفای نقش خواهد پرداخت. آن ها به ترتیب در نقش های بورلی و کیسی نیکلسون بازی خواهند کرد. نتفلیکس اعلام کرد: شعار فیلم first ladies این است که:

پشت هر زن موفق یک زن بزرگ قرار دارد !

این فیلم بر اساس زندگی واقعی نوتارو و همسرش، استفانی آلین ساخته می شود و آن ها در کنار هم نویسندگی فیلم نامه را بر عهده خواهند داشت.

آنیستون به همراه نوتارو، آلین، آدام مک کی، ویل فرل، جسیکا البام و بتسی کچ در تولید این فیلم نقش خواهند داشت.

با این حال این تنها پروژه ای نیست که آنیستون در حال انجام آن است. او همچنین قرار است در کنار ریس ویترسپون در برنامه ای که بر رقابت پشت صحنه ی برنامه های صبحگاهی متمرکز است به اجرا بپردازد. اپل حقوق این سری برنامه را در اختیار دارد و تا به حال تاریخی برای شروع نمایش آن اعلام نکرده است.

نوتارو سابقه همکاری با نتفلیکس را از تله فیلم کمدی تیگ نوتارو از بودنش در اینجا خوشحال می شود ، که در ۲۲ می پخش خواهد شد، داشته است. او همچنین قرار است کارگردانی سری بعدی کمدی الن دی جنرس را بر عهده بگیرد.

منبع: independent.co.uk

جنیفر انیستون در فیلم  first ladies  نقش آفرینی خواهد کرد

جنیفر انیستون در فیلم first ladies نقش آفرینی خواهد کرد

جنیفر آنیستون در نقش اولین زن رئیس جمهور ایالات متحده در فیلم جدید نتفلیکس بازی خواهد کرد. در  فیلم first ladies ، آنیستون به همراه کمدین تیگ نوتارو و به عنوان همسر او به ایفای نقش خواهد پرداخت. آن ها به ترتیب در نقش های بورلی و کیسی نیکلسون بازی خواهند کرد. نتفلیکس اعلام کرد: شعار فیلم first ladies این است که:

پشت هر زن موفق یک زن بزرگ قرار دارد !

این فیلم بر اساس زندگی واقعی نوتارو و همسرش، استفانی آلین ساخته می شود و آن ها در کنار هم نویسندگی فیلم نامه را بر عهده خواهند داشت.

آنیستون به همراه نوتارو، آلین، آدام مک کی، ویل فرل، جسیکا البام و بتسی کچ در تولید این فیلم نقش خواهند داشت.

با این حال این تنها پروژه ای نیست که آنیستون در حال انجام آن است. او همچنین قرار است در کنار ریس ویترسپون در برنامه ای که بر رقابت پشت صحنه ی برنامه های صبحگاهی متمرکز است به اجرا بپردازد. اپل حقوق این سری برنامه را در اختیار دارد و تا به حال تاریخی برای شروع نمایش آن اعلام نکرده است.

نوتارو سابقه همکاری با نتفلیکس را از تله فیلم کمدی تیگ نوتارو از بودنش در اینجا خوشحال می شود ، که در ۲۲ می پخش خواهد شد، داشته است. او همچنین قرار است کارگردانی سری بعدی کمدی الن دی جنرس را بر عهده بگیرد.

منبع: independent.co.uk

کوئنتین تارانتینو: فیلم "روزی روزگاری در هالیوود" در سطح "پالپ فیکشن" است

کوئنتین تارانتینو از جدیدترین پروژه خود رونمایی کرد. نام این فیلم" روزی روزگاری " در هالیوود است و با بازی لئوناردو دی کاپریو و بردپیت در سینما کن واقع در لاس‌وگاس ساخته می‌شود.

کوئنتین تارانتینو: فیلم "روزی روزگاری در هالیوود" در سطح "پالپ فیکشن" است

حضور دی کاپریو در فیلم جدید تارانتینوحضور دی کاپریو در فیلم جدید تارانتینو

نهمین فیلم کوئنتین تارانتینو، در رابطه با پشت پرده قتل‌های خانواده چارلز مانسون است. اتفاقاتی که در دهه ۱۹۶۰ آمریکا را تکان داد. این کارگردان ۵۵ ساله با لئوناردو دی کاپریو و برد پیت به توافق رسیده است.

تارانتینو قول داده بود که با فیلمی مربوط هالیوود سال ۱۹۶۹، یعنی سالی که در آن قتل‌ها اتفاق افتاده است، به لاس‌وگاس برمی‌گردد. این فیلم بر اساس قتل بازیگری به نام شارون تیت و سه نفر دیگر به دست اعضای خانواده مانسون است.

او زوج دی کاپریو و برد پیت را به ستاره‌های بی‌ نظیری مانند پل نیومن و رابرت ردفورد تشبیه کرد.

کوئنتین تارانتینو در مصاحبه با هالیوود ریپورتر گفت:

"با اینکه روند فیلم کاملا یک راز است اما باید به شما بگویم که ما سعی کرده‌ایم لس‌آنجلس را به سال ۱۹۶۹ برگرداندیم. تمام خیابان‌ها، خانه‌ها و همه‌چیز به آن سال برمی‌گردند."

لئوناردو دی کاپریو در این فیلم نقش یک بازیگر بازنشسته را ایفا می‌کند. او گفت:

" صحبت کردن در مورد فیلمی که هنوز ساخته نشده است سخت است، اما من به‌شدت هیجان‌زده‌ام. کار کردن با برد پیت فوق‌العاده است. من طرفدار پروپا قرص فیلم‌هایی هستم که درباره هالیوود ساخته می‌شوند. به‌عنوان یک لس‌آنجلسی وقتی فیلم‌نامه را خواندم فهمیدم که واقعاً فوق‌العاده است. ما تمام تلاش خود را می‌کنیم که یک فیلم عالی بسازیم"

قرار است مارگو رابی نیز نقش شارون تیت را بازی کند. این فیلم در ۱۹ آگوست سال ۲۰۱۹ و در پنجاهمین سالگرد این قتل اکران خواهد شد.

منبع: hindustantimes.com

حضور دی کاپریو در فیلم جدید تارانتینوحضور دی کاپریو در فیلم جدید تارانتینو

نهمین فیلم کوئنتین تارانتینو، در رابطه با پشت پرده قتل‌های خانواده چارلز مانسون است. اتفاقاتی که در دهه ۱۹۶۰ آمریکا را تکان داد. این کارگردان ۵۵ ساله با لئوناردو دی کاپریو و برد پیت به توافق رسیده است.

تارانتینو قول داده بود که با فیلمی مربوط هالیوود سال ۱۹۶۹، یعنی سالی که در آن قتل‌ها اتفاق افتاده است، به لاس‌وگاس برمی‌گردد. این فیلم بر اساس قتل بازیگری به نام شارون تیت و سه نفر دیگر به دست اعضای خانواده مانسون است.

او زوج دی کاپریو و برد پیت را به ستاره‌های بی‌ نظیری مانند پل نیومن و رابرت ردفورد تشبیه کرد.

کوئنتین تارانتینو در مصاحبه با هالیوود ریپورتر گفت:

"با اینکه روند فیلم کاملا یک راز است اما باید به شما بگویم که ما سعی کرده‌ایم لس‌آنجلس را به سال ۱۹۶۹ برگرداندیم. تمام خیابان‌ها، خانه‌ها و همه‌چیز به آن سال برمی‌گردند."

لئوناردو دی کاپریو در این فیلم نقش یک بازیگر بازنشسته را ایفا می‌کند. او گفت:

" صحبت کردن در مورد فیلمی که هنوز ساخته نشده است سخت است، اما من به‌شدت هیجان‌زده‌ام. کار کردن با برد پیت فوق‌العاده است. من طرفدار پروپا قرص فیلم‌هایی هستم که درباره هالیوود ساخته می‌شوند. به‌عنوان یک لس‌آنجلسی وقتی فیلم‌نامه را خواندم فهمیدم که واقعاً فوق‌العاده است. ما تمام تلاش خود را می‌کنیم که یک فیلم عالی بسازیم"

قرار است مارگو رابی نیز نقش شارون تیت را بازی کند. این فیلم در ۱۹ آگوست سال ۲۰۱۹ و در پنجاهمین سالگرد این قتل اکران خواهد شد.

منبع: hindustantimes.com

جین یانگ سیلیکون ولی، کلیشه یا ضد قهرمان؟

به گزارش جوانا اشنلر در پنجمین فصل سریال دره سیلیکون  (Silicon Valley) شخصیتی که توسط جیمی اُ. یانگ ایفای نقش می کند به درجه جدیدی از ناهنجاری و پلشتی می رسد که شاید بتوان آن را روش موثری برای رسیدگی به اتهامات کلیشه های نژاد پرستانه در نظر گرفت.

جین یانگ سیلیکون ولی، کلیشه یا ضد قهرمان؟

۸۷.jpgجیمی یانگ در سریال دره سیلیکون

همانطور که مارک زاکربرگ موسس وبگاه شبکه اجتماعی فیسبوک در برنامه تلویزیونی جلسات سنا ایالات متحده اظهار کرد:
آیا شما می گویید که استخراج داده منجر به اعمال زشت و نابکارانه می گردد؟ و اینکه آن نوابغ در سریال دره سیلیکون بیشتر به پول اهمیت می دهند تا به حریم شخصی کاربران؟

او بر این عقیده بود که فصل پنجم سریال کمدی دره سیلیکون که از شبکه نمایش HBO پخش می شود با نقدی کاملا مختص خود روبرو می باشد: آیا شخصیت جیان یانگ به بازی جیمی اُ. یانگ  یک تبهکار ارزشمند است یا یک کلیشه نژادپرستانه؟

در قسمتی که یکشنبه گذشته پخش شد، جیان یانگ در انکوباتور، خانه ای که در آن چهار برنامه نویس قهرمان زندگی می کردند و نرم افزار خود به نام پاید پایپر (Pied Piper) را توسعه می دادند جلوی تخته سفیدی ایستاده بود که روی آن را با عباراتی چون فیسبوک چینی، اسنپ چت چینی و اسپاتیفای چینی پر کرده بود.

جراد که وجدان بیدار اخلاقی این سریال بود با تعجب از او پرسید:

جیان یانگ! آیا قصد داری تمام این اپلیکیشن ها را برای بازار چینی ها کپی کنی؟

جیان در حالی که به طور محرمانه عبارات روی تخته را پاک می کرد، پاسخ داد:

نه، پاید پایپر چینی. “

در فصل یک، جیان به انکوباتور ارلیچ بکمن  که شخصیتی کاملا لاف زن و پرمدعا داشت، آمد. بکمن همیشه ادعا می کرد که جیان قبلا شاگرد او بوده و به دنبال آن  به مقدار زیاد حرف هایی که ریشه نژاد پرستانه داشتند چاشنی صحبت هایش به او و همچنین درباره او می کرد. هیچ یک از سازندگان این سریال شامل جان آلتشولر، دیو کرینسکی و مایک جاج اصلا نژاد پرست نبودند. اما شاید رفتارها و طرز برخورد بکمن چنین مفهومی را به بیننده القا می کرد.

این سوال با دانستن این موضوع که جیمی اُ. یانگ که یک خنداننده (استندآپ کمدین) که در شهر هنگ کنگ متولد شده و در سن سیزده سالگی به کالیفرنیا مهاجرت می کند و نقش جیان را با چهره ای سرد و بی روح، لهجه ای  زمخت  و برقی شرورانه در چشمهایش بازی می کند ترکیب جالبی است.

از نظر من، جیان از همان ابتدا هدف مهم تر دیگری داشته است، چرا که او همه چیز را می فهمد اما بروز نمی دهد. در هر موقعیتی بکمن را بهتر و شایسته تر از خود می داند، بدون پرداخت اجاره ای در خانه ی او زندگی می کند، با موفقیت های او خودنمایی کرده و جولان می دهد، کیمونوی هدیه او را قبول می کند اما کمی بعد آن را مستقیم به سینک برده و آن را تکه و پاره می کند و دور می اندازد. اما حالا که میلر (Miller) در فصل پنجم این فیلم بازی نمی کند، جیان در حال پیشرفت است: او یک گواهی فوت جعلی برای بکمن درست کرده و ادعا می کند که در پاید پایپر ده درصد سهم دارد. او همچنین اعضای تیم پاید پایپر را از خانه بیرون کرده است.

بسیاری از متخصصان آسیای صغیر این مسئله را ارزیابی کرده اند. نظرات متفاوتی وجود دارد. جیان کلیشه است. جیان گویای این حقیقت است که دره سیلیکون کالیفرنیا همیشه آسیایی ها را در درجه دوم اهمیت و اولویت قرار داده و آنها را به حاشیه می کشاند. به منظور دور شدن از جوک های نژادپرستانه، کارگردان ها تلاش می کننند از شخصیت های نژادپرست برای روایت آنها استفاده کنند .  این سریال با انواع مختلف شخصیت ها در دره سیلیکون سر و کار دارد و جیان نیز نوعی شخصیت معتبر است.

من به عنوان یک منتقد بی طرف  معتقدم که اگر در شخصیتی رشد و تغییر کرد، اگر این امکان فراهم باشد که نگاهی اجمالی به زندگی درونی و شخص شان داشته باشیم، اگر آنها برای آن نقش و موقعیت ساخته شده باشند، پس شخصیتی را میبینم که چیزی بیش از مجموعه ای از کلیشه هاست. این موضوع برای همه شخصیت ها صدق می کند حتی (علی الخصوص) برای به اصطلاح شخصیت های نا مشروع و نا مقبول.

ضد قهرمان ها برخی از ثروتمندترین و به یاد ماندنی ترین شخصیت های تلویزیونی هستند. باید بدانید که من در مورد افراد بد و یا تبهکار صحبت نمی کنم، بلکه منظور من ضد قهرمان های معتبری هستند که نظرات و انتقادهای دیگران را به سمت خود جذب کرده، از آنها در جهت منافعشان استفاده می کنند و مجددا همان ها را به ستمگران خود می چسبانند. از نظر من جیان نیز یک شخصیت ضد قهرمان تلویزیونی واقعی است.

جوانا اشنلر هر هفته مقاله ای درباره تاثیر تلویزیون روی فرهنگ برای هفته نامه بیرون جعبه “ (Outside the Box) می نویسد. این هفته نامه  معمولا هر پنج شنبه منتشر می شود. من دوست دارم که نظر شما را هم در این باره بدانم.

منبع: thestar.com

۸۷.jpgجیمی یانگ در سریال دره سیلیکون

همانطور که مارک زاکربرگ موسس وبگاه شبکه اجتماعی فیسبوک در برنامه تلویزیونی جلسات سنا ایالات متحده اظهار کرد:
آیا شما می گویید که استخراج داده منجر به اعمال زشت و نابکارانه می گردد؟ و اینکه آن نوابغ در سریال دره سیلیکون بیشتر به پول اهمیت می دهند تا به حریم شخصی کاربران؟

او بر این عقیده بود که فصل پنجم سریال کمدی دره سیلیکون که از شبکه نمایش HBO پخش می شود با نقدی کاملا مختص خود روبرو می باشد: آیا شخصیت جیان یانگ به بازی جیمی اُ. یانگ  یک تبهکار ارزشمند است یا یک کلیشه نژادپرستانه؟

در قسمتی که یکشنبه گذشته پخش شد، جیان یانگ در انکوباتور، خانه ای که در آن چهار برنامه نویس قهرمان زندگی می کردند و نرم افزار خود به نام پاید پایپر (Pied Piper) را توسعه می دادند جلوی تخته سفیدی ایستاده بود که روی آن را با عباراتی چون فیسبوک چینی، اسنپ چت چینی و اسپاتیفای چینی پر کرده بود.

جراد که وجدان بیدار اخلاقی این سریال بود با تعجب از او پرسید:

جیان یانگ! آیا قصد داری تمام این اپلیکیشن ها را برای بازار چینی ها کپی کنی؟

جیان در حالی که به طور محرمانه عبارات روی تخته را پاک می کرد، پاسخ داد:

نه، پاید پایپر چینی. “

در فصل یک، جیان به انکوباتور ارلیچ بکمن  که شخصیتی کاملا لاف زن و پرمدعا داشت، آمد. بکمن همیشه ادعا می کرد که جیان قبلا شاگرد او بوده و به دنبال آن  به مقدار زیاد حرف هایی که ریشه نژاد پرستانه داشتند چاشنی صحبت هایش به او و همچنین درباره او می کرد. هیچ یک از سازندگان این سریال شامل جان آلتشولر، دیو کرینسکی و مایک جاج اصلا نژاد پرست نبودند. اما شاید رفتارها و طرز برخورد بکمن چنین مفهومی را به بیننده القا می کرد.

این سوال با دانستن این موضوع که جیمی اُ. یانگ که یک خنداننده (استندآپ کمدین) که در شهر هنگ کنگ متولد شده و در سن سیزده سالگی به کالیفرنیا مهاجرت می کند و نقش جیان را با چهره ای سرد و بی روح، لهجه ای  زمخت  و برقی شرورانه در چشمهایش بازی می کند ترکیب جالبی است.

از نظر من، جیان از همان ابتدا هدف مهم تر دیگری داشته است، چرا که او همه چیز را می فهمد اما بروز نمی دهد. در هر موقعیتی بکمن را بهتر و شایسته تر از خود می داند، بدون پرداخت اجاره ای در خانه ی او زندگی می کند، با موفقیت های او خودنمایی کرده و جولان می دهد، کیمونوی هدیه او را قبول می کند اما کمی بعد آن را مستقیم به سینک برده و آن را تکه و پاره می کند و دور می اندازد. اما حالا که میلر (Miller) در فصل پنجم این فیلم بازی نمی کند، جیان در حال پیشرفت است: او یک گواهی فوت جعلی برای بکمن درست کرده و ادعا می کند که در پاید پایپر ده درصد سهم دارد. او همچنین اعضای تیم پاید پایپر را از خانه بیرون کرده است.

بسیاری از متخصصان آسیای صغیر این مسئله را ارزیابی کرده اند. نظرات متفاوتی وجود دارد. جیان کلیشه است. جیان گویای این حقیقت است که دره سیلیکون کالیفرنیا همیشه آسیایی ها را در درجه دوم اهمیت و اولویت قرار داده و آنها را به حاشیه می کشاند. به منظور دور شدن از جوک های نژادپرستانه، کارگردان ها تلاش می کننند از شخصیت های نژادپرست برای روایت آنها استفاده کنند .  این سریال با انواع مختلف شخصیت ها در دره سیلیکون سر و کار دارد و جیان نیز نوعی شخصیت معتبر است.

من به عنوان یک منتقد بی طرف  معتقدم که اگر در شخصیتی رشد و تغییر کرد، اگر این امکان فراهم باشد که نگاهی اجمالی به زندگی درونی و شخص شان داشته باشیم، اگر آنها برای آن نقش و موقعیت ساخته شده باشند، پس شخصیتی را میبینم که چیزی بیش از مجموعه ای از کلیشه هاست. این موضوع برای همه شخصیت ها صدق می کند حتی (علی الخصوص) برای به اصطلاح شخصیت های نا مشروع و نا مقبول.

ضد قهرمان ها برخی از ثروتمندترین و به یاد ماندنی ترین شخصیت های تلویزیونی هستند. باید بدانید که من در مورد افراد بد و یا تبهکار صحبت نمی کنم، بلکه منظور من ضد قهرمان های معتبری هستند که نظرات و انتقادهای دیگران را به سمت خود جذب کرده، از آنها در جهت منافعشان استفاده می کنند و مجددا همان ها را به ستمگران خود می چسبانند. از نظر من جیان نیز یک شخصیت ضد قهرمان تلویزیونی واقعی است.

جوانا اشنلر هر هفته مقاله ای درباره تاثیر تلویزیون روی فرهنگ برای هفته نامه بیرون جعبه “ (Outside the Box) می نویسد. این هفته نامه  معمولا هر پنج شنبه منتشر می شود. من دوست دارم که نظر شما را هم در این باره بدانم.

منبع: thestar.com

بیوگرافی کارگردان فیلم دیوانه ای از قفس پرید

میلوش فورمن، فیلم سازی انقلابی بود، که با ساخته های خود هالیوود را به چالش کشید. دو اثر او با نام های "آمادئوس" و "دیوانه ای از قفس پرید" برنده جوایز اسکار شده اند. وی در سن 86 سالگی و در ایالات متحده آمریکا در گذشت.

بیوگرافی کارگردان فیلم دیوانه ای از قفس پرید

میلوش فورمن در سن ۸۶ سالگی درگذشت

میلوش فورمن در سن ۸۶ سالگی درگذشت

میلوش فورمن، فیلم سازی بود که با کارگردانی انقلابی خود، هالیوود را به چالش کشید. دو اثر از او برنده جایزه اسکار شده اند. این کارگردان محبوب، در سن ۸۶ سالگی و در ایالات متحده آمریکا در گذشت.

خبر درگذشت این کارگردان، توسط نماینده ایشان اعلام شد. علت فوت آقای فورمن نامشخص است.

میلوش فورمن اواخر دهه ۷۰ میلادی، در حالی از چکسلواکی به ایالات متحده مهاجرت کرد که کار های طنز گونه او، مورد قبول حکومت شوروی نبود. تنها چند سال پس از ورود به آمریکا، اثر محبوب او با نام "دیوانه ای از قفس پرید"، با اقتباس از یک رومان و بازی جک نیکلسون، پنج جایزه اسکار را از آن خود کرد. از جمله این جوایز می توان به بهترین کارگردانی و بهترین فیلم اشاره کرد. این اثرِ آقای فورمن، او را در درجه بهترین کارگردانانی قرار داد که سعی در ساختن فیلم های بزرگ با مسائل ضدفرهنگی بودند.

"آمادِئوس" اثری دیگر از فورمن بود که با فیلم نامه نویسی پیتر شَفِر، زندگی ولفگانگ آمادئوس موتزارت(Wolfgang Amadeus Mozart) را به نمایش کشید. بار دیگر، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم، تنها بخشی از جوایز متعدد این اثر بودند.

میلوش فورمن که حال شهروند ایالات متحده بود، یکی از بالاترین لذت های ساختن فیلم آمادئوس را ، بازگشت به کشور خود برای فیلم برداری خواند. سرزمینی که در آن زمان، توسط حکومتی کمونیستی اداره می شد. او در خاطرات خود نوشته است:

" من هر کاری در زندگی ام انجام داده ام، تا برنده باشم."

آقای فورمن تنها چند سال پس از تولدش، شاهد آشفتگی های ناشی از اشغال کشورش بود. در سال ۱۹۳۹ و تنها هفت سال پس از تولدش، چکسلواکی توسط نیروهای آلمان اشغال شد. مادر او و فردی که او به عنوان پدر می شناخت، هر دو دستگیر و در نهایت، در اردوگاه های مرگِ نازی ها کشته شدند. سال های بسیار، میلوش فورمن، خود را به صورت مبهم، نیمه یهودی معرفی می کرد در حالی که والدین او برای عبادت، به کلیسا های پروتستان مراجعه می کردند.

در سال ۱۹۶۴، فیلم "پیتر سیاه" از دیگر ساخته های این کارگردان، که مشکلات کار جوانان را به نمایش می کشید، منتشر شد. تنها کمی پس از این انتشار، خانمی که در اردوگاه آشویتس با مادر آقای فورمن همراه بود، با او ارتباط برقرار کرد. این خانم به آقای فورمن در رابطه با پدر واقعی اش توضیح داد. پدر اصلی او، معماری یهودی بود که در آن زمان با مادرش در ارتباط بود. در نهایت، آقای فورمن موفق به یافتن پدر واقعی اش شد که پس از جنگ، در کشور پِرو زندگی می کرد.

میلوش فورمن به مدرسه فیلم سازی در پراگ مراجعه کرد و با ارائه ای در نمایشگاه جهانی بروسل ۱۹۵۸، توجه را به سوی خود جلب کرد. در سال ۱۹۶۵، یکی از اولین ساخته های او با نام "عشق های یک بلوند"، توانست بازخورد مناسبی از شرکت کنندگان بین المللی دریافت کند.

دو سال بعد، ساخته دیگر میلوش فورمن به نام "جشن آتش نشان ها" (The Firemen’s Ball)، با تمسخر ادارات دولتی آتش نشانی، مسئولان کشور چِک را به چالش کشید. در آن زمان آقای فورمن به دنبال موقعیت های بهتر برای ادامه کار در خارج از کشور بود.

پس از تهاجم جماهیر شوروی در آگوست ۱۹۶۸، آقای فورمن با مذاکراتی در شهر پاریس، تولید اولین فیلم هالیوودی خود را آغاز کرد. در سال ۱۹۷۱، اولین فیلم آمریکایی او با نام "فرار از خانه" توسط استدیوی یونیورسال پیکجرز(Universal Pictures) منتشر شد. بازخوردهای این فیلم بسیار ضعیف بود و در نهایت آقای فورمن ۵۰۰ دلار به استدیو بدهکار شد.

اوایل دهه ۸۰ میلادی، طبق گفته های شخص آقای فورمن، او یکی دوره افسردگی را پشت سر گذاشت. فورمن اکثر زمان خود را در هتل چلسی و منطقه منهتن می گذراند، در طی روز می خوابید و با دوستان مهاجرش معاشرت می کرد. تا آن زمان با یانا بریخووا(Jana Brejchova) و سپس با ویرا کشیلادسوا(Vera Kresadlova) ازدواج کرده بود که هر دو بازیگر بودند. همسر دوم او به همراه دو پسرش، پیتر و ماتج، در چکسلواکی زندگی می کردند. علاوه بر این دو فرزند، آقای فورمن دو پسر دیگر با نام های جیمز و اندرو، از همسر سومش، مارتینا فُرمانُوا(Martina Formanova) داشت.

آقای فورمن در خاطرات خود، از نحوه انتخاب خود به عنوان کارگردان اثر "دیوانه ای از قفس پرید" توسط مایکل داگلاس و سائول زانتز این گونه می نویسد:

"به نظر، من به عنوان کارگردان برای بودجه آن ها مناسب بودم."

ستاره این فیلم جک نیکلسون بود. اما آقای فورمن که به انتخاب بازیگر های نه چندان معروف علاقه داشت، لوئیز فلچر را به شهرت بسیاری رساند، تا جایی که جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را برای بازی در نقش یک پرستار دریافت کرد.

دو فیلم دیگر میلوش فورمن، "مو" و "رِگتایم"  در سال های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۱، به موفقیت های کمتری دست یافتند اما اقای فورمن را در لیست فعالان مورد توجه صنعت فیلم سازی نگه داشتند. در سال ۱۹۷۸، اقای فورمن با همکاری فرانک دنیل به فعالیت در دانشگاه هنر کلمبیا پرداخت.

"آمادئوس" شاهکاری دیگر از آقای فورمن و زانتز بود که هشت جایزه اسکار را از آن خود کرد که از جمله این جوایز می توان به جایزه بهترین بازیگر مرد، بهترین فیلم و بهترین کارگردانی اشاره کرد. این فیلم، موفقیت و حرفه آقای فورمن را به بالاترین درجه خود رساند.

پنج سال پس از انتشار "آمادئوس"، آقای فورمن اقتباسی از یک رمان قرن ۱۸ با نام، "والمونت" را منتشر کرد. این فیلم با بازی کالین فِرث و آنِت بِنینگ موفقیت های لازم را به دست نیاورد. پس از این عنوان، آقای فورمن با انتشار آثار جدید، هالیوود را به چالش کشید.

"مردم در برابر لَری فلینت" عنوانی ضدقهرمانی بود که چهره ای دلسوزانه از ناشر مجله هاستلر(Hustler)، لری فلینت را به نمایش می کشید. این اثر با انتشار از سوی استدیوی کلمبیا پیکچرز(Columbia Pictures) در سال ۱۹۹۶ به موفقیت بسیاری دست یافت و به فروش ۲۰ میلیون دلاری رسید.

تنها کمی قبل از انتشار "مرد روی ماه" در سال ۱۹۹۹، میلوش فورمن، با مارتینا فُرمانُوا که همکار او در ساخت این اثر بود، ازدواج کرد. آن ها نام بازیگر های اثر خود، اَندی کافمن و جیم کَری را بر روی پسران خود گذاشتند.

عنوان بعدی آقای فورمن با نام "اشباح گویا" داستان هنرمندی در زمان فتوحات ناپلئون و شکنجه دینی اسپانیا را به نمایش می کشد. این عنوان با بازی ناتالی پورتمن و خاویر باردم، طرفداران منحصر به فردی را  در آمریکا به سوی خود جذب کرد. این عنوان به نظر اقتباسی از زندگی آقای فورمن بود؛ زندگی هنرمندی که به دلیل ریشه های یهودی اش، زندانی و شکنجه شده است.

در مصاحبه ای با روزنامه استار تریبون(Star Tribune)، میلوش فورمن از دو دلی ها و چالش های شخصیت "گویا" برای موفقیت و در عین حال، رها شدن از زنجیر سخت گفت. او در وصف گویا این چنین می گوید:

"گویا، نابود شده بین انتخاب اعتراض و سکوت است. او شجاع ترین بزدل هاست."

منبع: nytimes.com

میلوش فورمن در سن ۸۶ سالگی درگذشت

میلوش فورمن در سن ۸۶ سالگی درگذشت

میلوش فورمن، فیلم سازی بود که با کارگردانی انقلابی خود، هالیوود را به چالش کشید. دو اثر از او برنده جایزه اسکار شده اند. این کارگردان محبوب، در سن ۸۶ سالگی و در ایالات متحده آمریکا در گذشت.

خبر درگذشت این کارگردان، توسط نماینده ایشان اعلام شد. علت فوت آقای فورمن نامشخص است.

میلوش فورمن اواخر دهه ۷۰ میلادی، در حالی از چکسلواکی به ایالات متحده مهاجرت کرد که کار های طنز گونه او، مورد قبول حکومت شوروی نبود. تنها چند سال پس از ورود به آمریکا، اثر محبوب او با نام "دیوانه ای از قفس پرید"، با اقتباس از یک رومان و بازی جک نیکلسون، پنج جایزه اسکار را از آن خود کرد. از جمله این جوایز می توان به بهترین کارگردانی و بهترین فیلم اشاره کرد. این اثرِ آقای فورمن، او را در درجه بهترین کارگردانانی قرار داد که سعی در ساختن فیلم های بزرگ با مسائل ضدفرهنگی بودند.

"آمادِئوس" اثری دیگر از فورمن بود که با فیلم نامه نویسی پیتر شَفِر، زندگی ولفگانگ آمادئوس موتزارت(Wolfgang Amadeus Mozart) را به نمایش کشید. بار دیگر، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم، تنها بخشی از جوایز متعدد این اثر بودند.

میلوش فورمن که حال شهروند ایالات متحده بود، یکی از بالاترین لذت های ساختن فیلم آمادئوس را ، بازگشت به کشور خود برای فیلم برداری خواند. سرزمینی که در آن زمان، توسط حکومتی کمونیستی اداره می شد. او در خاطرات خود نوشته است:

" من هر کاری در زندگی ام انجام داده ام، تا برنده باشم."

آقای فورمن تنها چند سال پس از تولدش، شاهد آشفتگی های ناشی از اشغال کشورش بود. در سال ۱۹۳۹ و تنها هفت سال پس از تولدش، چکسلواکی توسط نیروهای آلمان اشغال شد. مادر او و فردی که او به عنوان پدر می شناخت، هر دو دستگیر و در نهایت، در اردوگاه های مرگِ نازی ها کشته شدند. سال های بسیار، میلوش فورمن، خود را به صورت مبهم، نیمه یهودی معرفی می کرد در حالی که والدین او برای عبادت، به کلیسا های پروتستان مراجعه می کردند.

در سال ۱۹۶۴، فیلم "پیتر سیاه" از دیگر ساخته های این کارگردان، که مشکلات کار جوانان را به نمایش می کشید، منتشر شد. تنها کمی پس از این انتشار، خانمی که در اردوگاه آشویتس با مادر آقای فورمن همراه بود، با او ارتباط برقرار کرد. این خانم به آقای فورمن در رابطه با پدر واقعی اش توضیح داد. پدر اصلی او، معماری یهودی بود که در آن زمان با مادرش در ارتباط بود. در نهایت، آقای فورمن موفق به یافتن پدر واقعی اش شد که پس از جنگ، در کشور پِرو زندگی می کرد.

میلوش فورمن به مدرسه فیلم سازی در پراگ مراجعه کرد و با ارائه ای در نمایشگاه جهانی بروسل ۱۹۵۸، توجه را به سوی خود جلب کرد. در سال ۱۹۶۵، یکی از اولین ساخته های او با نام "عشق های یک بلوند"، توانست بازخورد مناسبی از شرکت کنندگان بین المللی دریافت کند.

دو سال بعد، ساخته دیگر میلوش فورمن به نام "جشن آتش نشان ها" (The Firemen’s Ball)، با تمسخر ادارات دولتی آتش نشانی، مسئولان کشور چِک را به چالش کشید. در آن زمان آقای فورمن به دنبال موقعیت های بهتر برای ادامه کار در خارج از کشور بود.

پس از تهاجم جماهیر شوروی در آگوست ۱۹۶۸، آقای فورمن با مذاکراتی در شهر پاریس، تولید اولین فیلم هالیوودی خود را آغاز کرد. در سال ۱۹۷۱، اولین فیلم آمریکایی او با نام "فرار از خانه" توسط استدیوی یونیورسال پیکجرز(Universal Pictures) منتشر شد. بازخوردهای این فیلم بسیار ضعیف بود و در نهایت آقای فورمن ۵۰۰ دلار به استدیو بدهکار شد.

اوایل دهه ۸۰ میلادی، طبق گفته های شخص آقای فورمن، او یکی دوره افسردگی را پشت سر گذاشت. فورمن اکثر زمان خود را در هتل چلسی و منطقه منهتن می گذراند، در طی روز می خوابید و با دوستان مهاجرش معاشرت می کرد. تا آن زمان با یانا بریخووا(Jana Brejchova) و سپس با ویرا کشیلادسوا(Vera Kresadlova) ازدواج کرده بود که هر دو بازیگر بودند. همسر دوم او به همراه دو پسرش، پیتر و ماتج، در چکسلواکی زندگی می کردند. علاوه بر این دو فرزند، آقای فورمن دو پسر دیگر با نام های جیمز و اندرو، از همسر سومش، مارتینا فُرمانُوا(Martina Formanova) داشت.

آقای فورمن در خاطرات خود، از نحوه انتخاب خود به عنوان کارگردان اثر "دیوانه ای از قفس پرید" توسط مایکل داگلاس و سائول زانتز این گونه می نویسد:

"به نظر، من به عنوان کارگردان برای بودجه آن ها مناسب بودم."

ستاره این فیلم جک نیکلسون بود. اما آقای فورمن که به انتخاب بازیگر های نه چندان معروف علاقه داشت، لوئیز فلچر را به شهرت بسیاری رساند، تا جایی که جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را برای بازی در نقش یک پرستار دریافت کرد.

دو فیلم دیگر میلوش فورمن، "مو" و "رِگتایم"  در سال های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۱، به موفقیت های کمتری دست یافتند اما اقای فورمن را در لیست فعالان مورد توجه صنعت فیلم سازی نگه داشتند. در سال ۱۹۷۸، اقای فورمن با همکاری فرانک دنیل به فعالیت در دانشگاه هنر کلمبیا پرداخت.

"آمادئوس" شاهکاری دیگر از آقای فورمن و زانتز بود که هشت جایزه اسکار را از آن خود کرد که از جمله این جوایز می توان به جایزه بهترین بازیگر مرد، بهترین فیلم و بهترین کارگردانی اشاره کرد. این فیلم، موفقیت و حرفه آقای فورمن را به بالاترین درجه خود رساند.

پنج سال پس از انتشار "آمادئوس"، آقای فورمن اقتباسی از یک رمان قرن ۱۸ با نام، "والمونت" را منتشر کرد. این فیلم با بازی کالین فِرث و آنِت بِنینگ موفقیت های لازم را به دست نیاورد. پس از این عنوان، آقای فورمن با انتشار آثار جدید، هالیوود را به چالش کشید.

"مردم در برابر لَری فلینت" عنوانی ضدقهرمانی بود که چهره ای دلسوزانه از ناشر مجله هاستلر(Hustler)، لری فلینت را به نمایش می کشید. این اثر با انتشار از سوی استدیوی کلمبیا پیکچرز(Columbia Pictures) در سال ۱۹۹۶ به موفقیت بسیاری دست یافت و به فروش ۲۰ میلیون دلاری رسید.

تنها کمی قبل از انتشار "مرد روی ماه" در سال ۱۹۹۹، میلوش فورمن، با مارتینا فُرمانُوا که همکار او در ساخت این اثر بود، ازدواج کرد. آن ها نام بازیگر های اثر خود، اَندی کافمن و جیم کَری را بر روی پسران خود گذاشتند.

عنوان بعدی آقای فورمن با نام "اشباح گویا" داستان هنرمندی در زمان فتوحات ناپلئون و شکنجه دینی اسپانیا را به نمایش می کشد. این عنوان با بازی ناتالی پورتمن و خاویر باردم، طرفداران منحصر به فردی را  در آمریکا به سوی خود جذب کرد. این عنوان به نظر اقتباسی از زندگی آقای فورمن بود؛ زندگی هنرمندی که به دلیل ریشه های یهودی اش، زندانی و شکنجه شده است.

در مصاحبه ای با روزنامه استار تریبون(Star Tribune)، میلوش فورمن از دو دلی ها و چالش های شخصیت "گویا" برای موفقیت و در عین حال، رها شدن از زنجیر سخت گفت. او در وصف گویا این چنین می گوید:

"گویا، نابود شده بین انتخاب اعتراض و سکوت است. او شجاع ترین بزدل هاست."

منبع: nytimes.com


شما میتوانید 5 خبرگزاری را پین کنید

می توانید یکی از خبرگزاری ها از حالت پین درآورده و مجددا تلاش کنید

بستن